Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Шервуд Б. Идсо (12 маусым 1942 жылы туған) – климаттың өзгеруі туралы ғылыми консенсусты қабылдамайтын Көмірқышқыл газы мен жаһандық өзгерістерді зерттеу орталығының президенті. Бұрын ол АҚШ Ауыл шаруашылығы министрлігінің Ауыл шаруашылығы ғылыми-зерттеу қызметіндегі ғылыми-зерттеу физигі болған, АҚШ-тың Феникс қаласындағы Суды сақтау зертханасында 1967 жылдың маусым айынан бастап жұмыс істеді. Ол сонымен қатар осы кезеңнің көп бөлігінде Аризона мемлекеттік университетімен тығыз байланыста болды, геология, география және ботаника мен микробиология кафедраларында адъюнкт-профессор болып қызмет етті. Оның екі ұлы, Крейг пен Кит, сәйкесінше, Көмірқышқыл газы мен жаһандық өзгерістерді зерттеу орталығының негізін қалаушысы және вице-президенті. Идсо 500-ден астам жарияланымның авторы немесе авторларының бірі, соның ішінде "Көмірқышқыл газы: дос па, жау ма?" (1982) және "Көмірқышқыл газы және жаһандық өзгерістер: Жердің өзгеруі" (1989) кітаптары. Ол 1973 жылдан 1993 жылға дейін халықаралық "Ауыл шаруашылығы және орман метеорологиясы" журналының редакциялық алқасында қызмет етті, ал 1993 жылдан бері "Экологиялық және тәжірибелік ботаника" журналының редакциялық алқасында қызмет етеді. Карьерасы барысында ол 56 түрлі ғылыми журнал мен 17 түрлі қаржыландыру агенттігінің қолжазбаларын рецензент ретінде қарады, бұл өте кең салалық спектрді білдіреді. Ол ISI-ның ең көп сілтемеленген зерттеушісі.
Sherwood B. Idso (born June 12, 1942) is the president of the Center for the Study of Carbon Dioxide and Global Change, which rejects the scientific consensus on climate change. Previously he was a Research Physicist with the U. S. Department of Agriculture's Agricultural Research Service at the U. S. Water Conservation Laboratory in Phoenix, Arizona, where he worked since June 1967. He was also closely associated with Arizona State University over most of this period, serving as an adjunct professor in the Departments of Geology, Geography, and Botany and Microbiology. His two sons, Craig and Keith, are, respectively, the founder and vice president of the Center for the Study of Carbon Dioxide and Global Change. Idso is the author or co author of over 500 publications including the books Carbon Dioxide: Friend or Foe? (1982) and Carbon Dioxide and Global Change: Earth in Transition (1989). He served on the editorial board of the international journal Agricultural and Forest Meteorology from 1973 to 1993 and since 1993 has served on the editorial board of Environmental and Experimental Botany. Over the course of his career, he has been an invited reviewer of manuscripts for 56 different scientific journals and 17 different funding agencies, representing an unusually large array of disciplines. He is an ISI highly cited researcher.
Ерте өмір және білім
Шервуд Идсо 1942 жылдың 12 маусымында Миннесота штатының Thief River Falls қаласында дүниеге келді және 1960 жылы орта мектепті бітіргенге дейін сол қалада тұрды.
Sherwood Idso was born in Thief River Falls, Minnesota on June 12, 1942, where he lived until graduating from high school in 1960.
Климаттық ғылым
1972 жылы Идсо "Америкалық хабуб" атты мақала жариялады, онда ол 1971 жылы 16 шілдеде Аризонада болған және Тусоннан Феникске дейін созылған үлкен шаң дауыл туралы мәлімет берді. 1980 жылы Idso зерттеу жариялады, онда климаттың сезімталдығы шамамен 0,3°C ғана, яғни қалыпты қабылданған мәннің оннан бір бөлігі екені қорытындыланды. Келесі жылы ол НАСА-ның жаһандық жылыну болжамдарына қарсы шығып, олардың "шамамен 10 есе артық" екенін айтты, сондай-ақ оның пікірінше, жаһандық жылыну ауыл шаруашылығына пайдалы әсер етеді деп қосты. 1984 жылы Идсо А.Ж. Брейзелмен бірлесіп Nature журналында зерттеу жариялады, онда Ұлттық ғылым академиясының өткен жылы жариялаған есебіне қайшы, көмірқышқыл газ деңгейінің өсуі өзендердегі су ағынын арттырады деген қорытынды жасалды. Зерттеу авторлары NAS есебі өсімдіктерге көмірқышқыл газ деңгейінің өсуінің әсерін ескермегендіктен, кері нәтижеге келгенін дәлелдеді. 1997 жылы жарық көрген "Жаһандық жылыну: ғылым мен саясат" кітабында Идсо: "Атмосферадағы көмірқышқыл газ концентрациясының үнемі артуы салдарынан жер бетінде жаһандық жылыну болатынына менің сенуіме ешқандай себеп жоқ" деді. 1998 жылғы "Жаһандық жылыну: ықтимал климат өзгерісіне скептик көзқарасы" атты мақаласында Идсо: "Бұл салқындату күштерінің бірнешеуі ауадағы көмірқышқыл газдың екі еселенуінен күтілетін парниктік эффектіге тең, бірақ кері таңбалы деп бағаланды, бұл менің ойымша, Жер атмосферасындағы көмірқышқыл газдың үнемі жиналуынан температураның айтарлықтай өзгеруі болмайды" деді.
In 1972, Idso published an article called "An American Haboob", in which he documented a large dust storm in Arizona which occurred on July 16, 1971, and which stretched from Tucson to Phoenix. In 1980, Idso published research which concluded that climate sensitivity was probably only about 0.3 °C, about a tenth of the generally accepted value. The following year, he opposed NASA's global warming predictions, saying they were "about 10 times too great," adding that, in his view, global warming would have a beneficial effect on agriculture. In 1984, Idso, along with A. J. Brazel, published a study in Nature which concluded, contrary to a report the National Academy of Sciences released the previous year, that rising CO2 levels would increase streamflow. The study's authors argued that the NAS report came to the opposite conclusion because it neglected the effect of rising CO2 levels on plants. In the 1997 book, Global Warming: The Science and the Politics Idso said: "I find no compelling reason to believe that the earth will necessarily experience any global warming as a consequence of the ongoing rise in the atmosphere's carbon dioxide concentration." In the 1998 paper, induced global warming: a skeptic's view of potential climate change Idso said: "Several of these cooling forces have individually been estimated to be of equivalent magnitude, but of opposite sign, to the typically predicted greenhouse effect of a doubling of the air’s content, which suggests to me that little net temperature change will ultimately result from the ongoing buildup of in Earth's atmosphere."