Кіріспе
Америкалық статистик. Ол 1902 жылы Пуэрто-Рикоға американдық идеялар мен әдістерді алғашқылардың бірі болып жеткізе бастады. Ол жерде Кагуас және Сан-Хуан округтеріндегі мектептердің басшысы болып тағайындалды, ал 1906 жылы аралдағы барлық мемлекеттік мектептердің бас басшысы болды. Ол "Аралдық статистика бюросын" құрды. АҚШ-қа қайтып келген Айрес Америка ойын алаңдары қауымдастығының статистика бөлімінің жетекшісі болды. 1908 жылдан бастап ол Рассел Сейдж қорының жұмысымен белгілі болды, әсіресе "Артта қалған балаларды зерттеу" комитетінің төрағасы ретінде. Ол Лютер Халси Гуликпен бірге "Біздің мектептердегі артта қалған оқушылар" (1909) атты өте ықпалды кітаптың авторы болды. Олар артта қалудың басты себептері – ортаның әсері екенін айтты. Ол интеллект сынақтарын зерттеуді жалғастырды және бастауыш мектептердегі оқушылардың үлгерімін бағалау үшін кеңінен қолданылатын ұсыныстар жасады. Айрес оқу бағдарламалары көбінесе ең қабілетті, емес, орташа оқушыларға бейімделгенін анықтады. Оқудан шығу көрсеткіші төмен мектептердің тиімді және экономикалық тұрғыдан тиімді екенін анықтады. Тарихшы Реймонд Каллахан оның оқушылардың артта қалуын, шығарылуын және сыныптан көтерілуін шешу әдістерін "механикалық" деп сипаттады. Сонымен қатар, ол әлеуметтік және білім беру факторларын көптеп назардан тыс қалдырды және салыстыруға келмейтін деректерді пайдаланды. 1908-09 жылдары Айрес Нью-Йорк университетінде білім беру туралы лекция оқыды. 1915 жылы Американдық статистикалық қауымдастық атынан Айрес Виллард К. Бринтон төрағалық еткен Графикалық бейнелеу стандарттары жөніндегі бірлескен комитеттің хатшысы болды. 1917 жылы ол Американдық статистикалық қауымдастықтың мүшесі болып сайланды.
He began teaching in 1902 as one of the first to carry American ideas and methods to Puerto Rico. There he was appointed superintendent of schools in the districts of Caguas and San Juan, and in 1906 became general superintendent of all the public schools on the island. He founded the Insular Bureau of Statistics. Returning to live in the United States, Ayres was made head of the division of statistics in the Playground Association of America. Beginning in 1908, he was prominently identified with the work of the Russell Sage Foundation, especially as chairman of the committee in charge of the Backward Children Investigation. He co authored a highly influential book on Laggards in Our Schools (1909) with Luther Halsey Gulick. They argued that the most important causes of retardation were environmental. He continued his studies of intelligence tests, and drafted widely adopted recommendations for yardsticks of student progress on intelligence tests for the elementary schools. Ayres found that curricula were typically fitted for the brightest rather than average student. He found that schools with low withdrawal rates were most efficient and economical. Historian Raymond Callahan has characterized as "mechanical" his methods of dealing with student retardation, elimination, and promotion. Furthermore he largely ignored social and educational factors, and he used non comparable data. In 1908 09 Ayres lectured on education at New York University. On behalf of the American Statistical Association in 1915 Ayres became secretary of the Joint Committee on Standards for Graphic Presentation, which was chaired by Willard C. Brinton. In 1917 he was elected as a Fellow of the American Statistical Association.
АҚШ әскері
Рассел Сейдж қорының атынан 1917 жылдың сәуір айында Айрес Ұлттық қорғаныс кеңесінің Статистика бөлімін ұйымдастырды. Қазан айында оған Соғыс өнеркәсібі кеңесі, Басымдықтар комитеті және Одақтастардың сатып алу комитеті үшін статистикалық есеп беру және талдау жауапкершілігі жүктелді. Одан бөлек, ол әскерге де қызмет көрсетті. Әскерилерде 1918 жылдың басына дейін статистикалық кеңсе болған жоқ, содан кейін Айрес басқаратын бөлім әскери басшылыққа бағындырылды және ол елу адамдық штабпен подполковник атағын алды. Ол Бас штабтың Статистика бөлімін басқарды, оларға және Ақ үйге құпия есептер дайындады. Ол қорының негізінде дамытқан зерттеу, талдау және ақпаратты ұсынудың қазіргі заманғы әдістерін алғаш рет қолданды. Ол Францияда генерал Першингке 250 адамнан тұратын статистикалық штабпен тағайындалды. Оның 1919 жылы жарық көрген "Германиямен соғыс" атты статистикалық шолуы тарихшылар мен сарапшылар тарапынан сол кезде де, қазір де кеңінен қолданылады. 1940-1942 жылдары оған ұқсас қызмет тағайындалды, ол бригадир-генерал шенімен болды. 1942 жылы зейнетке шығып, Еңбек сіңіргені үшін медалімен марапатталды.
Кливленд
1920 жылы Айрес Огайо штатына Кливленд Траст Компаниясының вице-президенті және бас экономисі болып көшті. Ол статистикалық мәліметтерге толы, бизнес-жоспарлаушылардың арасында кеңінен оқылатын ай сайынғы экономикалық шолудың редакторы болды. Мысалы, 1920 жылдардың соңындағы экономикалық жағдайды пессимистік тұрғысынан талдағаннан кейін, ол 1929 жылғы қазан айындағы қор нарығының құлдырауы үлкен экономикалық депрессияның бастапқы белгісі екенін айтқан аз ғана экономистердің бірі болды. 1930 жылдары ол банк ісін мемлекеттік реттеуді қолдады, алтын стандартынан бас тартудың салдарына ең аз мән берді және Ұлттық қалпына келтіру заңына сын айтты, оның орнына бизнесті баға және пайда табу үшін бәсекелестікке ынталандыратын заңнаманы қабылдауға шақырды. Бұл идеялар оның "Қалпына келтіру экономикасы" (1933) атты кең таралған кітабында баяндалған. Ол 1932-1941 және 1944-1946 жылдары екі мерзімге Америка банкирлер қауымдастығының Экономикалық саясат комиссиясының төрағасы болды, сондай-ақ Америка статистикалық қауымдастығының, Америка экономикалық қауымдастығының және Америка ғылымын дамыту қауымдастығының мүшесі болды.