Кіріспе

Элвелл Стивен Отис (25 наурыз 1838 - 21 қазан 1909) – Америка Құрама Штаттары Армиясының генералы, Америка Азамат соғысы, Үнді соғыстары, испан-американ соғысының соңы және филиппин-американ соғысында қызмет еткен.

Өмірбаян

Отис 1838 жылдың 25 наурызында Мэриленд штатының Фредерик қаласында дүниеге келді. Ол Рочестер университетінде оқыды, онда Сент-Энтони Холл, сондай-ақ Дельта Пси бауырластығының Иота бөлімшесінің мүшесі болды. 1860 жылы Гарвард құқық мектебін бітіріп, Азамат соғысының алғашқы жылында заңгерлікпен айналысты.

Азаматтық соғыс

Америка Азамат соғысы кезінде 1862 жылдың қыркүйегінде Нью-Йорк штатының Рочестер қаласында құрылған 140-шы Нью-Йорк ерікті жаяу әскер полкінің капитаны болып тағайындалды. Ол Фредериксбург, Чанселлорсвилл және Геттисбург шайқастарында күресті. 1863 жылдың 23 желтоқсанында полкінің подполковнигі болып тағайындалды. Спотсильвания шайқасында полк полковнигі қаза тауып, Отис басқаруды өз мойнына алды. Ол Құрлықтық науқанның барлық шайқастарында қатысты. Петербургті қоршау кезінде ол V корпустағы 2-ші дивизияның 1-ші бригадасына қолбасшылық етті және оны Пиблс фермасы шайқасына бастап әкелді. Осы шайқаста ол ауыр жарақат алды, бұл оның Азамат соғысындағы әскери мансабын тоқтатты. Пиблс фермасындағы ерлігі үшін еріктілердің бригадалық генерал-майоры шеніне көтерілді. Отис ақырында сауығып, 1867 жылы 22-ші АҚШ жаяу әскерінің подполковнигі болып тағайындалды.

Үнді соғыстары

Отис Үнді соғыстары кезінде 22-ші АҚШ армиясының құрамында әскери қызметін жалғастырды, оның ішінде Литтл Бигхорн шайқасынан кейін Монтана штатында әскери науқандарға қатысты. 1880 жылдың 8 ақпанында ол 20-шы АҚШ жаяу әскері полковнигі қызметіне тағайындалды. 1893 жылдың 28 қарашасында тұрақты армияда бригадир генерал болып тағайындалды. Кейіннен ол Колумбия және Колорадо департаменттеріне қолбасшылық етті.

Филиппин-американ соғысы

1898 жылдың 4 мамырында ол еріктілердің генерал-майоры болып тағайындалды және генерал Уэсли Мерритке күштерді Филиппинге жіберді. Отис, Мерриттің Филиппиннің әскери губернаторы қызметін тоқтатып, АҚШ-қа оралғаннан кейін Сегізінші армия корпусының басшылығын қабылдады. 1898 жылдың 28 тамызында Отис Филиппиннің әскери губернаторы болып тағайындалды. Ол Филиппин-Америка соғысы кезінде Сегізінші корпустың басшылығын да жалғастырды. 1899 жылы Манила шайқасында және көтерілістің бастапқы кезеңінде, соғыс негізінен партизандық сипатқа енгенге дейін АҚШ армиясын басқарды. Филиппин генерал Эмилио Агиналдо соғысты тоқтатуға тырысып, Маниланың екінші шайқасында соғысты тоқтату туралы өтінішпен генерал Отиске елші жіберді. Отис оны қабылдамады, "соғыс басталғаннан кейін, соңына дейін жалғасуы керек" деп мәлімдеді. 1899 жылдың мамырында Американың антиимпериалистік лигасы Филиппиндегі АҚШ сарбаздарының жазған деген хаттар жинағын жариялады, онда әскерлер жасаған көптеген қатыгездіктер сипатталған, бұл Отиске және соғысқа қарсы кеңінен наразылық тудырды. Жауап ретінде Отис баспасөзге ешқандай бұзушылық болмағанын жоққа шығарды және хаттардың авторларын іздестіріп, олар дереу мәлімдеме жасап бас тартса, әскери сотқа жібереміз деп қорқытты. Ол қатыгездік туралы хабарлардың баспасөзге таралуын болдырмауға тырысқанымен, Отис өзінің әскерлері қатыгездік жасады деп күдіктенгенін мойындады:

Кейінгі өмірі

Ол 1900 жылы командирлік қызметтен алынып, Дуглас МакАртурдың әкесі Артур МакАртур кіші оның орнына тағайындалды. Ол АҚШ-қа қайтып, Көлдер департаментіне басшылық етті. 1906 жылы тұрақты армияда генерал-майор атағын алды. Отис – шебер генерал және қабілетті әкімші. Дегенмен, ол көбінесе бағыныштылары мен әріптестерінен ұнамайтын, сондай-ақ баспасөз тарапынан қатал сынға ұшыраған. Әскершілер оны жасы мен ақ шашының болуына байланысты "әже" деп атаған. Ал Рудольф Рау Филиппиндегі Отистің жұмысы туралы былай деп жазады: "Ол ешкімге өкілеттік бермеді, мақтанға машықтанған, шатақ және көбіне шабыттандыра алмады". Ол 1909 жылғы 21 қазанда Рочестер, Нью-Йорк қаласында қатты стенокардиядан көз жұмды.

Отбасы

Элвелл С. Отис екі рет үйленген. Оның бірінші әйелі Луиза Селден болды. Олар 1870 жылы үйленді және екі қызы болды: Лаура Лу Отис 1872 жылы Солтүстік Дакота штатында дүниеге келді. Ол Гарри К. Элстонға үйленді. Мэри Л. Отис 1875 жылы Нью-Йорк штатында туған. Ол Ральф Ишемге тұрмысқа шықты. Оның екінші әйелі Луиза Боуман, Александр Гамильтон Боуман мен Мари Луиза Коллинздің қызы. Олардың бір баласы болды. Олар 1878 жылы үйленді. Луиза Б. Отис 1882 жылдың 21 ақпанында Канзас штатында дүниеге келді және 1963 жылдың 27 желтоқсанында Калифорния штатының Санта-Барбара қаласында қайтыс болды. Ол Джордж Вагнерге тұрмысқа шықты. Луиза "Лулу" Отис, Элвелл Отистің жесірі, 1934 жылдың 8 маусымында Калифорния штатының Санта-Барбара қаласында қайтыс болды.

Мұра

Көп жылдар бойы 15 маусымда Рочестер қаласы (Нью-Йорк штаты) Отис Дейді тойлап келді. Қазір бұлай емес.

БАҚ-тағы суреттер

Э. А. Роча филиппин фильмдері "Генерал Луна" (2015) және оның жалғасы "Гойо: Анг Батанг Генерал" (2018) фильмдерінде сомдады.