Кіріспе

Канадалық хабаршы, жазушы, заңгер және саясаткер Джулия Верлин ЛаМарш (20 желтоқсан 1924 – 27 қазан 1980) – канадалық саясаткер, заңгер, автор және хабаршы. 1963 жылы ол федералдық кабинет министрі қызметін атқарған екінші әйел болды. Премьер-министр Лестер Пирсонның 1960 жылдардың ортасы мен соңындағы азшылық үкіметтері кезінде ол Канада зейнетақы қоры мен «Медициналық көмек» жүйесін құруға қатысты заңдарды қабылдауға көмектесті. Мемлекеттік хатшы ретінде ол 1967 жылы Канаданың 100 жылдығын тойлау ісіне жауапты болды. 1968 жылы саясаттан кеткеннен кейін үш кітап жазды және CBC радиосында жеке бағдарламасын жүргізді. 1979 жылы ол қарын безінің қатерлі ісігіне шалдықты және аурухана төсегінде Канада орденімен марапатталды. 1980 жылы алғашқы саяси сайлаудағы жеңісінің 20 жылдығына бірнеше күн жетпей қайтыс болды.

Ерте өмір

ЛаМарш 1924 жылғы 20 желтоқсанда Онтарио штатының Чатем қаласында дүниеге келген. Француз және ағылшын тегінен тараған ол Ниагара шарлауында өсті. ЛаМарш Галифакста Корольдік Канада инженерлері корпусында жұмыс істеді, содан кейін Ванкуверде жапон тілін оқығаннан кейін жапон-канаддық әскерлермен бірге барлау қызметінде жапон тілінен аудармашы болып қызмет етті. Соғыстан кейін ол Торонто университетінің Виктория колледжінде және Осгуд Холлда заңгерлік білім алды, 1950 жылы бітірді. Ол Онтарио адвокатурасына қабылданды және Ниагара шарлауындағы әкесінің заң кеңістігіне қосылды. Оның Ұлттық денсаулық сақтау және әлеуметтік қамтамасыз ету министрі қызмет еткен кезеңі Канада зейнетақы жоспарының енгізілуімен және болашақта Канаданың медициналық сақтандыру жүйесіне айналатын қағидалардың жасалуымен сәйкес келді. 1963 жылғы 17 маусымда ол Парламент Мәжілісінде сөз сөйлеп, былай деді: «Ғылыми дәлелдер көрсетіп тұрғандай, темекі шегу өкпе қатерлі ісігіне себеп болатын факторлардың бірі және сонымен қатар созылмалы бронхит пен жүрек ишемиялық ауруымен байланысты болуы мүмкін». 1968 жылғы телерадио хабарларын тарату туралы заңды Парламентке ұсынды және Әйелдердің мәртебесі жөніндегі Корольдік комиссиясының құрамында жұмыс істеді. 1968 жылғы Либералдық партия басшылығына Пирсонның орнына үміткерді іріктеуде ол Пол Хеллйерді қолдады. Бірінші раундтан кейін Хеллйердің жеңіске жете алмайтыны анық болған соң, ол оны сайлау бюллетеніндегі тізімнен шығарып, Пьер Трюдоны тоқтату үшін басқа кандидатқа қолдау көрсетуге шақырды. Ол конвенция залында айтқан: «Пол, сен [Роберт] Винтерске баруың керек. Сол жігітке жеңіске жетуге рұқсат берме, Пол, ол тіпті либерал емес» деген сөздері CBC телеарнасы арқылы тікелей эфирде таратылды, ол бұл туралы білмеді. Трюдо партия басшылығына сайланғаннан кейін ол саясаттан шықты.

Саяси мансаптан кейінгі өмір

Саясаттан кейін ол заңгерлік жұмысына қайта оралды. Ол көбінесе азаматтық құқықтар істерін қабылдады, соның ішінде 1974 жылы ЛГБТ құқықтарына қатысты маңызды істе "Брансуик төртеуінің" қорғауын жүзеге асырды. Ол 1969 жылы "Алтын қозғақтағы құстың естеліктері" атты саяси өмірбаянын жариялады, және кітап өте жақсы сатылды. ЛаМарш 1974 жылы CBC радиосында "This Country in the Morning" бағдарламасын жүргізумен қатар, жартылай уақыт жұмыс істеді. 1975 жылдың күзінен 1976 жылдың көктеміне дейін ол өзінің "Джуди" атты жеке бағдарламасын жүргізді. Бағдарлама ел бойынша жұмыс күндері сағат 9:00-ден 12:00-ге дейін көрсетілді. 1975 жылдың сәуір айында Онтарионың премьер-министрі Уильям Дэвис оны коммуникация индустриясындағы зорлық-зомбылық жөніндегі Онтарио үкіметінің Корольдік комиссиясын басқаруға тағайындады. Бірнеше айдан кейін, алғашқы федералдық саяси жеңісінің 20 жылдығына санаулы күндер қалғанда, ол 1980 жылдың 27 қазанында 55 жасында дүниеден өтті. Оның табынына алты әйел көтерілді: Ниагара шарлауынан Эдит Дрогган мен Флоренс Росберг, тележурналист Барбара Фрум, Британдық Колумбия судьясы Нэнси Моррисон, заңгер Памела Верилл Уокер және Канаданың әйелдер мәртебесі жөніндегі кеңесші кеңесінің президенті Дорис Андерсон.