Кіріспе

Блэкберн Хундерд (Блэкберншир деп те аталады) – Солтүстік Англиядағы Ланкашир графтығының тарихи құрамдық бөлігі. Оның бас қаласы Блэкберн болған, Хундердтің оңтүстік-батысында орналасқан. Ол қазіргі Шығыс Ланкаширге ұқсас аумақты қамтыды, соның ішінде қазіргі Риббл алқабы (Риббл өзенінің солтүстігі мен Ходдер өзенінің шығысынан басқа, бұл аймақ сол кезде Йоркширге жатқан), Пендл (Батыс Крейвенді қоспағанда, ол да Йоркширде болған), Бернли, Россендейл, Хайндберн, Дарвенмен Блэкберн және Оңтүстік Риббл (Уолтон-ле-Дейл мен Лосток Холлдан шығысқа қарай). Аймақтың көп бөлігі төбелі, Пеннин тауларымен шектеседі, оның ортасында Пендл төбесі орналасқан және тарихи тұрғын халық азын болған. Оған бірнеше маңызды патшалық ормандар кірген. 18 ғасырда аймақтағы бірнеше қалалар өнеркәсіптік дамып, тығыз халқы бар болды, оның ішінде Блэкберн мен Бернли.

Ерте тарих

Шаир, бәлкім, Нортумбрия Корольдігінің графтығы ретінде пайда болған, бірақ оған көп шайқастар болды. "Domesday Book"-та ол Риббл мен Мерси өзендері арасындағы жүздіктердің ("Inter Ripam et Mersam" деп "Domesday Book"-та көрсетілген) арасында болды, бұл ақпарат Чишир туралы мәліметтермен бірге келтірілген. Бірақ, олар қазір Ланкаширде орналасқан және сол кезде Чиширдің құрамында болғанын нақты айту қиын. 937 жылғы Брунанбур шайқасынан кейін бұл аймақ Англия Корольдігіне қосылған болуы мүмкін. "Domesday Book"-тағы жазбалар Норман жаулап алуына дейін жүздіктің тікелей король Эдуардқа тиесілі болғанын көрсетеді. Блэкберн, Хункоат, Уолтон-ле-Дейл және Пендлтон жерлеріндегі патшалық иеліктері, сондай-ақ Блэкберндегі және Уэллидегі Сент-Мэри шіркеуінің иеліктері туралы айтылады. Сондай-ақ, 28 еркін адам егіндік жерді иелік еткені айтылады, бірақ олар туралы толыққанды мәлімет берілмейді. Басып алудан кейін Блэкберншир Роджер де Пуатуға берілген үлкен аумақтың бір бөлігі болды, ол оны Роджер де Бусли мен Альберт де Гресльге тапсырды. "Domesday Book"-та сонымен қатар кең орманды аумақтар да көрсетілген. Екі аймақ: біріншісі – бір лига ұзындығында және енінде, ал екіншісі – алты лига ұзындығында және төрт лига енінде, бұл шамамен... Кейін жүздің көп бөлігі патшалық аңшылық алқабы ретінде белгіленді. Блэкберншир орманы деп аталған бұл алқап Аккрингтон, Пендл, Трауден және Россендейл деген төрт орманда бөлінді.

Феодалдық кезең

12 ғасырдың басында Роджер де Пуату король Генрих І-ге қарсы, оның ағасы Роберт Куртоздың пайдасына сәтсіз көтеріліске қатысты, нәтижесінде ол Англиядағы иеліктерін жоғалтты. 1102 жылы король Генрих Понтефракт лорды Роберт де Лейсиге Блэкбернширдің барлық жерін және Амундернесс жерінің бір бөлігін берді, сонымен бірге Боулендке иелігін растады. Осы жерлер Клитерое құрметінің негізін құрады. Кейін Рибчестердің ежелгі приходтарының көп бөлігі, Алстон мен Хотерсалл қалашығынан басқа, және Чиппингтің ежелгі приходтарындағы Эйтон мен Даттон елді мекендері, сондай-ақ Боуленд орманның бір бөлігі, діни тұрғыдан Ұлы Митонның ежелгі приходына қарасты, Блэкбернширге қосылды. 1122 жылы корольдік билікке ие болғаннан кейін аймақтың ерекшелігі күшейді. 1182 жылы ол жаңа құрылған Ланкастер графтық палатасының бір бөлігіне айналды. 1243 жылға қарай жүзде 57 манор болған деп есептеледі. Демеснеде сақталғандар: Колн, Үлкен және Кіші Марсден, Бриерклиф, Бернли, Игтенхилл, Хабергем, Падихам, Ханкоат, Хаптон, Аккрингтон, Хаслингден, Даунхэм, Ворстон, Чатберн және Кіші Пендлтон. Тегняж (еркін шаруалар) иелік еткендер: Твистон, Чиппинг, Торнли, Уитли, Рибчестер, Даттон, Динкли, Хенторн, Уилпшир, Клейтон-ле-Дейл, Сейлсбери, Осбалдестон, Сэмлсбери, Рид, Саймонстон, Освальдтвистл, Ливзи, Биртвистл, Черч, Кливигер және Ворстхорн. Рыцарлық қызметте болғандар: Кіші Митон, Висвелл, Хаптон, Таунли, Колдкоатс, Снодворт, Твистон, Экствистл, Эйтон, Үлкен Мерли, Ливси, Даунхэм, Фолридж, Кіші Мерли, Риштон, Биллингтон, Алтэм, Үлкен Харвуд, Клейтон-ле-Мурс және Уолтон-ин-ле-Дейл.

Ортағасырдан кейінгі кезең

Блэкбернширдің жүздігі Англияда феодализм тоқтағаннан кейін, 19 ғасырдың басында жүздіктер жүйесі жойылғанға дейін әкімшілік маңызын сақтап келді. Англияның басқа аймақтарындағыдай, жүздіктер шіркеулік приходтарға бөлінді, олар әкімшілік мақсаттарда, қазіргі ағылшын азаматтық приходтары сияқты қолданылды. Ерте Блэкбернширде бар болғаны екі приход болды, олардың әрқайсысы кең, бірақ сирек қоныстанған аумақты қамтыды. Уэлли (қазіргіде әлдеқайда кішірек приход) екеуінің арасында үлкені болып, жүздіктің шығыс бөлігін, ал Блэкберн приходы батыс бөлігін қамтыды. Жоғарыда айтылғандай, жүздік Чиппинг, Рибчестер және Миттон приходтарының бір бөлігін қоса кеңейтілді. Блэкбернширдің халқы көбейіп, экономикалық дамыған сайын, Уэлли және Блэкберн приходтары ғасырлар бойына көптеген кішігірім бөліктерге бөлінді. Блэкберннің ежелгі приходына Блэкберн, Кіші Харвуд, Рамсгрейв, Сейлсбери, Клейтон-ле-Дейл, Меллор, Уиттон, Плесингтон, Овер-Дарвен, Лоуэр-Дарвен, Экклшилл, Токхолс, Ливси, Уолтон-ле-Дейл, Куэрдейл, Самлсбери, Балдерстон, Осбалдестон, Биллингтон, Уилпшир, Динкли, Грейт-Харвуд, Риштон кірді. Сондай-ақ, ерекше мәртебесі бар Яте және Пикап Банк та оған қосылды. Блэкберн 1877 жылы Манчестер архидиакониясынан бөлініп, 1926 жылы Блэкберн діни округіне айналды.