АҚШ Әскери-теңіз күштерінің «Аарон Уорд» эсминецінің тарихы

Кіріспе

Gleaves класының эсминшісі – АҚШ Әскери-теңіз күштерінің эсминшісі. USS Aaron Ward (DD 483) контр-адмирал Аарон Уордтың құрметіне аталған екінші кеме болды. 1943 жылдың 7 сәуірінде «I Go» операциясы барысында Соломон аралдарындағы Нггела-Суле аралының Тинэте нүктесіне жақын жерде батып кетті. Оның құлау орны 1994 жылдың 4 қыркүйегінде табылды.

Құрылыс

Арон Уорд 1941 жылдың 11 ақпанында Нью-Джерси штатының Керни қаласындағы Федералдық кеме құрылысы және құрғақ док компаниясында салынды және 1941 жылдың 22 қарашасында марқұм адмирал Уордтың қызы, мисс Хилда Уордтың қолдауымен суға түсірілді. Кеме 1942 жылдың 4 наурызында қолданысқа кірістірілді.

Қызмет тарихы

Каско шығанағынан (Мэн штаты) және Нью-Йорк теңіз портында сынақтан өткеннен кейін, «Аарон Уорд» 1942 жылғы 20 мамырда Панама каналы арқылы Тынық мұхитына, Сан-Диегоға қарай сапарлады. Біраз уақыттан соң, Мидуэй шайқасы батысқа қарай қарқын алғанда, эсминец вице-адмирал Уильям С. Пайдың 1-ші жедел топтарының (TF 1) қорғанысында болды. Топқа төрт линкор және эскорт тасымалдағыш «Лонг-Айленд» кірді, ол Тынық мұхитына шықты – Сан-Франциско, Калифорниядан шамамен 1200 миль (2200 км) және Гавайиден солтүстік-шығысқа қарай бірдей қашықтықта орналасқан, «дұшманға қарсы ағымдағы операцияларды қолдау» үшін. 17 маусымда «Лонг-Айленд» жедел топтан бөлінгеннен кейін, «Аарон Уорд» оны Сан-Диегоға оралған кезде сүйемелдеді. Жаңа нысанаға бағытты өзгертіп, «Аарон Уорд» директорлық басқарумен төрт залп жасады, бірақ жапон снаряды директорды істен шығарып, эсминецтің артиллериялықтарын жергілікті басқаруға көшуге мәжбүр етті. Эсминец 1943 жылғы 6 ақпанда флотқа қосылып, жақын арада эскорттау жұмысын қайта бастады. 20 наурызда шағын конвоймен бірге болған кезде ол шабуылдаған жапондық ұшақтарды ығыстыруға көмектесті. 7 сәуірде ол «Уорд» және үш десанттық кемені Рассел аралдарынан Савоға сүйемелдеді. 1400-де келуді күтпеген эсминец «Уорд» пен үш LCT кемесі Тулагиге жеткенше әуеден қорғау үшін алға жылжыды. Түске қарай эсминецке Гуадалканалға әуе шабуылы жақындап келе жатқаны туралы хабарлама келді.) 1419-да LST 449-бен қосылған эсминец оған жау ұшақтары жақындағанда оның қозғалысын қадағалап, зигзаг тәрізді жүруге бұйрық берді. LST «Аарон Уорд» қозғалысына сәйкес маневр жасағанда, «Аарон Уорд» командирі лейтенант-коммандер Фредерик Дж. Бектон, басқа жүк және эскорт кемелері Гуадалканалдан әуе шабуылы туралы ескерту алғаннан кейін Ленго каналы арқылы шығысқа қарай кетуді жоспарлады. Саво аралының үстіндегі әуе шайқасын көрген «Аарон Уорд» Тулагиден оңтүстікке қарай ұшып бара жатқан жапондық ұшақтар тобын бақылады; оңға бұрылғанда кеме кенеттен күннен шыққан үш жау ұшағын көрді. Фланг жылдамдығына дейін жылдамдықпен алға жылжып, рульді солға бұрып, «Аарон Уорд» 20 мм және 40 мм зениттік пулеметтерінен оқ ашты, содан кейін 5 дюймдік артиллериясы да қосылды. Бірінші үш ұшақтың бомбалары кемеге немесе оның жанына түсті, ал жақын арадағы жарылыстардың әсері қиратушы болды; бірінші бомба кеменің бортына тесіктер жасады, алдыңғы кабинаға су тез кірді; екіншісі тікелей машиналық бөлімеге түсті, 5 дюймдік және 40 мм зениттік артиллерияның барлық электр қуатын жоғалтты. Алайда жергілікті басқаруға ауысқан артиллериялықтар оқ атуды жалғастырды. Үшінші бомба кемеге жақын жерге түсіп, оның сол жағын, машиналық бөлімеге жақын жерде бұзды. Рульге қуат жоғалғаннан кейін кеме солға қарай бұрыла берді, ал тағы үш бомбалаушы ұшағы енді қорғаныссыз қалған эсминецке өз жүктерін түсірді. Бұл бомбалардың ешқайсысы кемеге тимегенімен, екеуі оның сол жағына жақын жерге құлады. 20 адам қаза тауып, 59-ы жараланды, ал 7-і хабарсыз жоғалып кетті. Батыл экипажтың барлық күш-жігеріне және «Ортолан» мен «Вирео» көмегіне қарамастан, эсминец суға шөкті. «Аарон Уордты» құтқаруға жасалған әрекеттер сәтсіз аяқталғаны анық болған соң, «Ортолан» мен «Вирео» оны Нгела Суле аралының Тинете нүктесіне жақын жағаға тастауға тырысты. Алайда, сағат 21:35-те «Аарон Уорд» 40 фатомдық (70 метрлік) тереңдікте, жай судан ғана батып кетті.

Following her shakedown cruise out of Casco Bay, Maine and post shakedown availability at the New York Navy Yard, Aaron Ward sailed for the Pacific on 20 May 1942 and proceeded via the Panama Canal to San Diego. A short time later, as the Battle of Midway was developing off to the westward, the destroyer operated in the screen of Vice Admiral William S. Pye's Task Force 1 (TF 1), built around four battleships and an escort carrier, Long Island, as it steamed out into the Pacific Ocean – eventually reaching a point some 1,200 miles (2,200 km) west of San Francisco, California and equally northeast of Hawaii – to "support the current operations against the enemy." With the detachment of Long Island from the task force on 17 June, Aaron Ward screened her on her voyage back to San Diego. Changing course to bear on a new target in the melee, Aaron Ward managed to get off four salvos on director control until a Japanese shell put the director out of action and forced the destroyer's gunners to rely on local control. The destroyer rejoined the fleet on 6 February 1943 and soon resumed escort work. During one stint with a small convoy on 20 March, she aided in driving off attacking Japanese planes. On 7 April, she had escorted Ward and three tank landing craft from the Russell Islands to Savo. Not expecting to arrive until 1400, the destroyer went ahead at to provide USS Ward and the three LCTs with air cover until they reached Tulagi. At about noon, the destroyer received notification of an impending air raid at Guadalcanal.) Joining LST 449 at 1419, the destroyer directed her to follow her movements and zigzag at the approach of enemy aircraft. While the LST maneuvered to conform to Aaron Wards movements, Lieutenant Commander Frederick J. Becton, commanding officer of Aaron Ward, planned to retire to the eastward through Lengo Channel, as other cargo ships and escorting ships were doing upon receipt of the air raid warning from Guadalcanal. Sighting a dogfight over Savo Island, Aaron Ward tracked a closer group of Japanese planes heading south over Tulagi; while swinging to starboard, the ship suddenly sighted three enemy planes coming out of the sun. Surging ahead to flank speed and putting her rudder over hard to port, Aaron Ward opened fire with her 20 mm and 40 mm guns, followed shortly afterwards by her 5 inch battery. Bombs from the first three planes struck on or near the ship, and the mining effect of the near misses proved devastating; the first bomb was a near miss, which tore holes in the side of the ship, allowing the forward fire room to take water rapidly; the second struck home in the engine room, causing a loss of all electrical power on the 5 inch and 40 mm mounts. Shifting to local control, however, the gunners kept up the fire. A third bomb splashed close aboard, holing her port side, near the after engine room. Having lost power to her rudder, the ship continued to swing to port as another trio of dive bombers loosed their loads on the now helpless destroyer. While none of these bombs hit the ship, two landed very near her port side. Twenty men died, 59 were wounded, and seven went missing. Despite the best efforts of her determined crew, and the assistance of Ortolan and Vireo, the destroyer settled lower in the water. When it became evident that the battle to save Aaron Ward was being lost, Ortolan and Vireo attempted to beach her on a shoal near Tinete Point of Nggela Sule. At 21:35, however, Aaron Ward sank, stern first, in 40 fathoms (70 m) of water, only from shoal water.

Ашылу

1994 жылдың 4 қыркүйегінде су астындағы шолушылар «Аарон Уорд» кемесінің құлау орынын тапты. Кемеге алғашқы сүңгігіштер 1994 жылдың 25 қыркүйегінде түсті. Тереңдік себепті, сүңгігіштер кемеде 15 минутқа жуық уақыт бола алатын, содан кейін бетке қайтуға көшуге мәжбүр болды.

Марапаттар

Аарон Уорд Екінші дүниежүзілік соғыстағы қызметі үшін төрт шайқас жұлдызымен марапатталды.