Кіріспе

Асқазандылардың клады
Автоматты тізбегі
| қазбалық диапазоны = қазбалық диапазоны| Эоцен | қазіргі | ең ертесі = Бор дәуірі | сілтеме =
| бөлімшелік рангтар =
| синонимдер = Ascoglossa Bergh, 1876
| әртүрлілік сілтемесі =
| әртүрлілік сілтемесі = Сакоглоссандар балдырлардың жасушалық құрамын қоректену арқылы тіршілік етеді, сондықтан оларды кейде «шырынды соратын теңіз шұжықтары» деп атайды. Кейбір сакоглоссандар балдырлардан сорып алған сұйықтықты ғана қорытады, бірақ басқа түрлерінде шұжықтар жеген балдырларынан тірі хлоропласттарды өз тіндерінде жинап, пайдаланады, бұл өте ерекше құбылыс – клептопластика, «ұрланған» пластидтер үшін. Бұл оларға «күн қуатымен жұмыс істейтін теңіз шұжықтары» деген атақ алып келеді және оларды метазоалар арасында ерекшелейді, өйткені клептопластика басқада бір жасушалы протостарда ғана белгілі. Сакоглоссалар екі кладқа бөлінеді: қабықшалы отбасылар (Oxynoacea) және қабықшасыз отбасылар (Plakobranchacea). Қабықшалы түрлердің төрт отбасысы – Cylindrobullidae, Volvatellidae, Oxynoidae және Juliidae, екі жақтаулы асқазандылар. Қабықшасыз Plakobranchacea алты отбасыға топтастырылған, олар екі кладқа («суперотбасыларға») бөлінеді: Plakobranchoidea және Limapontioidea. Барлық сакоглоссандар туысқан топтардан радиустағы бір қатар тістерінің болуымен ерекшеленеді. Тістер топтың сору арқылы қоректену әдетіне бейімделген.

Сыртқы келбеті

Көптеген осы гастроподтар (мысалы, Elysia spp.) екі бас тұмсығы бар қанатты жұмырқактарға ұқсайды. Топтың фотосинтездік мүшелерінде қанаттар немесе параподиялар организмнің күн сәулесіне ұшыраған аумағын барынша арттыру үшін жайылуы мүмкін. Бұл процеске клептопластика деп аталады, және оны тек сакоглоссандар ғана қолданады; кейбір кірпікшелер мен форминифералар (протистер) да осы стратегияны қолданады. Сакоглоссандар өздерінің алған пластидтерінің фотосинтез өнімдерімен ғана бірнеше ай бойы тіршілік етуі мүмкін. Бұл нәтижелер, мүмкін, қате болған, себебі транскриптомикалық талдау және жұмыртқаның геномдық ДНК-сының реттілігіне негізделген соңғы зерттеулер, жақтық геннің көшірілуі клептопласттардың ұзақ өмір сүруін қолдайды деген гипотезаны жоққа шығарды. Сакоглоссандар қандай тамақтану әдісін қолданатынын өздері таңдай алады. Сакоглоссандарда белсенді тамақтанудан фотосинтезге ауысу тамақ ресурстарының жетіспеушілігінен туындайды және көбінесе қаланбайды. Егер тамақ жеңіл қолжетімді болса, жануар оны белсенді түрде тұтынады. Аштық кезеңдері (фотосинтез және белсенді тамақтанусыз) сакоглоссан түрлері арасында бір аптадан кем уақыттан төрт айдан аса уақытқа дейін өзгереді, ал фотосинтез өлімнен сақтанудың соңғы шарасы ретінде қолданылады. Процестің тағы бір түсініксіз бөлігі – хлоропластардың қорытылудан қалай қорғалатыны және олардың балдырлардағы ортаны басқаратын мембраналарсыз жануарлар жасушаларындағы жаңа орнына қалай бейімделетіні, немесе тамақтану гомохромиясы деп аталатын процесте жасыру үшін балдыр пигменттерін пайдалануы.