Кіріспе
Католик епискобы Альваро дель Портильо и Диез де Соллано (11 наурыз 1914 жыл - 23 наурыз 1994 жыл) - испан инженері және Рим католик шіркеуінің епискобы. Ол 1982 жылдан 1994 жылға дейін Жоземария Эскриваның ізбасары ретінде Opus Dei прелаты қызметін атқарды. Рим папасы Иоанн Павел II және кардинал Карло Каффара Портильоны Құдайға адал қызметкер деп мақтады. Иоанн Павел II оны "жақсы және адал қызметші" деп атады, ал Каффара оны "Мәсіхтің шәкірті" деп сипаттады. Оның қасиеттілік жолы 2004 жылғы 21 қаңтарда Құдайдың қызметшісі деп жарияланғаннан кейін басталды. 2012 жылғы 28 маусымда оның батырлық ерліктері расталды, бұл Рим папасы Бенедикт XVI-ға оны құрметті (Venerable) деп атауға мүмкіндік берді. Ол 2014 жылғы 27 қыркүйекте Мадридте Папа Франциск атынан кардинал Анджело Амато басқарған әдеттегі миссада мақұлданды.
Álvaro del Portillo y Diez de Sollano (11 March 1914 – 23 March 1994) was a Spanish engineer and Roman Catholic bishop. He served as the prelate of Opus Dei between 1982 and 1994 as the successor to Josemaría Escrivá. Church leaders Pope John Paul II and Cardinal Carlo Caffarra have praised Portillo as a faithful servant of God. John Paul II referred to him as a "good and faithful servant" while Caffarra dubbed him a "disciple of Christ". His cause of sainthood commenced on 21 January 2004 after being titled as a Servant of God. The confirmation of his heroic virtue on 28 June 2012 allowed for Pope Benedict XVI to name him as Venerable. He was beatified on 27 September 2014 in Madrid in a Mass that Cardinal Angelo Amato presided over on the behalf of Pope Francis.
Өмір
Альваро дель Портильо 1914 жылғы 11 наурызда Мадридте дүниеге келді. Ол сегіз баланың үшіншісі болды. Рамон дель Портильо Пардо мен Клементина Диес де Солано Портильо 1908 жылғы 11 қаңтарда үйленді. 17 наурызда ол Сент-Жозеф шіркеуінде крещение алды. Ол азаматтық инженерияны оқыды және Мадрид университетінде докторлық дәрежесін алғаннан кейін инженерлік мектебінде сабақ берді. Ол қысқа уақыт бойы Жолаушылар және көпірлер басқармасында Жукар, Дуэро және Эбро өзендері арқылы өтетін провинцияларда жұмыс істеді. 1916 жылғы 28 желтоқсанда Сигенца епископы Эустакио Нието и Мартин оған конформация сыйлады, ал 1921 жылғы 12 мамырда алғашқы қауымға қатысты. 1935 жылы ол Opus Dei-ге қосылды және 1944 жылғы 25 маусымда Мадрид епискобы Леопольдо Эйхо и Гарей оны дін қызметкеріне тоғыстырды. Ол Opus Dei үшін тоғыстырылған алғашқы үш адамның бірі болды. 1944 жылы ол Мадридтің Орталық университетінде философия және әдебиет бойынша тарих ғылымында докторлық диссертациясын қорғады, диссертациясы «Калифорния жағалауындағы ашылулар мен зерттеулер» деп аталды. 1948 жылы ол Сан-Томас-Аквиналық Пап университетінде, Анжеликумда канондық құқық бойынша докторлық дәрежесін алды. Содан кейін ол өзін Opus Dei-дің бас хатшысы ретінде толықтай қызметке және басқаруға арнады. Папа Пий XII (1939–1958) тұсында ол Киелі Тақтың бірнеше дикастериясында жұмыс істеді. Ол 1943 жылғы 4 маусымда бұл Папамен жеке аудиенцияда кездесті және келесі 17 маусымда Джованни Баттиста Монтинимен (болашақ Папа Павел VI) кездесті. 1963 жылы Папа Иоанн XXIII оны Канондық құқық кодексін қайта қарау жөніндегі Пап комиссиясының консультанты етіп тағайындады. Папа Павел VI оны бірнеше собордан кейінгі комиссиялардың консультанты етіп тағайындады. 1975 жылы ол Opus Dei-дің бас президенті және Жоземария Эскрива де Балагердің ізбасары болып сайланды, ал 1982 жылы Киелі Тақ оны Opus Dei-дің алғашқы прелаты етіп тағайындады. 1991 жылы ол Рим Папасы Иоанн Павел II-нің қолдауымен епископқа тоғыстырылды, архиепископ Джованни Баттиста Ре және Джастин Франциск Ригали бірге тоғыстырушылар болды. Сол жылы ол Ченстоховада өткен Дүниежүзілік жастар күніне қатысты. Ол Рим-католик шіркеуіндегі мирянның рөлі, діни қызметкерлерді даярлаудың адамдық жағы, пасторлық құрылымдардың динамикасы және функционалдығын қарастыратын пасторлық және экклезиологиялық мәселелер туралы көп жазды. Прелат ретінде ол Перудегі Пиура университетінің канцлері қызметін де атқарды. 80 жасқа толғаннан кейін ол Римге Қасиетті Жерден саяхат жасады. Ол көп ұзамай қайтыс болды. Ол өзінің соңғы миссасын Сенакл шіркеуінде өткізді. Дель Портильо 2014 жылғы 27 қыркүйекте туған қаласы Мадридте Әулиелерді жариялау жөніндегі Конгрегация префекті кардинал Анджело Аматоның қатысуымен мақұлданды. 12 мамыр оның мерекесі ретінде белгіленді. Әулиелерді жариялау жөніндегі Конгрегацияның бұрынғы префекті, кардинал Анджело Амато, оның қасиеттілігін әлемді өзгертудің бір бөлігі деп сипаттады.
He then dedicated himself exclusively to the ministry and government of Opus Dei as its Secretary General. During the pontificate of Pope Pius XII (1939–1958), he worked in several Dicasteries of the Holy See. He met with that pontiff in a private audience on 4 June 1943 and met with Giovanni Battista Montini (the future Pope Paul VI) on the following 17 June. In 1963, he was named by Pope John XXIII as a consultant on the Pontifical Commission for the revision of the Code of Canon Law. Pope Paul VI named him consultant on several post Conciliar commissions. In 1975, he was chosen general president of the Opus Dei and successor of Josemaría Escrivá de Balaguer, and in 1982, the Holy See appointed him as the first Prelate of Opus Dei. In 1991, he was consecrated a bishop by Pope John Paul II, with Archbishops Giovanni Battista Re and Justin Francis Rigali serving as co consecrators. That same year, he attended World Youth Day in Czestochowa. He has written extensively about pastoral and ecclesiological matters that examine among others, the role of the lay faithful in the Roman Catholic Church, the human side of priestly formation, the dynamics and functionality of pastoral structures. As Prelate, he also served as Grand Chancellor of the University of Piura in Peru. Shortly after his 80th birthday, he returned to Rome on a pilgrimage from the Holy Land. He died shortly thereafter. He had celebrated his last Mass at the Church of the Cenacle. Del Portillo was beatified on September 27, 2014 in his birth city of Madrid by Cardinal Angelo Amato, prefect of the Congregation for the Causes of the Saints. May 12 was appointed as his feast day. The former Prefect of the Congregation for the Causes of Saints, Cardinal Angelo Amato, described his holiness as part of the transformation of the world.
Оның шығармаларынан үзінділер
Шынайы қуаныш мына негізде құрылған: Құдай үшін өмір сүргіміз және Құдайға деген құрметтен өзгелерге қызмет етуімізді қалаймыз. Раббымызға қуанышпен қызмет етуден артық ештеңе тілемейтінімізді айтайық. Егер осылай әрекет етсек, ішкі тыныштығымыз, қуанышымыз және жақсы мінезіміз көптеген жандарды Құдайға жетелеуі мүмкін. Христиан қуанышына куә болыңыз. Айналаңыздағыларға бұл біздің үлкен құпиямыз екенін көрсетіңіз. Біз бақыттымыз, себебі біз Құдайдың балаларымыз, Оның алдындамыз, Оған ұнау үшін жақсы болуға тырысамыз. Ал қателесіп қалғанда, бірден қуаныш сыйына барамыз, онда барлық адамдармен бірлестігімізді қайта жаңартамыз. Homily, 12 сәуір 1984 ж.; Фрэнсис Фернандес Карвахальдың «In Conversation With God», 5-том, 155-беттен алынған цитаты.
Блаженді Альваро дель Портильоның шығармалары
Альваро дель Портильо (1947), Descubrimientos y exploraciones en las costas de California, Мадрид, [Publicaciones de la Escuela de Estudios Hispano Americanos], 1-басылым, 540 б. Альваро дель Портильо (1969), Fieles y laicos en la Iglesia: Bases de sus respectivos estatutos jurídicos, Памплона, Eunsa, 1-басылым, 317 б. Альваро дель Портильо (1970), Діни қызметкер туралы жазбалар, Мадрид, Palabra, 1-басылым, 156 б. Альваро дель Портильо (1981), Fieles y laicos en la Iglesia: Bases de sus respectivos estatutos jurídicos, Памплона, Eunsa, 2-басылым, қайта қаралып жаңартылған, 261 б. Альваро дель Портильо (1982), Descubrimientos y exploraciones en las costas de California 1532 1650, Мадрид, Rialp, 2-басылым, толықтырылған, 535 б. Альваро дель Портильо және Жоземария Эскрива де Балагер (1986), Amar a la Iglesia, Мадрид, Palabra, 1986, 1-басылым, 128 б. Альваро дель Портильо (1991), Діни қызметкер туралы жазбалар, Мадрид, Palabra, 6-басылым, толықтырылған, 207 б. Альваро дель Портильо (1992), "Құдай үшін өмір: Монсеньор Жоземария Эскрива де Балагердің тұлғасы туралы ойлар", Мадрид, Rialp, 1-басылым, 299 б. Альваро дель Портильо және Чезаре Каваллери (1993), Опус Деи негізін қалаушы туралы сұхбат, Мадрид, Rialp, 1-басылым, 252 б. Альваро дель Портильо (1995), Rendere amabile la verità: raccolta di scritti di Mons. Альваро дель Портильо: пасторальдық, теологиялық, канондық, әртүрлі жазбалар, Ватикан қаласы, Ватикан баспасы, 1995, 1-басылым, 692 б. Альваро дель Портильо (2013), Orar: como sal y como luz. Христиандық өмірге қатысты мәтіндер таңдамасы. Жозе Антонио Лоарте редакторы, Барселона, Planeta, 2013, 1-басылым, 252 б. Альваро дель Портильо (2013), Альваро дель Портильомен бірге дұға ету: ой жүгірту үшін мәтіндер. Жозе Антонио Лоарте таңдамасы, Аликанте, Cobel, 2014, 1-басылым, 111 б. Альваро дель Портильо, Беат (2014), Исамен бірге литургиялық жыл бойы жол жүру. Пастырлық хаттардан алынған мәтіндер. Жозе Антонио Лоарте таңдамасы, Мадрид, Ediciones Cristiandad, 2014, 1-басылым, 290 б.
Блаженді Альваро дель Портильо туралы библиография
АА. ВВ. (2014), Альваро дель Портильоның беатификациясы: Мадрид, 27 қыркүйек 2014, Мадрид, Риалп, 1-басылым, 140 б. Азеведо, Хуго де (2012), Орындалған миссия: Альваро дель Портильо монахы, Мадрид, Палабра, 1-баспа. castellana, 301 б. Берналь, Сальвадор (1996), Альваро дель Портильо есінде: Opus Dei прелаты, Мадрид, Риалп, 1-басылым, 296 б. Берналь, Сальвадор (2012), Альваро дель Портильо: жеке баяндама, Памплона, Юнса, 2012, 1-басылым, 130 б. Catret Mascarell, Amparo және Sánchez Marchori, Mar (1999), Оның аты Альваро еді. Альваро дель Портильо монахының өмірі, Мадрид, Палабра, 1-басылым, 31 б. Catret Mascarell, Amparo және Sánchez Marchori, Mar (2010), Оның аты Альваро еді. Адал адам, Мадрид, Палабра, 3-басылым, 31 б. Сехас Арройо, Хосе Мигель (2014), Альваро дель Портильо: Шіркеуге қызмет етуде, Мадрид, Сан-Пабло, 1-басылым, 159 б. Coma, María Jesús (2018), Көлеңкені қалыптастыру: Альваро дель Портильо Бургос дәуірінде, Аликанте, Cobel Ediciones, 1-басылым, 194 б. Ковердейл, Джон Ф. (2014), Саксум: Альваро дель Портильоның өмірі, Мадрид, Палабра, 1-баспа. castellana, 316 б. Дукай Вела, Антонио (2014), Альваро дель Портильо: бейбітшілік пен қуаныш себуші, Лима, Centro de Estudios y Comunicación (CDSCO), 1-басылым, 308 б. Медина Байо, Хавьер (2012), Альваро дель Портильо. Адал адам, Мадрид, Риалп, 1-басылым, 826 б. Руссо, Франческо (2020), In ogni circostanza. Альваро дель Портильоның шапағаты, Торино, Elledici, 96 б. Скотт, Хелена және Толански, Этель (2014), Альваро дель Портильо: кішіпейілділіктің күші. Opus Dei прелаты 1914-1994, Мадрид, Палабра, 1-баспа. castellana, 92 б.
Мақалалар мен очерктер
АА. ВВ. (1995) «Монсеньор Альваро дель Портильо және Диез де Солланоның өмірбаяны», Ateneo Romano de la Santa Cruz, *Rendere amabile la verità: raccolta di scritti di Mons. Альваро дель Портильо, пасторальдік, теологиялық, канондық, әртүрлі еңбектер жинағы*, Ватикан қаласы, Ватикандық баспагерлік кітапханасы, 661–664 беттер. Бадринас Амат, Бенито (2003), «Альваро дель Портильо және Диез де Соллано: қасиетті адаммен бірге өмір», Паулино Кастаньеда Дельгадо және Мануэль Дж. Косинья и Абелла (ред.), *ХХ ғасырдың куәгерлері, ХХІ ғасырдың ұстаздары*. Испания және Америкадағы шіркеу тарихының XIII симпозиумының материалдары, Севилья, 2002 жылғы 8 сәуір, Кордова, Публикации Ора Социал және Культура Кахасур, 383–394 беттер. Фернандес Монтес, Ж. Марио; Мартинес Санчес, Сантьяго; және Гонсалес Гуллон, Хосе Луис, «Опус Деи прелаттары туралы жалпы библиография: Альваро дель Портильо», *Studia et Documenta: Сан Хосемария Эскрива тарихи институтының журналы*, 6 том, 6 нөмір (2012), 469–515 беттер. Фернандес Монтес, Ж. Марио және Мартинес Санчес, Сантьяго, «Опус Деи прелаттары туралы жалпы библиография: Альваро дель Портильо және Хавьер Эчеваррия, 2003–2009», *Studia et Documenta: Rivista dell'Istituto Storico san Josemaría Escrivá*, 10 том, 10 нөмір (2016), 501–545 беттер. Фернандес Монтес, Хосе Марио және Мартинес Санчес, Сантьяго, «Опус Деи прелаттары туралы жалпы библиография: Альваро дель Портильо және Хавьер Эчеваррия, 2010–2013», *Studia et Documenta: Rivista dell'Istituto Storico san Josemaría Escrivá*, 13 том, 13 нөмір (2019), 483–511 беттер.