Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Италиялық суретші
Italian painter
тағы бір итальяндық шарап жүзімі, сонымен қатар Приматиччо деп те белгілі
another Italian wine grape that is also known as Primaticcio
Франческо Приматиччо (30 сәуір, 1504 – 1570) – итальяндық маньеризм стиліндегі суретші, сәулетші және мүсінші, өзінің мансабының көп бөлігін Францияда өткізген.
Francesco Primaticcio (April 30, 1504 – 1570) was an Italian Mannerist painter, architect and sculptor who spent most of his career in France.
Өмірбаян
Болоньяда туған ол Мантуяда Джулио Романодан тәлім алды және 1532 жылы Францияның Франциск I сотында қызметке орналасуға дейін Палаццо Теде әшекейлеу жұмыстарын орындады. Россо Фиорентиномен бірге ол Фонтенбло сарайында жұмыс істеген жетекші суретшілердің бірі болды (онда ол «Фонтенблоның бірінші мектебі» деп аталады), өмірінің көп бөлігін сонда өткізді. 1540 жылы Россо қайтыс болғаннан кейін, Приматиччо Фонтенблодағы көркемдік бағытты өз қолына алды, командасындағы суретшілер мен штукатуршыларды, мысалы, Николо делл’Абатты эскиздермен қамтамасыз етті. Ол гобелендерге арналған эскиздер жасады және 16 ғасырдың барлық сарай суретшілері сияқты, маскарадтар мен тойларға арналған күрделі уақытша безендірулерді жасауға шақырылды, олар тек дайындық сызбаларында және кейде гравюраларда сақталған. Франциск I оның талғамына сеніп, оны 1540 және 1545 жылдары Италияға сатып алу сапарларына жіберді. Римде Приматиччионың тапсырмасының бір бөлігі – Папаның коллекциясындағы ең жақсы римдік мүсіндердің қалыптарын алу болды, олардың кейбіреулері Фонтенблодағы гүлзарларды безендіру үшін қоладан құйылды. Приматиччо Франциск I-дің мұрагерлері Генрих II және Франциск II жанындағы сарай суретшісі лауазымын сақтап қалды. Оның шедеврі – Фонтенблодағы Геркулес залы – оны және оның командасын 1530 жылдан 1559 жылға дейін айналыстырды. Приматиччионың көптеген фигуралары бар маньеризм композициялары және оның ұзын аяқты сұлулық каноны француз өнеріне ғасырдың соңына дейін әсер етті. Приматиччо өмірінің соңында сәулет өнеріне көшті, оның ең маңызды жұмысы – Сент-Денис аббаттығындағы Валуа капелласы болды, бірақ ол оның қайтыс болғаннан кейін ғана аяқталды және 1719 жылы қиратылды.
Born in Bologna, he trained under Giulio Romano in Mantua and became a pupil of Innocenzo da Imola, executing decorations at the Palazzo Te before securing a position in the court of Francis I of France in 1532. Together with Rosso Fiorentino he was one of the leading artists to work at the Chateau Fontainebleau (where he is grouped with the so called "First School of Fontainebleau") spending much of his life there. Following Rosso's death in 1540, Primaticcio took control of the artistic direction at Fontainebleau, furnishing the painters and stuccators of his team, such as Nicolò dell'Abate, with designs. He made cartoons for tapestry weavers and, like all 16th century court artists, was called upon to design elaborate ephemeral decorations for masques and fêtes, which survive only in preparatory drawings and, sometimes, engravings. Francis I trusted his eye and sent him back to Italy on buying trips in 1540 and again in 1545. In Rome, part of Primaticcio's commission was to take casts of the best Roman sculptures in the papal collections, some of which were cast in bronze to decorate the parterres at Fontainebleau. Primaticcio retained his position as court painter to Francis' heirs, Henry II and Francis II. His masterpiece, the Salle d'Hercule at Fontainebleau, occupied him and his team from the 1530s to 1559. Primaticcio's crowded Mannerist compositions and his long legged canon of beauty influenced French art for the rest of the century. Primaticcio turned to architecture towards the end of his life, his greatest work being the Valois Chapel at the Abbey of Saint Denis, although this was not completed until after his death and was destroyed in 1719.