Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Құс түрі
Species of owl
Филиппин құсқұсы (Otus megalotis) – Филиппинге ендемиялық, Strigidae тұқымдасына жататын кең таралған құсқұс. Басқа да жиі қолданылатын атаулары: "Otus Whitehead", "Whitehead құсқұсы" және "Лузон жазық далалық құсқұсы". Филиппин құсқұстары салыстырмалы түрде кішкентай, көшпес құстар, олар табиғатта орман төңірегінде кездеседі. Осы құсқұстың ерекше белгісі – басына тік тұрған ірі құлақтары. Оларда сондай-ақ қара түсті, ортасы қызыл-сары жиекті үлкен көздері бар. Жалпы алғанда, бұл құсқұстардың денесі қоңыр қауырсындармен жабылып, олардың үстінен қара жолақтар өтеді. Құлақтарының маңдайшалары да ұқсас өрнекке ие. Маңдайлары ақшыл, ал бет дискісінің айналасында қара сызық бар. Филиппин құсқұсының үш түршесі бар, олар морфологиялық үш түрлі айырмашылықты көрсетеді. Ең кішкентай түрше, Otus megalotis nigrorum, қызғылт қоңыр түсті, мойын сызығы жоқ және артқы таяқтарында қауырсыны жоқ. Орташа өлшемді түрше, Otus megalotis everetti, сондай-ақ артқы таяқтарында мойын сызығы мен қауырсыны жоқ, бірақ түсі сұрғылт қоңыр. Соңында, Otus megalotis megalotis, бұл үш түрдің ең ірісі және сұр қоңыр түсті, бірақ артқы таяқтарында мойын сызығы мен қауырсыны бар. Филиппин құсқұсының еркегі мен мекесі арасында морфологиялық айырмашылықтар байқалмайды, бірақ мекестері әдетте ірілеу болады. Otus туысы (құсқұстар) – ең ірі құсқұс туыстарының бірі, шамамен 50 түрін қамтиды, бірақ осы түрлердің өзі көлемі бойынша ең кішкентайларының бірі. Олардың барлығы Ескі әлемде кездеседі, Солтүстік Америкада кездесетін бір түрін – жалынды құсқұсын қоспағанда. Бұл туыстың және Striginae тұқымдасының басқа туыстарынан ерекшеленетін белгісі – дауыс беру қабілеті. Otus megalotis Филиппин архипелагына ендемиялық, бірақ үш түрше архипелагтың әртүрлі аймақтарында таралған. O. m. megalotis түрі көбінесе Лусон, Маринук және Катандуанес сияқты солтүстік аралдарда кездеседі. O. m. everetti түрі шығыс және оңтүстік аралдарда, соның ішінде Самар, Билиран, Лейте, Минданао және Базилан аралдарында таралған. Ақырында, O. m. nigrorum түрі Негрос аралында ендемиялық. Олар "Тәуекелге Тәуелді Емес" деп жіктеліп, саналса да, орманды жою және фрагментация олардың популяциясына үлкен қауіп төндіреді, өйткені олар тіршілік ету үшін орманға тәуелді.
The Philippine scops owl (Otus megalotis) is a common owl, endemic to the Philippines, belonging to the family of the typical owls Strigidae. Other common names include "Otus Whitehead", "Whitehead scops owl" and "Luzon lowland scops owl". Philippine scops owls are relatively small, sedentary birds that are naturally found in the forest understory. A distinguishing feature of this owl is its large ears that stand upright on its head. They also have big eyes that are dark in the center with a red/orange edge. In general, these owls are covered in dark brown feathers with dark streaks. Their ear tufts also have a similar pattern. Their forehead is whitish and they have a dark line around their facial disc. There are three subspecies of Philippine scops owl which show three variations in morphology. The smallest morph, Otus megalotis nigrorum, has a reddish brown color, no scapular line, and no feathers on its upper feet. The medium sized morph, Otus megalotis everetti, also lacks a scapular line and feathers on its upper feet but it has a more greyish brown color. Finally, Otus megalotis megalotis, is the largest of all three varieties and also has a grey brown color but it shows a scapular line and feathers on its upper feet. There are no significant differences in morphology between male and female Philippine scops owls, although female scops owls tend to be larger in general. The Otus genus (scops owls) is one of the largest owl genera, counting approximately 50 species, yet these species are one of the smallest in size. They are all found in the Old World with the exception of one species, the flammulated owl, which is found in North America. A distinguishing feature between this genus and other genera of the Striginae subfamily is vocalization. Otus megalotis is endemic to the Philippine Archipelago but the three subspecies are distributed in different locations across the archipelago. O. m. megalotis species is found mostly in the northern islands such as Luzon, Marinduque and Catanduanes. O. m. everetti species exists in the eastern and southern islands including Samar, Biliran, Leyte, Mindanao and Basilan. Finally, O. m. nigrorum species is endemic to Negros Island. Although they are classified as a species of Least Concern, habitat destruction from deforestation and fragmentation is a major threat to their population as they depend on forests for their survival.
Көбею
Otus megalotis көбінесе жалғыз кездеседі, бірақ моногамды жұптарда да көрінеді. Олардың көбеюі туралы көп мәлімет белгілі емес, бірақ олар жыл бойына көбейеді деп саналады, онда ұрғашылары жылына 1 немесе 2 жұмыртқа туады. Жыныстық пісілуге 2 жасқа келгенде жетеді, ал олардың қанша өмір сүретіні белгісіз. Бір жас құстың екі ересек құспен бірге бірнеше рет байқалғаны, олардың екі ата-анасы да бақытты болатын моногамды құстар екенін көрсетеді. Олар ұяларын ағаштардың ішіне, сондай-ақ құлаған ағаштардың тамырлары арасына салады.
Otus megalotis is often spotted alone but has also been seen in monogamous pairs. Not a lot of information is known about their reproduction but they are thought to breed throughout the year where females will lay 1 or 2 eggs annually. Sexual maturity is reached around the age of 2 but their lifespan is unknown. One juvenile with two adults have been witnessed multiple times, which supports the notion that they are monogamous birds that display care by both parents. They construct their nests in tree cavities but also among the roots of dead trees on the ground.