Кіріспе

Сүйек жарақаттарынан емделу

Сүйек жазылуы немесе сынықтардың жазылуы – бұл дене сынық сүйекті жазылуына көмектесетін көбелек процесі. Әдетте, сүйек сынықтарының емделуі дәрігердің орын ауысқан сүйектерді қайта орналастыруынан (итеруден) тұрады, анестезиямен немесе анестезиясыз, олардың орнын бекіту және содан кейін сүйектің табиғи жазылу процесін күту. Жеткілікті мөлшердегі қоректік заттардың қабылдануы сынықтардың жазылуының толықтығына маңызды әсер ететіні анықталды. Жасы, сүйек түрі, дәрілік терапия және бұрыннан бар сүйек патологиясы – жазылуға әсер ететін факторлар. Сүйек жазылудың мақсаты – басқа тіндерде байқалатын, құрылымдық әлсіздік немесе деформация тудыратын із қалдырмай жаңа сүйек жасау. Сүйектің толық жазылу процесі шығу немесе сыну бұрышына байланысты болуы мүмкін. Сүйек қалыптасуы әдетте жазылу процесінің барлық кезеңін қамтиды, бірақ кейбір жағдайларда сынықтың ішіндегі сүйек миы соңғы қайта құру кезеңінен екі немесе одан аз апта бұрын жазылуы мүмкін. Иммобилизация және хирургиялық араласу жазылуға көмектесе алады, бірақ сынық ақырында физиологиялық процестер арқылы жазылады. Жазылу процесін негізінен периостеум (сүйекті жабатын дәнекер тінді мембранасы) анықтайды. Периостеум – сүйек жазылуы үшін қажетті хондробластар мен остеобластарға айналатын алғашқы жасушалардың бір көзі. Алғашқы жасушалардың басқа көздері – сүйек кемігі (бар болса), эндостеум, кішкентай қан тамырлары және фибробластар.

Негізгі емдеу

Бастапқы жазылу (немесе тікелей жазылу) тұрақты, анатомиялық дұрыс жағдайға келтіруді, ешқандай тігізгіштіктердің қалыптаспауын қажет етеді. Мұндай жазылуда сүйек ламеллалары, Хаверсиялық каналдар мен қан тамырлары каллус (сүйек тігізгіші) пайда болмай қайта құрылады. Бұл процесс бірнеше айдан бірнеше жылға дейін жалғасуы мүмкін.

Реакция

Сүйек сынығынан кейін қан жасушалары жарақаттанған жерге жақын жиналады. Сынықтан кейін көп ұзамай қан тамырлары тарылып, қан кету тоқтатылады. Бірнеше сағат ішінде қан тамырларынан тыс қан жасушалары гематома деп аталатын қан қыстысын құрайды, ол кальоздың қалыптасуы үшін үлгі ретінде қызмет етеді. Бұл жасушалар, макрофагтарды қоса алғанда, цитокиндер сияқты қабыну медиаторларын (ісік некрозы факторы альфа (TNFα), интерлейкин 1 отбасысы (IL 1), интерлейкин 6 (IL 6), 11 (IL 11) және 18 (IL 18)) бөліп шығарады және қан капиллярларының өткізгіштігін арттырады. Қабыну 24 сағатта ең жоғары шағына қарайды және жеті күн ішінде аяқталады. TNFα ісік некрозы факторы рецепторы 1 (TNFR1) және ісік некрозы факторы рецепторы 2 арқылы мезенхималық дің жасушаларының (сүйек миынан шыққан) остеобласттар мен хондроциттерге дифференциациялануын қамтамасыз етеді. Стромальды жасушадан туындаған фактор 1 (SDF 1) және CXCR4 мезенхималық дің жасушаларын тартуды қамтамасыз етеді. IL 1 және IL 6 сүйек жазылуы үшін ең маңызды цитокиндер. IL 1 кальоз бен қан тамырларының қалыптасуын ынталандырады. IL 6 остеобласттар мен остеокласттардың дифференциациялануын күшейтеді.