Жаңа Зеландия V8 Touring Car чемпионаты – елдегі автоспорттың маңызды жарысы. 1996 жылдан бастап ұйымдастырылып, 2020 жылы TCR New Zealand Series-ке жол берді.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Жаңа Зеландияның Туристік автомобильдер чемпионаты (коммерциялық себептермен қазір Racer Products V8s деп аталады) – Жаңа Зеландиядағы туристік автомобильдер жарысының автоспорттық санаты. MotorSport New Zealand, Жаңа Зеландияның автоспортты басқару және санкциялау жөніндегі ұлттық органы, 1996 жылы осы санатқа "Жаңа Зеландияның Туристік автомобильдер чемпионаты" атағын берді. Ұлттық чемпионат мәртебесі берілгеннен бастап, Жаңа Зеландия бойынша жүргізушілер мен командалар сол кездегі елдің ең басты автоспорттық жарысында бақ сынасты. 2020 жылы MotorSport New Zealand бұл атақты алып тастап, жаңа TCR New Zealand Series-ке берді.
The New Zealand Touring Cars Championship (currently known as the Racer Products V8s for commercial reasons) is a New Zealand based motorsport category of touring car racing. MotorSport New Zealand, New Zealand's national governing and sanctioning body for motorsport, awarded the category "New Zealand Touring Car Championship" title status in 1996. Since being awarded national championship title status, drivers and teams across New Zealand had raced in what was at the time New Zealand's premier motorsport category. In 2020, MotorSport New Zealand withdrew title status, awarding it to the new TCR New Zealand Series.
Тарих
Жаңа Зеландияның V8 категориясы Жаңа Зеландиядағы әртүрлі жарыс трассаларына бағытталған. Бұл серия Австралияның V8 Supercars сериясына ұқсас, бірақ технология деңгейі бойынша көптеген жағынан ерекшеленеді. NZ V8 сериясы шығындарды бақылауға және шектеуге бағытталған, бұл серияда бір марка немесе команданың үстемдік етуіне жол бермейді. Ол Supercars-ке қарағанда техникалық жағынан қарапайым, бірақ шектеулі ұстаным мен тежеу мүмкіндіктеріне байланысты көбінесе қызықты жарыстармен ерекшеленеді. Supercars-тен айырмашылығы, NZV8 жарыстары тек спринт түрінде өтеді, сондықтан күрделі пит-стоп топтары қажет емес. (Бұрынғы жылдары 500 км-ге жуық төзімділік жарысы өткізілген, бірақ ол тоқтатылды). Көліктердің сыртқы түрі Supercars көліктерінен айыру қиын, ал жарысқа қатысушылардың саны әдетте 10-дан 28-ге дейін жетеді. Көптеген австралиялық Supercars жүргізушілері, мысалы Дэвид Беснард, Люк Юлден және Камерон Маклин NZV8 сериясінде жарысады, себебі бұл серия Австралияның V8 Supercars сериясының «әпкесі» емес, өз алдына жеке класс ретінде танылды. Supercars командалары бұрын қатысқан, Team Kiwi Racing бұрынғыда серияда екі көліктік команданы дамыту үшін пайдаланған. 2005/2006 жылғы маусымның жеңімпазы Кейне Скотт болды, ол Holden Commodore көлігімен жүргізіп, Ангус Фоггтың (Ford Falcon) трофейді сотта жоғалтуынан кейін, даулы маусымнан кейін жеңіске жетті. 05/06 маусымында Ford көліктері алғаш рет жеңіске жетті, ал Holden командалары теңдік жоқ екенін айтты. Falcon көліктерінің қуаты төмен және орта диапазонда Holden көліктерінен айтарлықтай жоғары болды, сондықтан MSNZ ережелерді өзгертіп, Holden көліктерінде кернеу қисығын өзгертуге мүмкіндік беретін карбюратор аралығын пайдалануға рұқсат берді. Бұл Holden командаларының бәсекеге қабілеттілігін арттырды, Holden жүргізушісі Кейне Скотт чемпионаттың көшбасшысымен күресті. Алайда, Энди Бут – Holden командасынан үздік ондыққа тұрақты түрде кіретін жалғыз жүргізуші болды, ал Falcon көліктері жалпы басымдықты сақтап қалды. Бұл серияны Джонни МакИнтайр Ford көлігімен сенімді түрде жеңіп алды. 07/08 маусымында Ford командаларының қатысуы күрт өсті, Ford көліктері Holden көліктерінен екі есе көп болды, соның ішінде бұрынғы чемпион Кейне Скотт та Ford көлігіне ауысты. Бұл соңғы екі маусымдағы теңдік жоқтығының тікелей салдары болды, Ford көліктері айтарлықтай бәсекеге қабілетті болды. Алайда, 07/08 маусымының бірінші кезеңінде Пукехоеде екі команда арасындағы айырмашылық күмәнді болды; Джон МакИнтайр (Ford) сенімді жеңіске жетті, бірақ Энди Бут (Holden) оны үздіксіз қуып жете берді, өнімділік пен басқару жағынан тең болды. Бұрынғы чемпион Пол Мануэлл топ ондыққа кірген жалғыз Holden жүргізушісі болды. 07/08 маусымында чемпионаттың кезеңдері алтыға дейін қысқартылды. Жетінші кезең әлі де Австралияның V8 Supercars сериясының Жаңа Зеландия кезеңімен бірге өткізіледі, бірақ теледидарлық хабар тарату құқықтарындағы қақтығысқа байланысты ол енді NZ жарысының бөлігі болып табылмайды, оның орнына жеке трофейлік кезең ретінде қарастырылады. 07/08 маусымында бұрынғы V8 Supercar жүргізушісі және екі мәрте FIA World Touring Car чемпионы Пол Радишич Ford Falcon көлігімен жарысады. 08/09 маусымында Ford BA Falcon жүргізушілері Кейне Скотт пен Джон МакИнтайр арасында қызықты бәсеке болды, Скотт тек 9 ұпай айырмашылығымен жеңіске жетті. Үшінші орында – универсал жүргізуші Крейг Бэйрд. 09/10 маусымы да тартысты болды. Бұл жолы Крейг Бэрд Джон МакИнтайрдан басым түсті. МакИнтайр төртінші кезеңде Тимаруда үш жарыстың бірін де аяқтамай, қиын жағдайға түсті. Бэрд 75 ұпай айырмашылығымен жеңіске жетті. Үшінші орында – чемпиондық атақты қорғаған Кейне Скотт. 10/11 маусымы дау-дамайға толы болды. Кейне Скотт техникалық ережелерді бұзғандықтан алғашқы алты кезеңдегі ұпайларынан айырылды, сондай-ақ Руапунаға келген австралиялық V8 Supercars жүргізушісі Джейсон Баргванна да ұпайларын жоғалтты. Скотт пен оның командасы Джон МакИнтайрға титул тапсырылған шешімге наразы болды, Крейг Бейрд екінші, ал Энди Бут үшінші орын алды.
The New Zealand V8s category journeys to various race tracks around New Zealand. This series somewhat resembles but differs in many ways from the Australian V8 Supercars, primarily in terms of the level of technology. The NZ V8 series focuses on cost containment and control to make sure that the series is not dominated by one make or team. It is technically more basic than the Supercars, but also tends to be a bit more spectacular with a lot more close action racing due to limited grip and braking capabilities. Unlike the Supercars, the NZV8 races are all sprint races so there is no requirement for elaborate pit crew setups. (In previous years a 500 km endurance race was run, but this has been dropped). The vehicles themselves are visually almost indistinguishable from Supercars, and grids are typically 10 to 28 vehicles in size. A number of Australian Supercars drivers now race in the NZV8's such as David Besnard, Luke Youlden and Cameron McLean for example, as the series has come to be recognised as an outstanding class in its own right, rather than a poor cousin of the Australian V8 Supercars. Supercars teams have previously been involved; Team Kiwi Racing has run two car teams in the series in the past as a development groun. The winner of the 2005/2006 season was Kayne Scott driving a Holden Commodore, who took the trophy after a controversial season that initially saw Angus Fogg (Ford Falcon) awarded the trophy, only to lose it in the court room. The 05/06 season saw Fords dominating for the first time, and there were loud cries of lack of parity from the Holden teams. It was clear that the Falcons had a considerable edge over the Holdens in power in the low and mid range, so significant that MSNZ changed the rules and allowed the use of a carb spacer on the Holdens to shift their torque curve. This saw an improvement in the competitiveness of the Holden teams, with Holden driver Kayne Scott dicing for the championship lead. However, Andy Booth was the only other Holden driver consistently in the top ten, and the Falcons continued to dominate in general. The series was ultimately won in convincing style by Johnny McIntyre in a Ford. The 07/08 season has seen a dramatic shift towards entries from Ford teams, with Fords outnumbering Holdens by nearly two to one, and many existing Holden based teams switching to Ford, including former champion Kayne Scott. This is a direct result of the perceived lack of parity over the last two seasons, with the Fords being significantly more competitive. However, any disparity between the two camps is questionable after the first round of the 07/08 season at Pukekohe; John McIntyre (Ford) produced a convincing opening round win, but was dogged all the way by Andy Booth (Holden) who was clearly equal in performance and handling. That said, former champion Paul Manuell was the only other Holden to finish the round in the top 10. The 07/08 season also sees a reduction to six rounds in the championship. A seventh round is still run in conjunction with the New Zealand round of the Australian V8 Supercars, but due to a conflict in television broadcasting rights it no longer forms part of the NZ competition series, and is instead treated as a separate trophy round. The 07/08 season also sees former V8 Supercar driver and two times FIA World Touring Car champion Paul Radisich, driving a Ford Falcon in the series. The 08/09 season was a neck and neck battle between Ford BA Falcon drivers Kayne Scott and John McIntyre, with Scott winning the title by a mere 9 points. Third was versitel driver Craig Baird. The 09/10 season again was a close battle. This time Craig Baird came out on top from John McIntyre. McIntyre had nightmare meeting at the fourth round at Timaru failing to finish any of the three races. Baird won by 75 points. Third was defending champions Kayne Scott. The 10/11 season was boiled with controversy. Kayne Scott was stripped of his first six rounds points for technical infringements, as was visiting Australian V8 Supercars driver Jason Bargwanna at Ruapuna. Scott and his team were livid with the ruling which handed the title to John McIntyre with Craig Baird runner up and Andy Booth in third.
Көлік
Қуат: Қозғалтқыш 5.0L V8 (Ford Falcon үшін R302ci және Holden Commodore үшін 304ci) болып табылады. Қозғалтқыштың көп бөлігі басқарылады, ал отын инжекциясын пайдаланатын Австралиялық Туринг Автомобильдерінен (Supercars Championship) айырмашылығы, бұл серияда басқарылатын карбюратор қолданылады. Қозғалтқыштың басқа басқарылатын бөліктері – коллекторлар, эгзостық жүйе, майлы саптамалар, рокерлер, ауа сүзгісі/салқын ауа қорабы және тұтану жүйесі. Қозғалтқыштардың айналу жиілігі 6400 айналым/мин-ға дейін шектелген. Ең жоғары жылдамдығы 240 км/сағ. Жылдамдық қорабы: NZ V8 жылдамдық қорабы да басқарылады. Барлық командалар Richmond компаниясы шығарған 4 жылдамдықты басқарылатын жылдамдық қорабын пайдаланады. Жылдамдық жиынтығы, муфта, маховик және жылдамдық қорабы да Richmond компаниясымен басқарылады және жасалады. Дөңгелектер: Dunlop D14 жол табаны жоқ "slick" және R92 W08 жол табаны бар жаңбырға арналған дөңгелектер. Дөңгелектің жермен жанасу ауданы өте кішкентай болғандықтан, ұстау қабілеті төмен. Жарыс кезінде командаларға тек алты жаңа дөңгелек беріледі, бұл жарысқа қызығушылықты арттыру үшін жасалады. Тежегіштер: Wilwood алты поршенді алдыңғы және төрт поршенді артқы тежегіштер, басқарылатын калиперлер, роторлар және педаль блогы қолданылады. Аэродинамика: Арқа қанат, қанат ұштары/орнату тұғырлары, алдыңғы бөлігіш және бүйірлік юбкалардан тұратын стандартты аэродинамикалық жиынтық (көрінісі жағынан Австралиялық V8 Supercar-ға өте ұқсас) әр марканың командаларына беріледі. Ілгектер: Koni басқарылатын амортизаторлар. Стойкалар мен серіппелер басқарылмайды. Кузов: Әр автомобиль Holden VY Commodore немесе Ford BA Falcon өндірістік кузовтарының негізінде жасалған, кузовтың ішіне авиациялық сападағы материалдардан жасалған күрделі қаңқа орнатылған. Басқа өзгерістерге кең дөңгелек аркалары және алдыңғы бөлігіш пен артқы қанатты бекіту нүктелері кіреді. Салмақ: Жүргізушіні қоса алғанда, ең төменгі салмағы 1420 кг. Бағасы: NZ$100,000-нан астам құнмен NZ V8 құрастыруға және нөлден бастап автомобиль құрастыруға NZ$400,000-ға дейін шығын келуі мүмкін, сондай-ақ пайдалану шығындары да бар.
Power: The engine is a controlled 5.0L V8 (R302ci for the Ford Falcon and 304ci for the Holden Commodore). Most parts of the engine are controlled and unlike the Australian Touring Cars (Supercars Championship) which uses fuel injection, the series uses a controlled carburettor. The other control parts for the engine are manifolds, exhausts, cam shafts, rockers, air filter/cold air box and ignition. The engines are rev limited to 6400rpm. Top speed is 240 km/h. Gearbox: The gearing of a NZ V8 is also controlled. All teams use a controlled 4 speed gearbox produced by Richmond. The gear set, clutch, flywheel and gearbox are also controlled and made by Richmond. Tyres: A controlled Dunlop D14 non tread "slick" and R92 W08 treaded wet weather tyre. The contact patch is very small and therefore there is very little grip. Only six new tyres are given out to teams per round to spice up racing. Brakes: Brakes are controlled Wilwood six piston front and four piston rear brakes with controlled calipers, rotors and pedal box. Aero: A standard aerodynamic package (which is very similar to an Australian V8 Supercar in terms of look) of a rear wing and end plates/mounting pedestals, a front splitter and side skirts are supplied to the teams of each make. Suspension: Control Koni shock absorbers. Bars and springs are not controlled. Bodyshell: Each car is loosely based on either the Holden VY Commodore or Ford BA Falcon production bodyshells, with an elaborate roll cage constructed into the shell from aircraft grade materials. Other modifications include wider wheel arches and pick up points for the front splitter and rear wing. Weight: Minimum weight is 1420 kg with the driver included. Cost: Has been said that costs can have been over NZ$100,000 to build a NZ V8 and up to NZ$400,000 to build a car from scratch and running costs.