Кіріспе
Боддингтон сыра зауыты – Манчестердегі (Англия) аймақтық сыра зауыты. Боддингтон ең танымал болған өнім – Боддингтонның Ащысы (Boddies), сабан түсті, хопты ащы, виджеті бар банкаларға құйылған алғашқы сыралардың бірі, осының арқасында сусымасы құймақтанған, қаймақты басқа ие болды. 1990 жылдары бұл сыраны «Манчестердің кремі» деп атап, танымал жарнамалық кампания арқылы Манчестердің беделін арттырды. «Манчестер Юнайтед» және «Коронация көшесінен» кейін Боддингтон қаланың ең танымал өнімдерінің біріне айналды. Зауыт қазіргі Манчестер қаласының солтүстігінде орналасқан. Оның негізгі клиенттері – Манчестердің мақта тоқыма өнеркәсібінің жұмысшылары, сол кезде өркендеп дамыған қала. Генри Боддингтон 1813 жылы Оксфордширдегі Тейм қаласында дүниеге келді. 1832 жылы пиво зауыты Хоул, Поттер және Харрисонның иелігінде болғанда, ол саяхатшы сатушы болып жұмысқа орналасты. Сол кездегі Манчестер сыра зауыттарының көпшілігі сияқты, бұл да шағын кәсіпорын болды. Боддингтон 1848 жылы Джон және Джеймс Харрисонмен серіктес болды, ал компания «John Harrison & Co.» деген атпен танылды. 1853 жылдың қаңтарында Боддингтон қарыз алып, зауыттың жалғыз иесі атанды. Осыдан кейін ол «Boddingtons Breweries Ltd.» деп аталды. Оның негізгі бәсекелестері – Groves and Whitnall, Threlfalls және Manchester Brewing Company. Мүліктің көп бөлігі жеке меншікте болды. Боддингтон 1900 жылғы Англиядағы сыра улану оқиғасына қатысқан сыра зауыттарының бірі еді, нәтижесінде 6000 адам мырыштан уланып, 70 адам қаза тапты. 1902 жылдың қаңтарында өндірістің 86 пайызы жұмсақ сырадан тұрды. 1908 жылы В. Слейтер Боддингтон қайтыс болғаннан кейін, отбасы компанияға деген қызығушылығын сақтап, оны басқаруға белсенді қатысты. Роберттің үшінші және төртінші ұлдары Филипп (1893–1952) және Чарльз (1897–1982) 1930 жылы әкесі қайтыс болғаннан кейін бірлескен төраға болып тағайындалды, ал Филипп қайтыс болғаннан кейін Чарльз толық жауапкершілікті өз мойнына алды. 1930 жылдары Боддингтон отбасының үлесі шамамен 40 пайызға дейін төмендеді. 1940 жылдың 22 желтоқсанында Манчестердегі бомбалау кезінде сыра зауытының су резервуарларына бомба тиді, нәтижесінде зауыт бірнеше айға жабылды, өндіріс уақытша жақын жердегі Hydes Brewery-ге көшірілді. Зауыт сол кездегі ең заманауи жабдықтармен қайта жаңартылды және Еуропадағы тот баспайтын болаттан жасалған сыра қайнату ыдыстарын орнатқан алғашқы зауыт атанды. Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін ақалған немесе ащы сыраның танымалдығы артып, 1950 жылдардан бастап сату көлемі жұмсақ сырадан басып өтті. 1961 жылы ірі сыра зауыты Whitbread компаниясының 13 пайызын сатып алды. 1962 жылы компания Ричард Кларк & Co компаниясын (Reddish, Stockport) сатып алып, фирмаға 60 қоғамдық үй қосты.
Boddingtons Brewery was a regional brewery in Manchester, England, which owned pubs throughout the North West. Boddingtons was best known for Boddingtons Bitter (Boddies), a straw golden, hoppy bitter which was one of the first beers to be packaged in cans containing a widget, giving it a creamy draught style head. In the 1990s, the beer was promoted as The Cream of Manchester in a popular advertising campaign credited with raising Manchester's profile. Boddingtons became one of the city's most famous products after Manchester United and Coronation Street. just north of what is now Manchester city centre. Their principal customers were the cotton workers of Manchester, then a burgeoning mill town. Henry Boddington, born in 1813 in Thame, Oxfordshire, joined the brewery in 1832 as a travelling salesman when the brewery was in the possession of Hole, Potter and Harrison. Like most Manchester breweries at the time, it was a modestly sized operation. Boddington had become a partner by 1848, alongside John and James Harrison, and by this time the company went under the name John Harrison & Co. In January 1853, Boddington borrowed money to become its sole owner. It was now known as Boddingtons Breweries Ltd.
Its major local competitors were Groves and Whitnall, Threlfalls, and the Manchester Brewing Company. The tied estate was mostly freehold. Boddingtons was one of the breweries implicated in the 1900 English beer poisoning epidemic, in which 6,000 people were poisoned by arsenic and 70 died. In January 1902, 86 percent of production was of mild ale. Following the death of W. Slater Boddington in 1908, the family retained an interest in the company and continued to take a practical hand in its running. Robert's third and fourth sons Philip (1893–1952) and Charles (1897–1982) served as joint chairman following the death of their father in 1930, and Charles took sole responsibility after Philip died. By the 1930s, the Boddington family shareholding had dwindled to around 40 per cent. On 22 December 1940, the brewery water tanks were hit by bombs during the Manchester Blitz, and the brewery had to be closed down for several months, with production moved temporarily to the nearby Hydes Brewery. The brewery was rebuilt with the most up to date and modern equipment of the time, and was the first in Europe to install stainless steel brewing vats. Pale ale or "bitter" rapidly grew in popularity after the Second World War and overtook mild in sales from the 1950s. Whitbread, a large brewery, took a 13 per cent stake in the company in 1961. In 1962 the company purchased Richard Clarke & Co of Reddish, Stockport, adding 60 public houses to the firm.
Құрама және сатып алулар
1969 жылы ірі Allied Breweries комбинаты Boddingtons компаниясын жаулап алуға бағытталған ұсыныс жасады, ол компанияны 5 миллион фунт стерлингке бағалады. Ол кезде компанияның тәуелсіздік үшін күресінің эмоционалдық жағын жеңіске жеткізуі сирек кездесетін жағдай еді, және бұл аймақтық сыра зауытының ұлттық компанияның ұсынысын қабылдамауының алғашқы мысалы болды. 1970 жылы Чарльз Боддингтон зейнетке шығып, оның ұлы Эварт директорлық қызметке кірісті. Сол жылы Guinness Draught стауты мен Heineken лагері байланған дүкендер желісіне енгізілді. 1970-ші жылдарда компания Манчестерден 70 миль радиуста жұмыс істеді, ал өсуіне оның негізгі өнімі – Boddingtons Bitter сырасының танымалдылығы ықпал етті. 1974 жылы The Observer газеті Боддингтонның қолжетімді бағасы мен ерекше дәмі оған ерекше адал тұтынушылар қатарын әкелгенін жазды. 1982 жылы Боддингтон 23 миллион фунтқа Oldham Brewery сыра зауытын сатып алды, мақсаты Oldham-ның лагер және бөтелкедегі ащы сырадағы күшін, өздерінің борттағы сыра өндірісіндегі тәжірибесімен үйлестіру еді. Сатып алудан кейін компанияның 272 пабқа иелігі болды, олардың 70 пайызы Манчестер сыра зауытынан 20 миль қашықтықта орналасқан. 1985 жылы Боддингтон Ливерпульдегі 160,000 баррельдік Higsons Brewery сыра зауытын және оның 160 пабын 27.5 миллион фунтқа сатып алып, 65 миллион фунт көлеміндегі комбинат құрды. The Guardian газеті компания Higsons-тың активтеріне ғана төлегенін, себебі компанияның кірісі нашар болғанын мәлімдеді. Екі компания арасында ешқандай үлестірім болған жоқ, ал сатып алу Боддингтонды алғаш рет Мерсисайд аймағына әкелді. Осы кезде Strangeways Brewery тек екі сыра – ащы және жұмсақ сыраны өндірді, ал ащы сыра өндірістің 90 пайыздан астам бөлігін құрады. 1986 жылы компания 280 адамды жұмысқа алды және 530 пабты басқарды, Strangeways Brewery жылына 500,000 баррельді өндіруге қабілетті болғанымен, өндіріс көлемі шамамен 50 пайызды құрады. 1987 жылы компания Midsummer Leisure компаниясының 270 миллион фунт стерлингтік жаңғырту ұсынысын қабылдамады. Осы кезде Боддингтонның 520 пабтан тұратын желісі болды. 1988 жылы компания 70 жұмыс орнын жоғалтып, Oldham Brewery сыра зауытын жапты және Higsons және Strangeways компанияларындағы 140 көлік жұмысын TNT компаниясына тапсыру арқылы қысқарту жүргізді. Боддингтон 1989 жылға дейін тәуелсіздігін сақтап тұрды, ол кезде Эварт Боддингтон Strangeways Brewery сыра зауытын және Boddingtons брендін (бірақ байланған дүкендер желісін емес) Whitbread компаниясына 50.7 миллион фунтқа сатты. Whitbread компаниясының мақсаты – портфеліндегі олқылықты жою және сенімді ұлттық борттағы сыра брендіне ие болу еді. Сату достық атмосферада өтті, екі тарап та Whitbread компаниясының капиталы мен тарату желісі Boddingtons брендін ұлттық деңгейге көтере алатынын түсінді, бірақ Boddington отбасы мүшелерінің кейбіреуі сатуға қарсы болды.
In 1982, Boddingtons bought the Oldham Brewery for £23 million, hoping to combine Oldham's strength in lager and keg bitter with their own expertise in cask ales. After the acquisition, the company owned 272 public houses, 70 per cent of which were within 20 miles of its Manchester brewery. In 1985 Boddingtons paid £27.5 million for the 160,000 barrel capacity Higsons Brewery in Liverpool and its tied estate of 160 public houses to form a combine with a £65 million turnover. The Guardian commented that the company had paid mere asset value for Higsons as the company had been reporting poor profits. There was virtually no overlap between the two companies, and the takeover brought Boddingtons to Merseyside for the first time. By this time Strangeways was producing only two beers, a bitter and a mild, with bitter constituting over 90 per cent of production. In 1986, the company employed 280 people and operated 530 tied houses, and while Strangeways Brewery had a capacity of 500,000 barrels a year, it was operating at around 50 per cent capacity. In 1987, the company rejected a £270 million reverse takeover bid by Midsummer Leisure. By this time Boddingtons had a tied estate of 520 pubs. In 1988, the company closed the Oldham Brewery with the loss of 70 jobs, and shed 140 transport jobs at Higsons and Strangeways by contracting out delivery work to TNT. Boddingtons remained independent until 1989, when Ewart Boddington sold Strangeways Brewery and the Boddingtons brand (but not the tied estate) to Whitbread for £50.7 million. Whitbread was motivated to plug a gap in its portfolio by owning a credible national cask ale brand. The sale was amicable, with both parties aware that Whitbread capital and distribution could make the Boddingtons brand national, although some Boddington family board members had been resistant to the sale.
Уитбред дәуірі
Уитбрейд брендті аймақтықтан ұлттық деңгейге көтерді, 1989 мен 1995 жылдар аралығында өндірісті жылына 200 000 баррельден 850 000 баррельге дейін ұлғайтты. 1993 жылы шараптың ысталған түрі тек Tetley және John Smith’тен ғана аз сатылды, ал сатудың басым бөлігі Солтүстік-Батыс аймағынан тыс жерлерде жүзеге асты. Консервіленген түрі 1990 жылдан бастап бүкіл елге таратылды және 1992 жылдан 2000 жылға дейін Ұлыбританиядағы ең көп сатылатын консервіленген ащы сыра болды. Сыра 1993 жылдан бастап, бастапқыда Канадаға экспортталды. Boddingtons «мода өніміне» айналдырылды, және барлық мода өнімдері сияқты, тұтынушылар да басқа таңдауларға көшті. 1998 жылы Flowers сыра брендтерінің өндірісі Strangeways-ке көшірілді. Boddingtons-тың Ұлыбритания сыра нарығындағы үлесі 1998–1999 жылдары 4,9 пайызға дейін өсті, ал 1999–2000 жылдары сату 7,3 пайызға өсті. Сонымен қатар, 1995 жылы 450-ге жуық бұрынғы Boddingtons-қа тиесілі тәуелсіз мекемелерді басқарған Boddington Group компаниясы Greenalls компаниясымен сатып алынды.
Бір-бірімен алмасу
2000 жылдың мамырында Whitbread Beer Company компаниясын Stella Artois иеленген Interbrew белгиялық сыра өндірушісі сатып алды. Сол кезде Боддингтон өнімдерінің он пайыздан астамы әлемнің 40 еліне, оның ішінде Қытай, АҚШ, Тайвань және Вест-Индияға экспортталды. Strangeways Brewery сыра зауытындағы бөтелкелеу цехы 2003 жылдың ақпан айында 50 жұмыс орнының қысқартылуымен жабылды. 2003 жылдың тамызында Interbrew сатылымның төмендеуіне байланысты Англияның солтүстік-батысында баррельді өнімді қайта іске қосты, оның құрамы күшейтілді. Бірақ қайта іске қосу сәтті болмады және бұрынғы жағдайға қайтарылды. 2004 жылдың қыркүйегінде компания иелері (қазір InBev деп аталады) Strangeways сыра зауытын жабуды және өндірістің басым бөлігін Манчестерден Оңтүстік Уэльстегі Магорға және Ланкаширдегі Самлесбериге көшіру жоспарларын жариялады, бұл 60 жұмыс орнының жоғалуына әкелді. Екі жыл бұрын сыра зауытында 250 адам жұмыс істеген. Боддингтонның баррельді сыра өндірісі, жалпы өнімнің 10 пайызын құрайтын, Мосс-Сайдтағы Хайдс сыра зауытына көшірілді. Сыра зауытының пайдалы екенін мойындағанмен, компания жабу жоспарын жасады, себебі сыра зауытының орны құнды мүлікке айналды және кейіннен 12 миллион фунт стерлингке құрылыс салушыларға сатылды. Фирма өкілі былай деді: "[Бұл] ғимарат Виктория дәуірінде салынған, бұл ескі тарихи сыра зауыты, бірақ ол өз заманының құрбаны болды. Бұл – икемсіз сыра зауыты, оны бөтелкеге немесе банкаға құюға болмайды және тұтынушылардың қажеттіліктері өзгерді". Өндіріс 2005 жылдың ақпанында тоқтатылды және сыра зауыты 2007 жылы бұзылды. Bloomberg Businessweek журналы InBev компаниясының бұл қадамын "сезімталдықсыз" деп сипаттады. 2010 жылдың мамырында The Times газетінде InBev (2008 жылдан бастап Anheuser Busch InBev) Bass ale құқығын сатуға жасаған сәтсіз әрекетінен кейін Boddingtons брендін басқа сыра өндірушіге сатуға тырысады деген болжам жасалды. Газет InBev брендті дұрыс басқара алмағанын сынады, оның нәтижесінде бренд "AB InBev қол астында құлдырады. Бұл бренд бір кезде Whitbread Beer Company компаниясының маңызды бөлігі болған, бірақ 2005 жылы Strangeways сыра зауыты жабылғаннан бері оның жағдайы нашарлады". 2011 жылдың шілдесінде AB InBev компаниясының Ұлыбританиядағы президенті Стюарт МакФарлейн "Біз әлі де брендке сенеміз" деді, бірақ брендті бес жыл бойы жарнамаламағанын мойындады, оның орнына бұрынғы жарнаманың естеліктерін пайдаланды. Boddingtons Cask сырасының келісімшарт бойынша пісіруі 2012 жылдың наурызына дейін жалғасты, содан кейін сыра өндірісі тоқтатылды. 2012 жылы өндірілген сыраның көлемі шамамен 250 мың гектолитрді құрады, оның 80 пайызы Ұлыбритания нарығына, ал 20 пайызы Тайвань, Сингапур және Біріккен Араб Әмірліктері сияқты экспорттық нарықтарға бағытталды. 1991 жылы шығарылған банкадағы сырада, сыраға көбіктік беретін виджет орнатылған. 2008 жылдың соңында сыраның спирттік құрамы 3,8 пайызбен 3,5 пайызға төмендетілді. Ұлыбританияда сыра әдетте 5-7 градус Цельсийде беріледі, бірақ 2006 жылдан бері 3-5 градус Цельсийде берілетін ерекше суық нұсқасы да бар. Оның дәмі, немесе оның болмауы, кейбір адамдар тарапынан сынға алынды, Эндрю Джеффорд оны "түпнұсқаның [кастрюльдік кондиционерленген нұсқасының] жалған, көбікті нитрокег нұсқасы" деп сипаттады. Boddingtons Pub Ale (4,6% ABV) 1993 жылдан бері экспорттық нарықтар үшін жасалған Boddingtons Draught Bitter сырасының жоғары спирттік құрамы бар нұсқасы. Ол 1995 жылдан бастап Ұлыбританияда Boddingtons Export деген атпен суға құйылып, виджеті бар бөтелкелерде сатылды. Boddingtons Manchester Gold (4,8% ABV) Экспорттық сыра 1996 жылы британдық супермаркеттер тізімінен шығарылғаннан кейін, Manchester Gold 1997 жылдың тамызында әлі де жарнамаланды, бірақ көп ұзамай сатылымнан алынды.
A higher ABV version of Boddingtons Draught Bitter, brewed since 1993 for export markets. It was available in the United Kingdom from 1995–6 as Boddingtons Export, on draught and in widget bottles. Boddingtons Manchester Gold (4.8% ABV)
After Export was delisted by British supermarkets in 1996, Manchester Gold was still being advertised in August 1997 but was withdrawn soon afterwards.
Жарнама
Боддингтонның екі аралы логотипі 1900 жылы енгізілді. Аралар – Манчестердің символы, ол бір кезде "өндірістің гүлденген ошағы" болған кезеңнен бастау алады, бірақ екі ара Боддингтон сыра зауытының атына жасалған тіл білдіру ойынының да белгісі. Боддингтон 1987 жылға дейін, Англияның Солтүстік-Батысындағы "Granada" телеарнасында алғаш рет жарнамаланғанға дейін, тікелей жарнамадан қашып келді. 1987 жылдан 1991 жылға дейін қолданылған слоган: "Егер сіз Boddies-ті алмасаңыз, сіз тек ащы таңданысқа келесіз". "Whitbread" компаниясының басшылығымен комик Фрэнки Ховерд 1990-1991 жылдары, негізінен Солтүстік-Батыста көрсетілген алты телеарна жарнамасында бас рөлде болды. "Lowe Howard Spink" агенттігі Ховерд жарнамаларына жауапты болды. 1991 жылдың шілдесінен 1999 жылға дейін "Bartle Bogle Hegarty" (BBH) агенттігі жасаған Боддингтон жарнамалары "Манчестердің ең жақсысы" слоганын пайдаланды. Манчестердің имиджін жаңартуға үлкен үлес қосқан бұл кампания, қаланың танымалдылығын арттыруда "Манчестер Юнайтед" және "Coronation Street" телесериалынан кейін үшінші орынға ие болды. Телеарна жарнамаларында ерекше манчестерлік акцентпен сөйлейтін әдемі әйелдер бейнеленген. Ең танымал жарнамада Манчестердегі Ирвелл өзенінде гондоламен жүретін сұлу жұп бейнеленген, бұл белгілі "бір Cornetto" мұздағы жарнамасының пародиязы болды. "Manchester Evening News" газетінің хабарлауынша, "Бұл көрініс әлемге бұл қаланың жаңа өмірге келгенін, оның бұрынғы лас су жолының тіпті Венецияға ұқсап кеткенін көрсетті". Бұл кампания BBH агенттігіне бірнеше халықаралық жарнамалық наградалар әкелді. Брендтің кремі тәрізділігін көрсету үшін бетке жағылатын кремдер, мұздақ, күннен қорғайтын кремдер және қайнатылған кремдер пайдаланылды. "Whitbread" компаниясының бас директоры Майлз Темплмен былай түсіндірді: "Біз солтүстік-батыстағы екінші деңгейдегі брендті одан да сәнді нәрсеге қалай айналдыруды ойладық, оны қайтадан тартымды ету үшін. BBH бетке жағылатын крем сияқты сыраны сатуға баса назар аударды". 1999 жылдан 2002 жылға дейін транссексуалдық плейбой сиыр Грэм Хеффердің қатысуымен анимациялық телеарна жарнамалары көрсетілді. Жарнамалар жануарлармен сексуалдық қатынас, гомосексуализм және есірткі қолдануды насихаттады деген шағымдар көп түсті. Боддингтон 2002 жылы Манчестерде өткен XVII Комонвелл ойындарының ресми серіктесі болды, бұл келісімнің құны кем дегенде 1 миллион фунт стерлингті құрады. Бұл оқиғаны атап өту үшін Англияның Солтүстік-Батысы үшін арнайы 5% ABV Боддингтон Комонвелл элі жасалды, кейін ол бүкіл ел бойынша сатылымға түсті. 2005 жылғы Боддингтон телеарна жарнамалық кампаниясы, өндіріс қаладан тыс жерге көшірілгенімен, сыраның Манчестер тарихын "Happy Mondays" саундтрегімен пайдаланғаны үшін сынға ұшырады. Сыра зауытының бұрынғы жұмысшысы және "Транспорт және жалпы жұмысшылар одағының" өкілі Майк Томпсон: "Бұл ең жақсы жағдайда цинизм, ал ең нашар жағдайда біздің керемет қаламызға, оның тарихына және Strangeways жұмысшыларына жасалған құрлық. Адамдар осы компанияның салдарынан тіршілік көзінен айырылды. Олар біздің тек жараға тұз себуімізді көретін болса, риза болмайды".