Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Stuivekenskerke – Бельгияның Батыс Фландрия провинциясындағы Диксмуйде қаласының ауданы. Исер өзенінің жағасында орналасқан, 1970 жылға дейін тәуелсіз муниципалитет болған, кейін Диксмуйдеге қосылып, оның құрамына кірген. Polder-де салынған Stuivekenskerke-нің ауданы 7,34 км² және 2007 жылы 160 тұрғыны болған.
Stuivekenskerke is a district of the town of Diksmuide, in the Belgian province of West Flanders. Located on the Yser river, until 1970 it was an independent municipality and then merged and became a sub municipality of Diksmuide. Stuivekenskerke, built in a polder, has an area of 7.34 km2 and had 160 inhabitants in 2007.
Ерте және ортағасырлық тарих
Рим дәуірінде бұл аймақ лайлы жерлер мен тұзды батпақтардан тұратын, және онда адамдар бұрыннан қоныстанған. IV ғасырда Солтүстік теңізден келген су тасқыны және жағалау аймағының біртіндеп суға батуы, аймақты тұруға жарамсыз етіп жіберді. 1161 жылы Рейсмедегі Викойн Норбертиндері, лайлы жерлер мен батпақтармен қоршалған, сәл көтеріңкі жердегі қой қорасының иелері болды. Бұл елді мекен монастырь иелігіне айналды, аймақ бөгеттермен қоршалып, қой шаруашылығының маңызды орталығына айналды. Монастырь аумағы 133 гектар жерді алып жатқандықтан, онда 10-20 монах тұрды. Атауының герман тілінен шыққан "Stuvinas karika" немесе "Stuvin шіркеуі" екені айтылады. Басқа полдерлік приходтар сияқты, бұл атау да жергілікті жер иесімен байланысты, ол шіркеу салып, оған өзінің атын берген. 994 жылдың 18 наурызында Владсло приходын Нойон және Турнай епископы Радбод Генттегі Әулие Петр аббаттығына мұра етіп берді, және сол аббаттық 1802 жылға дейін Стьюивекенскеркеге қамқорлық жасады. Бұл сыйлық 1111 жылы расталды, және мәтінде Стьюивекенскерке аналық приход Владслодан тараған қыздар приходтарының бірі (Кейем, Леке, Берст және Шормен бірге) екендігі көрсетілді. Әулие Петр – қасиетті қамқор. Стьюивекенскерке приходы, Изердің батысында орналасқан болса да, 1559 жылға дейін Турнай епархиясының құрамында болды, содан кейін Брюгге епархиясына қосылды; өзеннің сол жағындағы көрші ауылдар алдымен Теруан епархиясына, содан кейін Ипр епархиясына қарасты. 1963 жылы Оуд-Стьюивекенскеркеде оның құрметіне тақта орнатылды.
In Roman times, the area consisted of mudflats and salt marshes, and already had a human presence. Floods coming in from the North Sea in the 4th century, and gradual flooding of the coastal area, rendered the area unfit for habitation. In 1161, the Norbertines of Vicoigne in Raismes became the owners of a sheepfold on a slightly elevated area surrounded by mudflats and marshes. This settlement would become a monastic domain, nl; the area was encircled with dikes and became a fairly important center for sheep farming. Between 10 and 20 monks lived at the monastery, on a site 133 ha in size. The name supposedly comes from the Germanic "Stuvinas karika", or "Stuvin's church". Similar to other polder parishes, the name then comes from a local landowner, who founded a church and named it for himself. On 18 March 994, the parish of Vladslo had been bequeathed by Radbod, bishop of Noyon and Tournai, to Saint Peter's Abbey, Ghent, and that abbey had patronage over Stuivekenskerke until 1802. This gift was confirmed in 1111, in a text that indicated that Stuivekenskerke was one of the daughter parishes (along with Keiem, Leke, Beerst, and Schore) that came from the mother parish Vladslo. Saint Peter was the patron saint. The Stuivekenskerke parish, though west of the Yser, was part of the Diocese of Tournai until 1559, when it was transferred to the Diocese of Bruges; neighboring villages on that side of the river belonged first to the Diocese of Thérouanne, and then to the Diocese of Ypres. A plaque in his honor was put up in 1963 in Oud Stuivekenskerke.
Қызықты орындар
Қасиетті Петір шіркеуі
St. Peter's Church
Демография
Көздер: NIS, www.westhoek.be және Stad Diksmuide. Ескерту: 1806–1991 жылдары – халық санағы деректері; 2001 және 2007 жылдары – 1 қаңтардағы тұрғындар саны.
Sources: NIS, www. westhoek. be and Stad Diksmuide. Note: 1806 1991, numbers from the census; 2001 and 2007: inhabitants on January 1.