Кіріспе

Христиандық әулие

Анжела Меричи (/m//ə/'/r//iː//tʃ//i/ məREEchee, ˈandʒela (de) meˈriːtʃi; 21 наурыз 1474 – 27 қаңтар 1540) – 1535 жылы Брешия қаласында қыздарды тәрбиелеу арқылы шіркеуге қызмет етуге өмірін арнаған әйелдердің «Қасиетті Урсула қоғамы»н құрған итальяндық католик діни педагогы. Осы ұйымнан кейіннен Қасиетті Урсула ордені пайда болды, оның қарындастары Еуропа және кейіннен бүкіл әлемде, әсіресе Солтүстік Америкада дұға оқу және білім беру орындарын ашты. Оның қайтысынан кейін католиктер оны құрметпен еске алып, әулиелікке қадамын басқандығы туралы іс қозғалды. Ол 1807 жылы Папа Пий VII-нің бұйрығымен қасиетті деп жарияланды.

Өмір

Меричи 1474 жылы Италияның Ломбардия аймағындағы Гарда көлінің оңтүстік-батыс жағалауындағы шағын қала – Дезенцано-дель-Гарда маңындағы фермада дүниеге келді. Ол және оның үлкен әпкесі, Джанна Мария, он жасында жетім қалды. Олар Сало қаласындағы туыстарына қоныстанды. Жас Анжела әпкесі шіркеудің соңғы қағидаларын алмай кенеттен қайтыс болғанда қатты қайғырды және оның жаны тыныштықта болсын деп дұға етті. Айтуынша, ол бір көрісте қарындасының қасиеттілермен бірге жұмақта екенін білген. Ол сол шамада Франциск орденінің үшінші тармағына қосылды. Адамдар Анжеланың сұлулығына, әсіресе шашына тәнті болды. Өзі Құдайға берген уәдесін орындап, әлемнің назарынан қашып, шашын күйемен бояды. Меричидің туысы жиырма жасында қайтыс болды, ол Дезенцанодағы үйіне оралды және ағаларымен бірге өз меншігінде тұрды, бұл мүлік оған үйленбеген жағдайда алуға тиіс болатын құдалық орнына берілді. Кейін ол тағы бір көріс көрді, онда оның діни тәрбие беруге арналған қыздар қауымын құруы керектігі айтылды. Бұл қауым табысқа ие болды және оны көршілес Брешиа қаласында тағы бір мектеп ашуға шақырды. Дәстүр бойынша, 1524 жылы Киелі жерге сапар шегіп бара жатқанда, Меричи Кипр аралында кенеттен соқыр болып қалды. Осыған қарамастан, ол саяхатын жалғастырып, Киелі жерге жетті және қайтып келгенде, бірнеше апта бұрын соқыр болған жердегі крест алдында дұға еткен кезде көзі ашылды. Төрт жылдан кейін топ 28 адамға дейін өсті. Меричи серіктеріне Құдайға қызмет етуді, бірақ осы дүниеде қалып, өз аудандарының қыздарына білім беруді және өз үйлерінде діни өмір салтын ұстануды үйретті. Олар осылайша 1950 жылдары Католик шіркеуі бекіткен зайырлы психологияны алдын ала болжады. Меричи 1540 жылдың 27 қаңтарында Брешияда қайтыс болды, оның денесі францискандық үшінші тармақ киімімен киіндіріліп, Сант-Афра шіркеуіне жерленді. Дәстүрлі пікір бойынша, Меричи қыздар мен жас әйелдерге жақсы христиандық білім қажет деп сенді және өмірін осы мақсатқа арнады. Кверциоло Маццонис Сент-Урсула қоғамы бастапқыда кедей қыздардың біліміне бағытталған қайырымдылық ұйымы ретінде құрылмағанын, бірақ бұл бағыт 1540 жылы оның қайтыс болғаннан кейін, 1546 жылы ресми мойындалғаннан кейін дамығанын айтады.

Құрмет

Өмірінде Меричи Брешиядағы Әулие Афра шіркеуіндегі Брешия шейіттерінің қабірлерінде жиі дұға жасаған. Ол Латерандық тұрақты канондар орденінің монастырына жапсарлас шағын бөлмелерде тұрған. Өзінің өсиеті бойынша, қайтыс болғаннан кейін Әулие Афра шіркеуінде шейіттердің қабірлеріне жақын жерге жерленді. Оның денесі сол жерде 1945 жылғы 2 наурызда Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде осы шіркеу мен оның төңірегіндегі аумақ Одақтастардың бомбалауынан толық қирағанға дейін сақталды, сол кезде приходтың діни қызметкері мен көптеген қала тұрғындары қаза тапты. Кейін шіркеу мен оған іргелес ғимараттар қайта салынды және 1954 жылғы 10 сәуірде қайта ашылды. Шіркеу 1956 жылғы 27 қаңтарда қайта киеленді, сондай-ақ Әулие Анжела Меричиге жаңа арналу алды, ал Әулие Афра приходы көршілес Әулие Евфемия шіркеуіне көшірілді. Меричи 1768 жылғы 30 сәуірде Римде Папа Климент XIII-тің жарлығымен мақұлданды. Кейіннен 1807 жылғы 24 мамырда Папа Пий VII оны қасиетті деп жариялады.

Мереке күні

Меричи 1570 жылы Папа Пий V-нің Триденттік күнтізбесіне енгізілмеген, себебі ол 1807 жылға дейін қасиетті деп жарияланбаған. 1861 жылы оның мерекесі Рим күнтізбесіне оның қайтыс болған күні, 27 қаңтарда емес, 31 мамырда қосылды, өйткені бұл күнді Әулие Иоанн Златоусттың мерекесі алып тұрған. 1955 жылы Папа Пий XII бұл күнді Мәриямның патшалық мерекесіне арнап, Меричидің мерекесін 1 маусымға көшірді. Мереке 1960 жылға дейін «Қос мереке» деңгейінде болды, содан кейін Папа Иоанн XXIII оған «Үшінші дәрежелі мереке» деңгейін берді. Соңында, 1969 жылғы діни ғұрыптың маңызды реформасында Папа Павел VI мерекені, «Еске алу күні» деңгейінде, әулиенің қайтыс болған күніне, 27 қаңтарға көшірді.