Солтүстік Каролинаның «Қара өкше» лақабының тарихы

Кіріспе

Солтүстік Каролина штатының немесе оның тұрғындарының лақап аты – Тар-Хил (немесе Тархил). Бұл атау Солтүстік Каролина штаты мен оның халқына берілген. Сонымен қатар, бұл Солтүстік Каролина университетінің спорт командаларының, студенттерінің, түлектерінің және жанкүйерлерінің де лақап аты. "Тар-Хил" лақап атының тамыры 18-шы ғасырдың ортасынан 19-шы ғасырға дейін Солтүстік Каролинаның көптеген қарағайларынан терпентин, шайыр, пихта және басқа да материалдар өндірудегі маңыздылығына байланысты. "Тар тұяқ" (және ұқсас нұсқасы "Розин тұяқ") көбінесе шайыр, пихта және терпентин өндірумен айналысқан кедей ақ жұмысшыларға қатысты айтылған. Бұл лақапты Азамат соғысы кезінде Конфедерация армиясының Солтүстік Каролиналық әскерлері қабылдады және соғыстан кейін штат пен оның азаматтарының лақап аты ретінде кеңінен танылды.

Алғашқы қолданылуы

Терминнің ең ерте сақталған жазба қолданысын 2-лейтенант Джексон Б. А. Лоуренс 1863 жылғы 6 ақпанда Солтүстік Каролина штатының оңтүстік-шығысындағы Пендер округінде болған кезде күнделігіне былай деп жазды: “Солтүстік Каролинаның Пайни Вудс дегенінің не екенін енді білемін, және бізді ‘Тар Топты’ деп атағанына қызығушылық тудырмайды”. 1863 жылдың қаңтар айының басында Теннесси штатындағы Мурфрисборо шайқасынан кейін, Колумбия штатынан келген бас қолбасшы Джон С. Престон әскерлерін мақтап, шайқас желісі бойымен аттанды. Солтүстік Каролинадан келген 60-шы полк алдында Престон оларды күткеннен де алысқа жылғанын мақтап, былай деді: “Бұл сіздердің маңызды алғашқы шайқасыңыз деп ойлаймын. Расында, сіздер, Тар Топтылар, жақсы істедіңдер”. Солтүстік Каролина штатының губернаторы Вэнс әскерге арналған сөйлевінің бірінде: “Сіздерді қалай атауды білмеймін. Мен сіздерді әріптес сарбаздар деп айта алмаймын, өйткені мен сарбаз емеспін, сондай-ақ азаматтар деп те айта алмаймын, өйткені біз осы штатта тұрмаймыз; сондықтан сіздерді Тар Топтылар деп атауға бел будым”. “Тар Хил жазған” деп белгіленген және 1866 жылы Балтиморда жарық көрген “Wearin' of the Grey” ән жинағы, Тар Топты аталымының ең алғашқы басылған нұсқасы болуы мүмкін. 1868 жылғы Жаңа жыл күні Стивен Пауэрс Ралиден аяқпен саяхатқа шықты, ол Граждан соғысының соңында генерал Уильям Т. Шерманның жорығын кері бағытта қайталауды көздеді. Солтүстік Каролина туралы есебінің бір бөлігі ретінде Пауэрс штаттың қарағай ормандарын және терпентин жасауды сипаттады. Оңтүстік Каролинаға кіргеннен кейін, ол 1872 жылы жарық көрген “Аяқпен және жалғыз” атты кітабында түнді “отбасысы қашықта болған жас жігітпен бірге өткізгенін, оны үлкен үйдің ішінде жалғыз қалдырғанын” жазды. Ол бұрынғы атты әскер сержанты болған, бас киімін басының бір жағына киген және өте жасырын мінез-құлқы бар еді. “Көріп отырсыз, мырза, Тар Топтылардың ақыл-ойы жеткіліксіз”, - деп келтіреді Пауэрс сержанттың сөздерін. “Олардың төмендегі қарағайларда күн бастарының жартысын да пісірмейді. Біз әрқашан оларға янкилер қайда екенін көрсетуге тиіспіз, әйтпесе олар кері қарай шабуылдайды, дұрыс емес бағытта, көріп тұрсыз”.

The earliest surviving written use of the term can be found in the diary of 2nd Lieutenant Jackson B. A. Lowrance, who wrote the following on February 6, 1863 while in Pender County, southeastern North Carolina: "I know now what is meant by the Piney Woods of North Carolina and the idea occurs to me that it is no wonder we are called 'Tar Heels'." After the Battle of Murfreesboro in Tennessee in early January 1863, John S. Preston of Columbia, S. C., the commanding general, rode along the fighting line commending his troops. Before the 60th Regiment from North Carolina, Preston praised them for advancing farther than he had anticipated, concluding with: "This is your first battle of any consequence, I believe. Indeed, you Tar Heels have done well." North Carolina State Governor Vance said in one of his speeches to the troops: "I do not know what to call you fellows. I cannot say fellow soldiers, because I am not a soldier, nor fellow citizens, because we do not live in this state; so I have concluded to call you fellows Tar Heels." A piece of sheet music, "Wearin' of the Grey", identified as "Written by Tar Heel" and published in Baltimore in 1866, is probably the earliest printed use of Tar Heel. On New Year's Day, 1868, Stephen Powers set out from Raleigh on a walking tour that, in part, would trace in reverse the march of Gen. William T. Sherman at the end of the Civil War. As a part of his report on North Carolina, Powers described the pine woods of the state and the making of turpentine. Having entered South Carolina, he recorded in his 1872 book, Afoot & Alone, that he spent the night "with a young man, whose family were away, leaving him all alone in a great mansion. He had been a cavalry sergeant, wore his hat on the side of his head, and had an exceedingly confidential manner." "You see, sir, the Tar‑heels haven't no sense to spare," Powers quotes the sergeant as saying. "Down there in the pines the sun don't more'n half bake their heads. We always had to show 'em whar the Yankees was, or they'd charge to the rear, the wrong way, you see."