Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
17 ғасырдағы неміс мемлекет қайраткері Ханс Эразм Аßманн, Фрейхерр фон Абшац (4 ақпан 1646 – 22 сәуір 1699) – екінші Силезия мектебінен шыққан неміс мемлекет қайраткері және ақын.
German statesman in the 17th century
Hans Erasmus Aßmann, Freiherr von Abschatz (4 February 1646 – 22 April 1699) was a German statesman and poet from the second Silesian school.
Өмір
Ащатц Киелі Рим империясының Богемиялық жерінде, Төменгі Силезиядағы Вюрбицте (Вирцбница) дүниеге келді. Ата-анасы ерте қайтыс болғанмен, Абшац Лейгницте колледжге түсіп, содан кейін Страсбург пен Лейден университеттерінде құқық білімін оқыды. Осыдан кейін Бельгия, Франция және Италияға үш жылдық саяхат жасады. 23 жасында Силезияға оралған ол өз мүлкінің басқаруын өз міндетіне алды және 1669 жылы Анна фон Хундқа үйленді. Оның қаржылық жағдайы жақсы, жеке өмірі бақытты болды, тек бірнеше жақын туыстарының қазасы оны мазалады. Соңғы Силезиялық Пиасттың (Герцог Георг Вильгельм) қайтысымен және Силезияның Австрияға қосылуымен, ол өз иеліктерін басқаруда көрсеткен қабілеті Абшацты саяси өмірге қадам басуға итермеледі. Ол екі рет Венадағы императорлық сарайға өкіл ретінде барды: бірінші рет Лигниц герцогтығының синдигі ретінде, екінші рет – барлық Силезиялық жерлердің өкілі ретінде. Император Леопольд I оны барон (Freiherr) шеніне көтерді. 1679 жылы Ащатц Легницаның Силезиялық билеушілердің мәжілісіне (Бреслаудағы Fürstentage деп аталатын) тұрақты өкілі болып сайланды. Қоғамдық қызметі арқылы ол отандастарының құрметіне ие болды және өмірлік еңбегіне лайықты ең жоғары сыйлық деп санаған нәрсені иеленді – оның қабірінде оның отанында адал адам болғаны туралы жазу орналастырылды.
Abschatz was born at Würbitz (Wierzbnica) in Lower Silesia in the Bohemian crown lands of the Holy Roman Empire. Even though his parents died early, Abschatz attended college in Liegnitz and then studied law at the universities of Strasbourg and Leyden. This was followed by a three year travel to Belgium, France, and Italy. Returning to Silesia at the age of 23, he assumed the administration of his estate and married Anna von Hund in 1669. His financial condition was favourable and his private life fortunate, only disturbed by the death of few close relatives. With the death of the last Silesian Piast (Duke George William) and the annexation of Silesia to Austria, the talent he showed in the administration of his manors led Abschatz to enter political life. He was twice a representative to the imperial court at Vienna: the first time as a syndic for the Duchy of Liegnitz, the second time as a representative for all Silesian lands. Emperor Leopold I made him a baron (Freiherr). In 1679, Abschatz was elected to be a permanent deputy of Legnica to the diet of the Silesian sovereigns (the so called Fürstentage in Breslau). Through his public service, he gained the respect of his fellow countrymen and acquired what he once claimed to be the highest tribute to a life's work — an inscription on his tombstone saying he was an honest man in his fatherland.
Ақын
Ащатц екінші Силезия мектебі (Zweite Schlesische Schule) деп аталатын поэзия мектебінің мүшесі саналады, Даниэль Каспер фон Логенштейн, Андреас Гриффиус, Готфрид Бенджамин Ханке және Кристиан Хоффман фон Хоффмансвальдау сияқты жазушылармен бірге. Ол Логенштейннің жақын досы болған. Ащатц сонымен қатар «Il pastor fido» туындысын нақты аударған. Бүгінде Абшацтың ерекшелігі – ол ақсүйек болғандықтан, поэзияға қызығушылық танытқандығында. Ол кезде мұндай қылық әдебиетке деген көзқарастың өзгеру белгісі ретінде қарастырылып, Германияның Франция мен Англияның әдеби дамуымен бірқатар жүре алатынын көрсетеді. Ол осы бағыттағы үміттерін де білдірген. Оның айтуынша:
Abschatz is considered to be a member of the school of poetry called second Silesian school (Zweite Schlesische Schule), together with writers such as Daniel Casper von Lohenstein, Andreas Gryphius, Gottfried Benjamin Hancke and Christian Hoffmann von Hoffmannswaldau. He was a close friend of Lohenstein. Abschatz was also an accurate translator, translating Il pastor fido. Today, Abschatz is notable by the very fact that he — a nobleman — was interested in poetry at all. At that time, it was seen as a sign of change in the attitude towards literature and signaled that Germany could keep pace with the literary development of France and England. He also alluded to his hopes in this direction. He is quoted that: