Кіріспе

Румыниядағы үңгір, сондай-ақ АҚШ-тың Оңтүстік Дакота штатындағы Жел үңгірі ұлттық паркі. Жел үңгірі ұлттық паркі – Оңтүстік Дакотаның батысындағы Хот-Спрингс қаласынан солтүстікке қарай 16 шақырым (10 миль) жерде орналасқан американдық ұлттық парк. 1903 жылдың 3 қаңтарында құрылған. Әлемдегі ашылған қоршау құрылымдарының 95 пайызы осы Жел үңгірінде табылды. Жел үңгірі – «тыныс алатын» үңгірлердің ең белгілі мысалының бірі. Үңгір әлемдегі ең тығыз үңгір жүйесі ретінде танылған, бір куб мильге шаққанда ең көп өткел көлеміне ие. 2021 жылғы мәліметтер бойынша, Жел үңгірінің барланған жолдары 248 шақырымды (154.2 миль) құрайды, ол әлемдегі жетінші ең ұзын үңгір және АҚШ-тағы үшінші ең ұзын үңгір. Дегенмен, Оңтүстік Дакота штатының Кастер округіндегі Жеміш үңгірінен кейін ол екінші орында тұрады. Өте жақын болса да, Жел үңгірі мен Жеміш үңгірі арасында ешқандай байланыс табылған жоқ, және көптеген геологтар осы екі үңгірдің байланысты емес екеніне сенеді. Жер бетінде паркке АҚШ-тағы ең ірі табиғи аралас шөптекті дала кіреді.

Атаудың шығу тегі

Үңгірдің жолдары үнемі ауа кіргенде немесе шығуда, үңгірдегі және сыртқы ауаның қысымын теңестіретіндіктен, "тыныс алады" делінеді. Үңгірдің сыртындағы ауа қысымы ішкі қысымнан жоғары болғанда, ауа үңгірге ағып кіріп, сыртқы қысымға теңестіреді. Егер үңгірдің ішіндегі ауа қысымы сыртқыдан жоғары болса, ауа үңгірден шығып, ішкі қысымды төмендетеді. Лакота (Сиу) тайпасы, Оңтүстік Дакотаның Блэк Хилл аймағында өмір сүретін ежелгі халық, ауа соққан тесік туралы айтқан, оны әлем жаралу алдында өмір сүрген төменгі әлемнен алғаш шыққан қасиетті орын деп есептейді. Бұл халықтың аңыздарында Токахе туралы айтылады, ол үңгірден шыққан алғашқы адам, төменгі әлемнен жоғары көтерілуді бейнелейді. Оның тарихы және Жел үңгірімен байланысы Лакота халқының тарихының маңызды бөлігі болып табылады және олардың шығу тегі туралы әңгімеге зор әсер етеді. Жел үңгірі және Блэк Хилл аймағындағы басқа да жерлер рухани мағынадан өзге де көптеген себептермен Лакота тайпасы үшін маңызды болған. "Супермаркет" аталған бұл аймақтар, тайпаның өмір сүруіне қажетті мол ресурстармен қамтамасыз еткен. Әсіресе қыс айларында, мұндай жерлер лагерь құруға ыңғайлы болған, себебі олар аулаған жануарлардың панасы болғандықтан Лакота тайпасы үшін қоныс салуға және аң аулауға қолайлы жерлерге айналған. Лакота халқының жерінен айырылуы елдің басқа да жергілікті халықтарының тағдырымен ұқсас болды. 1851 жылы Форт-Ларамиде келісімге қол қойылды, осы арқылы тайпа АҚШ үкіметімен заңды қарым-қатынас орнатты. 1868 жылы жасалған тағы бір Форт-Ларами келісімі Лакота жерінің шекарасын Блэк Хилл аймағында қайта анықтап, қысқартты. 1881 жылдан 1889 жылға дейін Жел үңгірінің тереңдігіне сирек кіретін. 1889 жылы Оңтүстік Дакота тау-кен компаниясы Джесси Д. Макдональдты үңгірдегі кен орнын қадағалауға жалдады. Компания құнды минералдар табуды немесе үңгірді коммерциялық мақсатта дамытуды жоспарлаған болуы мүмкін. Құнды кен орындары табылған жоқ, сондықтан Макдональдтар үңгірді туризм үшін дамытуға кірісті. Джесси бастапқыда ұлы Альвинды (1890 жылы 16 жаста) және 1891 жылдан бастап Альвиннің інісі Эльмерді үңгірді зерттеуге және дамытуға көмектесуге жалдады. Альвин үңгірге ғашық болып, күнделік жазып қалдырды. 1890-1903 жылдар аралығында Жел үңгірінде жұмыс істеген және оны зерттеуге көмектескен басқа адамдар: Кэти Стейблер, Эмма Макдональд (Эльмердің әйелі), Инес Макдональд (Эмма мен Эльмердің қызы) және Томми Макдональд (Эльмер мен Альвиннің інісі). Стандартты тур құны шамамен $1.00 болған (2021 жылы шамамен $30-ға тең). Туристер экскурсия кезінде шам жарығымен үңгірді зерттеген. Бұл алғашқы турлар физикалық тұрғыдан қиын болған және кейде тар жолдардан жүзіп өтуді қажет еткен. Жақын маңдағы Jewel Cave Ұлттық ескерткіші сияқты, қазіргі уақытта әлемдегі үшінші ең ұзын үңгір, Герб және Ян Конн 1960 жылдары үңгірлерді зерттеуде маңызды рөл атқарды.

Флора мен фауна

Жел үңгірі ұлттық паркі шығыс және батыс өсімдіктер мен жануарлар түрлерінің алуан түрлі экожүйесін қорғайды. Бұл паркте ракун, элк, бизон, қойқазық, скункс, борсық, құмырсқа, қара аяқты мысық, қабылан, жалман, қызыл түлкі, күміс сусар, аққу, мүйізді марал және дала тышқаны сияқты жануарлар мекендейді. Жел үңгірі бизон тобы Солтүстік Америкадағы қоғамдық жерлерде еркін жайылатын және генетикалық тұрақты төрт топтың бірі. Қалған үш топ – Йеллоустоун ұлттық паркіндегі, Юта штатындағы Генри тауларындағы және Альберта провинциясындағы Елк аралындағы бизон топтары. Қазіргі уақытта Жел үңгірі бизон тобы бруцеллезден таза. Жел үңгірі ұлттық паркіндегі аққу популяциясы өзін-өзі қамтамасыз ете алмайтын жабайы популяция деп есептеледі. Ұлы жазықтарда жылдар бойы температура айтарлықтай көтерілді. Жел үңгірі осы Ұлы жазықта орналасқандықтан, температураның өсуі паркеге және оның төңірегіне әсер ете бастады. Жазықтың орташа температурасы 2 градус Фаренгейт көтерілді, ал кейбір аймақтарда 5 градусқа дейін өсті. Жел үңгірінің келушілер орталығында үңгірлердің геологиясы және ерте үңгір тарихы, парктің жануарлар дүниесі мен табиғи тарихы, сондай-ақ парктегі Азаматтық консервация корпусының жұмысы туралы үш көрме залы бар. Ponderosa қарағайлы орман ішінде орналасқан Елк Маунтин кемпингі келушілер орталығынан шамамен 2 км қашықтықта орналасқан. Кемпингте шатырлар мен автокөліктер үшін 75 орын бар және ол жыл бойы ашық, жаз айларында от бағдарламалары ұсынылады, ал қыс айларында қызметтер шектеулі. Boxwork (қораптық құрылым) алғаш рет Жел үңгірінде байқалды. Бұл кальцит қанаттары бұрын гипс пен ангидритті толтырған жарықтар болған. Кальцит гипс псевдоморфтары жиі кездеседі. Бөлінген күкірт қышқылы тау жыныстарын әлсіретіп, кальциттен гөрі жылдам тозуына мүмкіндік берді. Соның салдарынан өзара келісетін қанаттар ашық кеңістіктерді құрайды және қоршаған тау жыныстарынан 0,6-ден 1,2 метрге дейін көтеріледі. Үңгірдің төменгі деңгейлерінде boxwork (қораптық құрылым) мұздатылған және үңгірдегі құмшекерлермен араласқан. Сондай-ақ, геликтит бұталары алғаш рет Жел үңгірінде табылды. Көптеген беттерде ай сүті табылады, ал үңгір жүйесінің төменгі деңгейлерінде кальцит салдары кездеседі. Оңтүстік Дакотаның қоғамдық тұлғалары, оның ішінде штаттың өкілі Дасти Джонсон, Жел үңгірі ұлттық паркіне туризмді ілгерту үшін оны пайдаланды. Бұл үңгір Дэн Йоргенсеннің "Желдің сыбыры" романында суреттелген.