Кіріспе
Бразилиялық католик епискобы Карлос Дуарте Коста (21 шілде 1888 – 26 наурыз 1961) – бразилиялық католик епискобы, Бразилия католик-апостолдық шіркеуінің негізін қалаушы. Ол Папа Пий XII-ге қарсы схизма жасағаны үшін, сондай-ақ бірнеше діни және канондық мәселелер (мысалы, дін қызметкерлерінің бойдақ болуына қатысты көзқарастары) жиналып, шіркеуден шығарылды. Бразилиялық католик-апостолдық шіркеуі Дуарте Костаны "Бразилияның Әулие Карлосы" деп жариялады.
Carlos Duarte Costa (July 21, 1888 – March 26, 1961) was a Brazilian Catholic bishop who became the founder of the Brazilian Catholic Apostolic Church, he was excommunicated by Pope Pius XII, ultimately for schism, but in culmination of several doctrinal and canonical issues (such as his views on clerical celibacy). Duarte Costa has been canonized as "St. Carlos of Brazil" by the Brazilian Catholic Apostolic Church.
Ерте өмір және қызметі
Карлос Дуарте Коста 1888 жылғы 21 шілдеде Рио-де-Жанейрода, әкесінің інісі Эдуардо Дуарте де Силваның үйінде дүниеге келді. Оның әкесі Жоао Матта Франсиско Коста, ал анасы Мария Карлота Дуарте да Силва Коста болды, олар саясат пен қоғамдық қызметке белсенді қатысқан отбасынан шыққан. Ол бастауыш білімін Нитеройдағы Салезиан колледжінде аяқтады. Тоғыз жасында 1897 жылғы 24 шілдеде Убераба соборында әкесінің інісі, Дом Эдуардо Дуарте да Силваның (кейіннен епископ) қолынан алғашқы қасиетті тамақтанды. Сол жылы оны әкесінің інісі Римге алып кетіп, иезуиттердің кіші семинариясы – Латын Америкасының Паптық колледжінде оқытты. 1905 жылы денсаулығына байланысты Бразилияға оралып, Уберабадағы августиндік семинарияға түсті, онда философия және теологиялық білімін жалғастырды. Ол білімін аяқтауға және дін қызметкеріне лайықты болуға шамалы жетті, алайда, әкесінің інісі оның үшін кепілдік берді. Диакондыққа бекітілгеннен кейін, Дуарте Коста Убераба соборында әкесінің інісі, Дом Эдуардо Дуарте да Силваның жетекшілігімен қызмет етті. 1936 жылы Дуарте Коста Римге екінші рет сапар шегіп, Папа Пий XI-мен кездесті. Көпшілік пікір бойынша, ол Папаға Бразилиядағы католик шіркеуін реформалау жөніндегі радикалды ұсыныстар тізімін ұсынған, бірақ осыған байланысты ешқандай құжат сақталмаған. Осы кезеңде ол әлемдік атаққа ие болған тағы бір ашық пікір білдіруші дін қызметкері Хелдер Камарамен дос болып кетті.
Маураның епискобы
1937 жылдың қыркүйегінде Дуарте Коста епископтық лауазымынан қанағаттанды және Маураның титулды епископы болып тағайындалды. Кардинал Дом Себастьяо Леме да Сильвейра Цинтраның қорғауы болғандықтан, Дуарте Костаның саяси қызметі көп қиындықтарсыз жалғасты. Бірақ, кардинал қайтыс болғаннан кейін көп ұзамай, Бразилия үкіметі Дуарте Костаны коммунизмге жақындық танытты деп ресми айыптады. Ол 1944 жылдың 6 маусымында тұтқындалып, Бело-Оризонтеде түрмеге қамалды.
Қауымнан шығару
Түрмеден шыққаннан кейін Карлос Дуарте Коста көп ұзамай қайта қиындыққа тап болды. 1945 жылдың мамыр айында Дуарте Коста Бразилияның папалық нунциясын нацистік-фашистік тыңшылықпен айыптап, Римді Адольф Гитлерге көмектескен және қолдаған деп айыптап газет сұхбаттары берді. Сонымен қатар, ол өзінің Бразилиялық католиктік-апостолдық шіркеуін құру жоспарларын жариялады, онда діни қызметкерлерге үйленуге рұқсат етілетін (және олар әлемде тұрақты жұмыс істеуге мүмкіндік алатын), жеке құпиясы мен розарий доғалары жойылатын, ал епископтар халықтың дауысымен сайланатын еді. 1945 жылдың 2 шілдесінде Ватикан Дуарте Костаның үнемі мойынсұнбауына жауап ретінде оған қауымнан шығару (экскоммуникация) жазасын берді. Қауымнан шығарылғаны туралы хабарланғаннан кейін Дуарте Коста: «Бүгінгі күнді өмірімдегі ең бақытты күндердің бірі деп санаймын» деді. Ол бірден өзін «Рио-де-Жанейро архиепископы» деп атады және баспасөзге жаңа шіркеуінде он үйленген заңгер мен маманды білікті адамдарды діни қызметкерлер ретінде тағайындауға үміттенедінін айтты. ICAB Бразилия діндерін зерттеуші Роджер Бастид сияқты ғалымдардың назарына ілікті, ол оны «діни және саяси бағдарламасы бар, соңғысының [Коммунистік партиямен] көп ортақ нәрсесі бар» деп сипаттады. Бразилиядағы ресми католик шіркеуінен айырмашылығы, ICAB спиритизм және масондықпен достық қарым-қатынас орнатты. Дуарте Коста «жаңа шіркеуді жариялау үшін спиритизм орталықтарында лекциялар оқып бастады» және «ICAB көптеген мүшелерді тартты», олардың көпшілігі масондықтан болды. Сондай-ақ, Дуарте Коста «Умбанда, Макумба және Кандомбле қауымдастықтарымен ынтымақтастыққа ашық түрде шақырды», бұл қауымдастықтар сол кездегі Рим католик шіркеуінің басшыларының пікірінше Рим католик дінімен мүлдем үйлеспейтін деп есептелді. Шіркеуді құрғаннан кейінгі жылдары Дуарте Коста төрт епископты қадімдеді: Саломао Барбоса Феррасты (15 тамыз 1945), Хорхе Альвес де Соузаны және Антидио Хосе Варгасты (екісі де 1946 жылы) және Луис Фернандо Кастильо Мендесті (3 мамыр 1948). Бұл епископтар Латын Америкасының басқа да бірнеше елінде ұқсас дербес католик ұлттық шіркеулерін құруды жоспарлаған. Епископтар арасындағы қарым-қатынас әрдайым жақсы болған жоқ, және Дуарте Коста ICAB құрылғаннан бастап Ферразбен қатысты дауласты. Алайда, оның ең қатал және даулы қарым-қатынасы Луис Фернандо Кастильо Мендеспен болды, ол оны бірнеше рет алаяқ және шарлатан деп айыптады. Дуарте Коста барлығы он бір ICAB епископын қадімдеді.