Кіріспе
Осуалд Гаррисон Виллард (1872 жылғы 13 наурыз – 1949 жылғы 1 қазан) – америкалық журналист және «New York Evening Post» газетінің редакторы. Ол азаматтық құқықтар қозғалысының белсендісі болды және анасы Фанни Виллардпен бірге NAACP ұйымының негізін қалаушылардың бірі еді. 1913 жылы ол президент Вудро Вильсонға Вашингтондағы федералды кеңселердегі нәсілдік сегрегацияға наразылық білдірді, бұл бұрынғы біріктірілген жағдайдан өзгеше еді. 1920-1930 жылдары ол либералдық көзқарастың жетекші өкілі болды, бірақ кейін консервативтік ұстанымға көшті. Виллард испан-американ соғысында басып алынған аумақтардың тәуелсіздігін жақтаған Америкалық империализмге қарсы лиганың құрылуына мүсіндеме жасады. Ол 19 ғасырдың соңындағы империализмге қарсы қозғалыс пен 1930-1940 жылдардағы консервативтік «ескі оңшылдар» арасындағы сирек кездесетін тікелей байланысты қамтамасыз етті.
Oswald Garrison Villard (March 13, 1872 – October 1, 1949) was an American journalist and editor of the New York Evening Post. He was a civil rights activist, and along with his mother, Fanny Villard, a founding member of the NAACP. In 1913, he wrote to President Woodrow Wilson to protest his administration's racial segregation of federal offices in Washington, D. C., a change from previous integrated conditions. He was a leading liberal spokesman in the 1920s and 1930s, then turned to the right. Villard was a founder of the American Anti Imperialist League, favoring independence for territories taken in the Spanish–American War. He provided a rare direct link between the anti imperialism of the late 19th century and the conservative Old Right of the 1930s and 1940s.
Ерте өмір және мансап
Виллард 1872 жылғы 13 наурызда Германияның Висбаден қаласында дүниеге келді, оның ата-анасы сол кезде онда тұрып жатқан еді. Ол Германиядан көшіп келген американдық газет тілшісі Генри Виллард пен аболиционист Уильям Ллойд Гаррисонның қызы Фанни (Гаррисон) Виллардтың ұлы болды. Фанни Виллард суфражист және Әйелдер бейбітшілік қозғалысының негізін қалаушылардың бірі еді. Оның әкесі кейіннен теміржолдарға инвестиция салып, 1881 жылы «The Nation» және «New York Evening Post» газеттерін сатып алды. Виллард туылғаннан кейін көп ұзамай отбасы АҚШ-қа оралып, 1876 жылы Нью-Йорк қаласына қоныстанды. Виллард 1893 жылы Гарвард университетін бітірді, содан кейін әкесімен бір жыл бойы Еуропаны аралап қайтып, Гарвардқа Америка тарихы бойынша аспирантураны бітіруге оралды. Ол оқытушының көмекшісі болып жұмыс істеді және академиялық мансапты таңдауға болатын, бірақ одан да белсенді өмірді қалаған. Ол өзінің қарсыластарын қолдап, «Evening Post» және «The Nation» газеттерінде оған қарсы редакциялық мақалалар жариялаған.
Кітаптар мен жазбалар
1910 жылы Виллард «Джон Браун 1800-1859: Елу жыл өткен соңғы өмірбаяны» деген кітабын жариялады, онда Браун американдық батыр ретінде бейнеленді. Сыншылар оны объективті көзқарасы мен жаңа деректерді пайдалануы үшін жоғары бағалады. Виллард 1915 жылы «Германия қоршауда» атты кітабын жазды, онда оқырмандарын немістердің американдық өмірге қосқан үлесін мойындауға шақырды және Германиядағы саяси айырмашылықтарды сипаттады. Ол оқырмандарға немістер өз ісіне сенетінін еске салып, еуропалық қақтығыста бейтараптықты сақтауды қолдады.
Консервативті партияның өкілі
Әрқашан тәуелсіз ойлы болған ол 1930-жылдардың аяғында Франклин Д. Рузвельт әкімшілігінің сыртқы саясатына қатты қарсылық білдірді. Ол АҚШ-тың Екінші дүниежүзілік соғысқа кіруіне қарсы болған «Америка бірінші» комитетінің алғашқы мүшесі болды және өзінің пікірін білдіру үшін «The Nation» журналының редакциялық бетін пайдаланды: «Жоқ, шындық мынада: егер осы мәселеге сезімталдық, гистерия және жеке мүдде емес, ақыл мен логика қолданылса, американдық армия мен теңіз күштері қарусыздануды жақтауда бастама көрер еді – әрине, егер біз Еуропаға қайтадан соғысқа баруға ақымақтыққа бой алмас едік. Мен тіпті «The Nation» журналының редакторлары – достарым енді маған қосылып, қазір жасап жатқан зор әскери шығындардың қажетсіз ысыраптығын, елдегі үздіксіз әскерилендіруді әшкерелейді деп үміттенемін». Ол 1935 жылы «The Nation» журналын сатты, себебі ол американдық араласуды қолдады, және осыдан кейін журналдан толықтай бас тартты. Сонымен қатар, ол американдық фашизмнің алғы күші деп айыптаған «Жаңа келісім» бюрократиялық мемлекетіне деген жиренісі күшейді. Ол сонымен қатар Екінші дүниежүзілік соғыстың соңғы жылдарында одақтастар жасаған әуе шабуылдарына наразылық білдіріп, былай деді: «Ковентриде, Роттердамда, Варшавада және Лондонда қылмыс болған нәрсе енді Дрезденде және Токиода батырлыққа айналды». 1945 жылдан кейін Виллард Гарри С. Трумэннің «суық соғыс» саясатына қарсы сенатор Роберт А. Тафт, Феликс Морли және Джон Т. Флинн сияқты «ескі оңшыл» консерваторлармен ортақ мақсатта бірікті. Виллард 1944 жылы жүрек талмасынан зардап шекті, ал бес жылдан кейін инсульт болды. Ол 1949 жылдың 1 қазанында Нью-Йорк қаласында қайтыс болды.
No, the truth is that if reason and logic, and not sentiment, hysteria, and self interest, were applied to this question, the American army and navy would take the lead in advocating disarmament—always provided that we are not going to be so insane as to go to war in Europe again. I am even hoping that my friends the editors of The Nation will now turn about and join me in exposing the needless waste of the terrific military expenditures we are now making, to say nothing of the steady militarization of the country. He broke completely with The Nation, which he had sold in 1935 because it supported American intervention. At the same time, he became increasingly repelled by the New Deal bureaucratic state, which he condemned as a precursor to American fascism. Also, he deplored the air raids carried out by the allies in the later years of World War II, saying:
What was criminal in Coventry, Rotterdam, Warsaw and London has now become heroic in Dresden and now Tokyo. After 1945, Villard made common cause with "old right" conservatives, such as Senator Robert A. Taft, Felix Morley, and John T. Flynn, against the Cold War policies of Harry S. Truman. Villard suffered a heart attack in 1944 and sustained a stroke five years later. He died on October 1, 1949, in New York City.
Отбасы және мұра
Оның үлкен ұлы Генри Хилгард Виллард Нью-Йорк қалалық колледжінің экономика кафедрасын басқарды және Нью-Йорк қаласының «Жоспарланған ата-аналық» ұйымының тұңғыш ер адам президенті болды. Оның кіші ұлы Освальд Гаррисон Виллард кіші Стэнфорд университетінде электротехника профессоры болды. Оның қызы Дороти Виллард Хаммонд Каирдегі Америка университетінде оқыды. 2009 жылдың 21 ақпанында АҚШ пошта қызметі Виллардтың азаматтық құқықтар саласындағы қызметін құрметтеп, ескерткіш марка шығарды.