Кіріспе
Майкл Делани Доуд-младший (11 тамыз 1920 – 11 тамыз 2006), Майк Дуглас ретінде танымал, американдық "Биг-Бенд" дәуірінің әншісі, ойын-сауықшы, "Майк Дуглас Шоу" телешоуының жүргізушісі және актер болған.
Michael Delaney Dowd Jr. (August 11, 1920 – August 11, 2006), known as Mike Douglas, was an American "Big Band" era singer, entertainer, television talk show host of The Mike Douglas Show, and actor.
Ерте өмір
Доуд Иллинойс штатының Чикаго қаласында дүниеге келген. Оның туған жылы нақты емес, әртүрлі деректерде 1920 жылдан 1925 жылға дейінгі аралықта туғандығы айтылған. Кейін отбасысы Иллинойс штатының Forest Park қаласына көшіп, ол Proviso Township орта мектебінде оқыды, бірақ екінші жылдан кейін білімін тоқтатты. Осыдан кейін ол хорға қатысып, әнші болып жұмыс істеді.
Мансап
Жасөспірім шағында Доуд түнгі клубтарда әнші болып жұмыс істеді және Мичиган көліндегі кешкі ас кемесінде өнер көрсетті. Биг-бенд стилінің танымалдылығы төмендегенімен, Кизер келісімшарт міндеттемелеріне байланысты өнер көрсетуді жалғастыруға мәжбүр болды және Дугласпен бірнеше хиттерді жазды, оның ішінде екі атақты хит – 1946 жылғы "Ole [немесе Ескі] Баттермилк Скай" және келесі жылы "Ескі шамшырақ". Кизер Дугласқа шоу-бизнес есімін берген, ал Дуглас Кизер 1951 жылы денсаулығына байланысты зейнеткерлікке шыққанға дейін топпен өнер көрсетуді жалғастырды. 1950 жылы ол Уолт Диснейдің "Күлшегір" мультфильміндегі Шаһзаданың әнін орындады. 1953 жылы Дуглас Чикагодағы WGN телеарнасындағы "Showcase" апталық бағдарламасын жүргізді және DuMont Television Network-тегі "The Music Show" бағдарламасында ән шырқады. 1957 жылы Дуглас Деннис Джеймстің "Club 60" күнделікті ток-шоуындағы әншілердің бірі болды. Дуглас пен Джеймс өмір бойы дос болып қалды, Джеймс 1970 жылдары Лос-Анджелесте "Майк Дуглас Шоуында" кейде қосымша жүргізуші болып қатысты. Кейін Калифорния штатының Бербанк қаласында тұрған Дуглас 1950-ші жылдардың соңында әншілік мансабын жалғастыруға тырысты, түнгі клубта штаттық әнші болып жұмыс істеді және өнер көрсету үшін басқа жерлерге сапарлады. Онжылдықтың ортасына қарай рок-н-ролл мен ду-воп хит-парадтарды басып алды, көптеген ескі әртістерді музыкалық есілдікке жіберді. Ең қиын жылдары Дуглас пен оның әйелі Лос-Анджелестегі үйлерін сәтті сату арқылы аман қалды.
Талқылау
Дуглас келесі рет 1961 жылы Кливлендте пайда болды, онда Чикагодағы бұрынғы әріптесі оны KYW телеарнасындағы түстен кейінгі ток-шоудың жүргізушісі ретінде аптасына 400 долларға жалдады. "Майк Дуглас Шоу" тез танымал болды және ақыр соңында 1963 жылдың тамызында KYW TV-нің бас компаниясы Westinghouse Broadcasting иелігіндегі басқа станциялар бойынша ұлттық синдикацияға ие болды. Шоу KYW телеарнасында тікелей эфирде көрсетілді, бірақ бұл практика 1965 жылы қонақ Zsa Zsa Gabor "Дик Ван Дайк Шоу" комедиялық және комик актері Морей Амстердамды айтқанда "қатыгез адам" деген сөзді қолданғаннан кейін тоқтатылды. Дуглас пен оның бағдарламасы 1965 жылы Westinghouse Broadcasting KYW TV операцияларын сол қалаға көшіргеннен кейін Филадельфияға көшірілді, бұл Federal Communications Commission Westinghouse-тің NBC-мен 1956 жылғы станциялардың меншігін алмастыруын кері қайтаруды бұйырды. "Майк Дуглас Шоу" өзінің алғашқы Филадельфиялық шоуын 1965 жылдың 30 тамызында көрсетті; Кливлендтегі бұрынғы KYW телеарнасы, қазір NBC иелігіндегі WKYC, бағдарламаны көптеген жылдар бойы көрсетуін жалғастырды. Формат Дугласты қонақтарды апта бойына бірге жүргізушілер ретінде шақыруды қарастыратын, олар аптаның барлық бес күнінде шоуда болады. Қонақтардың арасында Труман Капоте, Ричард Никсон, Джерри Льюис және Эдвард Эверетт Хортоннан бастап, The Rolling Stones, Herman's Hermits және Kiss, ал кейде Тим Конвей де камераға түсетін (кейіннен Кливлендте WJW телеарнасында да танымал болды). "The Three Stooges" тобының Мо Хауард бірнеше рет қонақ болды, сұхбаттың соңында әдетте бәлішпен күрес болатын, сондай-ақ сөзсіз қарым-қатынас (дене тілі) бойынша сарапшы доктор Коди Свит те қатысты. Шоу Барбра Стрейзанд және Арета Франклин сияқты жаңа таланттарды таныстыруға көмектесті. Филадельфияға көшкеннен кейін Дуглас өзінің әншілік мансабын жандандыруға тырысты, ол өзінің жалғыз Top 40 синглын "The Men in My Little Girl's Life" деп атады. 1967 жылы "Майк Дуглас Шоу" 171 нарыққа және күн сайын 6 миллион көрерменге, көбінесе үйдегі әйелдерге таратылды. Ол жарнамашылардан жылына 10,5 миллион доллар табыс табады, ал оның жүргізушісіне 500 мыңнан астам доллар төленді. 1967 жылы бағдарлама Ұлттық телеарна өнер және ғылым академиясынан Күндізгі теледидардағы жеке жетістіктері үшін алғашқы Эмми сыйлығын алды. Карьерасының шыңында ол жылына 2 миллион доллар табады. Түстен кейінгі шоу әдетте эклектикалық қоспамен тыныш болды, мұндай тәсіл кейде қарама-қарсылыққа әкелді, мысалы, соул әншісі Джеймс Браун ток-шоу жүргізушісі / продюсері Дэвид Саскиндтің нәсілдік сипаттағы пікірлеріне ренжіді, ол эфирде қара түстес студенттердің неге ақ түстес студенттермен араласпайтынын, тіпті азаматтық құқықтар туралы заңнама мен интеграцияның жетістіктерінен кейін де ойлады. Браунның өзі туралы білім алуды таңдағандарды қорғауы, ғасырлар бойы жүйелі түрде бұған жол бермегендіктен, жағдай қызып кетті. Дуглас қонақтарды ешқашан "бауызды жаппаған", олардың көптеген эксцентриктігіне қарамастан. Поп-соулдың серіктесі Слай Стоунның гиперактивті мінез-құлқы 1974 жылғы шоудағы Мұхаммед Алидің тыныш мінез-құлқымен қайшылыққа түсті. 1950 жылдары рок-н-роллды дамытуға үлес қосқан Литтл Ричард 1969 жылы қайта оралуға тырысты, ал Дугласпен бірге көптеген кездесулер оған серпін берді. 1970 жылы Дуглас рок-музыкант Бобби Дарлинді бірге жүргізуші ретінде шақырды, содан кейін ол өзінің имиджін салондық ойын-сауықшыдан халық әртісі Боб Дарлинге өзгертті. Ол өзінің ең үлкен хиті "Mack the Knife" әнін тек өзінің өзгерістеріне сәйкес өлеңін қайта жаза алса ғана орындайтын. Осылайша Дуглас шәкірттерінің тілегін ішінара орындады, олар түпнұсқа Бобби Даринді талап етті. Дуглас Джон Леннон мен Йоко Ононы 1972 жылы бір апта бойы шоуға шақырды, Йоконың авангардтық өнер көрсетуімен және радикалды қонақтармен, Джон мен Йоконың достарымен кейбір ыңғайсыз сәттер болды. 1978 жылдың шілдесінде ток-шоудың үй базасы Лос-Анджелеске көшірілді, онда ол 1981 жылы эфирден шыққанға дейін қалды. Ойынның соңына таман, сериал жол жүріп жүретін шоу форматына ауысып, "The Mike Douglas Entertainment Hour" аталды, бірақ бұл өзгеріс төмендеп бара жатқан рейтингтерді арттыра алмады. 20 жыл бойы жұмыс істегеннен кейін, Westinghouse Майк Дугластың бағдарламасын тоқтатып, оны әнші және тележүргізуші Джон Дэвидсонмен алмастырды. Дэвидсонның шоу-шоуы ұқсас форматта 1982 жылы аяқталып, салыстырмалы түрде қысқа уақытқа созылды. Дугластың Westinghouse сериясы тоқтатылғаннан кейін Дуглас CNN-нің Лос-Анджелестегі танымал сұхбат шоуын өткізді, "People Now", Ли Леонардтан алып барушы міндеттерін қабылдады. 1983 жылдың қаңтарында оның орнын WTBS тұлғасы Билл Таш басты.
Басқа да елеулі жетістіктер
Дуглас Филадельфиядағы жергілікті мәдени иконаға айналды, көбінесе қаланың кәсіби спорт командаларының көрнекті ойыншыларын өзінің шоуына қонақ ретінде шақыратын (оның қаланың кәсіби футбол командасы – Филадельфия Иглзға ерекше құрметі болды, ол команданы үнемі «Біздің бүркіттеріміз» деп атап, оның Иглз командасының үй матчтарында, әсіресе «Дүйсенбі кешкі футболда» көрінуі жиі болатын). Ол сондай-ақ қала әкімі Фрэнк Риццоның қала туралы сырттан келгендердің әзіл-қалжыңдарына қарсы науқанына көмектесті, Риццо осы мақсат үшін құрған «Қарсы қорлау агенттігінің» бас сөйлеушісі болды. Ол сонымен қатар Мартин Лютер Кингпен маңызды сұхбат жүргізіп, азаматтық құқықтар туралы оның даналығын және Вьетнам соғысы бойынша оның болашақты көре білу қабілетін ашты. 1976 жылдың ақпан айында Голливуд Дугластың теледидарға қосқан үлесін мойындап, оған Голливуд бульварында орналасқан «Голливуд Даңқы» аллеясында жұлдыз орнатты. Дуглас 1971 жылдың 10 сәуірінде «Ветерандар стадионындағы» Филадельфия Филлис командасының алғашқы ойынында және 1973 жылдың 23 желтоқсанында Синсинати Бенгалс – Майами Дельфинс плей-офф матчы алдында «Жұлдызды ту» әнін орындады. Ол екі естелік жазды: «Менің өмірбаяным» (1979) және «Мен жақын арада ораламын: Телевизиондағы ең ұлы ток-шоу туралы естеліктер» (1999). Ол сондай-ақ «Майк Дуглас рецептері» (1969) атты аспаздық кітап жазды, онда өзінің, отбасының және шоу қонақтарының рецепттері жинақталған. Дуглас KYW телеарнасында ток-шоуын бастағаннан кейін 40 жыл өткен соң, оның немересі Дебби Воинович Донли 2002 жылы аяқталған Лейксайд даңғылында WKYC телеарнасының жаңа хабар тарату орталығын жобалады. 2007 жылы PBS телеарналарында «Майк Дуглас: Сәттер мен естеліктер» атты деректі фильм көрсетілді. Лили Томлиннің «The Incredible Shrinking Woman» комедиясында Пат Крамер Дугластың шоуында «Little Things Mean a Lot» әнін орындап, оған құрмет көрсетеді.
Жеке өмір
Дуглас Женевивамен үйленді, осы некеден үш қызы болды: Келли және егіздер Мишель мен Кристин. Оның сондай-ақ бірнеше немерелері мен шөберелері де болды. Өлімінің нақты себебі жарияланбаса да, жесірі Женевив Associated Press агенттігіне Флориданың ыстық жазғы күнінде гольф ойнағанда бірнеше апта бұрын сусызданып қалғанын айтты. Осыдан кейін Дуглас ауруханада емделді, бірақ толыққанды қалпына келе алмады. Оның денесі Флорида штатының Мартин округіндегі Риверсайд мемориалдық паркіне жерленді.
Мұра
Филадельфияның эфир пионерлері Дугласты 2006 жылы қайтыс болғаннан кейін Атақ залына қабылдады.