Кіріспе
Америкалық епископ Джозеф Энтони Феррарио (3 наурыз 1926 – 12 желтоқсан 2003) – Гонолулу Рим-католик діоцезінің үшінші епископы және 1982 жылдан 1993 жылға дейін қызмет еткен.
Joseph Anthony Ferrario (March 3, 1926 – December 12, 2003) was the third bishop of the Roman Catholic Diocese of Honolulu and served from 1982 to 1993.
Жас шағы мен діни қызметі
Скрантон қаласында (Пенсильвания штаты) туған Феррарио 1951 жылдың 19 мамырында 25 жасында дін қызметкеріне бекітілді. Білім берушілердің діни ордені – сульпициандар қатарында Феррарио түрлі мектептерде және семинарияларда сабақ берді.
Көмекші епископ
Оуаху аралындағы Гонолулу қаласындағы Сент-Стефан епархиялық семинариясының штатында жұмыс істеген Феррарио 1977 жылғы 8 қарашада Гонолулудың көмекші епискобы болып тағайындалды. 1978 жылғы 13 қаңтарда ол Кузаэ титулды епискобы және Гонолулу епискобының көмекшісі болып киеленді. Гавайидің алғашқы туған жергілікті дін қызметкері, Папа Иоанн XXIII-і отандық прелат еткен Чарльз Кекумано мырза, Феррарио епископтыққа көтерілген кезде епархияны тастап, Аляска штатындағы Джуно епархиясында жұмыс істеуге кетті.
Гонолулу епискобы
Өзінің алдыңғы епископ зейнеткерлікке шыққаннан кейін, епископ Феррарио 1982 жылғы 13 мамырда Гонолулу епискобы болып тағайындалды. Гонолулу епархиясының басшысы ретіндегі алғашқы қадамдарының бірі – Мсгр. Франсис А. Марзенді «Гавайи католик хабаршысы» епархиялық газетінің редакторы қызметінен босату болды. Мсгр. Марзен бұл газеттің редакторы қызметін екі алдыңғы епископтың басшылығымен шамамен жиырма жыл бойы атқарған және «Гавайи католик хабаршысы» газетінде жарияланған өткір қоштасу редакторының мақаласында жұмыстан шығарылғанына наразылық білдірген. Епископ Феррарио епархиялық кеңселерді жаңартып, Екінші Ватикан соборының қағидаларын қолдайтын приходтарға пасторларды тағайындады. Феррарионың Гонолулу епархиясын жаңарту жұмысы Гавайидегі шіркеудің көптеген өкілдерінің құрметіне ие болды.
Қауымнан шығару туралы қаулы
Епископ Феррарионың ең қатал сыншылары архиепископ Марсель Лефеврдің Святой Пий X діни қоғамының консервативті жақтастары болды. Епископ Феррарио өзінің сот өкілі, отец Джозеф Букоски арқылы 1991 жылы алты адамды шіркеуден шығару туралы канондық жарлық шығарды. Кейіннен Жозеф кардинал Ратцингер Иман туралы доктрина жөніндегі Конгрегацияның префекті ретінде епископ Феррарионың бұл әрекетін кері қайтарды.
Зейнеткерлік
1993 жылы епископ Феррарио белсенді қызметтен зейнетке шықты. Ватикан епископ Франциск Ксавье ДиЛоренцоны, С.Т.Д., Тигианың титулярлық епискобы және Скрантонның көмекшісі, епископ Феррарионың денсаулығына байланысты Гонолулу кафедрасынан бас тартуын қабылдағаннан кейін, Гонолулу епархиясының апостолдық әкімшісі етіп тағайындады. Епископ Феррарионың денсаулығына байланысты зейнетке шығуы және епископ ДиЛоренцоның апостолдық әкімші болып тағайындалуы туралы хабарлама 1993 жылдың 12 қазанында Біздің Анамыз Тыныш астанасындағы соғымды весперде жарияланды. Епископ ДиЛоренцо 1994 жылы Гонолулу епископы болып тағайындалғанға дейін апостолдық әкімші болып қызмет етті. Зейнетке шыққаннан кейін, М. Феррарио Каилуадағы Падуа шіркеуінің әулие Антонийінің жанында тұрып, Августин білім беру қорымен қайырымдылық жұмысын жалғастырды. Ол Гавай аралдарындағы католиктік білім беруді дамыту үшін Августин білім беру қоры арқылы қаржы жинауға белсенді түрде атсалысты.
Өлім
2003 жылы 12 желтоқсанда 77 жасында жүрек тоқтауынан қайтыс болды және Канеохедегі Гавайи мемориалдық паркіне жерленді. Ол Гонолулу епархиясындағы кедей балаларға деген қайырымдылығымен есте қалды.