Кіріспе

Жасыл балдырлар туысы

Вольвокс – Volvocaceae тұқымдасына жататын хлорофитті жасыл балдырлардың полифилетикалық туысы. Вольвокс түрлері 50 000-ға дейін жасушадан тұратын шар тәрізді колониялар құрайды, осы себепті оларды кейде шар балдырлар деп атайды. Олар түрлі тұщы сулы орталарда тіршілік етеді және алғаш рет 1700 жылы Антони ван Леувенхук сипаттаған. Вольвокс шамамен бір жасушалы ата-бабалардан бөлініп шыққан.

Сипаттама

Volvox – көк балдырлар кладындағы полифилетикалық туыс. Әрбір жетілген Volvox колониясы екі түрге бөлінген жасушадан – мыңдаған жасушадан тұрады: көптеген қамшылы соматикалық жасушалар және сомасы жетілмеген, қуыс сфераның немесе коэнобиумның бетінде орналасқан, азырақ герм жасушалары. Соматикалық жасушалардың қабаты біртіндеп орналасқан, ал қамшылары сыртқа қарай бағытталған. Жасушалар үйлесімді түрде жүзеді, анық алдыңғы және артқы полюстері бар. Жасушалардың алдыңғы бөлігінде жарыққа қарай жүзуге мүмкіндік беретін көзшелер орналасқан. Euvolvox кладының базальдық колонияларындағы жасушалар протоплазматтар деп аталатын цитоплазманың жіңішке талшықтарымен байланысқан. Жасуша саны даму кезінде белгіленеді және бөлініс кезеңдерінің санына байланысты. Сәтті ұрықтанғаннан кейін құрғақшылыққа төзімді диплоидты зиготалар пайда болады. Жыныссыз колонияға көбеймейтін соматикалық (вегетативтік) жасушалар және ішкі жағында орналасқан, үлкен, қозғалмайтын гонидиялар кіреді, олар қайта-қайта бөліну арқылы жаңа колонияларды жыныссыз жасайды. Жыныстық көбею кезінде екі түрлі гамета пайда болады. Volvox түрлері моноэцийлі немесе диоэцийлі болуы мүмкін. Аталық колониялар көптеген сперма пакеттерін бөліп шығарады, ал аналық колониялардағы жеке жасушалар үлкейіп, оогаметаларға немесе жұмыртқаларға айналады. Кирк және Кирк соматикалық жасушаларда жыныстық индукцияланған феромон өндірісін жыныссыз өсіп келе жатқан организмдерге қысқа мерзімді жылулық соққы беру арқылы іске қосуға болатындығын көрсетті. Жылулық соққы арқылы жыныстық белсенділікке түсуге окислик стресс себеп болады, бұл ДНК-ның окислик зақымдануына да әкелуі мүмкін. Жыныстық жолға ауысу – жылу мен құрғақшылық сияқты қоршаған ортаның стресстік факторларынан аман қалудың кілті деп саналады. Осы идеяға сәйкес, жыныстық индукция сигнал трандукция жолымен байланысты, ол Volvox-та жаралану арқылы да шақырылады.

Тіршілік ету орындары

Volvox – бұл тоғандар мен арықтарда, тіпті сайлы-сира суларда кездесетін тұщы су балдырларының туысы. "Оны іздеуге ең қолайлы жерлер – жаңбыр суын көп қабылдайтын терең көлдер, лагуналар мен арықтар. Лемнаны тапсаңыз, Volvox таба аласыз дейді; және мұндай су оған қолайлы, бірақ көлеңкелі жерлер қолайсыз. Sphagnum, Vaucheria, Alisma, Equisetum fluviatile, Utricularia, Typha және Chara өсімдіктерін қайда табуға болатынын қараңыз. Доктор Ньюландтың мәліметінше, Pandorina, Eudorina және Gonium түрлері шошқа шаруашылығындағы су тоғандарындағы жасыл қабаттың құрамында жиі кездеседі. Еуглина жасушалы организм мұндай түрлермен көбінесе байланысты болады."

Тарих

Антони ван Левенхук алғаш рет 1700 жылы Вольвокс туралы бақылауларын жариялады. Генри Бейкердің (1753) кейбір суреттерінен кейін Линней (1758) Volvox туысын екі түрімен сипаттады: V. globator және V. chaos. Volvox chaos қазір Chaos (туыс) sp. деп аталатын амеба.

Эволюция

Вольвокс ата-бабалары бастапқыда Хламидомонаға ұқсайтын бір жасушалы организмдерден кем дегенде триас кезеңінде көпжасушалы колониялар құруға көшкен. Ортаңғы сатысы – Кониум 16 Хламидомонаға ұқсас жасушадан тұрды. Вольвокс және оның туысқан жасыл балдырлардың 45-ке жуық түрінен алынған ДНҚ тізбектерін пайдалана отырып жасалған есептеулер, бір жасушалы организмдерден ерекшеленбеген көпжасушалы колонияларға көшуге шамамен 35 миллион жыл уақыт кеткенін көрсетеді.