Джон Дэвис Лонг: Массачусетс губернаторы және Әскери-теңіз министрі

Кіріспе

Массачусетс штатының губернаторы және конгрессмен; Әскери-теңіз күштерінің хатшысы (1838–1915)

Джон Дэвис Лонг (27 қазан 1838 – 28 тамыз 1915) – Массачусетс штатынан шыққан американдық заңгер, саясаткер және жазушы. Ол Массачусетс штатының 32-ші губернаторы болды, 1880 жылдан 1883 жылға дейін қызмет етті. Кейіннен 1897 жылдан 1902 жылға дейін Әскери-теңіз күштерінің хатшысы болды, бұл кезеңде негізінен теңіз шайқастары болған Испания-Америка соғысы өтті. Мэн штатының Бакфилд қаласында туған Лонг Гарвард университетінде заңгерлік білім алды, кейін Массачусетс штатының Хингхэм қаласына қоныстанды. 1870-ші жылдары Республикалық партия саясатына белсенді қатысып, 1874 жылы штаттық заң шығарушы жиналысқа сайланды. Ол тез арада көзге түсіп, 1879 жылы вице-губернатор, ал 1880 жылы губернатор болып сайланды. Губернаторлық қызметінің үш жылында шамалы реформаларды қолдады, бұл кезең салыстырмалы түрде тыныш болды. Жеке практикаға оралғаннан кейін, 1896 жылы оған досы, президент Уильям Маккинли кабинеттік лауазым ұсынды. Теңіз күштері туралы толық білімі болмаса да, ол Әскери-теңіз күштерінің хатшысы болуды жөн көрді. 1898 жылы Испания-Америка соғысы басталғанда, Әскери-теңіз күштерін кеңейту мәселесі бойынша өзінің орынбасары Теодор Рузвельтпен келіспеушіліктер туды. Рузвельт президент болғаннан кейін ол лауазымынан кетіп, заңгерлік қызметін қайта бастады. 1915 жылы үйінде қайтыс болды; оның жарияланған еңбектеріне өмір бойы жазған күнделігі, Испания-Америка соғысының тарихы және Вергилийдің «Энеида» поэмасының өлеңмен аудармасы кіреді.

Алғашқы жылдар

Джон Дэвис Лонг 1838 жылдың 27 қазанында Мэн штатының Бакфилд қаласында, Задок Лонг пен Джулия Темпл (Дэвис) Лонгтың отбасында дүниеге келді. Ол анасының әкесінің туысы, Массачусетс губернаторы Джон Дэвистің құрметіне аталған. Ол Гарвард университетіне оқуға дейін Хеброн академиясында бастауыш білімін алды, 1857 жылы Phi Beta Kappa құрметімен бітірді. Гарвардта ол Delta Kappa Epsilon бауырластығының Альфа бөлімінің мүшесі болды. Лонг студенттік журналға проза мен өлеңдер жазды, сондай-ақ өзінің курсының бітіру салтанатына арнап өлең жазуға таңдалды. Гарвардқа келгенге дейін ол жеке күнделік жазуды бастады және оны өмірінің соңына дейін жүргізіп келді. Вестфорд академиясының директоры қызметін екі жыл атқарғаннан кейін, Лонг Гарвард құқық мектебіне түсіп, 1861 жылы Массачусетс адвокатурасының мүшесі болды. 1869 жылы Массачусетс штатының Хингхам қаласына көшіп, келесі жылы Хингхамдық Мэри Вудфорд Гловерге үйленді.

Массачусетс саясаты

Лонг саясатқа қатысуын 1870 жылы Хингхемдегі жергілікті деңгейде бастады. Арақа тұтыну мәселесі оның саяси нанымына үлкен әсер етті. Оның алғашқы саясаты біршама тәуелсіз болды: ол 1871 жылы губернаторлыққа реформашы республикашыл Бенджамин Батлерді қолдады, бірақ сол жылы Массачусетс штатының Өкілдер палатасына сайлауға түскенде, сұралмаған демократиялық ұсыныс алды. Ол сайлау кампаниясын жүргізбеді және сайлауда жеңіліске ұшырады. 1872 жылы демократтар мен реформашы республикашылдардың екеуі де оны ұсынды, бірақ ол тағы да жеңілді. Содан кейін ол республикашылдардың адал жақтасына айналды, партия ішінде реформа жасаудың ең тиімді жолы осы деп сенді. 1874 жылы Лонг штаттық республикалық съезді төрағалық етті және, ақыры, штаттық заң шығарушы органға сайланды. Ол спикер Джон Санфордпен жақын қарым-қатынас орнатты, және тарихшы Джеймс Хесс сипаттағандай, саяси есептеудің ықтимал қадамы ретінде, 1875 жылы губернаторлыққа үміткер Александр Х. Райсты қолдады, тіпті Райс алкоголь сату туралы либералды заңнаманы қолдағанмен, Лонг оған қарсы болды. Ол осы қолдаудың арқасында 1876 жылы спикер болып сайланды. Ол реформалық көзқарастарын ұлттық деңгейге кеңейтіп, республикалық президенттікке үміткерлікке таласқан Бенджамин Бристоуды қолдады.

Литвент губернаторы (1879-1880)

1877 жылы Лонг ағымдағы Райске қарсы губернаторлыққа үміткерлік үшін сәтті болмаған күрес жасады. Райс келесі жылы зейнетке шығуын жариялағанда, Лонг қайтадан үміткерлікке түсті. Үміткерлік бұрынғы вице-губернатор Томас Талботқа берілді, бірақ Лонг вице-губернаторлыққа аккламациямен жеңіс одіс алды. Лонг Талботтың қоғамдық шаралардан қашуын өзінің қызметінің салыстырмалы маңыздылығына қарамастан, жоғары беделді сақтау үшін пайдаланды.

Губернаторы (1880-83)

1879 жылы Лонг губернаторлыққа оңай ұсынылды, себебі Талбот партия басшылығының қолдауы болмаса да, қайта сайлануға қатыспайтынын жариялады. Сайлау өте шиеленісті болды, Лонг Батлер мен бөлінген демократтарға қарсы күресті. Лонг Азамат соғысындағы қызметінің болмауы үшін сыналып, партиялық бағыттан ауытқулары үшін шабуылға ұшырады, бірақ сенімді жеңіске жетті. Ол келесі екі жылда да айқын артықшылықпен қайта сайланды. Тарихшы П.А.М. Тейлер Лонгтың губернаторлық кезеңін салыстырмалы түрде оқиғасыз деп сипаттады. Ол бірқатар шағын реформалар ұсынды, соның ішінде әйелдердің дауыс беру құқығын кеңейту (бұл кезде тек мектеп комитеттеріне дауыс берумен шектелген) және әйелдерге штаттық кеңестерде отыруға рұқсат беру. Осы реформалардың көпшілігі оның өкіметтігінде іске асырылмады, бірақ кейбіреулері кейін оның ізбасарларымен заңға айналды. Ол штаттағы барлық қоғамдық шараларға қатысып, тығыз кесте сақтады. Әкімшілігін тиімді деп есептеген Лонг күнделігінде «губернаторлыққа жақсы және адал қызмет еттім, сондай-ақ әдептілік пен шабыт таныттым» деп жазды. Губернаторлық қызметінің соңғы әрекеттерінің бірі ретінде ол Оливер Венделл Холмс кішіні Массачусетс Жоғарғы Сотына тағайындады. Бұл мерзімі аяқталуға жақын жасалған тағайындама, Отис Лордтың күтпеген отставкасынан кейін болды. Республикашыл болған Лорд, мүмкін, жаңадан сайланған демократ губернатор Бенджамин Батлерге тағайындау мүмкіндігін бермеу үшін отставкаға кеткен болуы мүмкін. Тағайындау 1882 жылдың 8 желтоқсанында, Лонгтың өкілеттігінің соңғы күні жасалды, сол күні губернатор Кеңесінің (тағайындауды бекітуге тиіс) отырысы жоспарланған еді.

"Қаралас" республикашылардың стратегиялық кеңесшісі

Лонгтың мемлекеттік қызмет реформасын қолдауы оны конгресс шеңберіндегі "Жартылай тайпа" фракциясымен байланыстырды. Массачусетс сенаторлары Генри Л. Доуес және Джордж Ф. Хоармен бірге ол 1880 жылғы АҚШ президенттік сайлауында "Жартылай тайпа" үшін стратегия жасады. Нәтижесінде, жасалған стратегия республикалық ұлттық конвенцияда Вермонт сенаторы Джордж Ф. Эдмундсты қолдауға бағытталды, қарсылас конгресс шеңберіндегі "Сталварттардың" сүйіктісі Улисс С. Грантты немесе Блейн фракциясының жетекшісі Джеймс Г. Блейнді ұсынудан аулақ болу үшін, олар екеуі де мемлекеттік қызмет реформасына қарсы болды. 1886 жылы Генри Кэбот Лодж оны Сенатқа үміткер болуға шақырды, бірақ Лодждың қолдауы, көрінетіндей, штаттық партия басшылығының күшін сынау мақсатындағы амал болды. Лодж соңғы сәтте қолдауын кері алып, оны қазіргі Сенатор Генри Л. Доуеске берді, ал заң шығарушы орган Доуесті орынға қайта сайлады. Бұл жағдай Лодж пен Лонг арасындағы қарым-қатынасты суытты. Сенат сайлауына дейінгі келісімдер барысында Лонгқа Батлер демократтар тарапынан қолдау ұсынылды, бірақ ол одан бас тартты, себебі мұндай дауыстар жағымсыз саяси келісіммен байланысты деп санады. Лонгтың Конгресстегі қызметі көзге түспеді, себебі ол қызмет еткен алты жыл бойы Конгресс Демократиялық партияның бақылауында болды. Әкімшілікке жақын адамдарды тағайындау үшін лоббилеуден басқа, ол кеме жасау және кеме иелерінің мүдделерін зерттейтін бірлескен комиссияда, сондай-ақ зейнетақы және Әскери-теңіз күштерін қаржыландыру мәселелерімен айналысатын келісім комиссияларында жұмыс істеді. 1886 жылы Лонг тағы да үйленді, оның әйелі Агнес Пирс, мұғалім және Универсалист пастырының қызы болды; олардың 1887 жылы дүниеге келген бір ұлы болды.

Жеке практикаға қайта оралу

1888 жылы тағы бір мерзімге Конгреске сайланудан бас тартқан ол, Республикалық партия шеңберінде белсенді болып, Роджер Уолкоттың партияға жаңа күш әкелуді мақсат тұтқан «Жас ерлер республикалық клубын» қолдады. Ұзақ жылдар бойы Республикалық сенатор Джордж Фрисби Хоарға қарсы тұру мүмкіндігі туғанда, ол одан бас тартты. 1889 жылы Массачусетс штатының ғимаратын кеңейтуді қадағалайтын комиссияға тағайындалды және 1897 жылға дейін осы қызметін атқарды.

Әскери-теңіз флотының хатшысы

Конгрессмен ретінде Лонг 1896 жылы президент болып сайланған Уильям Маккинлидің жақын досы болды. Ол Әскери-теңіз флотының хатшысын таңдады. 1897 жылғы 2 наурызда АҚШ Сенаты оны бекітті. (Лонг жүйке ауруынан кейін заңгерлік тәжірибасына оралды.) Лодж бұл сәтсіздікті Теодор Рузвельттің, қайратты және агрессивті Нью-Йорк тұрғынының, хатшысының көмекшісі лауазымын қамтамасыз етуге көмектесу арқылы өтеді. Лонг пен Рузвельт арасында келіспеушілік болды: жеке басының айырмашылығынан басқа, Рузвельт Лонгтың салмақты және консервативті тәсіліне қарсы Әскери-теңіз флотын агрессивті түрде жаңғырту және кеңейту туралы көзқарасты ұсынды. Ол Әскери-теңіз флотын біртіндеп кеңейтуді қалаған. Ұлттың мүдделері өскен сайын Лонг Маккинлидің саясатына сәйкес елдің бейбіт дамуына бел буды. Рузвельтпен болған келіспеушілігінің салдарынан Лонг өзінің бағыныстыларын бақылауға қадамдар жасады. Сондай-ақ ол Лонгтың департамент жұмысының көп бөлігін оның тұрақты бюро басшыларына жүктеу саясатына наразы болды, бұл әкімшілікке келіп түскен ақпарат ағынына шектеулер қойды. Ол «кеме соңынан бастап соғатын тұғырын білмейтін азаматтық адаммын» деп әзілдегендей, теңіз ісіне қатысты көп нәрсені білмейтінімді мойындады. Лонг Испаниямен арадағы шиеленіс соғысқа ұласпайды және соғыс болса, оңай жеңіске жетеміз деп сенді. Сондықтан ол Әскери-теңіз флотын осы жағдайға дайындау үшін маңызды қадамдар жасаған жоқ. 1898 жылдың ақпан айының басында шиеленіс дағдарысқа жетті және Лонг соғыс жоспарларын жасауға мәжбүр болды. 15 ақпанда Гаванада «Мэйн» кемесінің жарылып батуы Испан-американ соғысының бастамасы болды. Әкімшілік соғысқа қарсы болды, бірақ кеме батқаннан кейін туған қоғамдық наразылықты елемеуге болмады. Кеме батқаннан кейін он күн өткен соң Лонг демалысқа шықты, ал Рузвельт Лонгтың болмауынан пайдаланып, Әскери-теңіз флотының соғысқа дайындығын арттыруға бағытталған бірқатар бұйрықтарға қол қойды, соның ішінде коммодор Джордж Дьюиге испан Филиппиніне қарсы агрессивті шабуылға түсуді бұйырды. Лонг кейбір Рузвельт бұйрықтарын кері қайтарды, бірақ теңіз соғысына дайындық шараларын күшейтті. «Мэйн» кемесінің жоғалуы елде заманауи соғыс кемелерінің жетіспеушілігін көрсетті, соның салдарынан жаңа кемелерді сатып алуға белсенділік күш алды. Лонгтың берген маңызды бұйрықтарының бірі – USS Oregon (Әскери-теңіз флотының ең қуатты кемелерінің бірі) батыс жағалаудан Кариб теңізіне көшіру болды; кеме Сан-Францискодан Флорида штатының Ки-Уэстке дейін 66 күнде Хорон мүйісін айналып өтті. 1898 жылдың сәуір айында соғыс жарияланды. Рузвельт келесі айда лауазымынан кетті, бұл қадам Лонгқа ақылсыздық ретінде көрінді, бірақ кейіннен Рузвельт мансабын дамытуға ықпал еткенін мойындады. Лонг соғыс кезеңінде Әскери-теңіз флотының іс-қимылдарына басшылық етті және оның мөлшерін айтарлықтай арттырды. Ол Дьюиге Филиппиндегі испан флотын бейтараптандыруға, испан Гуамын басып алуға және Кубаға қарсы блокада мен шабуылдық операцияларды қолдауға бұйрық берді. Сондай-ақ ол Филиппинге бағытталған испан флотын кері шақыруға ынталандыру үшін Испанияның материктік бөлігіне қарсы қауіп төндіретін теңіз күштерін жұмылдырды. Әскери-теңіз флоты басшыларының күшті талабына жауап ретінде Лонг соғыстан кейін тұрақты кеңесші штаб құрды. 1900 жылдың наурыз айында құрылған кеңес Әскери-теңіз барлау басқармасының, Әскери-теңіз соғыс колледжінің және флот басшылығының жұмысын үйлестіруге бағытталған, соғыс жоспарларын жасауға және осы жоспарларда белгіленген мақсаттарға жету үшін теңіз күштерін тиімді дайындауға, жоспарлауға және орналастыруға арналған. Соғыстан кейін Лонг Филиппинде әскери-теңіз базасын құру жоспарларын ілгерілетуге тырысты, бірақ жоспарларды қаржыландыру Конгресте тоқтап қалды, ол аралдардағы базалардың орналасуын қайта-қайта қарауға тырысты. Бұл мәселе сонымен қатар соғыс департаментімен бәсекелестікке ұшырады, ол Әскери-теңіз флотының өз билігіне бағынбаған тұрақты база құруына қарсы болды. Субик шығанағындағы Әскери-теңіз базасының құрылысы Лонг қызметтен кеткеннен кейін ғана басталды. Лонг 1900 жылғы Республикалық ұлттық конвенцияда Массачусетс делегациясы тарапынан вице-президенттікке үміткер ретінде ұсынылды және бұл лауазымға Маккинлидің жеке сүйіктісі болды.

As a Congressman, Long had become a close friend of William McKinley, who was elected President in 1896. he chose Secretary of the Navy. He was confirmed by the United States Senate on March 2, 1897. (Long had back from his law practice after a nervous breakdown.) Lodge compensated for the setback by helping secure the position of Assistant Secretary for Theodore Roosevelt, a brash and aggressive New Yorker. Long and Roosevelt did not get along: in addition to personality differences, Roosevelt pushed a view to aggressively modernize and expand the Navy against Long's more studied and conservative approach. He preferred to expand the Navy gradually. As the nation's global interests grew, Long committed himself to the nation's peaceful growth in line with McKinley's policies. As a result of his disagreements with Roosevelt, Long took steps to control his subordinate. He also chafed against Long's policy of deferring much of the department's work to its permanent bureau chiefs, which resulted in constraints on the flow of information the administration received. Long was somewhat proud of the fact that he knew little of the detail of naval affairs, commenting that he was "a civilian who does not know the stem from the stern of a ship". Long believed that ongoing tensions between Spain were unlikely to lead to war, and should it, that the war would be easily won. He consequently did not take significant steps to prepare the Navy for that contingency. By early February 1898, tensions had reached crisis proportions, and Long was compelled to begin drawing up plans for war. The explosion and sinking of the Maine at Havana on February 15 was the spark that ignited the Spanish–American War. The administration was opposed to war, but the public outcry over the sinking could not be ignored. Ten days after the sinking, Long took a day off, and Roosevelt used his authority in Long's absence to issue a number of orders designed to increase the Navy's readiness for war, including famously ordering Commodore George Dewey into an aggressive offensive posture in the Spanish Philippines. Long countermanded some of Roosevelt's orders afterward, but began stepping up naval war preparations. The loss of the Maine highlighted to the administration the nation's shortage of modern warships, setting off a scramble for the acquisition of more ships. One significant order given by Long was to transfer the USS Oregon (one of the Navy's most powerful ships) from the west coast to the Caribbean; the ship made the journey around Cape Horn from San Francisco to Key West, Florida, in 66 days. War was declared in April 1898. Roosevelt resigned his post the next month, a move Long thought foolhardy but later acknowledged was significant in advancing Roosevelt's career. Long directed the Navy's activities throughout the war, significantly increasing its size in the process. He ordered Dewey to neutralize the Spanish fleet in the Philippines, ordered the seizure of Spanish Guam, and worked to support a blockade and offensive operations against Cuba. He also directed naval resources into threatening postures against mainland Spain to encourage the Spanish recall of a fleet destined for the Philippines. In response to increasing pressure from Navy leaders, Long created a permanent advisory staff after the war. The board, created in March 1900, was designed to unify the work of the Office of Naval Intelligence, the Naval War College, and the fleet leadership for the production of war plans and the proper preparation, planning, and deployment of naval resources in pursuit of objectives defined in those plans. After the war, Long pushed forward plans to establish a naval base in the Philippines, however, the funding for plans was held up in Congress, which repeatedly sought review of potential base locations in the islands. The matter was also caught up in branch rivalry with the War Department, which objected to the Navy's establishment of a permanent base there that was not under its authority. Construction of the Subic Bay Naval Base did not begin until after Long left office. Long was promoted as a potential vice presidential candidate by the Massachusetts delegation to the 1900 Republican National Convention, and was a personal favorite of McKinley's for the position.

Кейінгі жылдар

1901 жылы қыркүйекте Маккинлинің қазасынан кейін Лонгтың көзқарасы өзгерді және 1902 жылы 1 мамырда президент Рузвельтке отставкасын ұсынды. Мұның нақты себептері белгісіз, бірақ бірнеше фактор ықпал еткен болуы мүмкін. Біріншіден, Рузвельт Лонгтың саяси қарсыласы Лоджбен жақын қарым-қатынаста болды, теңіз мәселелерінде Лонгпен келіспейтіні белгілі болды және оның Ақ үйге келуін құптамады. Екіншіден, 1898 жылдың шілдесінде Сантьяго-де-Куба шайқасы маңында адмирал Винфилд Скотт Шлидің іс-әрекеттеріне қатысты тергеу Лонгтың соғыстағы рөліне қатысты айтарлықтай сынға алып келді. Үшіншіден, оның бір қызы 1901 жылдың қазан айында, Маккинлидің қазасынан бір ай өткен соң дүниеден озды. Бұл жағдайлар Лонгты депрессияға түсірді, және Рузвельт соғыстың басталуына қатысты онымен келіспей, кейіннен оның кейбір шешімдерін жариялап, жағдайды одан бетерлетті. Тарихшы Венделл Гарретт Рузвельттің Әскери-теңіз күштеріне зор қызығушылық танытқанын және келесі хатшылармен жұмыс істеуде қиындықтар туғанын атап өтті. Лонг Массачусетс штатына оралып, заңгерлік тәжірибесін жаңадан бастады және партиялық саясатқа деген қызығушылығын сақтап қалды. Ол бірнеше компания кеңесінде жұмыс істеді және «Пуритан Траст Компаниясының» президенті болды. 1914 жылы Гарвардтың Бақылау кеңесінің мүшесі болды. Әйелдердің сайлау құқығын қолдауды жалғастырды және бірнеше жеке мектептердің басқармаларында қызмет етті, соның ішінде өзі бітірген «Хеброн академиясының» басқармасында да болды. Ол Мэн штатында жиі уақыт өткізді (1882 жылы Бакфилдтегі отбасылық үйін қайта сатып алған), және 1915 жылдың тамызында сол жерде ауырғаннан кейін қайтыс болды. Ол Хингхэмдегі үйіне оралды, онда 28 тамызда дүниеден өтті.

Жазулары мен мұрасы

Ол өзінің кең көлемді күнделігінен басқа да түрлі тақырыптарда жазған. Бакфилдте заңгерлік тәжірибе ашуға жасаған сәтсіз әрекеті барысында ол Конгресс билігі және құлдық туралы мақала жазды. 1878 жылы Вергилийдің "Энеида" поэмасының өлеңмен аудармасын жасады. 1903 жылы ол "Жаңа американдық флот" атты испан-американ соғысы тарихы және сол кездегі Әскери-теңіз күштерінің дамуы туралы кітап жариялады. Лонгтың қайырымдылық істерінің бірі – 1900 жылы Бакфилдте қоғамдық кітапхана ашуға қаржы жұмсауы, ол қазір Задок Лонг атындағы тегін кітапхана деп белгілі. USS Long (DD 209) оның құрметіне берілген атау.