Кіріспе
Little Feat әнші-күйшісі және негізін қалаушысы (1945–1979)
Лоуэлл Томас Джордж (13 сәуір 1945 – 29 маусым 1979) – американдық әнші, әнші-күйші, көп аспапты орындайтын музыкант және жазбалар продюсері. Ол Little Feat рок-тобының басты гитаришісі, вокалисі, әнші-күйшісі және негізін қалаушысы/жетекшісі болды. Little Feat тобын құрудан бұрын, ол Франк Заппаның "Mothers of Invention" тобының алғашқы құрамында болған.
Ерте өмір
Лоуэлл Джордж Калифорния штатының Лос-Анджелес қаласында, киностудияларға тері жабдықтарын жеткізетін және шиншилла өсіретін тері сатушы Уиллард Х. Джорджтың ұлы болып дүниеге келді. Джорджтың алғашқы музыкалық аспабы - гармоника болды. Алты жасында ол Тед Мактың "Original Amateur Hour" телешоуында үлкен ағасы Хэмптонмен дуэт орындады. Голливуд орта мектебінде оқыған кезінде (оны болашақ топтасы Пол Баррермен және екінші әйелі Элизабет Левимен таныстырған оқу орны) мектептің марш-оркестрінде флейта тартып, музыкалық білімін жетілдірді. 11 жасында Хэмптонның акустикалық гитарасын тартып үйреніп, орта мектепке келгенде электр гитараға көшті, содан кейін саксофон, шакухачи және ситарда ойнауды үйренді. Осы жылдары Джордж сол дәуірдегі жасөспірімдерге арналған рок-н-роллды жек көріп, оның орнына Батыс жағалауының джазы мен Лес Макканн мен Моз Эллисонның соул-джазына әуеленді. 1963 жылы мектепті бітіргеннен кейін ол өзін ақтау үшін екі жыл бойы Лос-Анджелес аймақтық колледжінде сурет және өнер тарихын оқып, газ стансасында қысқа уақыт жұмыс істеді (осы тәжірибесі кейінірек "Willin" сияқты әндерге шабыт берді).
Ертедегі топтар
Алғашында атасының акцияларын сатудан түскен қаражатпен қаржыландырылған Джорджтың алғашқы тобы The Factory 1965 жылы құрылды және Uni Records лейблінде кем дегенде бір сингл шығарды – "Smile, Let Your Life Begin" (Джорджбен бірлесіп жазылған). Топ құрамына болашақ Little Feat барабаншысы Ричи Хейвард (1966 жылдың қыркүйегінде Даллас Тейлорды алмастырды); Мартин Кибби (ә.к. Фред Мартин), кейін Джорджбен бірнеше Little Feat әндерін бірге жазатын (соның ішінде "Dixie Chicken" және "Rock and Roll Doctor"); және гитарада Уоррен Кляйн кірді. Фрэнк Заппа топ үшін екі трек жазды, бірақ олар 1993 жылға дейін Lowell George and The Factory авторлығындағы Lightning Rod Man альбомында жарық көрген жоқ. Топ 1960-шы жылдардағы F Troop ситкомында "The Bedbugs" атты музыкалық ұжым ретінде пайда болды. Олар сондай-ақ Гомер Пайл, U.S.M.C. сериалының "Жоғалған, полковниктің қызы" (3 маусым, 27 серия) атты эпизодында да көрінді. Олар A Go Go клубының ішіндегі көріністе, музыкалары жоғары дыбыспен ойнатылып тұрды. Эпизодтың соңында олар "The Factory" Lowell Warren Martin Rich, Courtesy of Universal Records" деп көрсетілді. The Factory тобы тарағаннан кейін Джордж қысқа мерзімге The Standells тобына қосылды.
Заппа мен өнер туындыларының аналары
1968 жылдың қарашасында Джордж Zappa's Mothers of Invention тобына ритм-гитарист және номиналды вокалист ретінде қосылды; оны Weasels Ripped My Flesh, Burnt Weeny Sandwich, You Can't Do That on Stage Anymore, Vol. 1, You Can't Do That on Stage Anymore, Vol. 4 және You Can't Do That on Stage Anymore, Vol. 5 альбомының бірінші дискісінде естіуге болады. Осы кезеңде ол Заппаның автократиялық басшылық стилін және авангардтық, тұжырымдамалық/процедуралық бағытталған композициялық әдістерін қабылдады. Ол өзінің алғашқы продюсерлік жұмысын (Заппа мен Рус Титльманмен бірлесіп) "топтың жанкүйерлері" The GTOs жазған Permanent Damage альбомында алды. Кейін Джордж "топта нақты қызмет атқармағанын" айтты және 1969 жылдың мамырында түсініксіз жағдайларда топтан кетіп қалды. GTO мүшесі Памела Де Баррес Джорджты марихуана шеккені үшін Заппаның жұмыстан шығарғанын мәлімдеді, ал Джордж 1975 жылы Little Feat концертінде "марихуана туралы ән жазғаны үшін" жұмыстан шығарылғанын айтты. Бірақ, биограф Марк Бренд Заппаның әнді ұнатып, оған "Аналар" тобының репертуарында орын жоқ деп ойлағанын мәлімдейді; ал Джордж өзі "өзара келісім бойынша мен кетіп, жаңа топ құруым керек деп шешілді" деді. Джордж Hot Rats альбомында да есімдері көрсетілмеген гитарада ойнағанын айтты.
Кішкентай жетістік
Mothers of Invention тобынан кеткен соң Джордж өзімен бірге музыканттар тобын шақырды (солардың ішінде Zappa-ның бұрынғы бас гитарисі Рой Эстрада, клавишник Билл Пэйн және барабаншы Ричи Хейвард) жаңа топ құру үшін, олар оны Little Feat деп атады. Джордж көбінесе (бірақ әрдайым емес) жетекші гитарада ойнап, слайд-гитараға ерекше назар аударды. Алайда, Рай Кудер Джордж қолдарын ауыр түрде жарақат алғаннан кейін Little Feat альбомының "Willin" әніне слайд ойнады, өйткені Джордж қуатпен жұмыс істейтін модельді ұшақтың құрастыру кезінде жарақат алған. Бірақ Джордж кейбір материалды қайта жазды және альбомдағы қалған слайд-гитараны өзі орындады. Марк Бренд Джорджтың "компрессияны қолдануы оның дыбысын анықтады және оған ұзақ мелодиялық фразаларын ойнауға мүмкіндік берді" деп жазды. Джордж Sears, Roebuck, and Co. Craftsman 13/16" шырақ кілтінің корпусымен слайд ойнауды бастады, оны оған Нью-Гэмпширде танысқан досы Стив сыйлаған. (Ол кезде шырақтар екі өлшемде шығарылды: 13/16" және кейін 5/8"; Джорджтың заманында біріншісі әмбебап болды.) Zappa-ның күш-жігерінің арқасында Little Feat Warner Bros. Records лейблімен келісімшарт жасады және олардың алғашқы альбомы Little Feat болды, оны Рус Титлман продюсерлік етті. Бірақ ол коммерциялық сәттілікке жете алмады және алғашқы шығарылымда бар болғаны 11 000 дана сатылды. "Sailin' Shoes" альбомын Тед Темплмен продюсерлік етті. Бұл Neon Park салған мұқабасы бар алғашқы альбом болды, бірақ жақсы пікірлерге қарамастан, альбом коммерциялық тұрғыдан жақсы нәтиже көрсетпеді. Эстрада 1972 жылы топтан шығып, Капитан Бифхарттың Magic Band тобына қосылды, сондай-ақ Лос-Анджелестегі ластанудан қашып кетті. Оның орнына бас гитараға Кенни Гредни келді. Сонымен қатар, Little Feat екінші гитарист Пол Баррере мен перкуссияшы Сэм Клейтонды қосып, секстетке дейін кеңейді, осылайша классикалық құрамын қалыптастырды және келесі альбомымен Нью-Орлеан фанк стиліне бет бұрды. 1976 жылдың көктемінде Little Feat Солтүстік Америкада The Who тобының концерттерінде алдын ала өнер көрсетті. Little Feat 1970-ші жылдары бірнеше студиялық альбомдар шығарды, соның ішінде Feats Don't Fail Me Now, The Last Record Album және Time Loves a Hero. Топтың 1978 жылы шыққан Waiting for Columbus концерттік альбомы олардың ең көп сатылған альбомы болды. Down on the Farm - бұл Лоуэллдің соңғы альбомы және ол 1979 жылы қайтыс болғаннан кейін жарық көрді. Топ ішіндегі шиеленістер, әсіресе Джордж, Пэйн және, шамалы дәрежеде, Баррере арасындағы музыкалық бағыт және басшылыққа байланысты, Пэйн мен Барреренің 1979 жылы топтан кетуіне және топтың тарауына әкелді. Өліміне 11 күн қалғанда Билл Фланаганмен сұхбаттасқан Джордж, Пэйн мен Баррересіз Little Feat тобын қайта құруға ниеттенгенін, осылайша топқа толық бақылауын орнатуға тырысқанын айтты.
Жазу өндірісі
Джордж сонымен қатар продюсер болды және Grateful Dead-тің 1978 жылғы Shakedown Street альбомын, Little Feat-тің пластинкаларын және өзінің 1979 жылғы Thank, I'll Eat It Here жеке альбомын продюсерлік етті; ол сонымен қатар Валери Картердің 1977 жылғы Just A Stone's Throw Away альбомындағы бірнеше әнді бірлесіп продюсерлік етті. 1977 жылы ол Джон Старлингтің тұңғыш жеке альбомы "Long Time Gone" шығаруға көмектесті.
Сессия жұмысы
Little Feat тобымен ойнамағанда Джордж өз талантын әртүрлі әртістерге, көбінесе слайд-гитарист ретінде ұсынды. Ол Барбара Киттің 1972 жылы шыққан дебюттік альбомына, Джон Кейлдің "Париж 1919" (1973), Happy End тобының "Happy End" (1973), Бонни Райтттің "Takin' My Time" (1973; "I Feel the Same" және "Guilty" әндеріне), Гарри Нильсонның "Son of Schmilsson" (1973; "Take 54" әніне), Джеймс Тейлордың "Gorilla" (1975; "Angry Blues" әніне), The Meters тобының "Rejuvenation" (1974; "Just Kissed My Baby" әніне), Джон Себастьянның "Tarzana Kid" (1974) және Джексон Браунның "The Pretender" (1976) альбомдарына үлес қосты. The Meters тобымен бірге Джорджтың слайд-гитарада орындауы Роберт Палмердің 1974 жылы Жаңа Орлеанда жазылған "Sneakin' Sally Through the Alley" атты алғашқы жеке студиялық альбомында ерекше көзге түседі. Бір жыл өткен соң Палмердің екінші альбомын ("Pressure Drop") тиімді түрде Джордж продюсерлік етті, ал Little Feat тобы жазу кезінде негізгі музыкалық топ ретінде қатысты. Алайда, Island Records және Warner Brothers арасындағы дауға байланысты Палмер продюсерлік құқығын сақтап қалды. Кейінірек шыққан CD-лерде Стив Смит продюсер ретінде көрсетілген.
Денсаулыққа қатысты проблемалар
Джордж шектен тыс тамақтану, алкоголизм және спидбол (героин мен кокаин қоспасы) сияқты зиянды әдеттерге берілді, соның салдарынан өмірінің соңғы жылдарында денесі ауыр салмаққа ие болды, салмағы 140 кг (22 тас) жетті.
Өлім
1979 жылғы 15 маусымда Джордж өзінің "Thanks I'll Eat it Here" атты жеке альбомына қолдау көрсету үшін гастрольдік сапарға шықты. 29 маусымда, 1977 жылы "Коллумбты күту" альбомының көп бөлігі жазылған Вашингтон қаласының Лиснер аудиториясында өнер көрсеткеннен кейін, Джордж Арлингтон (Вирджиния) қаласындағы қонақүй бөлмесінде жүрек талмасынан қайтыс болды. Жүрек талмасының себебі қателікпен героиннің көп мөлшерін қабылдауы болды. Джорджтің денесі 2 тамызда Вашингтон қаласында кремацияланды. Оның күлі Лос-Анджелеске әкелінді, онда оны балық аулайтын қайығынан Тынық мұхитына шашыратылды. Фред Таккеттің айтуынша: "Біз Нью-Джерси автожолымен автобуста келе жатып, жол бойындағы пиццаға тоқтадық. Топтың барлық мүшелері ірімшікті пиццаны бөлісті, бірақ Лоуэлл үлкен пицца сатып алып, оны автобустың арт жағына әкеліп, жалғыз өзі жеді. Ол екі-үш күннен кейін қайтыс болды. Сондықтан, адамдар маған: "Лоуэллдің өліміне не себеп болды?" - деп сұрағанда, мен: "Нью-Джерси автожолындағы пицца" деп жауап беремін."
Өлгеннен кейін құрмет көрсету және әндерді қайталау
Джорджтың отбасына арналған қайырымдылық концерті 1979 жылғы 4 тамызда, оның қайтысынан кейін көп ұзамай, Лос-Анджелестегі «Форум» аренасында өтті, онда Little Feat, Джексон Браун, Линда Ронштадт, Эммилу Харрис, Бонни Райт, Николетт Ларсон және тағы да басқалар өнер көрсетті. 1979 жылы Кристофер Кросс өзінің дебюттік альбомындағы «Ride Like the Wind» әнін Джорджқа арнады. Джексон Браун 1980 жылы шыққан «Hold Out» альбомындағы «Of Missing Persons» әнінде Джорджты еске алды. Ән Джорджтың қызы Инара Джорджқа арналған, ол «The Bird and the Bee» музыкалық дуэтінің мүшесі. Браун Джорджты «роктың Орсон Уэллсі» деп сипаттады. 1983 жылы британдық ақын Шон О’Брайен «Lowell George үшін» атты өлеңін «The Indoor Park» жинағына қосты. 1988 жылы американдық рок-тобы Van Halen «A Apolitical Blues» әнін «OU812» альбомының соңғы трегі ретінде орындады. 1997 жылы «Rock n Roll Doctor – A Tribute To Lowell George» CD жарық көрді, онда әртүрлі әртістер Джорджтың әндерін орындады, олардың ішінде Джексон Браун, Дж.Д. Саузер, Бонни Райт, Эдди Мони, Рэнди Ньюман, Кейсуке Кувата және Инара Джордж болды. Крис пен Рич Робинсон «Roll Um Easy» әнін 2007 жылғы «Brothers of a Feather: Live at the Roxy» альбомында, ал «Willin» әнін «Croweology» акустикалық қос альбомының B-жағында каверледі. Кевин Брейт 2007 жылы «Sisters Euclid» альбомына «Faith Cola» деген әнін Джорджқа арнап қосты. Американдық «Phish» джем-тобы 2010 жылғы 31 қазанда Атлантик-Ситиде, Нью-Джерсидегі жыл сайынғы және дәстүрлі Хэллоуин «Музыкалық костюм» кезінде Little Feat-тің екі дискілік «Waiting for Columbus» альбомындағы барлық әндерді орындады. Арлен Рот 2013 жылы Ли Рой Парнеллмен бірге «Dixie Chicken» әнін «Slide Guitar Summit» альбомында Джорджқа арнап жазды. Грегг Оллман 2017 жылы «Southern Blood» альбомына «Willin» әнін жазды. «The Bros. Landreth» тобының Джоуи Ландрет 2021 жылы «All That You Dream» атты Лоуэлл Джордж және Little Feat әндерінің каверлерінен тұратын жинақты шығарды.
Жеке өмір
Лоуэлл Сьюзан Тейлормен (лақап аты Джона) The Factory тобында жұмыс істеген кезінде танысты. 1969 жылдың наурыз айында Лоуэллдің тұңғыш баласы Форрест Джордж дүниеге келді. 1970 жылдың сәуір айында Джордж пен оның бірінші әйелі Пэтти Прайс ұлы Люкті дүниеге әкелді. Олар ажырасып, ол Элизабет Левимен қарым-қатынас бастады. 1974 жылдың шілде айында қыздары Инара Джордж дүниеге келді, ал 1976 жылы олар үйленді. Инара – "The Bird and the Bee" музыкалық дуэтінің бір бөлігі. Джордж, Левидің бұрынғы күйеуі Том Левиден болған ұлы Джед Левидің әкесі болды.