Кіріспе

Евдокия Федоровна Лопухина (9 тамыз 1669 – 7 қыркүйек 1731) – Ұлы Петрдің бірінші әйелі, және Ресей монархының соңғы этникалық орыс, шетелдік емес әйелі болған. Ол – царевич Алексей Петровичтің анасы және Ресей Петр II-нің әкесінен келген әжесі.

Ерте өмір

Евдоксия Федор Абрамович Лопухин мен Устиния Богдановна Ртищеваның қызы ретінде дүниеге келді, осылайша Лопухин әулетінің мүшесі және ақсүйек атанды.

Сарица

Евдоксияның анасы атақты бояр Федор Ртищевпен туыс болғандықтан, оны патша анасы Наталья Нарышкина патшаның әйелі ретінде таңдады. Ол 1689 жылы патшайым болып киеленді.

Кейінгі жылдар

Алайда жергілікті игумен оған үйленген әйел сияқты өмір сүруге рұқсат берді. Ол тіпті Степан Глебов деген офицермен махаббатқа түсті. Тоғыз жыл өткен соң, Ұлы Петр олардың қарым-қатынасын білгенде, Глебовты тікелей тіктеп өлім жазасына кесті. Бірте-бірте Евдокия мен оның ұлы Петрдің реформаларына қарсылықтың ортасына айналды, әсіресе шіркеу шенеуніктерінен. Димитрий Ростовтық өз уағыздарында Евдоксияны "біздің ұлы патшайымыз" деп атап, оның таққа оралуын болжады. Бұл консервативті партия 1718 жылы Петр таратып жіберді. Ресей тағына мұрагер Алексей Петровичтің ісін қарау кезінде, оны қолдаған барлық епископтар өлімге кесілді, ал Евдоксия Ладога монастыріна ауыстырылды. Петрдің қайтысынан және оның екінші әйелі Екатерина I таққа отырғаннан кейін, Евдоксия Санкт-Петербург маңындағы Шлиссельбург бекінісіне құпия түрде көшірілді, онда ол мемлекеттік тұтқын ретінде қатаң күзетте ұсталды. 1727 жылы оның немересі Петр II Ресей тағына көтеріліп, оны дереу Мәскеуге шақырды. Ол бұрынғы астанаға зор салтанатпен оралды және 1731 жылы қайтыс болғанға дейін Новодевичье монастырында жеке кеңесшілерді ұстауға рұқсат алды. 1730 жылы Петр II одан бұрын қайтыс болғаннан кейін, ол жаңа монархқа үміткерлердің бірі болды, бірақ ол өзінің туысқан қызы Императрица Аннаның пайдасына бас тартты, сондықтан Анна оны құрметтеуді жалғастырды.