Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Ағылшын-американдық астроном және математик (1866–1938)
English American astronomer and mathematician (1866–1938)
Эрнест Уильям Браун FRS (29 қараша 1866 – 22 шілде 1938) – ағылшын математигі және астрономы, өмірінің көп бөлігін АҚШ-та жұмыс істеген және 1923 жылы америкалық азаматтыққа өткен. Оның өмірлік еңбегі – Айдың қозғалысын зерттеу (ай теориясы) және өте дәл ай кестелерін жасау. Ол сонымен қатар планеталардың қозғалысын зерттеді және Троян астероидтарының орбиталарын есептеп шығарды.
Ernest William Brown FRS (29 November 1866 – 22 July 1938) was an English mathematician and astronomer, who spent the majority of his career working in the United States and became a naturalised American citizen in 1923. His life's work was the study of the Moon's motion (lunar theory) and the compilation of extremely accurate lunar tables. He also studied the motion of the planets and calculated the orbits of Trojan asteroids.
Өмір және мансап
Браун Англияның Халл қаласында Уильям және Эмма Браунның (құрметті есімі Мартин) төрт баласының екіншісі болып дүниеге келді. Әкесі бастапқыда фермер болған, кейін ағаш саудасымен айналысқан. Оның анасы мен кіші інісі 1870 жылы, Браун төртке толмағанда, қызыл жегіден қайтыс болды. Одан кейін ол және оның екі әпкесі бес жылдан соң әкесі қайта үйленгенге дейін бір туысқан әйелдің күтімінде болды.
Brown was born in Hull, England, the second of four children of William and Emma Brown (née Martin). His father was originally a farmer and later became a timber merchant. His mother and younger brother died of scarlet fever in 1870, when Brown was not quite 4 years old. He and his two sisters were then looked after by a maiden aunt, until his father remarried five years later.
Білім және ерте мансап
Браун Гертфордширдегі Тоттеридж Парк мектебінде (қазіргі Дорсет Хаус мектебінің бөлігі) және Халл мен Ист Ридинг колледжінде білім алды. Мектепті бітіргеннен кейін Кембридждегі Крайст колледжіне түсіп, 1887 жылы математикадан алтыншы «Вранглер» атанды және бірінші сыныптық дипломмен аяқтады. Одан кейін Кембриджде аспирантураны жалғастырып, Джордж Говард Дарвиннің жетекшілігімен жұмыс істеді. 1888 жылдың жазында Дарвин Джордж Уильям Хиллдің ай теориясы жөніндегі еңбектерін зерттеуді ұсынды. Бұл зерттеу бағыты Браунның өміріне зор әсер етті. Браун 1889 жылы Крайст колледжінің мүшесі болып сайланды және сол жылы Корольдік астрономиялық қоғамның мүшесі болып қабылданды. 1891 жылы магистр дәрежесін алып, Кембриджден Пенсильвания штатындағы Хаверфорд колледжінде математика оқытушысы болып жұмыс істеуге кетті. 1893 жылы ол математика профессоры лауазымына дейін өсті. Дегенмен, ол жыл сайын жазда Кембриджге оралып, көбінесе бұрынғы тәлімгері Дарвинмен бірге тұратын.
Brown was educated at Totteridge Park School, Hertfordshire (now part of Dorset House School) and Hull and East Riding College. After leaving school, he entered Christ's College, Cambridge, where he graduated with first class honours as sixth Wrangler in mathematics in 1887. He continued with post graduate studies at Cambridge and worked under the direction of George Howard Darwin. In the summer of 1888, Darwin suggested that he study the papers of George William Hill on the lunar theory. As it turned out, this idea for a line of research was to have a major impact on the remainder of Brown's life. Brown was made a fellow of Christ's College in 1889 and was elected as a Fellow of the Royal Astronomical Society in the same year. He received his master's degree in 1891 and then left Cambridge to take up a place as a mathematics instructor at Haverford College, Pennsylvania. There, he rose rapidly to the position of Professor of Mathematics in 1893. However, he continued most years to return to Cambridge during the summer, often staying with his old tutor, Darwin.
Ай қозғалысы бойынша жұмыс
Хаверфордта Браун Ай теориясын зерттеуді жалғастырды және Хилл, де Понтекулан, Делонай және Хансен сияқты бұрынғы зерттеушілердің еңбектерін жан-жақты қарастырды. Оның осы саладағы шеберлігі 1896 жылы, Браун 30 жасқа да толмағанда, оның алғашқы маңызды еңбегі – «Ай теориясына кіріспе» жарық көргенде айқын болды. Келесі жылы ол Корольдік қоғамның мүшесі болып сайланды. Кейінгі зерттеулер оның дұрыстығын көрсетті, қазір астрономдар Жердің айналысына негізделген әмбебап уақыт пен уақыттың бірқалыпты өлшенуі болып табылатын Жер уақыты (бұрын Эфемерис уақыты деп аталған) арасында ерекшелік жасайды (қ. ΔT).
At Haverford, Brown continued with his studies of the lunar theory, and made a thorough review of the work of earlier researchers, such as Hill, de Pontécoulant, Delaunay and Hansen. His mastery of the field was shown by the publication of his first great work, An Introductory Treatise on the Lunar Theory, in 1896, when Brown was still less than 30 years of age. The following year, he was elected as a Fellow of the Royal Society. Later work has shown this to be true, and astronomers now make a distinction between Universal Time, which is based on the Earth's rotation, and Terrestrial Time (formerly Ephemeris time), which is a uniform measure of the passage of time (see also ΔT).
Кейінгі еңбектері мен ынтымақтастықтары
Браун Америка математикалық қоғамының белсенді мүшесі болды және 1915-1916 жылдар аралығында оның президенті қызметін атқарды. Ол 1932 жылы зейнеткерлікке шыққанға дейін Йель университетінде профессор болып қызмет етті. Ай туралы жұмысын жалғастырғанмен қатар, ол Күнді айнала қозғалатын планеталардың қозғалысын зерттеді. 1933 жылы ол Кларенс Шукпен бірлесіп "Планеталық теория" атты кітап жариялады, онда планеталық орбиталардағы резонанс туралы толық мәліметтер келтірілді және Троялық астероидтарының ерекше жағдайлары қарастырылды. 1937 жылы АҚШ Ұлттық ғылым академиясы оған Уотсон медалін табыс етті. Браунның аспиранттарының бірі Уоллес Джон Эккерт болды, ол докторлық диссертациясын аяқтағанда Колумбия университетінде оқытушы болып жұмыс істеді. Эккерт астрономиялық есептеулерді цифрлық компьютерлермен автоматтандыру арқылы олардың жылдамдығын арттырды.
Brown was an active member of the American Mathematical Society and served as its president from 1915 to 1916. He retained his professorship at Yale until he retired in 1932. As well as continuing his work on the Moon, he also worked on the motion of the planets around the Sun. In 1933, he published the book, Planetary Theory, co authored with Clarence Shook, which contained a detailed exposition of resonance in planetary orbits and examined the special case of the Trojan asteroids. In 1937, he was awarded the Watson Medal by the US National Academy of Sciences. One of Brown's post graduate pupils was Wallace John Eckert, who became an instructor at Columbia University while finishing his doctorate. Eckert would improve the pace of astronomical calculations by automating them with digital computers.