Кіріспе

Канадалық-американдық гитарист (1941–1984)

Леонард Гарольд Бреу (5 тамыз 1941 – 12 тамыз 1984) – американдық-канаддық гитарист. Ол джаз, кантри, классикалық және фламенко сияқты әртүрлі музыкалық стильдерді үйлестірді. Чет Аткинс сияқты кантри гитаристтерінен шабыдаланған Бреу, джаз гитарасында көбінесе қолданылмаған саусақпен ойнау әдістерін пайдаланды. Жеті струналы гитараны қолданып, оны фортепианодай тартып, ол аспаптың жаңа мүмкіндіктерін ашты.

Ерте өмір

Бреу 1941 жылғы 5 тамызда Мэн штатының Оберн қаласында дүниеге келді. 1948 жылы отбасымен бірге Нью-Брансуиктің Монктон қаласына көшіп келді. Оның франкофон ата-анасы, Гарольд Бреу және Бетти Коди, кәсіби кантри және вестерн музыканттары болды, олар 1930 жылдардың ортасынан 1970 жылдардың ортасына дейін өнер көрсетіп, жазбалар жасады. 1940 жылдардың ортасынан соңына дейін олар Нью-Брансуиктің оңтүстігінде жазғы концерттер берді, өнерлерін CKCW Монктон радиостанциясында тегін бағдарламалар ойнату арқылы жарнамалады. Ленни сегіз жасында гитара ойнауды бастады. Он екі жасында достарымен шағын топ құрды, ал он төрт жасында ол ата-анасының тобында "Lone Pine Junior" деген атпен жетекші гитарист болды, Мерл Трэвис пен Чет Аткинстің инструменталды шығармаларын орындап, кейде ән де шырқады. Ол 15 жасында Аль Хоукспен бірге Мэн штатының Вестбрук қаласындағы Event Records студиясында студиялық музыкант ретінде жұмыс істегенде алғашқы кәсіби жазбаларын жасады. Осы жазбалардың көп бөлігі ол қайтыс болғаннан кейін "Boy Wonder" альбомында жарық көрді. Бреу отбасы 1957 жылы Манитоба штатының Виннипег қаласына көшіп келді, ал олардың жаңа тобы қала және провинция бойынша "CKY Caravan" атымен өнер көрсетті. Олардың концерттері Виннипегтің CKY радиостанциясында сенбі күндері таңертең алыс жерлерден тікелей эфирде берілді.

Джаз карьерасы

1959 жылы Бреу ата-анасының кантри тобынан кетіп қалды. Оның әкесі оны джаз импровизациясын топпен ойнағаны үшін бетінен ұрып, осылайша оны жазалады. Ол жергілікті джаз музыканттарын іздестіріп, Виннипегтегі Рандо Мэнор және Сценалық есіктерде өнер көрсетті. Ол пианист Боб Эрлендсонмен танысты, ол оған джаздың негіздерін үйретті. 1962 жылы Бреу Торонтодағы Three джаз тобында әнші және актер Дон Франкспен, сондай-ақ акустикалық бас гитарада ойнайтын Эон Хенстриджбен бірге өнер көрсетті. 1963 және 1964 жылдары Бреу Виннипег қаласының маңындағы Форт-Гарридегі 2000 Pembina Highway мекенжайындағы Дэвид Инграмның «Төртінші өлшем» клубында өнер көрсетті. Бреуге 10 жылға жуық уақыт бойы жаңа жазба жасау мүмкін болмады, бірақ ол Виннипегте студиялық жұмыстарын жалғастырды. Бреу 1976 жылы Виннипегтен кетіп, өмірінің соңғы жылдарын АҚШ-та өткізді, Мэн, Нэшвилл, Стоктон (Калифорния) және Нью-Йорк қалаларында тұрып, ақырында 1983 жылы Лос-Анджелеске қоныстанды. Оның өмірінде бірнеше жеке альбомдар шықты, сонымен қатар скрипкашы Бадди Спичермен және педальді сталь гитарада ойнайтын Бадди Эммонспен бірлесіп жазылған альбомдар да болды. Бреу 1960 жылдары есірткіге тәуелді болды, бірақ өмірінің соңғы жылдары оны бақылауға алды. Сот медициналық сараптамасы Бреудің мойнынан қысылып өлгенін көрсетті. Бреудің әйелі Жюль басты күдікті ретінде қарастырылды, бірақ оған ешқандай айып тағылмады.

Өлімнен кейінгі марапаттар

Көптеген тірі және "жоғалған" жазбалар Бреоның қазасынан кейін жарық көрді, ал оның бұрынғы альбомдарының көпшілігі қайта басылды. Рэнди Бахманның Guitarchives, Пол Колердің Art of Life Records, Тим Тамашироның CBC Radio және басқалардың күш-жігерінің арқасында, тыңдаушылардың жаңа буыны оның музыкасына қол жеткізе алады. Рон Форбс Робертстің "One Long Tune: The Life and Music of Lenny Breau" атты Ленни Бреоның өмірбаяны 2006 жылы жарық көрді, онда 200-ге жуық адаммен сұхбаттасулар және толыққанды дискография қамтылған. CBC Radio "Ленни Бреоның іздерімен" ("On the Trail of Lenny Breau") атты Ленни Брео туралы деректі фильм ұсынды (атауы Бреоның ата-анасының "Жалғыз қарағайдың іздерімен" ("On the Trail of the Lonesome Pine") әніне сілтеме жасайды). Ол алғаш рет 2009 жылдың 13 қыркүйегінде "Inside the Music" деп аталатын тұрақты апталық бағдарламаның бөлігі ретінде көрсетілді. Баяндаманы Бреоның ұлы Чет жасады. Бір сағаттық фильмді Джон Клепко Монреальде түсірді. Брео 1997 жылы Канаданың Музыкалық Даңқ залына енгізілді.

Техника және гитаралар

Бреудің толыққанды жетілген техникасы Чет Аткинс пен Мерл Трэвис саусақпен тартуын және Сабикастың фламенкосының ықпалын үйлестірді, оң қолдың тәуелсіздігімен және жасанды гармоникалардың жылдамдығымен ерекшеленді. Оның гармониялық сезімі кантри тамырлары, классикалық музыка, модальдық музыка, үнді музыкасы және джаздың, әсіресе пианист Билл Эванстың шығармаларының қосындысы болды. Бреу Эванстың "Funny Man" сияқты шығармаларын жиі гитараға бейімдеді. Осыған қатысты Бреу былай деді: "Мен гитараны фортепианодай көремін. Мен аспаптың шегінен асып түстім. Жеті кыллы гитарада ойнайтын көптеген нәрселер техникалық тұрғыдан мүмкін емес деп есептелген, бірақ мен оны жиырма жылдан астам уақыт бойы зерделеп таптым. Мен гитараны фортепианодай ойнаймын, бір уақытта екі нәрсе болады. Мен мелодияны ойлап отырамын, бірақ сонымен қатар фонды да еске аламын. Мен төменгі кылдарда қосымша әуенді орындаймын". Ол екі тапсырыс бойынша жасалған жеті кыллы гитараға ие болды, біреуі классикалық, екіншісі электрлі. Ол кезде ешбір компания оның классикалық гитарасының жоғары A тонына сай келетін кыл жасаған жоқ. Бреу қажетті қалыңдықтағы балық аулау жібін пайдаланды.