Шығыс Германия ұлттық футбол құрамасы (1952–1990)

Кіріспе

Шығыс Германияның ұлттық футбол құрамасы (1952–1990)
ерлер құрамасы

ФИФА-да Германия Демократиялық Республикасы (ГДР) ретінде танылған Шығыс Германияның ұлттық футбол құрамасы, ерлер арасындағы халықаралық футболда Шығыс Германияны ұсынды. Бұл, соғыстан кейінгі Германия құрамаларының – Саар және Батыс Германиямен бірге үшіншісі болды. Шығыс Германия 1974 жылы бір рет ғана әлем чемпионатына іліккен. 1990 жылы Германияның бірігуінен кейін, Deutscher Fußball Verband der DDR (DFV) және оның құрамындағы Шығыс Германия құрамасы Deutscher Fußball Bund (DFB) мен әлем чемпионатын ұтып алған Батыс Германияның ұлттық футбол құрамасына қосылды.

Тарих

1949 жылы Шығыс Германия (ГДР) құрылғанға дейін және кеңес оккупациясы кезінде жеке клубтарға тыйым салынған кезде футбол ойнауға күш салысты. Хельмут Шён батысқа көшуге дейін Саксония және кеңес оккупациялық аймағының іріктеу командаларын жаттықтырды. 1951 жылдың 6 ақпанында ГДР ФИФА-ға мүшелікке өтініш берді, бірақ неміс футбол қауымдастығы (DFB), бұл қауымдастық ФИФА-ның толық мүшесі болғандықтан, қарсылық білдірді. ФИФА ГДР қауымдастығын (кейін DFV деп аталды) 1951 жылдың 6 қазанында уақытша мүше ретінде, ал 1952 жылдың 24 шілдесінде толық мүше ретінде қабылдады. Бірінші халықаралық матч, бәсекелестік емес, тек жақсы ниет білдіру мақсатында, 1952 жылдың 21 қыркүйегінде Варшавада Польшаға қарсы өтті және 35 000 көрерменнің алдында 3:0 есебімен жеңіліске ұшырады. Бірінші үйдегі матч 1953 жылдың 14 маусымында Болгарияға қарсы Дрездендегі Хайнц Штайер стадионында 55 000 көрерменнің алдында 0:0 есебімен тең аяқталды. Үш күннен кейін Шығыс Германиядағы 1953 жылғы көтеріліс осылай көптеген немістердің жиналуына мүмкіндік бермеген болар еді. 1954 жылдың 8 мамырында ойындар қайта басталды, Румынияға қарсы 1:0 есебімен жеңіліс тіркелді. Шығыс немістер екі айдан кейін Батыс немістер жеңіп алған әлем чемпионатына қатысуды тіпті қарастырмаған. Бұл Батыста ғана емес, үлкен қуанышқа себеп болды, ал ГДР бұған қарсы тұру үшін «жаңа неміс мемлекетінің» саяси тұрақты социалистік үлгілерін көрсету саясатынан бас тарды; оның орнына ойыншылар тек қабілеттеріне қарай таңдалды. ГДР 1958 жылғы әлем чемпионатына іріктеу кезеңіне қатысты және 1957 жылдың 19 мамырында Лейпцигтегі Zentralstadion стадионында Уэльске қарсы ойнады. 500 000 билет сұралды, ресми түрде 100 000 билет қабылданды, бірақ 120 000 адам толған зал 2:1 есебімен жеңіске куә болды. Шығыс Германия әлем чемпионаттары мен еуропа чемпионаттарында батыс әріптесінен кем жетістікке жетті. Ол тарихында тек бір ірі турнирге – 1974 жылғы әлем чемпионатына қатысқан. Алайда, олар тарихының барлық кезеңінде іріктеу кезеңдерінде үнемі күшті қарсыластар болды. Бұл турнир Батыс Германияда өтті, екі неміс командасы да бірінші кезеңде бір топқа түсті. Чили мен Австралияға қарсы сәтті ойындардан кейін екі неміс командасы да екінші кезеңге ерте өткен, ал топтағы бірінші және екінші орындарды анықтау үшін неміс командалары арасындағы матч шешімді болды. 1974 жылдың 22 маусымында Гамбургте өткен матчқа жеңіске жету үшін үлкен қысым болмаса да, ол саяси және эмоционалды тұрғыдан маңызды болды. Шығыс Германия Батыс Германияны 1:0 есебімен жеңді, голды Юрген Спарвассер соқты. Бұл Пирр жеңісі болды, өйткені DFV А тобының екінші кезеңінде күштірек қарсыластарға тап болды. ГДР Бразилия мен Нидерландыдан жеңіліп, бірақ Аргентинамен финалдық матчта тең түсті. Ал DFB командасы жеңілістен кейін құрамын өзгертіп, Югославия, Швеция және Польшаға қарсы екінші топтағы барлық ойындарында жеңіске жетті, содан кейін Нидерландыға қарсы әлем чемпионы атанды. Шығыс Германия 1990 жылғы әлем чемпионатына іріктеуден өте жақын болды, Италияға жолдама алу үшін 1989 жылдың 15 қарашасында Венада Австриямен өткен топтық матчта тең ойнау жеткілікті болды. Алайда, Тони Полстер үш гол соқты, Австрия 3:0 есебімен жеңіске жетіп, финалға өтті. ГДР 1992 жылғы Еуропа чемпионатына іріктеу үшін жеребе тартты және 5-топта ФРГ, Бельгия, Уэльс және Люксембургпен бірге шығарылды. 1990 жылдың 3 қазанында Германия қайта біріктірілді, соның ішінде олардың футбол командалары да бірікті. Шығыс Германия құрамасының жоспарланған матчтары екі матчтан басқа тоқтатылды. 1990 жылдың 12 қыркүйегінде Брюсселде Бельгияға қарсы матч достық сипатта болды. Бұл Шығыс Германия құрамасының соңғы матчы болды және олар 2:0 есебімен жеңіске жетті. Шығыс және Батыс Германия арасындағы матч 1990 жылдың 14 қарашасында Германияның бірігуіне арналған мерекелік шара ретінде өткізілуге тиіс болды. Шығыс Германия көрермендерінің тудырған тәртіпсіздік салдарынан матч жойылды. 1961 жылы Берлин қабырғасы тұрғызылғанға дейін миллиондаған шығыс немістер батысқа көшіп кетті, ал кейбіреулері кейіннен сәтті қашқандардың қатарына қосылды. Барлық шығыс немістер Батыс Германия паспортын алуға автоматты түрде құқылы болды, бірақ ФИФА ережелеріне сәйкес 1976 жылдың қазан айында Түркияда өткен U21 матчынан қашқан Норберт Нахтвейх және Юрген Паль сияқты DFV үшін ойын өткізген ойыншылар DFB үшін халықаралық жарысқа қатыса алмады. Латц Эйгендорф 1979 жылы батысқа қашып кетіп, 1983 жылы Шығыс Германияның Штази агенттері қатысқан құпия көлік апатында қайтыс болды. Біріктіруден кейін көп ұзамай ФИФА Шығыс Германия құрамасында ойнаған ойыншыларға енді қарсыласы жоқ DFB құрамасы үшін қатысуға рұқсат берді. Матиас Заммер және Ульф Кирстен сияқты сегіз ойыншы екі құрама үшін де ойын өткізді.

In 1949, before East Germany (GDR) was founded and while regular private clubs were still banned under Soviet occupation, efforts were made to play football anyway. Helmut Schön coached selections of Saxony and the Soviet occupation zone before moving to the West. On 6 February 1951, the GDR applied for FIFA membership, which was protested against by the German Football Association, which was already a full member. FIFA accepted the GDR association (later called DFV) on 6 October 1951 as a provisional member and on 24 July 1952 as a full member. The first international game, not competitive but rather a display of goodwill, took place on 21 September 1952 against Poland in Warsaw, losing 3–0 in front of a crowd of 35,000. The first home game was on 14 June 1953 against Bulgaria, a 0–0 draw in front of a crowd of 55,000 at Heinz Steyer Stadion in Dresden. Only three days later, the Uprising of 1953 in East Germany would have prevented the permitted assembly of that many Germans. On 8 May 1954 games resumed, with a 1–0 loss against Romania. The East Germans had not even considered entering the World Cup which was won by the West Germans two months later. This caused much euphoria not only in the West, and the GDR tried to counter this by abandoning their policy of presenting a group of politically reliable socialist role models of their "new German state"; instead, players were selected purely according to ability. The GDR entered the qualification for the WC 1958 and were hosts to Wales on 19 May 1957 at the Zentralstadion in Leipzig. 500,000 tickets were requested, and officially 100,000 were admitted, but 120,000 in the crowded house witnessed a 2 1 victory. East Germany was not as successful as its Western counterpart in World Cups or European Championships. It had only qualified for one major tournament in its history, the 1974 World Cup. However, they were always serious contenders in qualifying throughout their history. That tournament was staged in West Germany, and both German teams were drawn into the same group in the first round. With successful games against Chile and Australia, both German teams had qualified early for the second round, with the inter German game determining first and second in the group. Despite this lack of pressure to succeed, the match on 22 June 1974 in Hamburg was politically and emotionally charged. East Germany beat West Germany 1–0, thanks to a goal by Jürgen Sparwasser. This was rather a Pyrrhic victory, as the DFV wound up in the possibly stronger second round of Group A. The GDR lost to Brazil and the Netherlands, but secured 3rd place in a final game draw with Argentina. On the other hand, the DFB team changed its line up after the loss and went on to win all games in the other second round group B, against Yugoslavia, Sweden, and Poland, and the World title against the Netherlands. East Germany nearly secured qualification for the 1990 World Cup, needing only a draw versus Austria in Vienna in their final group match on 15 November 1989 to achieve a place in Italy. However, Toni Polster scored three times as Austria won 3–0 and advanced to the finals instead. The GDR took part in the draw for the qualification for the European Championship 1992 and was drawn in Group 5 together with the FRG, Belgium, Wales, and Luxembourg. On October 3 in 1990 Germany was re unified and with them their football teams. The scheduled matches of the East German team were canceled, except for two matches. The match against Belgium was converted into a friendly match on September 12, 1990, in Brussels. It was the last match played by the East Germany national team and ended with a 2–0 victory for them. The match between East and West Germany remained and was scheduled to be played on November 14, 1990, to celebrate the unification of Germany. Due to riots by East German spectators, it was canceled. Millions of East Germans had moved to the West before the Berlin Wall was erected in 1961, and some escaped in successful Republikflucht attempts also afterward. All East Germans were automatically entitled to receive a West German passport, but players who had caps for the DFV, like Norbert Nachtweih and Jürgen Pahl who fled in October 1976 at a U21 match in Turkey, were ineligible for international competition for the DFB due to FIFA rules. Lutz Eigendorf had escaped to the West in 1979 and died in 1983 in a mysterious car crash in which East German Stasi agents were involved. Shortly after reunification, players who had played for the East German team were allowed by FIFA to be eligible for the now un rivaled German team of the DFB. A total of eight players have been capped for both East Germany and unified Germany, among them Matthias Sammer and Ulf Kirsten.

Олимпиадалық футбол

Дегенмен, Шығыс Германия Олимпиадалық футболда Германияның Батыс Ұлттық Олимпиада Комитеті (ҰОК) ұсынған әуесқой командалардан гөрі, ең жоғары отандық лиганың элиталық ойыншыларын пайдалану арқасында айтарлықтай үлкен жетістіктерге қол жеткізді. 1956, 1960 және 1964 жылдары екі мемлекет Германияның біртұтас командасын жіберді. 1964 жылы Шығыс Германия командасы батыс командасын жеңіп, құрамаға іліккен. Олар Германия үшін қола жүлде алды. ГДР ретінде олар 1972 жылы Мюнхенде қола, 1976 жылы алтын және 1980 жылы Мәскеуде күміс медаль жеңіп алды.