Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Ирланд-американдық кардинал
Irish American cardinal
Джон Мерфи Фарли (20 сәуір 1842 – 17 қыркүйек 1918) – католик шіркеуінің ирланд-американдық кардиналы. Ол 1902 жылдан 1918 жылы қайтыс болғанға дейін Нью-Йорк архиепископы қызметін атқарды және 1911 жылы кардинал атағын алды.
John Murphy Farley (April 20, 1842 – September 17, 1918) was an Irish American cardinal of the Catholic Church. He served as Archbishop of New York from 1902 until his death in 1918, and became a cardinal in 1911.
Ерте өмір және білім
Джон Фарли Ирландияның Армаг графтығындағы Ньютон-Гамильтон қаласында Кэтрин (туған Мерфи) мен Филип Фаррелли отбасында дүниеге келді. Он екі жасында жетім қалған ол анасының туыстарымен Мойлз ауылында тұра бастады. Алғашқы білімін Хью МакГайр атындағы жеке репетитордың басшылығымен алды. Одан кейін 1859-1864 жылдары Монағандағы Сент-Маккартан колледжінде оқыды. Бір туысының көмегімен Фарли 1864 жылы Азамат соғысының ең қаһарлы кезінде АҚШ-қа эмиграциялады. Ол бірден Нью-Йорк қаласындағы Сент-Джон колледжіне түсіп, 1865 жылы бітірді. Содан кейін ол Троядағы Сент-Жозеф провинциялық семинариясында дін қызметкері болуға дайындыққа кірісті. 1866 жылы Римдегі Понтификалық Солтүстік Америка колледжінде оқуын жалғастыру үшін жіберілді.
John Farley was born in Newtownhamilton, County Armagh, Ireland, to Catherine (née Murphy) and Philip Farrelly. At age twelve, he was orphaned and went to live with his mother's family in the townland of Moyles. He received his early education under the direction of a private tutor named Hugh McGuire. He then attended St. Macartan's College in Monaghan from 1859 to 1864. Under the auspices of an uncle, Farley emigrated to the United States at the height of the Civil War in 1864. He immediately enrolled at St. John's College in New York City, graduating in 1865. He then began his studies for the priesthood at St. Joseph's Provincial Seminary in Troy. In 1866, he was sent to continue his studies at the Pontifical North American College in Rome.
Діни қызмет
1870 жылы 11 маусымда кардинал Константино Патрици Наро Фарлиді дін қызметкері етіп киялады. Нью-Йоркке оралғаннан кейін, оның алғашқы қызметі – Стейтен-Айлендтегі Әулие Петр шіркеуінде пастор болып жұмыс істеу болды, онда ол екі жыл бойы қызмет етті. 1872 жылы Фрэнсис МакНирни Олбани епархиясына тағайындалғаннан кейін, Фарли архиепископ Джон МакКлоскидің хатшысы болды. 1905 жылы ол Папалық тақтың көмекшісі болып құрметке ие болды. Папа Пий X 1911 жылғы 27 қарашадағы консисторияда оны Санта-Мария-сопра-Минерваның кардинал-қасиетшісі етіп тағайындады. Ол 1914 жылы папа Бенедикт XV сайланған папалық конклавқа қатысқан кардиналдардың бірі болды. Бірінші дүниежүзілік соғыс басталғаннан кейін Фарли былай деді: «Америкадағы католиктер ретінде біз Америка үкіметіне адал болуға міндеттіміз және еліміздің бізден талап ететін әрбір сұранысқа жылдам жауап беру – қасиетті борышымыз. Бейбітшілікке төрелік және дипломатия арқылы қол жеткізуге болады деп үміттенемін. Алайда, неміс әскері жеңіліске ұшырағанда немесе пруссиялық автократия неміс халқы тарапынан жоққа шығарылмаса, тұрақты бейбітшілікке үміттену қиын сияқты. Үкіметті сынау мені ашуландырады. Мұны мен дерлік сатқындық деп есептеймін». Соғыста жеңіске жетуге деген оның құлшынысы Нью-Йорк шіркеуінің Синн-Фейн тобын ашуландырды, олар кардинал ирландтарға қарсы фанатиктерге мойын бұрып отыр деп сенді. Архиепископ ретіндегі қызметінің барысында ол архиепископтықтағы католик білімін дамытуға ерекше мән берді және алғашқы сегіз жылында жартылай жүзге жуық жаңа шіркеулік мектептер ашты; сонымен қатар ол соборлық дайындық семинариясын құрды. Ол әдетте бір дін қызметкерімен бірге Мэдисон немесе Бесінші авеню бойымен күнделікті серуендеп, «Адам өз ойларын жалғыз немесе жақсы көретін адаммен бірге жүргенде ғана жақсы жинай алады» дейтін. Фарли 76 жасында Мамаронекте қайтыс болды. Ол Әулие Патрик соборының алтарінің астындағы мазарда жерленген.
Farley was ordained a priest by Cardinal Costantino Patrizi Naro on June 11, 1870. His first assignment, following his return to New York, was as a curate at St. Peter's Church (Staten Island), where he remained for two years. Following the appointment of Francis McNeirny to the Diocese of Albany, in 1872 Farley became secretary to Archbishop John McCloskey, He was honored as an Assistant at the Pontifical Throne in 1905. Pope Pius X created him Cardinal Priest of Santa Maria sopra Minerva in the consistory of November 27, 1911. He was one of the cardinal electors who participated in the 1914 papal conclave, which selected Pope Benedict XV. Following the outbreak of World War I, Farley stated,"As Catholics in America, we owe unswerving allegiance to the Government of America, and it is our sacred duty to answer with alacrity every demand our country makes upon our loyalty and devotion I would that peace could come by arbitration and diplomacy. It seems, however, that no permanent peace can be hoped for except through the defeat of German arms in the field or the repudiation of the Prussian autocracy by the German people themselves. Criticism of the government irritates me. I consider it little short of treason. "His dedication to victory in the war angered the Sinn Féin element of the New York clergy, who believed the Cardinal was bowing to anti Irish bigots. He made progress in Catholic education in the archdiocese the keynote of his tenure as Archbishop, and established nearly fifty new parochial schools within his first eight years; he also founded the Cathedral Preparatory Seminary. He was known to take daily walks with one of his priests down Madison or Fifth Avenue, noting, "A man never collects his thoughts so well as when he walks alone or with a congenial spirit." Farley died in Mamaroneck, at age 76. He is buried in the crypt under the altar of St. Patrick's Cathedral.