Кіріспе
Бұрынғы қызыл шамдар ауданы, Монтана штатының Бутте қаласы. Венера аллеясы (сонымен қатар «сойқы», «жағымды» және «иіссіз» аллеясы деп те белгілі) 19-шы ғасырдың соңынан 20-шы ғасырдың басына дейін гүлденді және Америка батысындағы ашық түрде көтерілген қалалық жезөкшелік аудандарының соңғыларының бірі болды, олардың бірі Рено, Невадада да болды. 1970 жылдары жабылды. Кірпішпен қапталған аллеяның бойында әрбір кіреберістің үстінде бір шамды ақ шам ілінген «жатақханалар» орналасқан. 1890 жылы қала басшылары тарапынан заңсыз деп жарияланғанмен, мекемелер қалалық полицияға пара беру арқылы қызметін жалғастырды. Аллеяның солтүстік жағында әйгілі «екі қабатты» жатақханалар орналасқан, аллея деңгейіндегі жатақханалардың үстіне ағаш тақтайлар орнатылып, екінші қатар жатақханалар салынған. Жатақханаларда жұмыс істеген әйелдер әдетте жарқын түсті, қысқа юбкалы көйлектер киіп, клиенттерді тарту үшін терезеде тұратын. Жатақханалардың ішінде жақын маңдағы барлар мен дәмханалардан сусын немесе тағам тапсырыс беруге арналған қоңырау құрылғылары орнатылған. 1903 жылы Буттеде жезөкшелік реттелді.
Venus Alley (also known as Whore, Pleasant and Piss Alley) It flourished from the late 19th century through the early 20th century and was one of the last openly tolerated urban prostitution districts in the American West, along with the one in Reno, Nevada. It was closed in the 1970s. The brick lined alley was lined with "cribs", overhung with a single white light bulb over each entrance. Although made illegal in 1890 by the city fathers, the establishments continued to operate by bribery of the city police. The north side of the alley was lined with the famous "double deckers", where the alley level cribs were surmounted by a wooden planks and a second row of cribs. The women who worked the cribs typically wore brightly colored and short skirted dresses, and would stand in the windows to attract customers. The cribs were equipped with call boxes for ordering drinks or food from nearby bars and noodle parlors. In 1903, prostitution was regulated in Butte.
Құлдырау
Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін балабақшалар қайта ашылды, бірақ 1954 жылы, қаланың бір жыл бұрын Ұлттық тарихи ескерткіш деп танылғаннан кейін, бұзылып жатыр. "Виндзор" қонақ үйі, бұрынғы жынысқорлық ошағы, 1968 жылы өртке соғып жабылды. Оның иесі, Беверли Снодграсс, кірісінен айырылғаны туралы шағымдану үшін Вашингтонға сенаторына барды. Ол Батт полициясына ай сайын 700 доллар қорқыныш үшін төлеп отырғанын мәлімдеді. Сенатор Майк Мэнсфилд бұл мәселенің федералдық емес, жергілікті екенін шешті. "Грейт Фоллс Трибьюн" газетінде жасырын әрекеттер туралы жарияланған сегіз бөлімдік мақаладан кейін, Буттедегі қалған үш жынысқорлық ошағы жабылды. "Дюмас" борделі жақын арада қайта ашылып, 1982 жылға дейін жұмыс істеді. Оның жабылуы аймақтағы соңғы мыс кенінің жабылуымен бірге болды. "Дюмас" борделінің ғимараты және кірпішпен қапталған көше әлі де Бутте қаласының орталық бөлігінде сақталған және туристерді қызықтыратын орынға айналды.