Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Хальберт Харрингтон Уорнер (1842–1923) – патенттелген дәрі-дәрмек сату арқылы қор жеткізген, Нью-Йорк штатының Рочестер қаласындағы кәсіпкер және қайырымдылық жасаушы.
Hulbert Harrington Warner (1842–1923) was a Rochester, New York businessman and philanthropist who made his fortune from the sales of patent medicine.
Өмірбаян
Ол Сиракуз, Нью-Йорк қаласына жақын, Уорнерс деген шағын елді мекенде дүниеге келген. Уорнерс 1807 жылы Массачусетс штатының Стокбридж қаласынан көшіп келген Уорнердің әкесі Сеттің құрметіне аталған. 1865 жылы Уорнер Мичиганға пештер мен аппараттар сату бизнесін ашу үшін көшті. 1870 жылы Уорнер Рочестерге көшіп келіп, оны миллионер ететін алғашқы бизнесін бастады – өртке және ұрыларға қарсы сейфтерді сатумен айналысты. Пенсильванияның батысында мұнайдың табылуынан кейін сейфтерге деген сұраныс күрт өсті; он жылдықтың соңына қарай Уорнер мен оның сату агенттері шамамен 10 миллион долларлық (қазіргі шарттармен) 60 000 сейф сатқан деп есептеледі.
He was born near Syracuse, New York, in a small settlement called Warners. Warners had been named for Warner's grandfather, Seth, who had moved there in 1807 from Stockbridge, Massachusetts. In 1865, Warner moved to Michigan to engage in the stove and hardware business. In 1870, Warner moved to Rochester and entered into the first business that would make him a millionaire, selling fire and burglar proof safes. The demand for safes had escalated dramatically after the discovery of oil in western Pennsylvania; by decade's end, it is estimated that Warner and his sales agents had sold 60,000 safes worth an estimated $10 million ($ in present terms).
Неке және балалар
Уорнер екі рет үйленген. Ол 1864 жылы Нью-Йорк штатының Скенителес қаласынан Марта Л. Киниге үйленді. Марта 1871 жылы күрт қайтыс болды және Скенителес қаласындағы Лейквью зиратына жерленді. 1872 жылы Уорнер қайтадан үйленді, бұл жолы Мичиганнан Эмили Олив Стоддардқа үйленді. Екінші некесінің мәліметтері бұлыңғыр болғанымен, Уорнер мен Стоддард 1893 жылы ажырасқан сияқты көрінеді. Олардың Мод есімді бір қызы болған болуы мүмкін, бірақ оның туралы ақпарат аз. Кейін Уорнер Мексикадан Кристина де Мартинеспен бірге өмір сүрді. Уорнер мен Мартинес ешқашан ресми түрде үйленбеген (және Уорнер мен Стоддард ешқашан ажыраспағанға ұқсайды), бірақ Мартинес Уорнердің тегін қабылдап, Уорнер Миннеаполиске көшкеннен кейін олар бірге тұрды.
Warner was married twice. He married Martha L. Keeney of Skaneateles, New York in 1864. Martha died suddenly in 1871, and is buried at Lakeview Cemetery in Skaneateles. In 1872, Warner remarried, this time to Emily Olive Stoddard of Michigan. Although the details of his second marriage remain vague, it appears that Warner and Stoddard separated in 1893. It appears that the couple may have had one child, Maud, but there is little information available about her. Warner later lived with Christina de Martinez of Mexico. Warner and Martinez were never actually married (and it appears that Warner and Stoddard were never divorced), but Martinez took Warner's name as her own and they resided in the same household after Warner moved to Minneapolis.
Қауіпсіз ем
Уорнердің алғашқы альманахтарында баяндалған тарихқа сүйене отырып, Уорнер сейф бизнесінен жинаған байлығының бір бөлігін Рочестер қаласындағы доктор Чарльз Крейгтен патенттелген дәрі-дәрмектің формуласын сатып алуға жұмсады. Уорнерде Брайт сырқаты – бүйрек ауруы пайда болды. Өлімге жақын болған кезде, Уорнер Крейг сатқан шөптік қоспаны қолданды және денсаулығы қалпына келді. Крейгтің түпнұсқалық бүйрек еміне деген құрметінен, Уорнер формула мен өнімге құқықтарды сатып алып, 1879 жылы Уорнердің қауіпсіз бүйрек және бауыр емін ұсынды. Уорнердің алғашқы жариялымдарында Крейгтің емі жаңалық ретінде мақталғанымен, Крейг туралы сілтемелер Уорнердің жарнамасынан жылдам жоғалып кетті, және ақырында екеуі сотқа тартысты, себебі Крейг патенттік дәрі бизнесіне қайта кіріп, Уорнерге сатқан емге өте ұқсас жаңа емді ұсынуға тырысты. Бүйрек және бауыр емінен басқа, Уорнер сондай-ақ қауіпсіз нервинді, қауіпсіз диабет емін, қауіпсіз тоникті, қауіпсіз тоникті ащыларды, қауіпсіз ащыларды, қауіпсіз ревматизм емін, қауіпсіз таблеткаларды, ал кейін Типпекано ащыларын енгізді. Уорнердің патенттік дәрілік өнімдері, қауіпсіз таблеткалар мен Типпеканодан басқа, алдыңғы жағында бедерлі сейф бейнеленген ерекше бөтелкелерде шықты. Бұл оның бұрынғы бизнесіне сілтеме жасап, өнімдерінің қауіпсіз екенін тұтынушыларға ұғындырды. 1884 жылдың қаңтар айында Уорнер Сент-Пол көшесіндегі сәнді көп қабатты ғимаратта жаңа Рочестер штаб-пәтерін ашты. H. H. Warner Building оның дәрі-дәрмек өндірісінің орталығына айналды және күніне шамамен Safe Cure шығарды. Бұл сонымен қатар оның жарнамалық бөлімінің бас кеңсесі болды, ол жергілікті дәріханалар мен дүкендерге оның дәрілерімен бірге таратылатын көптеген альманахтар мен жарнамалық парақтарды шығарды. Warner Building әлі күнге дейін сақталып тұр және онда түрлі бизнес орналасқан. Оның граниттен жасалған қасбетінде әлі де "W" әрпінің бедері бар.
Based upon the history recounted in Warner's early almanacs, Warner used a portion of the wealth he accumulated from the safe business to purchase the formula for a patent medicine from Dr. Charles Craig of Rochester. Warner developed an unexpectedly severe case of Bright's disease, a kidney disease. While close to death, Warner used a vegetable concoction sold by Craig and was restored to health. Based upon his admiration for Craig's Original Kidney Cure, Warner purchased the formula and the rights to the product and in 1879 introduced Warner's Safe Kidney & Liver Cure. Although Warner's early publications herald Craig's potion as a revelation, references to Craig soon disappeared from Warner's advertising, and ultimately the two ended up in court when Craig attempted to reenter the patent medicine business with a cure remarkably similar to the one he had sold to Warner. In addition to his Kidney & Liver Cure, Warner also introduced a Safe Nervine, Safe Diabetes Cure, Safe Tonic, Safe Tonic Bitters, Safe Bitters, Safe Rheumatic Cure, Safe Pills, and later his Tippecanoe Bitters. The Warner's patent medicine products, with the exception of the Safe Pills and Tippecanoe, appeared in a unique bottle, which featured an embossed safe on the front. This drew upon his earlier business and implied to his potential customers that his product posed no risk. In January, 1884, Warner opened his new Rochester headquarters in a lavish multi story building on St. Paul Street. The H. H. Warner Building became the centerpiece of his medicine production and turned out an estimated of Safe Cure per day. It also served as the headquarters for his promotional department, which published an untold number of almanac and advertising circulars distributed with his medicines to local druggists and grocers. The Warner Building still exists today and houses a variety of businesses. Its granite façade still bears the initial "W".
Ағаштан жасалған үйдегі емдік құралдар
1887 жылы Уорнер жаңа өнім желісін ұсынды, оны ол Log Cabin Remedies деп атады. Оның Safe Cures-тен айырмашылығы, бұл өнімдер әрбір емнің атауы қабаттаған үш қиғаш жағы бар, зәулім түсті бөтелкелерде шықты. Бөтелкелер қызыл, ақ, көк және сары түсті қораптарда болды, оларда терезенің ішіндегі ағаш үйдің суреті бейнеленген. Log Cabin Remedies Safe Cure желісін алмастырмады, ол оны толықтырды. Уорнер елдің батысқа қарай қарқынды кеңеюге бет бұрғанын және оның жарнамалық стратегиясы америкалықтардың өзін-өзімен қамтамасыз етуге деген құштарлығына сәйкес келетінін түсінді. Шындығында, Уорнердің маркетингтік саясатының бастапқы қадамы оның клиенттерінің "өзін-өзі емдеу" қалауына үндеумен сипатталады.
In 1887, Warner introduced a new product line, which he called his Log Cabin Remedies. Unlike his Safe Cures, these products appeared in amber bottles with three slanted panels with the name of the particular remedy embossed. The bottles were in red, white, blue, and yellow boxes that featured the image of a log cabin viewed from a window. The Log Cabin Remedies did not replace the Safe Cure line; they only supplemented it. Warner realized that the nation was in a head long race for expansion westward and his marketing pitch appealed to the American desire for self reliance. Indeed, the entire thrust of Warner's marketing from its inception can best be described as appealing to his customer's desire to "heal thyself".
Warner-дің шетелдегі кеңселері
АҚШ-та Safe Cure өнімдерін сатудағы табысына сүйене отырып, Уорнер операцияларын халықаралық деңгейде кеңейтуге шешім қабылдады. 1883 жылы ол Торонтода (Онтарио, Канада) және Лондонда (Англия) кеңселер ашты. Торонтодағы бөтелкелер «3 қала» деп аталды, себебі олар сол кездегі барлық кеңселерінің аттарын көрсететін: Рочестер, Лондон және Торонто. 1887 жылы ол Мельбурн қаласында (Австралия) және Франкфурт қаласында (Германия) кеңселер ашты. 1888 жылы ол Венгриядағы Пресбургке кеңейді; алайда бұл кеңсе екі жыл ғана жұмыс істеді. 1891 жылы ол Дунединде (Жаңа Зеландия) кеңсе ашты; сол кеңседегі бөтелкелер Рочестер, Торонто, Лондон және Мельбурн есімдерін алып «4 қала» деп аталды. Дунедин кеңсесі, көбінесе зертхана ғана болды, ал Мельбурн мен Дунедин кеңселерiнен шыққан бөтелкелер, сол кездегi шыны өндiрiсiнiң дамымағандығына байланысты, Рочестерде немесе Лондонда өндiрiлiп, оңтүстік жарты шарға жiберiлген болуы мүмкiн. Уорнердiң жарнамаларында Швейцарияның Кройслинген, Брюссель және Париж қалаларында кеңселер бар екендігі де айтылған. Алайда, осы қалалардың аты жазылған бөтелкелерге ешқашан кездеспеген, және тек бір ғана француз тілінде жазылған бөтелке белгілі. Уорнердiң кеңселерi 20 ғасырдың басына дейін жұмыс iстедi, ал Рочестер кеңсесі шамамен 1944 жылы жабылды.
Based upon his success in marketing his Safe Cure products in the United States, Warner quickly decided to expand his operation internationally. In 1883, he opened offices in Toronto, Ontario, Canada and London, England. The bottles from Toronto have become known as "3 Cities", because they featured the names of all of his offices at that time: Rochester, London, and Toronto. In 1887, he opened offices in Melbourne, Australia and Frankfurt, Germany. In 1888, he expanded to Pressburg in Hungary; however, this office lasted only two years. In 1891, he opened an office in Dunedin, New Zealand; the bottles from that office have become known as "4 Cities", bearing the names of Rochester, Toronto, London, and Melbourne. The Dundein office was likely little more than a laboratory and, in fact, bottles from the Melbourne and Dundein offices were likely produced in either Rochester or London and shipped to the southern hemisphere offices due to the primitive state of glass production that existed there at the time. Warner's advertising also boasts offices in Kreuslingen, Switzerland; Brussels; and Paris. No bottles with these cities embossed have ever appeared, and only one bottle labeled in French is known to exist. Warner's offices lasted well into the 20th century, with the Rochester office closing around 1944.
Адамгершілік пен сәтсіздік
Өзінің патенттік медицинадағы екінші бизнесімен миллиондаған ақша тапқан Уорнер түрлі қайырымдалық жобаларға кірісті, ең бастысы – Рочестердегі Уорнер обсерваториясын қаржыландыруы. Патенттік медицина бизнесін ашудан бұрын Уорнер Рочестерден Колорадоға кетпекші болған астроном доктор Льюис Свифтпен танысты, бірақ Уорнер оны жаңа обсерваторияны басқаруға көндірді. Обсерватория 1883 жылы сол кездегі өте үлкен сома – 100 000 долларға (қазіргі шақта $) салынып аяқталды. Ол заманауи телескоппен жабдықталған және әлемдегі ең жақсы жабдықталған жеке обсерватория деп жарияланды. Уорнер обсерваторияны өзінің маркетингтік арнасы ретінде пайдаланды. Оның сол кездегі альманахтарында мақалалар мен обсерваторияның суреттері жарияланды. Свифт обсерваторияны тиімді пайдаланып, алты жаңа комета мен 900 тұмандықты ашты деген хабар бар. Бір кезде Уорнер әрбір жаңа ашылған комета үшін 200 доллар сыйлық ұсынды. Бұл ұсыныс жас астроном Эдвард Эмерсон Барнардқа үлкен көмек болды, ол сегіз сыйлыққа ие болып, алған ақшасын Нешвиллде (Теннесси штаты) жаңа салынған үйге орналасу үшін пайдаланды. Астроном Свифт және оның телескопы 1894 жылы Рочестерден кетіп қалды. Обсерватория 1931 жылдың желтоқсан айында бұзылды. Уорнер өзіне Рочестердегі Ист-авенюде сәнді үй салдыруға да ақша жұмсады. Бірақ ол үй уақыт өте келе пайдасыз болып, кейіннен бұзылды. Уорнердің патенттік медицина империясы 1880-ші жылдардың соңында өркендеп, содан кейін бірте-бірте құлдырауға бет бұрды. Сәттілікке кенеліп, Уорнер кен өндіруге үлкен инвестициялар жасады, бірақ барлығы сәтсіз аяқталды. Ол капитал жинау үшін компанияны акциялық қоғамға айналдырды, бұл кейбір кіріс әкелді. 1889 жылы ол компанияны ағылшын инвестициялық тобына сатты, олар оны H. H. Warner & Co., Ltd. деп тіркеді. Уорнер ағылшын акцияларының 80 пайызын сатып алып, компанияның басқарушы директоры болды. Дегенмен, Уорнердің тәуекелді инвестициялары мен бизнеске деген қызығушылығының азаюы салдарынан жағдай нашарлады. 1893 жылғы экономикалық дағдарыс кезінде Уорнер акция сату арқылы қосымша капитал жинауға мүмкіндік таппады, бұл оны банкротқа итерді. Компанияның американдық бөлімшесі Рочестер инвесторларының тобына сатылды, олар оны Warner's Safe Remedies Company деп атап, жұмысын жалғастырды.
Having made millions on his second business in patent medicine, Warner embarked on various philanthropic endeavors, most notably his sponsorship of the Warner Observatory in Rochester. Prior to opening his patent medicine business, Warner had chanced to meet Dr. Lewis Swift, an astronomer, who was ready to leave Rochester for Colorado when Warner convinced him to stay and operate his new observatory. The observatory was completed in 1883 at the then staggering cost of $100,000 (in current terms, $). It was equipped with a state of the art telescope and was pronounced as being the best equipped private observatory in the world. The Observatory was used as a marketing centerpiece by Warner. His almanacs at the time ran essay contents and featured images of the Observatory. Swift used the Observatory to good end, and reportedly discovered six new comets and 900 nebulae. At one point, Warner offered a reward of $200 for each new comet discovered. This offer was of great help to the young astronomer Edward Emerson Barnard, who claimed eight such awards and used the proceeds to set himself and his new wife up in a newly built house in Nashville, Tennessee. Astronomer Swift and his telescope left Rochester in 1894. The Observatory was demolished in December, 1931. Warner also used his money to construct a lavish mansion for himself on East Avenue in Rochester. The house fell into disuse and was later demolished. Warner's patent medicine empire reached its pinnacle in the late 1880s and began its gradual decline. Flush with success, Warner spent money on highly speculative investments in mining, all of which failed. In an effort to generate more capital, he took the company public, which did generate some revenue. He sold the company to an English investment group in 1889, which incorporated it as H. H. Warner & Co., Ltd. Warner bought up 80 percent of the English stock, and took the position of managing director of the company. However, Warner's speculative investments and his waning interest in the business took its toll. When the Panic of 1893 hit, Warner was unable to generate additional capital through stock sales, forcing him into bankruptcy. The American branch of his company was sold to a group of Rochester investors, who continued to operate it as the Warner's Safe Remedies Company.
Қауіпсіз емделгеннен кейінгі өмір
Рочестерде сәтсіздікке ұшырағаннан кейін, Уорнер біраз уақыт Нью-Йорк қаласында тұрды, содан кейін Филадельфияға көшіп, онда жаңа патенттік дәрі бизнесін ашуға тырысқан болуы мүмкін, бірақ бұл әлі расталмаған. Соңында ол Миннеаполиске қоныстанды, онда заңды әйелі Кристина де Мартинестің көмегімен "Нюра өндіріс компаниясын" (Neura Remedy Co.) жарнамалады. Ол сонымен қатар, пошта арқылы сатылатын тауарларды шығаратын "Warner Renowned Remedies Company" компаниясын басқарды. Уорнер 1923 жылдың қаңтарында қайтыс болды және Нью-Йорк штатының Скенателс қаласындағы Лейквью зиратында бірінші әйелі Мартаның қасында жерленді. Оның ең маңызды жетістігі – әлемнің түкпір-түкпіріне сатылған дәрі-дәрмектерді және олар сақталған бөтелкелерді өндірген патенттік медицина империясы. Бұл бөтелкелер коллекционерлер арасында қымбатқа бағаланады.
After failing in Rochester, Warner lived for a time in New York City, then moved to Philadelphia, where he may have attempted to start a new patent medicine business, although this is unconfirmed. He ultimately landed in Minneapolis, where he promoted the Nuera Manufacturing Co., also known as Neura Remedy Co., with the help of his common law wife Christina de Martinez. He also operated the Warner Renowned Remedies Company, which produced some products offered by mail order. Warner died in January, 1923, and is buried alongside his first wife, Martha, in Lakeview Cemetery in Skaneateles, NY. His legacy is his patent medicine empire that produced remedies sold around the world as well as the bottles in which those remedies were contained. The bottles are prized by collectors.