Уильям Генри О’Коннелл: Бостон архиепископы және кардиналы
William Henry O'Connell
Уильям О’Коннелл (1859-1944) – американдық кардинал, Бостон архиепископы (1907-1944). Ирландиялық иммигранттар отбасында дүниеге келген, 1911 жылы кардинал атанды.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Уильям Генри О'Коннелл (8 желтоқсан 1859 – 22 сәуір 1944) – американдық кардинал, католик шіркеуінің өкілі. Ол 1907 жылдан 1944 жылы қайтыс болғанға дейін Бостон архиепископы қызметін атқарды және 1911 жылы кардинал атағын алды.
American cardinal (1859–1944)
William Henry O'Connell (December 8, 1859 – April 22, 1944) was an American cardinal of the Catholic Church. He served as Archbishop of Boston from 1907 until his death in 1944, and was made a cardinal in 1911.
Ерте өмір
Уильям О'Коннелл 1859 жылдың 8 желтоқсанында Массачусетс штатының Лоуэлл қаласында ирланд иммигранттары Джон және Бриджит (құрметті әкесі Фаррелли) О'Коннелл отбасында дүниеге келді. Он бір баланың ең кішісі болған ол алты бауыры мен төрт қарындасы бар еді. Оның әкесі тоқыма фабрикасында жұмыс істеді және Уильям төрт жасқа толғанда қайтыс болды. Оқушылық кезінде ол музыкада, әсіресе фортепиано мен орган орындауда өте жақсы нәтижелер көрсетті.
William O'Connell was born on December 8, 1859, in Lowell, Massachusetts, to John and Bridget (née Farrelly) O'Connell, who were Irish immigrants. The youngest of eleven children, he had six brothers and four sisters. His father worked at a textile mill and died when William was four years old. During his high school career, he excelled at music, particularly the piano and organ.
Бостон архиепискобы және кардинал
О'Коннелл 1906 жылғы 21 ақпанда Бостонның Коадъютор архиепископы және Константинаның титуляр архиепископы болып тағайындалды. Коадъютор ретінде ол денсаулығы нашарлаған архиепископ Джон Уильямстың ізбасары ретінде қызмет етті. Кейіннен, 1907 жылғы 30 тамызда Уильямстың қайтысынан кейін ол Бостонның екінші архиепископы болды. 1911 жылғы 27 қарашада О'Коннелл Бостонның кардинал атанған алғашқы архиепископы болды және оған С. Клементтің кардинал-дияконы атағы берілді. Ол 1914 және 1922 жылдары екі рет Папалық конклавқа кешігіп келді, себебі сол кездегі баяу көлікпен Атлант мұхитын кесіп өтуге мәжбүр болды. Ол Папа Пий XI-ге наразылық білдірді, оған жауап ретінде Папаның қайтысы мен конклавтың басталуы арасындағы уақыт ұзартылды. О'Коннелл, әуе саяхаты мүмкін болған 1939 жылғы конклавқа қатыса алды. О'Коннелл жоғары деңгейде орталықтандырылған епархиялық ұйымды жақтады, ол шіркеулерден басқа мектептер, ауруханалар мен үйлерді де қамтыды. Ол Массачусетс штатында зор саяси және әлеуметтік билікке ие болды, сондықтан оған «Бірінші номер» деген лақап ат берілді. Ол актриса Глория Свонсонды Кеннедимен болған қарым-қатынасын тоқтатуға шақырды. Ол балалар еңбегіне қатысты түзетуге қарсы болды және Голливудты «ұлттың ұятты жағдайы» деп атады. Ол Альберт Эйнштейннің теорияларын «космикалық пантеизм ретінде жамылған нағыз атеизм» деп сынады. Ол эвтаназияға қарсы болды, ал ауыруды «адамзаттың тәлім-тәрбиесі» деп атады. Ол діни қызметкерлеріне ерін қызыл бояу жаққан әйелдерге қатысудан бас тартуға рұхсат берді. Ол Нью-Йорк архиепископы болған Франсис Спеллманмен салқын қарым-қатынаста болды. О'Коннелл бірде: «Франсис – кітап оқуға үйреткен бухгалтердің бейнесі» деді. Ол сондай-ақ, экуменизмге қарсы болды. 1908 жылы ол: «Пуританизм өтті. Католиктер қалды» деді.
O'Connell was named Coadjutor Archbishop of Boston with right of succession and Titular Archbishop of Constantina on February 21, 1906. As coadjutor, he served as the designated successor of Archbishop John Williams, who was then in declining health. He later succeeded Williams as the second Archbishop of Boston upon the latter's death on August 30, 1907. On November 27, 1911, O'Connell became Boston's first Archbishop to become Cardinal, and was given the title of Cardinal Priest of S. Clemente. He arrived late to two papal conclaves in a row, in 1914 and 1922, due to having to cross the Atlantic Ocean in the slower transportation of the day. He made a protest to Pope Pius XI, who in response lengthened the time between the death of the Pope and the start of the conclave. O'Connell was finally able to participate in the subsequent 1939 conclave, although by that time air travel was available. O'Connell favored a highly centralized diocesan organization, encompassing schools, hospitals, and asylums in addition to parishes. He wielded immense political and social power in Massachusetts, earning him the nickname "Number One". he asked actress Gloria Swanson to end her affair with Kennedy. He opposed the Child Labor Amendment and called Hollywood "the scandal of the nation". He denounced the theories of Albert Einstein as "authentic atheism, even if camouflaged as cosmic pantheism". He opposed euthanasia, calling suffering "the discipline of humanity". He told his priests that they might refuse communion to women wearing lipstick. He had a cool relationship with his auxiliary bishop Francis Spellman, who later was the Archbishop of New York. O'Connell once said, "Francis epitomizes what happens to a bookkeeper when you teach him how to read." He was also decidedly non ecumenical. In 1908 he said, "The Puritan has passed. The Catholic remains."
Ықпал
Ол Католик шіркеуінің өркендеуіне зор ықпал етті. Саясаткерлер оны "Бірінші номер" деп атады және олар жиі түрлі мәселелерде оның пікірін сұрады. Оны "толық жабдықталған жауынгерлік кеме" деп атады. О'Коннелл Колумб азаматтарының Жоғарғы Кеңесінің құрметті өмір бойына мүшелігіне ие болған алғашқы американдық болды.
He was very influential with the growth of the Catholic Church. He was called by politicians "Number One" and enjoyed them frequently requesting his approval on issues. He was called a "battleship in full array". O'Connell was the first American to be given honorary life membership in the Supreme Council of the Knights of Columbus.
Немере інісі туралы даулы оқиға
О'Коннеллдің жүрегі елжіреген немере інісі Джеймс П. О'Коннелл 1913 жылы құпия түрде үйленген. О'Коннеллдің кейбір дін қызметкерлері бұл жайтты біліп, Ватиканға хабарлаған. Кіші О'Коннелл 1920 жылы лауазымынан және діни қызметінен алынды. Оның некесі 1948 жылы қайтыс болғанға дейін сақталды. Көкесі мен немере інісі арасындағы қарым-қатынас туралы көп мәлімет белгілі емес.
O'Connell's nephew James P. O'Connell, who served as chancellor of the archdiocese, had secretly married in 1913. Some of O'Connell's clerical enemies discovered this and reported it to Vatican authorities. The younger O'Connell was removed from office and from his priestly duties in 1920. His marriage lasted until his death in 1948. Little else is known of the relationship between uncle and nephew.
Жазушылықтың жалған датасы
1915 жылы О'Коннелл 1876-1901 жылдар аралығында жазған деген хаттар жинағын жариялады. 1987 жылы Джеймс М. О'Тул О'Коннеллдің осы хаттарды 1915 жылғы басылымға қасдиетті түрде жазғанын анықтады. 1975 жылы хаттар мәселесін зерттеген басқа ғалымдар хаттардағы жазылған күндерге күмән келтірген.
In 1915, O'Connell published a collection of letters which, the publication claimed, he wrote between 1876 and 1901. In 1987, James M. O'Toole discovered that O'Connell had written the letters expressly for the 1915 publication. Other scholars who discussed the subject of the letters in 1975 had found the dates on the letters "suspect".
Франсис Суини
1940 жылдардың басында «Бостон Сити Репортер» газетінің редакторы Фрэнсис Суини Бостондағы кең таралған антисемитизмге қарсы О'Коннеллдің бейқұлық танытуын сынағанда, О'Коннелл Суиниді кеңсесіне шақырып, оны шіркеуден қуумен қорқытты.
In the early 1940s when Frances Sweeney, editor of the Boston City Reporter, criticized O'Connell for his passivity in the face of rampant antisemitism in Boston, O'Connell summoned Sweeney to his office and threatened her with excommunication.
Өлім
Уильям О'Коннелл 84 жасында Брайтон қаласында пневмониядан қайтыс болды. Ол өзі салған кішкентай капелланың (Таза ұғым) криптасында, Санкт-Джон семинариясының аумағында жерленді. 2004 жылы Архиепископтық Бостон колледжіне мүлікті сатты, ал 2007 жылы О'Коннелл 1941 жылы негізін қалаған Сент-Себастьян мектебіне оның қалдықтарын көшіру жоспарланғанын хабарлады. Ұзаққа созылған сот процесінен кейін, О'Коннеллдің туыстары, оның қабірін ашуға қарсы болған, оның қалдықтары семинария ауласына қайта жерленуіне келісті. Қайта жерлеу 2011 жылдың 20 шілдесінде өтті.
William O'Connell died from pneumonia in Brighton, aged 84. He was buried in the crypt of a small chapel (Immaculate Conception) he had built on the grounds of St. John's Seminary. In 2004 the Archdiocese sold the property to Boston College and in 2007 announced plans to relocate his remains to Saint Sebastian's School, which O'Connell founded in 1941. After a protracted lawsuit, O'Connell's relatives, who had opposed any disinterment, agreed that his remains would be removed to a courtyard of the Seminary. The reinterment took place on July 20, 2011.
Мұра
Оның 36 жылдық қызметі Бостон архиепископтығы тарихындағы ең ұзақ мерзімді қызмет болды. Ол Рим папасы Пий X жасаған кардиналдардың екінші соңғы тірі қалғаны, Геннаро Гранито Пигнателли ди Белмонтеден кейін, және Джеймс Гиббонс пен Уильям Уэйкфилд Баумнан кейін үшінші ұзақ қызмет еткен американдық кардинал болды. О'Коннелл Бостон архиепископы қызметін атқарган кезеңде діни өмірдегі әйелдердің саны 1567-ден 5459-ға дейін артты; приходтардың саны 194-тен 322-ге дейін, шіркеулердің саны 248-ден 375-ке дейін, діни қызметкерлердің саны 488-ден 947-ге дейін өсті; архиепархия 3 католик ауруханасын басқарды. Бір тарихшының сөзінше, "О'Коннеллдің ықпалымен Бостон архиепископтығының католик шіркеуі бұрын-соңды болмаған және кейін қайта оралмаған тұжырымдық бірлік пен айқын көзге түсетін беделге ие болды". О'Коннеллдің шөберелерінің бірі Пол Г. Кирк 2009 жылы қысқа мерзімге АҚШ сенаторы болды.
His 36 year long tenure was the longest in the history of the Archdiocese of Boston. He was the second to last surviving cardinal created by Pope Pius X behind Gennaro Granito Pignatelli di Belmonte and is the third longest serving American cardinal behind James Gibbons and William Wakefield Baum. During O'Connell's tenure as Archbishop of Boston, the number of women in religious life increased from 1567 to 5459; the number of parishes increased from 194 to 322; the number of churches increased from 248 to 375; the number of diocesan priests increased from 488 to 947; the archdiocese was operating 3 Catholic hospitals. According to one historian, "It was under O'Connell's influence too, that the Catholic Church in the Archdiocese of Boston assumed a conceptual solidarity and impressive visibility that it had never seen before and would never see again." One of O'Connell's grandnephews, Paul G. Kirk, served briefly as U. S. Senator in 2009.
Танымал мәдениетте
Генри Мортон Робинсонның 1950 жылы ең көп сатылған тарихи романы "Кардинал" романында, О'Коннеллдің қызмет еткен кезеңмен бірдей уақытта Бостон архиепискобы "Лоуренс кардинал Гленнон" деп аталады. Робинсонның Гленнонды физикалық сипаттауы, оның ірі құрылыс жобалары, екі папалық конклавқа кешігіп, үшіншісіне уақытында жетіп келуі, "Бірінші номер" деп танымал болуы және Гленнон кейіпкерінің көптеген басқа да егжей-тегжейлі сипаттамалары О'Коннеллдің мансабы мен мінезімен үндеседі. Дегенмен, роман атауындағы "кардинал" - Гленнонның хатшысы болып жұмыс істейтін және роман барысында өзі кардинал болатын жас дін қызметкері.
In Henry Morton Robinson's best selling 1950 historical novel, The Cardinal, the Archbishop of Boston in the exact time frame as O'Connell's term in office is named "Lawrence Cardinal Glennon". Robinson's physical descriptions of Glennon, his massive building program, his arriving late for two papal conclaves and arriving in time for a third, his popular description as "Number One" and many other details of the Glennon character correspond with O'Connell's career and personality. The "Cardinal" of the title, however, is a young priest who serves as Glennon's secretary and himself becomes a cardinal in the course of the novel.