Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Чикаго Стагс – 1946 жылдан 1950 жылға дейін Чикаго қаласында негізделген Ұлттық баскетбол қауымдастығының (NBA) командасы.
The Chicago Stags were a National Basketball Association team based in Chicago from 1946 to 1950.
1946-1947 жылғы маусым
BAA-ның алғашқы жылында Чикаго Стагс Батыс дивизионына қойылды, және 60 ойыннан кейін 38–22 есебімен Сент-Луис Бомберстермен тең болды. 1947 жылғы 31 наурызда екі команда арасындағы шешуші ойында Стагс Бомберстерді қосымша уақытта 73–66 есебімен жеңіп, дивизионды жеңіп, бірінші турдан кейін өтті. Бастапқы плей-офф форматы бойынша, екі дивизион чемпионы жартылай финалда кездесті. Стагс, Стагстен жақсы нәтиже көрсеткен жалғыз команда Вашингтон Капитолсын 4–2 есебімен жеңіп, BAA финалында Филадельфия Уорриорзға 4–1 есебімен жеңілді.
In the BAA's inaugural year, the Chicago Stags were placed in the Western Division, and after 60 games were tied with the St. Louis Bombers at 38–22 each. A tiebreaker game between the two teams on March 31, 1947, resulted in the Stags defeating the Bombers in overtime, 73–66, to clinch the division and a first round bye. Under the initial playoff format, the two division champions faced each other in the Semifinals. The Stags defeated the Washington Capitols, the only team to finish with a better record than the Stags, 4–2, and went on to lose to the Philadelphia Warriors in the BAA Finals, 4–1.
1947-48 жылғы маусым
Келесі маусымда "Стегс" өз дивизионында 28–20 есебімен екінші орынды иеленді, "Сент-Луис Бомберз" командасынан бір ойын қалып қойып, лигада жалпы екінші орын алды. Плей-оффта олар Вашингтон Капитолс командасымен өткізген тай-брейк ойынын жеңіп, бірінші раундта Бостон Селтикспен ойнауға мүмкіндік алды. "Стегс" жеңіске жетіп, екінші жыл қатарынан жартылай финалға өтті. Бірақ, олар болашақ чемпиондар, Балтимор Буллетс командасына еңістік тапты.
The next season, the Stags finished second in their division with a 28–20 record, one game behind the St. Louis Bombers, and second overall in the league. In the playoffs, they won a tiebreaker game against the Washington Capitols, advancing to play the Boston Celtics in the First Round. The Stags won, moving into the Semifinals for the second consecutive year. However, they were defeated by the eventual champions, the Baltimore Bullets.
1948-1949 жылғы маусым
Келесі жылы «Стегс» 38–22 есебімен үшінші орынды алды, дивизион жеңімпазы «Рочестер Рояльс» командасынан жеті ойын қалып қойды. Плей-оффқа қатысушы командалар саны алтыдан сегізге дейін артты, және «Стегс» дивизион жартылай финалында «Миннеаполис Лейкерс» командасымен ойнады, онда 2:0 есебімен жеңілді.
The next year, the Stags finished third, 38–22, seven games behind division winning Rochester Royals. The playoffs were expanded from six to eight teams, and the Stags played the Minneapolis Lakers in the Division semifinals where they lost 2–0.
1949-1950 жылғы маусым
Соңғы маусымда «Стегс» командасы 40–28 есебімен «Форт-Уэйн Цоллнер Пистонс» командасымен үшінші орынды бөлісті және дивизион жартылай финалында қайтадан «Лейкерске» есе жіберді.
In their final season, the Stags finished tied for third with the Fort Wayne Zollner Pistons with a 40–28 record, and again lost to the Lakers in the Division semifinals.
Abe Saperstein сатып алды, аты өзгертілді және бүктірілді
1950 жылы маусымда атақты Гарлем глобтроттерінің иесі Эйб Саперштейн «Стегс» командасын сатып алды. Тамыз айында Саперштейн команданың «Чикаго Брюинс» деп аталатынын және Чикаго стадионында өзінің «Глобтроттерс» командасымен көптеген үй ойындарында екі ойыннан тұратын матчтар өткізетінін мәлімдеді, мұндай шараны бұрынғы «Стегс» командасы да бірнеше рет өткізген болатын (іс жүзінде, «Стегс» командасының соңғы плей-офф ойыны «Троттерс» командасының қатысуымен өткен үш ойыннан тұратын матчтың бір бөлігі болды). «Брюинс» сондай-ақ Детройт, Милуоки, Пеория (Иллинойс штаты), Сент-Луис, Канзас-Сити және Цинциннати сияқты қалаларда «үй ойындарын» өткізуді жоспарлады, бұл «Брюинс» командасын аймақтық франшизаға айналдырды. Алайда, қыркүйек айында Саперштейннің клубты сатып алу туралы келісімі күшін жойды, ол ұсынысын кері тартып алып, НБА президенті Морис Подолоффтан сатып алу бағасының жартысы шамасындағы 20 000 доллар көлеміндегі ақшасын қайтаруды сұрады. Саперштейн НБА-дан ақшасына ештеңе алмағанын мәлімдеді: клубты да, Ұлттық кәсіби баскетбол лигасына (NPBL) өткен төрт бұрынғы «Стегс» ойыншысының шартын да. (Деректерге сәйкес, Подолофф басқа НБА иелерінің тобының тапсырысымен әрекет етіп, «Стегс» командасына 1949–50 маусымын аяқтауға мүмкіндік берген 40 000 долларлық қарызын өтей алмағаны үшін «ипотека» берді.) Бұл Чикагодағы НБА-ның аяқталуын білдірді, 1961 жылға дейін «Чикаго Пэкерс» командасы қосылғанша. 1950 жылдың 25 сәуірінде Боб Кузи «Три Ситис Блэкхокс» командасымен таңдалды, бірақ ол командамен келісімшартқа отырмады. Кузи 10 000 доллар талап етті, ал «Блэкхокс» командасының иесі Бен Кернер келіссөздер барысында 6 000 доллар ұсынды. Содан кейін Кузи «Стегс» командасына сатылды. «Стегс»/«Брюинс» командасы таратылғаннан кейін, 1950 жылдың 5 қазанында олардың ойыншыларын лига бойынша бөлу үшін таратпалы драфт өтті, нәтижесінде Кузи «Бостон Селтикс» командасына өтті. «Стегс» командасы НБА-дан тез кетіп қалған жеті команданың бірі болды: «Андерсон Пэкерс», «Шебойган Ред Скинс» және «Ватерлоо Хокс» командалары NPBL-ге өтті, ал Чикаго, Денвер және Сент-Луис командалары таратылды, бұл 1950–51 маусымының басында лиганы 17 командадан 11 командаға дейін қысқартты. (Жағдай 1951 жылдың қаңтарында одан да нашарлап, «Вашингтон Капитолс» командасы да таратылды, нәтижесінде НБА командаларының саны онға дейін азайды.) НБА екі рет Чикагоға оралды, алдымен 1961–1963 жылдар аралығында «Пэкерс»/«Зефирлер» (қазіргі «Вашингтон Визардс») командасымен, ал 1966 жылдан бері «Буллз» командасымен.
Abe Saperstein, owner of the famed Harlem Globetrotters, bought the Stags in June 1950. In August, Saperstein announced that the team would be known as the Chicago Bruins and would play double headers with his Globetrotters on most of its home dates in Chicago Stadium, something the now former Stags had already done several times (in fact, the Stags final playoff game was part of a triple header that also involved the Trotters). The Bruins also planned on playing "home games" in such cities as Detroit, Milwaukee, Peoria, Illinois, St. Louis, Kansas City and Cincinnati, making the Bruins a regional franchise. However, by September, Saperstein's deal to buy the club fell apart when he withdrew his offer and requested NBA president Maurice Podoloff return his $20,000 deposit, reportedly half of the purchase price. Saperstein claimed he had received "exactly nothing" from the NBA for his money: neither the club nor the contract of four ex Stags players who jumped to the National Professional Basketball League. (Supposedly, Podoloff, acting on behest of a group of other NBA owners, "foreclosed" on the Stags due to their inability to repay a $40,000 loan that enabled them to finish the 1949–50 season in the first place.) It marked the end of the NBA in Chicago until the Chicago Packers were joined in 1961. On April 25, 1950, Bob Cousy was drafted by the Tri Cities Blackhawks but did not sign with the team. Cousy wanted $10,000 and Blackhawks owner Ben Kerner countered with $6,000 in negotiations. Cousy was then sold to the Stags in a trade. When the Stags/Bruins folded, a dispersal draft was held on October 5, 1950, to divide their players throughout the league, with Cousy going to the Boston Celtics. The Stags were one of seven teams that quickly left the NBA: the Anderson Packers, Sheboygan Red Skins and Waterloo Hawks jumped to the NPBL, while Chicago, Denver and St. Louis folded, shrinking the loop from 17 teams to 11 at the dawn of the 1950–51 season. (The situation got worse in January 1951 as the Washington Capitols folded as well, bringing the number of NBA teams down to ten.) The NBA would return to Chicago twice, first with the Packers/Zephyrs (now the Washington Wizards) from 1961 to 1963 and since 1966 with the Bulls.
Арена
Stags командасы Чикаго стадионында ойнады, ол 1800 West Madison Street көшесінде орналасқан және 1995 жылы United Center салу үшін бұзылып жатылды; кейін 1966 жылдан 1994 жылға дейін Bulls командасының үй аренасы болды.
The Stags played at Chicago Stadium, which was located at 1800 West Madison Street and was demolished in 1995 to make way for the United Center; it later served as the home court of the Bulls from 1966 to 1994.
Баскетбол даңқының залы
Чикаго Стейгс Атақтылар залы
Chicago Stags Hall of FamersPlayers No. Name Position Tenure Inducted 19 Andy Phillip G 1947–1950 1961CoachesName Position Tenure InductedHarold Olsen Head coach 1946–1949 1959
Ойыншылар
Chicago Stags Hall of FamersPlayers No. Name Position Tenure Inducted 19 Andy Phillip G 1947–1950 1961CoachesName Position Tenure InductedHarold Olsen Head coach 1946–1949 1959
No. Аты-жөні Позициясы Қызмет еткен жылдары Кірген жылы
19 Энди Филипп Қорғаушы 1947–1950 1961
Chicago Stags Hall of FamersPlayers No. Name Position Tenure Inducted 19 Andy Phillip G 1947–1950 1961CoachesName Position Tenure InductedHarold Olsen Head coach 1946–1949 1959
Жаттықтырушылар
Chicago Stags Hall of FamersPlayers No. Name Position Tenure Inducted 19 Andy Phillip G 1947–1950 1961CoachesName Position Tenure InductedHarold Olsen Head coach 1946–1949 1959
Аты-жөні Позициясы Қызмет еткен жылдары Кірген жылы
Харольд Олсен Бас жаттықтырушы 1946–1949 1959
Chicago Stags Hall of FamersPlayers No. Name Position Tenure Inducted 19 Andy Phillip G 1947–1950 1961CoachesName Position Tenure InductedHarold Olsen Head coach 1946–1949 1959
Салдары
Чикаго Буллс, қаланың қазіргі НБА командасы, 2005-2006 жылғы НБА маусымында НБА-ның "Hardwood Classics" бағдарламасы аясында 1946 жылғы "Стегс" командасының формасының көшірмелерін киді (олар оларды 2005 жылдың 5 желтоқсанында, 2006 жылдың 22 ақпанында және 2006 жылдың 16 сәуірінде киді).
The Chicago Bulls, the city's current NBA team, wore replicas of the 1946 Stags uniforms during the 2005–06 NBA season as part of the NBA's "Hardwood Classics" program (they wore them on December 5, 2005, February 22, 2006, and April 16, 2006).