Натан Роско Поунд: Американдық құқық ғалымы және педагог

Кіріспе

Американдық құқықтанушы және педагог (1870–1964)

Натан Роскоу Паунд (27 қазан 1870 – 28 маусым 1964) – американдық құқықтанушы және педагог. Ол 1903 жылдан 1911 жылға дейін Небраска университетінің құқық мектебінің деканы, ал 1916 жылдан 1936 жылға дейін Гарвард құқық мектебінің деканы қызметін атқарды. Ол Солтүстік-Батыс университетінде, Чикаго университетінің құқық мектебінде және UCLA құқық мектебінің алғашқы жылдарында, 1949 жылдан 1952 жылға дейін оқытушы болып жұмыс істеді. «Journal of Legal Studies» журналы Паундты 20 ғасырдың ең көп сілтеме жасалған құқықтанушыларының бірі деп санайды.

Ерте өмір және білім

Паунд Небраска штатының Линкольн қаласында Стивен Босворт Паунд пен Лора Паундтың отбасында дүниеге келген. Оның әпкесі белгілі тіл білімі маманы және фольклоршы Луиза Паунд болған. Паунд Линкольн қаласындағы Небраска университетінде ботаниканы оқыды, онда ол Чи Фи бауырластығының мүшесі атанды. Ол 1888 жылы бакалавр, ал 1889 жылы магистр дәрежесін алды. 1889 жылы ол заң оқуды бастады; Гарвардта бір жыл оқыды, бірақ заңгер дипломын алған жоқ. Гарвардтағы бір жылдық оқудан кейін ол Небраскаға оралып, заңгер дипломысыз адвокаттық емтиханды тапсырды. 1898 жылы Небраска университетінен ботаника ғылымдарының докторы дәрежесін алды. 1899 жылдан 1907 жылға дейін Небраска университетінің заң факультетінде заң пәнінен сабақ берді.

Мансап

1903 жылы Паунд Небраска университетінің заң колледжінің деканы болды. Ол 1911 жылы Америка өнер және ғылым академиясының мүшесі болып сайланды. Сол жылы ол Гарвардта сабақ бере бастады және 1916 жылы Гарвард заң мектебінің деканы болды, 1937 жылға дейін осы лауазымда қызмет етті. Ол 1907 жылы «Тежеулі түсіндіру», 1914 жылы «Юриспруденция лекцияларының жоспары», 1921 жылы «Жалпы құқықтың рухы», 1924 жылы «Заң мен мораль» және 1930 жылы «Америкадағы қылмыстық әділет» атты еңбектер жазды. 1908 жылы ол Америка Құрама Штаттарындағы салыстырмалы құқық журналының алғашқы редакциялық тобының құрамына кірді. 1909 жылы Чикаго университетінің заң мектебінде сабақ берді. Қазір көп еске алынбаса да, Паунд рим құқығының маманы болған. Ол бұл пәнді Небраска, Солтүстік-Батыс және Гарвард университеттерінде оқытты. Паунд латын тілін жетік білгендіктен, осы сабақтарда қолданған құрастырмасының ағылшын тіліне аудармасын жасады және профессор Джозеф Генри Бил оның «Гарвардқа рим құқығының рухын әкелгенін» айтқан. Паунд сонымен қатар «әлеуметтік юриспруденция» қозғалысының негізін қалаушы, АҚШ Жоғарғы Сотының «шарт жасау еркіндігі» (шарт жасау бостандығы) істерінің ықпалды сыншысы, Лохнер мен Нью-Йорк (1905) және американдық құқықтық реализм қозғалысының алғашқы көшбасшыларының бірі болды. Ол заңды көбірек прагматикалық және қоғамдық мүдделер тұрғысынан қарастыруды және құқықтық процестің қалай жүзеге асырылуына назар аударуды жақтады. Паундтың пікірінше, бұл юриспруденциялық қозғалыстар «бірінші принциптерге емес, принциптер мен доктриналарды басқаруға тиіс адам жағдайларына бейімдеуді» жақтады. Паунд декан қызметін атқарган кезде заң факультетіне тіркелген студенттердің саны шамамен екі есеге өсті, бірақ оның талаптары соншалықты қатаң болғандықтан, тіркелгендердің үштен бірі диплом алмады. Олардың арасында «Жаңа мәміле» жылдарындағы көптеген саяси жаңашылдар болды. Рузвельттің алғашқы мерзімінде Паунд бастапқыда «Жаңа мәмілені» қолдады. Алайда, 1937 жылы Паунд Рузвельт федералды соттарды кеңейтуді және тәуелсіз агенттіктерді атқарушы билікке енгізуді ұсынғаннан кейін «Жаңа мәміле» мен құқықтық реализм қозғалысына қарсы шықты. Паундтың осы «жасырын консерватизміне» ықпал еткен басқа факторлар Гарвард заң факультетіндегі либералдармен болған қақтығыстар, әйелінің қазасы және Карл Льюэллинмен өткір пікір алмасу болды. Дегенмен, Паунд көп жылдар бойы Рузвельт ұсынған сот және әкімшілік реформаларын жақтаған. 1937 жылы Паунд Гарвард заң мектебінің деканы лауазымынан кетіп, университет профессоры болды. Паунд Адольф Гитлерге симпатия білдірген танымал американдық заңгерлердің бірі болды. 1940 жылдары Паунд, көрінеу, Токиода соғыс қылмыстары бойынша сот ісін жүргізіп жатқан Қиыр Шығыстағы Халықаралық әскери трибуналдың судьясы лауазымына Джон П. Хиггинстің орнына тағайындалуға ниеттенген, бірақ тағайындалу жүзеге аспады. 1940 жылы Америка философиялық қоғамының мүшесі болып сайланды. Ол 1949 жылы, заң мектебі ашылған жылы UCLA заң мектебінің факультетіне қосылды және 1952 жылға дейін факультетте қызмет етті.

In 1903, Pound became dean of the University of Nebraska College of Law. He was elected to the American Academy of Arts and Sciences in 1911. That same year, he began teaching at Harvard and in 1916 became dean of Harvard Law School and served in that role until 1937. He wrote "Spurious Interpretation" in 1907, Outlines of Lectures on Jurisprudence in 1914, The Spirit of the Common Law in 1921, Law and Morals in 1924, and Criminal Justice in America in 1930. In 1908 he was part of the founding editorial staff of the first comparative law journal in the United States, the Annual Bulletin of the Comparative Law Bureau of the American Bar Association. In 1909, he taught at the University of Chicago Law School. Although it is not often remembered now, Pound was a Roman law scholar. He taught that subject at Nebraska, Northwestern and Harvard. Pound was sufficiently adept at Latin to translate Roman law into English for a sourcebook he used for those classes, and he was said by Professor Joseph Henry Beale to have "brought the spirit of Roman law to Harvard". Pound was also the founder of the movement for "sociological jurisprudence", an influential critic of the U. S. Supreme Court's "liberty of contract" (freedom of contract) line of cases, symbolized by Lochner v. New York (1905), and one of the early leaders of the movement for American Legal Realism, which argued for a more pragmatic and public interested interpretation of law and a focus on how the legal process actually occurred, as opposed to (in his view) the arid legal formalism which prevailed in American jurisprudence at the time. According to Pound, these jurisprudential movements advocated "the adjustment of principles and doctrines to the human conditions they are to govern rather than to assumed first principles". While Pound was dean, law school registration almost doubled, but his standards were so rigorous that one third of those matriculated did not receive degrees. Among these were many of the great political innovators of the New Deal years. During Roosevelt's first term, Pound initially supported the New Deal. In 1937, however, Pound turned against the New Deal and the Legal Realism movement altogether after Roosevelt proposed packing the federal courts and bringing independent agencies into the executive branch. Other factors contributing to this "lurking conservatism" within Pound included bitter battles with liberals on the Harvard law faculty, the death of his wife, and a sharp exchange with Karl Llewellyn. Pound, however, had for years been an outspoken advocate of these court and administrative reforms that Roosevelt proposed

In 1937 Pound resigned as Dean of Harvard Law School to become a University Professor Pound was among the famous American jurists to express a liking for Adolf Hitler. In the 1940s, Pound was apparently favourably disposed to replacing John P. Higgins as a judge on the International Military Tribunal for the Far East, which was conducting a war crimes trial in Tokyo, though an appointment did not eventuate. He was elected to the American Philosophical Society in 1940. He joined the faculty of UCLA School of Law in 1949, the year the law school opened, and remained on the faculty until 1952.

Кливлендтегі қылмыстық сот

1922 жылы Роско Пунд пен Феликс Франкфуртер 1919 жылдың қаңтар айында Кливленд газеттерінде қылмыстық жаңалықтарды қалай жариялағандығын терең зерттеді, олар үшін газет беттеріндегі баған инчтарын санады. Олар айдың бірінші жартысында қылмысқа арналған орынның жалпы көлемі 925 дюйм болса, екінші жартысында ол 6642 дюймға дейін өскенін анықтады. Бұл, қылмыстардың саны 345-тен 363-ке ғана артқан болатын. Олар қаланың көп талқыланған "қылмыс толқынының" көбінесе шындықтан алыс, баспасөз тарапынан жасалған құпия екенін, бірақ бұл жарияланымдар қылмыстық әділеттің іске асырылуына нақты әсер еткенін тұжырымдады. Қоғам қылмыс эпидемиясының ортасында тұр деп ойлағандықтан, полиция мен қала билігінен дереу шаралар қабылдауды талап етті. Агенттіктер халықтың қолдауын сақтап қалу үшін, "заңды процедураларды сақтаудан гөрі, халықтың талабын қанағаттандыруға" көбірек мән беріп, оған келісті. Соның салдарынан сот қателіктерінің көбеюімен қатар, қылмыстардың жасалған салдарына қарағанда ауыр жазалар тағайындалуы мүмкін болды.

Сот үкімдеріне үлес

Роско Пунд социологиялық юриспруденция дәстүрінде заң ғылымына маңызды үлес қосты, ол заңның дамуындағы әлеуметтік қатынастардың және олардың өзара байланысының маңыздылығын баса көрсетті. Оның ең белгілі теориясы – заңды әлеуметтік инженерия ретінде қарастыру. Паундтың пікірінше, заң шығарушы заңды құрал ретінде пайдаланып, қоғамдағы мәселелерді шешуге тырысатын әлеуметтік инженер рөлінде әрекет етеді. Паунд заңдарды олар қамтамасыз ететін "мүдделерді" талдау арқылы түсінуге болатынын айтты. Бұл "мүдделер" жеке мүдделер, мысалы, адамның өмірі мен мүлкін қорғау, немесе кең ауқымды әлеуметтік мүдделер болуы мүмкін.

Жеке өмір

1903 жылы Паунд Небраскадағы ең беделді аға буын құрметті қоғамы – «Бескүнәлер қоғамын» бірлесіп құрды. Ол масондық ұйымның мүшесі болды және Линкольн қаласындағы, Небраска штатындағы 54-ші AF & AM Ланкастер ложасының бұрынғы басшысы болды. Сонымен қатар, 1915 жылы Массачусетс Ұлы Ложасының Бас ұстазының орынбасары қызметін атқарды және 1916 жылдың наурыз және сәуір айларында Ұлы Ложа үшін масондық лекциялар сериясын жүргізді. Ол, сондай-ақ, Кирсопп Лейкпен бірге, Діни мектептің профессоры және басқалармен бірлесіп Гарвард ложасы А. Ф. & А. М. құрылуына көмектесті. 1946 жылы Паунд 22 жасар Чарли Мангерге, кейіннен сәтті кәсіпкер және инвестор болған, Гарвард құқық мектебіне түсуіне көмектесті.

Өлімнен кейінгі марапаттар

1976 жылы Паунд Небраска штатының Даңқ залына енгізілді.