Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Адамның сүйек дамуының дәрежесі
Degree of a person's skeletal development
Сүйек жасы – адамның сүйек дамуының дәрежесі. Балаларда сүйек жасы физиологиялық жетілудің өлшемі болып табылады және өсу аномалияларын, эндокриндік бұзылыстарды және басқа да медициналық жағдайларды диагностикалауға көмектеседі. Адам жасушадан балалық шаққа, жасөспірімдікке және жас ересекке дейін өсіп-өнуі кезінде сүйектерінің көлемі мен пішіні өзгереді. Бұл өзгерістерді рентген және басқа да бейнелеу әдістерімен көруге болады. Пациенттің сүйектерінің сыртқы түрін белгілі бір жастағы орташа сүйек пішіні мен өлшеміне сәйкес келетін сүйек суреттерінің стандартты жиынтығымен салыстыру арқылы «сүйек жасын» анықтауға болады. Сүйек жасы адамның биологиялық немесе хронологиялық жасынан өзгеше, ол – туылғаннан бері өткен уақыт. Өсуі шектелген адамдарда сүйек жасы биологиялық жастан кем болуы мүмкін. Сол сияқты, баланың сүйек жасы хронологиялық жасынан ертерек болса, ол қалыптыдан жылдам өсіп жатқанын көрсетеді. Сүйек жасының кешігуі немесе алға жылжуы көбінесе өсудің қалыпты өзгермелілігімен байланысты, бірақ сүйек жасы мен биологиялық жастың арасындағы айтарлықтай ауытқулар емдеуді қажет ететін жасырын медициналық жағдайды білдіруі мүмкін. Баланың қазіргі бойы мен сүйек жасын ересек шақтағы бойын болжау үшін пайдалануға болады. Сүйек жасын өлшеудің басқа да мақсаттарына балалардың конституциялық өсудің кешігуі, ерте жасөспірімдік, қалқанша безінің дисфункциясы, өсу гормонының жетіспеушілігі және басқа да себептермен байланысты тым қысқа немесе тым биік бойлы болу сияқты медициналық жағдайларды диагностикалауға көмектесу кіреді. АҚШ-та адамның сүйек жасын бағалаудың ең көп қолданылатын әдісі – пациенттің сол қолы мен білегінің рентген суретін балалардың сол қолдарының рентген суреттері бар анықтамалық атласпен салыстыру. Бұл атлас қолдың қаңқа құрылымының белгілі бір жастағы орташа адамда қалай көрінетінін көрсетеді. Сүйек жасын бағалаудың басқа да әдістері бар, оның ішінде тізе немесе шынтақ сүйектерін анықтамалық атласпен рентгенмен салыстыру және магниттік-резонанстық бейнелеу әдістері.
Bone age is the degree of a person's skeletal development. In children, bone age serves as a measure of physiological maturity and aids in the diagnosis of growth abnormalities, endocrine disorders, and other medical conditions. As a person grows from fetal life through childhood, puberty, and finishes growth as a young adult, the bones of the skeleton change in size and shape. These changes can be seen by x ray and other imaging techniques. A comparison between the appearance of a patient's bones to a standard set of bone images known to be representative of the average bone shape and size for a given age can be used to assign a "bone age" to the patient. Bone age is distinct from an individual's biological or chronological age, which is the amount of time that has elapsed since birth. Discrepancies between bone age and biological age can be seen in people with stunted growth, where bone age may be less than biological age. Similarly, a bone age that is older than a person's chronological age may be detected in a child growing faster than normal. A delay or advance in bone age is most commonly associated with normal variability in growth, but significant deviations between bone age and biological age may indicate an underlying medical condition that requires treatment. A child's current height and bone age can be used to predict adult height. Other uses of bone age measurements include assisting in the diagnosis of medical conditions affecting children, such as constitutional growth delay, precocious puberty, thyroid dysfunction, growth hormone deficiency, and other causes of abnormally short or tall stature. In the United States, the most common technique for estimating a person's bone age is to compare an x ray of the patient's left hand and wrist to a reference atlas containing x ray images of the left hands of children considered to be representative of how the skeletal structure of the hand appears for the average person at a given age. Other techniques for estimating bone age exist, including x ray comparisons of the bones of the knee or elbow to a reference atlas and magnetic resonance imaging approaches.
Өлшеу әдістері
Тірі баланың сүйек жасын бағалау әдетте баланың сүйектерінің суреттерін, белгілі бір жастағы және жыныстағы сау балалардан алынып, атласқа жинақталған орташа скелет модельдерінің суреттерімен салыстыру арқылы жасалады. Сүйек жасын анықтау үшін бағаланатын сүйек дамуының ерекшеліктері: сүйектердің болуы (кейбір сүйектер әлі сүйектелген бе), сүйектердің мөлшері мен пішіні, минералдану деңгейі (немесе сүйектеу), сондай-ақ эпифиздер мен метафиздер арасындағы бірігу дәрежесі. 1898 жылы Джон Поланд жариялаған алғашқы атлас сол қол мен білезік, тізе және шынтақтың рентген суреттерінен тұрды. Енді, сипатталған атлас әдісіне балама ретінде "бір сүйекті әдіс" бар, онда жеке сүйектерге жетілу шкалалары тағайындалады.
Estimating the bone age of a living child is typically performed by comparing images of their bones to images of models of the average skeleton for a given age and sex acquired from healthy children and compiled in an atlas. Features of bone development assessed in determining bone age include the presence of bones (have certain bones ossified yet), the size and shape of bones, the amount of mineralization (also called ossification), and the degree of fusion between the epiphyses and metaphyses. The first atlas published in 1898 by John Poland consisted of x ray images of the left hand and wrist. knee, and elbow. An alternative approach to the atlas method just described is the so called "single bone method" where maturity scales are assigned to individual bones.
Қол мен қолтықтың сүйектерін бағалау
Сүйек жасын анықтаудың ең көп қолданылатын екі әдісі науқастың сол қолының, саусақтарының және білегінің артқы-алдыңғы рентген суретіне негізделген. Тек сол қол мен білегіні ғана түсірудің себебі – қолды аз дозадағы сәулелендіру арқылы рентгенге түсіру оңай, және бір суретте көптеген сүйектер көрінеді. Сонымен қатар, көптеген адамдар оң қолды жиі қолданады, сондықтан сол қолдың жарақат салдарынан деформациялану мүмкіндігі азырақ. Соңында, балаға берілетін зиянды иондаушы сәулеленудің мөлшерін азайту мақсатында тек білек пен қол ғана түсіріледі. Грейліх пен Пайл атласы әртүрлі балалардың сол қолы мен білегінің рентген суреттерін қамтиды, олар белгілі бір жастағы қол сүйектерінің орташа көрінісінің жақсы үлгілері деп есептеледі. Атласта 3 айдан 19 жасқа дейінгі ұлдар мен 3 айдан 18 жасқа дейінгі қыздар үшін 3 айдан 1 жылға дейінгі аралықта хронологиялық тәртіппен орналастырылған суреттер жинағы бар. Грейліх пен Пайл атласындағы суреттер 1931 және 1942 жылдар аралығында Brush Foundation Адамның өсуі мен дамуы жөніндегі зерттеуіне қатысқан сау ақ нәсілді ұлдар мен қыздардан алынған. TW әдістері жеке сүйектерді бағалаудан және әрбір сүйектің жетілу дәрежесіне сәйкес әріптік баға беруден тұрады. Содан кейін бағаланған барлық сүйектердің ұпайлары қосылып, осы қосынды пациенттің жынысына байланысты ұлдар немесе қыздар үшін іздеу кестесі арқылы сүйек жасына сәйкестендіріледі.
The two most common techniques for estimating bone age are based on a posterior anterior x ray of a patient's left hand, fingers, and wrist. The reason for imaging only the left hand and wrist are that a hand is easily x rayed with minimal radiation and shows many bones in a single view. Further, most people are right hand dominant and the left hand is therefore less likely to be deformed due to trauma. Finally, only the wrist and hand are imaged out of a desire to minimize the amount of potentially harmful ionizing radiation delivered to a child. The Greulich and Pyle atlas contains x ray images of the left hands and wrists of different children deemed to be good models of the average appearance of the bones of the hand at a given age. The atlas has a set of images arranged in chronological order by age for males ranging from 3 months to 19 years and for females ranging from 3 months to 18 years in varying intervals of 3 months to 1 year. Images in the Greulich and Pyle atlas came from healthy white boys and girls enrolled in the Brush Foundation Study for Human Growth and Development between the years 1931 and 1942. The TW methods consist of evaluating individual bones and assigning a letter grade to each bone based on its degree of maturation. Next, the scores for all evaluated bones are compiled into a sum, and that sum is correlated to bone age through a lookup table for males or females depending on the sex of the patient.
Хемискелтон әдісі
Жаңа туған баланың қолы мен білегіндегі сүйектер өмірінің бірінші жылында көп өзгермейді. Сәбидің сүйек жасын бағалаудың баламалы әдістерінің бірі – баланың денесінің сол жағындағы сүйектелу ошақтарының санын санау, бұл үшін жартылай скелетті рентгенге түсіру қажет. Бұл әдіс дененің тек бір аймағына назар аударудан туындайтын сүйек жасын бағалаудағы қателіктерден аулақ болу үшін жасалды. Ол мойын омыртқаларын пайдаланып, оларды қол-білек аймағы сияқты сенімді және дұрыс деп тапты. Ол ерлер мен әйелдер үшін сүйек жасын бағалау стандартын жасады. Бұл әдістің артықшылығы – егер омыртқалар жақтық цефалометриялық рентген суретінде бұрыннан тіркелген болса, қосымша рентген сәулелену қажеттілігін жояды. Бұл әдіс – мойын омыртқасының жетілу әдісі деп аталады.
The bones in the hand a wrist in a newborn do not change much in the first year of life. Alternative techniques for estimating bone age in infancy include tallying the number of ossification centers present in the left half of the infant's body requiring a hemiskeleton x ray. This technique was created to avoid errors in estimating bone age thought to arise from focusing on only one area of the body. used the cervical vertebrae and found them to be as reliable and valid as the hand wrist area for assessing skeletal age. He developed a series of standards for the assessment of skeletal age for both males and females. This method has the advantage of eliminating the need for additional radiographic exposure in cases where the vertebrae have already been recorded on a lateral cephalometric radiographic. This method is called the Cervical vertebral maturation method
Hassel & Farman (1995) екінші, үшінші және төртінші мойын омыртқаларына (C2, C3, C4) негізделген индекс жасады және атлас омыртқасының жетілуінің қол-білек сүйектерінің жетілуімен тығыз байланысты екенін дәлелдеді. Easy Age сияқты омыртқалық әдістерді қолдануды жеңілдету үшін бірнеше смартфондық қосымшалар жасалды.
Hassel & Farman (1995) developed an index based on the second, third, and fourth cervical vertebrae (C2, C3, C4) and proved that atlas maturation was highly correlated with skeletal maturation of the hand wrist. Several smartphone applications have been developed to facilitate the use of vertebral methods such as Easy Age.
Клиникалық маңызы
Педиатриялық медицинада пациенттің сүйек жасын бағалау баланың қалыпты дамуын анықтау үшін қолданылады.
Assessment of a patient's bone age is used in pediatric medicine to help determine if a child is growing normally.