Джон Макклоски: Америкалық католик шіркеуінің қайраткері
John McCloskey
Джон Макклоски: Нью-Йорктің тұңғыш архиепископы, американдық кардинал. 1810-1885 ж. өмір сүрген, Fordham университетінің алғашқы президенті. Католик шіркеуі.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық католик прелаты (1810–1885)
American Catholic prelate (1810–1885)
Джон МакКлоски (10 наурыз 1810 – 10 қазан 1885) – американдық католик шіркеуінің жоғары дәрежелі прелаты. 1864 жылдан 1885 жылы қайтыс болғанға дейін ол Нью-Йорктің алғашқы американдық туған бас епископы болды, ал бұрын 1847–1864 жылдары Олбани епископы қызметін атқарды. 1875 жылы МакКлоски алғашқы американдық кардинал атанды. 1841 жылдан бастап қазіргі Фордхэм университеті – Сент-Джон колледжінің алғашқы президенті болды.
John McCloskey (March 10, 1810 – October 10, 1885) was an American senior ranking prelate of the Catholic Church. He was the first American born Archbishop of New York from 1864 until his death in 1885, having previously served as Bishop of Albany (1847–1864). In 1875, McCloskey became the first American cardinal. He served as the first president of St. John's College, now Fordham University, beginning in 1841.
Ерте өмір және білім
Джон МакКлоски Нью-Йорк штатының Бруклин қаласында Патрик пен Элизабет (құрметті аты Хассан) МакКлоски отбасында дүниеге келді. Олар 1808 жылы үйленгеннен кейін көп ұзамай Ирландияның Лондондерри графтығынан АҚШ-қа көшіп келді. Оны 6 мамыр 1810 жылы Манхэттендегі Санкт-Петер шіркеуінде Рев. Бенедикт Джозеф Фенвик, S. J. крещение берді. Сол кезде Бруклинде католик шіркеуі болмағандықтан, отбасы Ест-Ривер өзенімен Манхэттенге қайықпен өтіп, қасиетті миссаға қатысатын. 5 жасында ол Бруклиндегі зейнеткер ағылшын актрисасы Шарлотта Мелмот басқаратын ұлдарға арналған пансиондық мектепке оқуға түсті. Ол тіпті қарт жасында да, өзінің анық айтуын сол мектепте алған жаттығуларымен байланыстырды. 1817 жылы отбасымен Манхэттенге көшіп, содан кейін адвокат Джеймс Т. Брэйди мен судья Джон Р. Брэйдидің әкесі Томас Брэйди басқаратын латын мектебіне оқуға түсті. 1820 жылы әкесі қайтыс болғаннан кейін отбасы Вестчестер округінің Бедфорд қаласындағы фермаға көшіп барды. 11 жасар МакКлоски, Рев. Джон Дюбуамен қысқа кездесуден кейін, 1821 жылдың қыркүйегінде Мэриленд штатының Эмитсбург қаласындағы Маунт-Сент-Мэри колледжіне оқуға түсті. МакКлоски Маунт-Сент-Мэри колледжінде оқығанда, болашақ Нью-Йорк архиепископы Джон Хьюз латын тілін оқытты. Маунт-Сент-Мэриде оқыған кезінде ол «оқытушыларының құрметі мен бағалауын, ал сыныптастарының құрметі мен сүйіспеншілігін өзінің мінез-құлқының ізгілігі мен қарапайымдығы, мейірімділігі мен жайдарылығы, оқуға деген ынтасы және сыныптағы жоғары орны арқасында ие болды» деп сипатталды. Бітіру жылында ол патриотизм туралы сөз сөйледі, ол сонымен қатар Горацийдің «Адам өз елі үшін өлгеніне қуансын және лайық болсын» деген сөзін қорғады. 1826 жылы бітіргеннен кейін ол Бедфордтағы анасының фермасына оралды.
John McCloskey was born in Brooklyn, New York, to Patrick and Elizabeth (née Hassan) McCloskey, who had immigrated to the United States from County Londonderry, Ireland, shortly after their marriage in 1808. He was baptized by Rev. Benedict Joseph Fenwick, S. J., on May 6, 1810, at St. Peter's Church in Manhattan. At that time Brooklyn did not yet have a Catholic church, so the family would row across the East River to Manhattan to attend Mass. At age 5, he was enrolled at a boarding school for boys in Brooklyn run by retired English actress Charlotte Melmoth. Even in his advanced years, he attributed his distinct enunciation to his training there. He moved with his family to Manhattan in 1817, and then entered the Latin school run by Thomas Brady, father of attorney James T. Brady and Judge John R. Brady. Following his father's death in 1820, the family moved to a farm in Bedford, Westchester County. The 11 year old McCloskey, after a brief visit with Rev. John Dubois, entered Mount St. Mary's College in Emmitsburg, Maryland, in September 1821. When McCloskey attended Mount St. Mary's John Hughes, future archbishop of New York, taught Latin. As a student at Mount St. Mary's, he was described as having "won the admiration and esteem of his teachers and the respect and love of his college mates by the piety and modesty of his character, his gentleness, and sweet disposition, the enthusiasm with which he threw himself into his studies, and his prominent standing in class." In his graduating year, he delivered a speech on patriotism that doubled as a defense of Horace's phrase, "It is sweet and fitting to die for one's country". Following his graduation in 1826, he returned to his mother's farm in Bedford.
Діни қызмет
1827 жылдың көктемінде МакКлоски ауыр жүк таситын өгіздерді тізгіндей жүргенде, арбасы аударылып, ол бірнеше сағат бойы ағаштардың астында қалды. Оны тауып, үйге жеткізген соң, ол бірнеше күн бойы толық соқыр және есінен айырылған күйде жатты. Бірақ, жазылып жатқанда, МакКлоски дін қызметкері болуға ниеттенді және 1827 жылдың қыркүйегінде семинариялық білім алу үшін Маунт-Сент-Мэриге қайта оралды. Көзі көру қабілетін қайта алғанмен, ол тез шаршап, өмірінің соңына дейін денсаулығы нашар болды. Оқумен қатар, 1829 жылы латын тілінен профессор болды. Епископ Фрэнсис Кенриктан tonsure, кішігірім ордендер және subdiaconate дәрежелерін алды. 1834 жылдың 12 қаңтарында МакКлоски Нью-Йорк епархиясы үшін дін қызметкері болып қабылданды, бұл рәсімді епископ Джон Дюбуа жасады. Осылайша ол епархиялық дін қызметіне қадам басқан алғашқы туған Нью-Йорк тұрғыны атанды. МакКлоски епархияның барлық аймақтарын аралаумен шұғылданды, сондай-ақ Паулисттер орденін құрған Исаак Хеккерді және кейін Балтимор архиепископы болған Джеймс Рузвельт Бейлиді дінге қайтаруда маңызды рөл атқарды.
During the spring of 1827, McCloskey was attempting to drive a team of oxen drawing a heavy load of logs when the wagon overturned and he was buried under the logs for several hours. After being discovered and taken to the house, he was completely blind and unconscious for several days. During his convalescence, however, McCloskey decided upon a vocation to the priesthood and later returned to Mount St. Mary's in September 1827 for his seminary training. Although he regained his eyesight, he tired easily and was generally in poor health throughout the rest of his life. In addition to his studies, he became a professor of Latin in 1829. He received the tonsure, minor orders, and subdiaconate all from Bishop Francis Kenrick. On January 12, 1834, McCloskey was ordained a priest for the Diocese of New York by Bishop John Dubois, at St. Patrick's Old Cathedral. He thus became the first native New Yorker to enter the diocesan priesthood. McCloskey busied himself primarily with a visitation of the entire diocese, and was also instrumental in the conversion of Isaac Hecker, founder of the Paulist Fathers, and of James Roosevelt Bayley, later Archbishop of Baltimore.
Албанияның епискобы
МакКлоски 1847 жылғы 21 мамырда Папа Пий IX-тың жарлығымен жаңадан құрылған Албани епархиясының тұңғыш епископы болып тағайындалды. МакКлоски бастапқыда Сент-Мария шіркеуін епископтық орын ретінде таңдады, бірақ ол көп ұзамай сәйкес келмейтінін көрсетті, соның салдарынан 1848 жылдың шілдесінде негізі салынған және 1852 жылдың қарашасында қасиеттіленген Таза ұғым кафедралды соборының құрылысын бастады. Ол 1852 жылы Балтимордың бірінші толық мәжілісіне қатысты, 1855 жылдың қазанында алғашқы епархиялық синодты шақырды және 1862 жылы Папалық таққа көмекші болып тағайындалды. Оның басшылығымен приходтардың саны 113-ке, дін қызметкерлерінің саны 84-ке жетті, үш ұлдарға және бір қызға арналған академия, төрт жетімхана, он бес приходтық мектеп және Трой қаласындағы Сент-Жозеф провинциялық семинариясы құрылды.
McCloskey was named the first Bishop of the newly erected Diocese of Albany by Pope Pius IX on May 21, 1847. McCloskey first selected St. Mary's Church as his episcopal see but it soon proved unsuitable, leading him to construct the Cathedral of the Immaculate Conception, whose cornerstone was laid in July 1848 and dedication took place in November 1852. He attended the First Plenary Council of Baltimore in 1852, convened the first diocesan synod in October 1855, and was named an Assistant at the Pontifical Throne in 1862. During his tenure, he increased the number of parishes to 113 and the number of priests to 84, and established three academies for boys and one for girls, four orphanages, fifteen parochial schools, and St. Joseph's Provincial Seminary in Troy.
Нью-Йорк архиепискобы
1864 жылдың қаңтарында архиепископ Хьюз қайтыс болғаннан кейін МакКлоскидің оның орнына тағайындалуы күтілді. Дегенмен, 1864 жылдың 6 мамырында ол Нью-Йорктің екінші архиепискобы болып тағайындалды. Оның жоғарылатуы туралы жаңалықты католиктер де, католик еместер де жақсы қабылдады және бұл АҚШ-тың беделінің артуының белгісі ретінде қарастырылды. Ол келесі жылғы 27 сәуірде Мотт көшесінде қайта салынған Сент-Патрик соборында өткен рәсімде архиепископ Бейлиден қызыл биретті алды. Кардинал былай деді: «Бұл құрмет менің емес, жас, күшті және гүлденген Америка католик шіркеуіне берілді. Сондай-ақ, Киелі Әке маған осы құрметті сыйлауға шешім қабылдағанда, Нью-Йорк архиепископтығының мәртебесін, құрметті дін қызметкерлерінің және көптеген мирянның еңбегі мен адалдығын ескергенін, тіпті осы ұлы қаланың және даңқты американдық ұлттың жоғары орнын да ойлағанын білемін». 1878 жылдың ақпан айында Пий IX қайтыс болғаннан кейін МакКлоски Римге аттанды, бірақ папа Лев XIII сайланған папалық конклавқа қатысуға кеш келді. Жаңа Папа оған 1878 жылдың 28 наурызында қызыл кардинал шапанын сыйлады. Атақты Азамат соғысының генералы Уильям Тэкумсе Шерменнің ұлы Томас Юинг Шермен әкесіне иезуит болу ниетін білдіргенде, аға Шермен 1879 жылы МакКлоскиге хат жазып, ұлын мұндай жолдан қайтаруын өтінді. Алайда, кардинал онымен кездескеннен кейін, баланы оның шақыруына қолдау көрсетті. Жауап ретінде генерал МакКлоскиді Сент-Луис, Миссури газетінде қорлау сөздермен айыптап, оны ұлын қағып алды деп айыптады. Газет редакторының сұрағына МакКлоски қарапайым түрде: «Генерал Шерменнің хаты «жеке және құпия» деп белгіленген», - деп жауап берді. Олардың арасында қара католиктерге арналған алғашқы приход, сондай-ақ өсіп келе жатқан поляк және итальян қауымдары үшін жаңа шіркеулер болды. Оның қызмет ету кезеңінде дін қызметкерлерінің саны 150-ден 400-ге дейін өсті. Католик біліміне жақтас болған ол қайтыс болған кезде архиепископтық мектептерде 37 000 бала оқыды. Ол балаларға арналған бірнеше қайырымдылық қоғамдарын және психикалық ауруларға арналған аурухананы құрды.
Following the death of Archbishop Hughes in January 1864, McCloskey was widely expected to be named his successor. Nevertheless, he was appointed the second Archbishop of New York on May 6, 1864. The news of his elevation was well received by Catholics and non Catholics alike, and was viewed as a sign of the growing prestige of the United States. He received the red biretta from Archbishop Bayley in a ceremony at the rebuilt St. Patrick's Cathedral on Mott Street on the following April 27. The Cardinal declared, "Not to my poor merits but to those of the young and already vigorous and most flourishing Catholic Church of America has this honor been given by the Supreme Pontiff. Nor am I unaware that, when the Holy Father determined to confer me this honor he had regard to the dignity of the See of New York, to the merits and devotion of the venerable clergy and numerous laity, and that he had in mind even the eminent rank of this great city and the glorious American nation." Following the death of Pius IX in February 1878, McCloskey left for Rome but arrived too late to participate in the papal conclave, which elected Pope Leo XIII. The new Pope bestowed the red hat upon him on March 28, 1878. When Thomas Ewing Sherman, son of the famed Civil War general William Tecumseh Sherman, expressed his desire to become a Jesuit to his father, the elder Sherman wrote a letter to McCloskey in 1879 telling him to dissuade his son from such a course of action. However, the Cardinal encouraged the boy in his vocation after visiting with him. In response, the General condemned McCloskey in a St. Louis, Missouri newspaper in offensive terms and accused him of robbing him of a son. When pressed for comment by the newspaper's editor, McCloskey simply replied: "General Sherman's letter was marked 'personal and confidential.'" Among these were the first parish for black Catholics as well as new churches for the growing Polish and Italian communities. The number of priests also rose from 150 to 400 during his tenure. An advocate of Catholic education, at the time of his death there were 37,000 children enrolled at archdiocesan schools. He established several charitable societies for children and a hospital for the mentally ill.
Өлім
1885 жылы кардинал МакКлоски қызбадан, қатал ауырсынудан, көру қабілетін жоғалтудан және Паркинсон ауруының белгілеріне ұқсас безгектің қайталануынан қиналды. Бірнеше айдан кейін ол ауруханаға жатты және 75 жасында қайтыс болды. Жанында оның жеке хатшысы, мсье Джон Фарли және үш жақын қызы бар болды. Оның жаназасы 1885 жылғы 25 қазанда Санкт-Патрик соборында өтті. Архиепископ Джеймс Гиббонс сөйлеген сөздерінде оны "мейірімді әке, адал дос, сақшыл бақташы, батыл көшбасшы және, ең бастысы, әділ судья" деп сипаттады. Джон МакКлоски Бесінші авенюдегі Санкт-Патрик соборының негізгі алтарінің астына жерленген.
Throughout 1885, Cardinal McCloskey suffered from bouts of fever, intense pain, loss of sight, and a recurrence of malaria that aggravated what appeared to be signs of Parkinson's disease. Within a few months, he was hospitalized and later died at 75. Present were his private secretary, Msgr. John Farley as well as his three beloved nieces. His funeral Mass was held at St. Patrick's Cathedral on October 25, 1885; during the eulogy, Archbishop James Gibbons described him as "a kind father, a devoted friend, a watchful shepherd, a fearless leader and, above all, an impartial judge." John McCloskey is interred under the main altar at St. Patrick’s on Fifth Avenue.