Нью-Йорк қаласының бұрынғы бейсбол алаңы: Hilltop Park тарихы

Кіріспе

Вашингтондағы, Колумбия округіндегі бұрынғы бейсбол алаңы. Нью-Йорк қаласындағы бұрынғы бейсбол алаңы

Хиллтоп Парк – Манхэттеннің Вашингтон Хайтс ауданында орналасқан бейсбол алаңының лақап аты еді. 1903 жылдан 1912 жылға дейін «Highlanders» деп аталған кезде, бұл алаң Бейсболдың Бас лигасының «Нью-Йорк Янкиз» командасының үйі болды. 1911 жылы екі айлық кезеңде Поло алаңын өрттен кейін қайта жаңарту кезінде «Нью-Йорк Гиантс» командасының уақытша үйі болды. Бейсбол алаңының ресми атауы, сыртқы қабырғаларында жазылғандай, «Америка Лигасы Паркі» еді. Парк Манхэттен аралының биік тілгісінде орналасқандықтан, ол Хиллтоп Парк деп аталды, ал оның командасы көбінесе «Нью-Йорк Хайлендерс» (сондай-ақ «Америкалықтар» және «Янкиз») деп аталды. Бұл «Highland» байланысы олардың қала ішіндегі қарсыластары «Гиантс» командасынан ерекшеленді, олардың Поло алаңы Куган блефінің төменгі жағында, бірнеше блок қашықтықта орналасқан еді. Хиллтоп Парк Бродвей, 165-ші көше, Форт Вашингтон даңғылы және 168-ші көшемен шектелген блокқа орналасқан. Құрылысы бірінші базадан үшінші базаға дейін созылатын жабық трибунадан және оң және сол алаңдардың бойындағы ашық трибуна бөлімдерінен тұрды. Алғашқыда алты аптада салынған бұл алаң 16 000 адамға арналған, ал тұрған орынға тағы 10 000-ға жуық адам сыйып отыратын еді. 1911 жылы трибуналар жабылып, сонымен қатар 1911 жылы орталық алаңда қосымша 5 000 жанкүйерді орналастыруға арналған трибуналар салынды (ішінара Поло алаңының өртінен кейін уақытша тұрғын болған «Гиантс» командасының жанкүйерлерін орналастыру үшін). Алаң бастапқыда қазіргі заманғы стандарттар бойынша үлкен болды – сол алаңға дейін 365 фут (111 м), орта алаңға дейін 542 фут (165 м) және оң алаңға дейін 400 фут (122 м). Көп ұзамай, шынайы ойынды қамтамасыз ету үшін ішкі қоршау салынды. Парк және «Highlanders» лақап аты 1913 жылғы маусымның басында «Америка лигасы» «Гиантс» командасынан Поло алаңын жалға алғанда қолданыстан шығарылды. Поло алаңының отыру мүмкіндігі әлдеқайда үлкен болды, ал 1911 жылғы өрттен кейін бетоннан салынған еді. Хиллтоп Паркі 1914 жылы бұзылды.

Тарих

1903 жылы Америка лигасының бейсболы Нью-Йорк қаласына келді, онда құмар ойыншы Фрэнк Дж. Фаррелл және Нью-Йорк қаласының бұрынғы полиция бастығы Уильям С. Девери Балтимор Ориолс франшизасын 18 000 долларға сатып алды, бұл 1903 жылғы шамамен 18 000 долларға тең. Олар команданы 16 000 жанкүйерге арналған, 165-ші және 168-ші көшелер арасындағы Бродвейдің батыс жағында орналасқан, асығыс тұрғызылған ағаш парктегі Хиллтоп паркіне орналастырды. Бұл орын Нью-Йорк қаласының саңыраулар мектебіне жақын орналасқан еді. Жер 10 жылға Нью-Йорк соқырлар институтымен жалға алынды. Бұл учаске өзі парктік аймақ болды, көптеген ағаштар кесіліп, жасанды көл құрғатылып, толтырылуы керек еді. Сәуірдің ортасында иелері жаңа стадионның ресми атауы Америка лигасының паркі болатынын жариялады. Осы факт пен клуб президенті Джозеф Гордонды спорт журналистері Гордон Хайлендерлерімен байланыстырғандықтан, команданың лақап аты "Хайлендерлер" логикалық түрде пайда болды. 1903 жылдың 30 сәуірінде "Нью-Йорк Хайлендерлері" командасы "Вашингтон Сенаторларымен" ойын өткізді, бұл ашылу күні болды. Стадион сол кездегілерге қарағанда өте үлкен болды (немесе сол дәуірдегі көптеген стадиондардың көлемінен екі есеге жуық), ал жер учаскесінің оңтүстік бөлігі алғашқы аттарды және кейінірек автомобильдерді қоюға пайдаланылды. Жер учаскесінің пішіні солтүстік-шығыс және оңтүстік-шығыс бұрыштарында тік бұрыштармен үлкен трапеция тәрізді болды. Сол жақ алаңдағы фол сызығы көбінесе солтүстіктен оңтүстікке қарай жүрді және Форт-Вашингтон жолымен (парктің батыс шекарасы) қатар жүрді. Сол жақтағы фол сызығы, егер 20 футқа созылса, 168-ші көшеде 90 градустан кем қиылысады. Оң жақ алаңдағы фол сызығы, егер созылса, Бродвейді (парктің шығыс шекарасы) 90 градустан артық қиылыста қиылыстыратын еді. Стадионның аумағы трапеция тәрізді және Deadball Era үшін үлкен болды. 16 000 орындық сыйымдылығы да сол кезде өте үлкен болды. Өлі доп дәуіріндегі сыйымдылық икемді ұғым болды. Сол кездегі әдетке сәйкес, көпшілік алаңның периметрінде тұруға рұқсат етілді. Сонымен қатар, "үлкен" ойындарда қосымша тұрғындарға рұқсат берілді. Осылайша парктің жалпы сыйымдылығы 25 000-ға жуық болды, бірақ тіпті толып кеткенде де, ол Поло Граундтарының қалыпты сыйымдылығынан төмен болды. 1903 жылы Хиллтоп паркін салуға шамамен 200 000 доллар жұмсалды, оның үштен екісі тас жару және қазба жұмыстарына жұмсалды, ал Хайлендерлердің алаңбасшысы Фил Шенк ойын алаңын дайындады. Стадион үш бөлімнен тұратын жабық трибунадан тұрды, бірақ ол маусымның бірінші күніне дейін толық жабылмады. Трибунаның екі бөлімі фол сызықтарына параллель, ал үшінші бөлімі қысқа аралық диагональ болды, ол артқы жағын құрады. Трибуна бірінші және үшінші базадан сәл ғана ары қарай созылды, ал клуб үйі орталық алаң қоршауының артында орналасқан. Бірінші және үшінші базалық трибуналар трибунадан қоршауға дейін жетті. Үшінші базалық трибуналар 1903 жылдың маусымына дейін аяқталмады. Бірінші және үшінші базалық трибуналар фол сызықтарына қарай бұрышталып, қоршаудағы фол аймағын шамамен 15 футқа дейін қысқартты. Сол жақтағы фол сызығының бойында қарапайым есеп тақтасы орналасқан. Парктің негізгі кіреберісі Бродвейде болды және пандус бірінші базалық трибунаның жоғарғы жағына дейін жеткізді. Көптеген заманауи ағаш стадиондардан айырмашылығы, бұл стадион ешқашан өртенбеді. Хиллтоп паркі ашылған кезде жақсы жағдайда болмады. Оң жақтағы алаңда әлі толтырылмаған батпақ болды, сыртқы алаңда шөп болмады, трибуналар аяқталмады, ал ойыншылар клуб үйі аяқталмағандықтан қонақ үй бөлмелерінде киінуге мәжбүр болды. Хиллтоп паркі ақыры аяқталған кезде, бір қабатты ағаш жабық трибуна үшінші базалық дугуттен үйге дейін және бірінші базалық дугутке дейін созылды. Жабылмаған трибуналар екі полюске дейін созылды. Үйдің артынан жанкүйерлер Гадсон өзені мен Нью-Джерси Палисадасының әдемі көрінісін көре алатын еді. Клуб алаңды жақсарту жұмыстарын жалғастырды. 1904 жылғы маусым алдында "оң жақтағы терең ойыс алаң қаз-қалпында жойылды, бұл парктің сол бөлігінің ойын алаңын бірнеше метрге ұлғайтады" деп хабарланды. 1911 жылы Поло Граундс өртенгеннен кейін, Хайлендерлер/Янкилер өздерінің стадиондарын Нью-Йорк Гиганттарымен бөлісуді ұсынды, ал алғыс айтқан Ұлттық лигалар Хиллтоп паркінде уақытша тұруға кетті. Хайлендерлер орталық алаңдағы терең жерге қараңғы түсті трибуна қосты, ол соққылаушылар үшін экран қызметін атқаратын болды. Екі маусымнан кейін жалға мерзімі аяқталды және Америка лигасының командасы бірнеше блок шығысқа және оңтүстікке қарай қайта құрылған Поло Граундтарына көшті, Гиганттардан жалға алды. Осы кезде команданың лақап аты "Хайлендерлер" тоқтатылды, себебі команда енді қатаң түрде "Янкилер" деп аталды. Хиллтоп паркінде өткен соңғы үлкен лига ойыны 1912 жылдың 5 қазанында болды. Янкилер Хиллтоптағы ойындарын аяқтағанмен, 1912 жылдың күзінде басқа да шаралар өткізілді, соның ішінде мектеп футбол және автополо. Парк 1913 жылы бұзылды.

American League baseball came to New York City in 1903 when gambler Frank J. Farrell and former New York City Police Chief William S. Devery bought the Baltimore Orioles franchise for $18,000, equal to $18000.0 in 1903 is equivalent to about <calculated amount> in recent years today. They established the team at Hilltop Park, a hastily constructed wooden park seating about 16,000 fans, on the west side of Broadway between 165th and 168th streets. It was catty corner to the New York School for the Deaf, which at that time was located at 99 Fort Washington. The land was acquired via a ten year lease, arranged by the New York Institution for the Blind. The block was effectively parkland, with many trees to be cut down and an artificial lake to be drained and filled in. In mid April, the owners announced that the new ballpark was to be officially known as American League Park. Between that fact and the club president Joseph Gordon being fancifully linked by sportswriters to the Gordon Highlanders, the team nickname "Highlanders" followed logically. Opening Day came on April 30, 1903, when the New York Highlanders played the Washington Senators. The ballpark site was quite large for its time ( or nearly double the size of many ballpark sites of that era), and the south portion of the land plot was used for the parking of first carriages and later automobiles. The shape of the land plot was a large trapezoid with right angles at the site's northeast and southeast corners. The left field foul line ran mostly North to South and was parallel to Fort Washington Road (the western boundary of the park). The left field foul line would, if extended about 20 additional feet, have intersected 168th Street at less than 90°. The right field foul line would, if extended, have intersected Broadway (the eastern boundary of the park) at more than 90°. The ballpark site was thus trapezoidal in shape and large for the Deadball Era. The seating capacity of 16,000 was also rather large for this time period. Capacity in the dead ball Era was a flexible concept. In accordance with the practices of the day, overflow crowds were allowed to stand in the perimeter of the outfield. In addition, for "big" games, additional standees were allowed down the foul lines and between home plate and the backstop. Thus the effective overall capacity of the park was closer to 25,000, although even when stuffed to the gills, it fell well short of the normal capacity of the Polo Grounds. The original 1903 construction of Hilltop Park cost about $200,000, more than two thirds of which was spent for rock blasting and excavations; and the groundskeeper of the Highlanders, Phil Schenck, laid out the playing field. The ballpark consisted of a covered grandstand of three sections, although it was not actually roofed until June 1 that season. Two sections of the grandstand were parallel to the foul lines and the third section was a short intermediate diagonal, which formed the backstop. The grandstand extended a short way past both first and third bases, and a clubhouse was located behind the center field fence. Single deck bleachers that extended down both foul lines reached from the grandstand almost to the fences. The third base bleachers were not finished until June 1903. These first and third base bleachers angled towards the foul lines reducing the foul area at the fences to about 15 feet. A modest sized scoreboard was in fair territory down the left field foul line. The main entrance to the park was on Broadway and a ramp led up to the top of the first base grandstand. Unlike many of the other contemporary wooden ballparks this one never burned. Hilltop Park was not in good condition when it opened. There was a swamp in right field that had yet to be filled with rock, the outfield had no grass, the grandstand had not been completed, and players had to dress at their hotel rooms because the clubhouse was not completed. When Hilltop Park was finally completed, a single tier wooden covered grandstand extended from the third base dugout to homeplate, and around to the first base dugout. Uncovered grandstands extended to both foul poles. From behind homeplate, fans could see scenic views of the Hudson River and New Jersey Palisades. The ball club continued work on the outfield. Prior to the 1904 season, it was reported, "the rather deep hollow at right field has been nearly obliterated, which will increase the playing space of that portion of the park many feet." After the Polo Grounds burnt down in 1911, the Highlanders/Yankees offered to share their facility with the New York Giants, and the grateful National Leaguers took up temporary residence in Hilltop Park. The Highlanders added a bleacher section in deep center field, painted black to serve as a batter's eye screen. After two more seasons, the lease expired and the American Leaguers moved a few blocks east and south into the rebuilt Polo Grounds to sub lease from the Giants. At that point the nickname Highlanders was dropped as the team was now strictly "the Yankees". The last big league game played at Hilltop Park was on October 5, 1912. Although the Yankees were done at the Hilltop, other events were staged there in the fall of 1912, including high school football and Auto polo. The park was demolished in 1913.

1904 жыл

"Гайллендтер" / "Янкилер" Хиллтопта болған кезде айқын табысқа жете алмады. Клубтың кейін бейсболдың ең ұлы династиясына айналатынына ешқандай көрініс болған жоқ. Олардың ең жақсы маусымы 1904 жыл болды, сол кезде олар жаз бойы Бостонмен қызу бәсекелестікке түсті. Маусым 10 қазан күні аяқталды, Хиллтоп Бостонға қарсы екі ойын өткізді, Бостон 1 1/2 ойынмен көшпелі болды. Егер үй командасы екі ойынды жеңіп алғанда, Нью-Йорк лига чемпионы атанар еді. Бірақ Бостон бірінші ойында тоғызыншы иннингтің басында теңдікті бұзған ұпаймен жеңіске жетті. Бостон ойыншысы үшінші базада тұрғанда, Нью-Йорк питчері Джек Чесбро сырғанап кеткен допты лақтырды, ол қақпашының басынан асып өтті. Үшінші базадағы ойыншы оңай түрде тақтаға жетіп, командасына жеңіс әкелді. [Бостон глобусы, 1904 жыл, 11 қазан, 11 б.]. "Гайллендтер" лига титулын ұтып алмаса да, олардың флагман жарысына күтпеген қатысуы қазіргі заманғы Әлем сериясын тұрақтандыруға себеп болды. "Гиганттар" Ұлттық лиганың туын жеңіп алуға жақын болды және олар алдын ала қалалық қарсыластарымен маусымнан кейін Әлем сериясын өткізуге ниеттері жоқ екенін жариялады. Бостон Американ лигасының жарысында жеңіске жетсе де, "Гиганттар" өз жоспарынан мойын бұрмады, және серия өткізілмеді. Соның салдарынан туған халықтың наразылығы "Гиганттардың" иесін комитет құруға және болашақ сериялардың қалай өткізілетініне қатысты ережелерді белгілеуге итермеледі.

Сай Янг пен Уолтер Джонсон

Екі Даңқ залы питчерлері 1908 жылы Хиллтоп Паркте сәтті ойын өткізді. 1908 жылдың 30 маусымында Сай Янг Нью-Йоркқа қарсы ойында но-хиттер жасап, 8:0 есебімен жеңіске жетті. Бұл Янгтың ұлы мансабындағы үшінші және соңғы но-хиттері болды. Келесі күні The New York Times газеті жариялаған ойын туралы хабарлама, сондай-ақ Янгтың мансабына жасаған қысқаша шолу ерекшеленеді, себебі мақала бойынша жергілікті команда "Нью-Йорк Янкиз" немесе "Янкиз" деп аталды, бұл сол кезде бұл лақаптың қаншалықты таралғанын көрсетеді, ал "Хайлендерс" есімi еске алынбады. Сондай-ақ, Times Хиллтопты ресми атауымен, "Американ Лигасы Паркі" деп атады. (The Complete Book of Baseball: A New York Times Scrapbook History, Arno Press, Bobbs Merrill, 1980, 8 б.) Барлық уақыттағы ең әсерлі питчинг өнерінің бірі осы Хиллтопта болды. 1908 жылдың 4 қыркүйегінде Вашингтон Сенаторлары/Националдар командасының 20 жастағы Уолтер Джонсон "Хайлендерс" командасын 3:0 есебімен бес соққымен жеңді. Келесі күні Джонсон "Янкиз" командасын да жеңіске ұшырды, үш соққымен 6:0 есебімен. Қалалық "көк заң" жексенбі күні ойын өткізуге тыйым салды. 7 қыркүйекте Сенаторлардың бас жаттықтырышы Джо Кантильон Джонсонға тағы да мүмкіндік берді, ол өзінің көрсеткіштерін жақсартты және "Хиллтопперс" командасын екі соққымен 4:0 есебімен жеңді, төрт күн ішінде үшінші рет таза жеңіске жетті.

Тай Кобб

"Джорджия шапаты" деп аталған Детройт командасының ойыншысы Тай Кобб бейсбол тарихында көптеген із қалдырды, олардың кейбіреуі әйгілі, ал кейбіреуі жағымсыз. Олардың кем дегенде біреуі Хиллтоп алаңында болды: фотограф Чарльз М. Конлонның мәлімдемесіне сәйкес, "1909 жылы" (нақты күні кейін 1910 жылдың 23 шілдесі деп анықталды) Кобб үшінші базаға сырғып кіргенде, базаны ұрлап, "Хайлендерс" командасының үшінші базасының ойыншысы Джимми Остинге соқтығысқан сәтін түсірген. Бұл фото бейсбол тарихындағы ең танымал және көп таралған суреттердің біріне айналды. 1912 жылдың 15 мамырында бірнеше минут бойы қорқытып, мазалағаннан кейін Кобб қоршаудан секіріп өтіп, оны мазалаған адамға шабуыл жасады. Лига президенті Бан Джонсон оны мерзімсіз дисквалификациялады, бірақ оның жазасы кейін 10 күнге және 50 доллар айыппұлға дейін қысқартылды. "Тайгерс" командасы келесі ойынға, Филадельфияға қарсы, бір ойынға қатысудан бас тартты, бірақ жеңіліске ұшырағаннан гөрі, команда иелері құрамды экс-колледж ойыншыларымен және басқа да қолдарынан келгендермен толықтырды. Кездейсоқ жайтқа орай, орынбасарлардың бірі Билли Махарг жеті жылдан кейін "Қара шолақтар" (Black Sox) скандалына қатысты.

Hilltop Park сайты қазір

Хиллтоп Парк тұрған жері Эдвард С. Харкнесс әлемдегі алғашқы академиялық медициналық орталықты салу мақсатымен сатып алғанға дейін бос тұрды. Колумбия Пресвитериандық медициналық орталығы 1928 жылы ашылды және қазір Нью-Йорк Пресвитериандық / Колумбия университетінің Ирвинг медициналық орталығы деп аталады. Бейсбол алаңының фотосуреттерінде көрінетін кейбір ғимараттар әлі де сақталған. Оларға Бродвей мен 168-ші көшенің солтүстік-батыс бұрышында орналасқан алты қабатты үш ғимарат (орталық алаңның артында); және 1911 жылы салынған Форт-Вашингтон даңғылындағы қару-жарақ қоймасы (сол алаңның артында) жатады. Бұл ғимараттар бейсбол алаңында Билли Сандейге салынған киелі шатырдың суреттерінде де кездеседі. :Файл:SundayNYCTabernacle.gif. Оңтүстік-батыстағы нашар естілетін мекеменің орнында қазір Медициналық орталықтың тұрақ алаңы бар. Бейсбол алаңының фотосуреттерінде көрінетін ғимараттардың көпшілігі жойылды, соның ішінде оң жақ орталық алаңның артында орналасқан 169-шы мектептің бес қабатты ғимараты да бар. 1993 жылдың 30 қыркүйегінде Хиллтоп Парктегі үйдің бұрынғы орнын белгілеу үшін аурухана аумағына тақта орнатылды. Тақтаны Нью-Йорк Янкилері ауруханаға Хиллтоп Паркінде үйдің орналасқан жерін еске алу үшін сыйға берді. Тақта қоладан жасалған және ресми үй тақтасымен бірдей өлшемде және пішінде. Тақтадағы мәтін:

"Колумбия Пресвитериандық медициналық орталығына және Вашингтон Хайтс қауымдастығына Нью-Йорк Янкилері арнады, Хиллтоп Парктегі үйдің орналасқан жерін белгілеу үшін, Нью-Йорк Хайлендерлерінің үйі, 1903 жылдан 1912 жылға дейін, кейіннен Нью-Йорк Янкилері деп аталды."