Кіріспе

Уильям Генри О'Коннелл (8 желтоқсан 1859 – 22 сәуір 1944) – американдық кардинал, католик шіркеуінің өкілі. Ол 1907 жылдан 1944 жылы қайтыс болғанға дейін Бостон архиепископы қызметін атқарды және 1911 жылы кардинал атағын алды.

Ерте өмір

Уильям О'Коннелл 1859 жылдың 8 желтоқсанында Массачусетс штатының Лоуэлл қаласында ирланд иммигранттары Джон және Бриджит (құрметті әкесі Фаррелли) О'Коннелл отбасында дүниеге келді. Он бір баланың ең кішісі болған ол алты бауыры мен төрт қарындасы бар еді. Оның әкесі тоқыма фабрикасында жұмыс істеді және Уильям төрт жасқа толғанда қайтыс болды. Оқушылық кезінде ол музыкада, әсіресе фортепиано мен орган орындауда өте жақсы нәтижелер көрсетті.

Бостон архиепискобы және кардинал

О'Коннелл 1906 жылғы 21 ақпанда Бостонның Коадъютор архиепископы және Константинаның титуляр архиепископы болып тағайындалды. Коадъютор ретінде ол денсаулығы нашарлаған архиепископ Джон Уильямстың ізбасары ретінде қызмет етті. Кейіннен, 1907 жылғы 30 тамызда Уильямстың қайтысынан кейін ол Бостонның екінші архиепископы болды. 1911 жылғы 27 қарашада О'Коннелл Бостонның кардинал атанған алғашқы архиепископы болды және оған С. Клементтің кардинал-дияконы атағы берілді. Ол 1914 және 1922 жылдары екі рет Папалық конклавқа кешігіп келді, себебі сол кездегі баяу көлікпен Атлант мұхитын кесіп өтуге мәжбүр болды. Ол Папа Пий XI-ге наразылық білдірді, оған жауап ретінде Папаның қайтысы мен конклавтың басталуы арасындағы уақыт ұзартылды. О'Коннелл, әуе саяхаты мүмкін болған 1939 жылғы конклавқа қатыса алды. О'Коннелл жоғары деңгейде орталықтандырылған епархиялық ұйымды жақтады, ол шіркеулерден басқа мектептер, ауруханалар мен үйлерді де қамтыды. Ол Массачусетс штатында зор саяси және әлеуметтік билікке ие болды, сондықтан оған «Бірінші номер» деген лақап ат берілді. Ол актриса Глория Свонсонды Кеннедимен болған қарым-қатынасын тоқтатуға шақырды. Ол балалар еңбегіне қатысты түзетуге қарсы болды және Голливудты «ұлттың ұятты жағдайы» деп атады. Ол Альберт Эйнштейннің теорияларын «космикалық пантеизм ретінде жамылған нағыз атеизм» деп сынады. Ол эвтаназияға қарсы болды, ал ауыруды «адамзаттың тәлім-тәрбиесі» деп атады. Ол діни қызметкерлеріне ерін қызыл бояу жаққан әйелдерге қатысудан бас тартуға рұхсат берді. Ол Нью-Йорк архиепископы болған Франсис Спеллманмен салқын қарым-қатынаста болды. О'Коннелл бірде: «Франсис – кітап оқуға үйреткен бухгалтердің бейнесі» деді. Ол сондай-ақ, экуменизмге қарсы болды. 1908 жылы ол: «Пуританизм өтті. Католиктер қалды» деді.

Ықпал

Ол Католик шіркеуінің өркендеуіне зор ықпал етті. Саясаткерлер оны "Бірінші номер" деп атады және олар жиі түрлі мәселелерде оның пікірін сұрады. Оны "толық жабдықталған жауынгерлік кеме" деп атады. О'Коннелл Колумб азаматтарының Жоғарғы Кеңесінің құрметті өмір бойына мүшелігіне ие болған алғашқы американдық болды.

Немере інісі туралы даулы оқиға

О'Коннеллдің жүрегі елжіреген немере інісі Джеймс П. О'Коннелл 1913 жылы құпия түрде үйленген. О'Коннеллдің кейбір дін қызметкерлері бұл жайтты біліп, Ватиканға хабарлаған. Кіші О'Коннелл 1920 жылы лауазымынан және діни қызметінен алынды. Оның некесі 1948 жылы қайтыс болғанға дейін сақталды. Көкесі мен немере інісі арасындағы қарым-қатынас туралы көп мәлімет белгілі емес.

Жазушылықтың жалған датасы

1915 жылы О'Коннелл 1876-1901 жылдар аралығында жазған деген хаттар жинағын жариялады. 1987 жылы Джеймс М. О'Тул О'Коннеллдің осы хаттарды 1915 жылғы басылымға қасдиетті түрде жазғанын анықтады. 1975 жылы хаттар мәселесін зерттеген басқа ғалымдар хаттардағы жазылған күндерге күмән келтірген.

Франсис Суини

1940 жылдардың басында «Бостон Сити Репортер» газетінің редакторы Фрэнсис Суини Бостондағы кең таралған антисемитизмге қарсы О'Коннеллдің бейқұлық танытуын сынағанда, О'Коннелл Суиниді кеңсесіне шақырып, оны шіркеуден қуумен қорқытты.

Өлім

Уильям О'Коннелл 84 жасында Брайтон қаласында пневмониядан қайтыс болды. Ол өзі салған кішкентай капелланың (Таза ұғым) криптасында, Санкт-Джон семинариясының аумағында жерленді. 2004 жылы Архиепископтық Бостон колледжіне мүлікті сатты, ал 2007 жылы О'Коннелл 1941 жылы негізін қалаған Сент-Себастьян мектебіне оның қалдықтарын көшіру жоспарланғанын хабарлады. Ұзаққа созылған сот процесінен кейін, О'Коннеллдің туыстары, оның қабірін ашуға қарсы болған, оның қалдықтары семинария ауласына қайта жерленуіне келісті. Қайта жерлеу 2011 жылдың 20 шілдесінде өтті.

Мұра

Оның 36 жылдық қызметі Бостон архиепископтығы тарихындағы ең ұзақ мерзімді қызмет болды. Ол Рим папасы Пий X жасаған кардиналдардың екінші соңғы тірі қалғаны, Геннаро Гранито Пигнателли ди Белмонтеден кейін, және Джеймс Гиббонс пен Уильям Уэйкфилд Баумнан кейін үшінші ұзақ қызмет еткен американдық кардинал болды. О'Коннелл Бостон архиепископы қызметін атқарган кезеңде діни өмірдегі әйелдердің саны 1567-ден 5459-ға дейін артты; приходтардың саны 194-тен 322-ге дейін, шіркеулердің саны 248-ден 375-ке дейін, діни қызметкерлердің саны 488-ден 947-ге дейін өсті; архиепархия 3 католик ауруханасын басқарды. Бір тарихшының сөзінше, "О'Коннеллдің ықпалымен Бостон архиепископтығының католик шіркеуі бұрын-соңды болмаған және кейін қайта оралмаған тұжырымдық бірлік пен айқын көзге түсетін беделге ие болды". О'Коннеллдің шөберелерінің бірі Пол Г. Кирк 2009 жылы қысқа мерзімге АҚШ сенаторы болды.

Танымал мәдениетте

Генри Мортон Робинсонның 1950 жылы ең көп сатылған тарихи романы "Кардинал" романында, О'Коннеллдің қызмет еткен кезеңмен бірдей уақытта Бостон архиепискобы "Лоуренс кардинал Гленнон" деп аталады. Робинсонның Гленнонды физикалық сипаттауы, оның ірі құрылыс жобалары, екі папалық конклавқа кешігіп, үшіншісіне уақытында жетіп келуі, "Бірінші номер" деп танымал болуы және Гленнон кейіпкерінің көптеген басқа да егжей-тегжейлі сипаттамалары О'Коннеллдің мансабы мен мінезімен үндеседі. Дегенмен, роман атауындағы "кардинал" - Гленнонның хатшысы болып жұмыс істейтін және роман барысында өзі кардинал болатын жас дін қызметкері.