Кіріспе
Американдық музыка және жазба продюсері Ричард Дориан Гудман (19 сәуір 1934 – 6 қараша 1989), Дикки Гудман ретінде танымал, Нью-Йорк штатының Бруклин қаласында дүниеге келген американдық музыка және жазба продюсері. Ол "break in" техникасын ойлап табуымен және қолдануымен әйгілі, бұл үлгі алудың алғашқы түрі болып табылады. Ол өзінің жаңалық жазбаларындағы дауыс актерлері қойған комедиялық сұрақтарға жауап беру үшін танымал әндер мен жазбалардан қысқа үзінділерді пайдаланды. Ол сонымен қатар түпнұсқа материалдардың бір бөлігін жазып, өндірді, олар көбінесе оның "break in" жазбаларының B жағында естіледі. 1989 жылдың 6 желтоқсанында тапаншамен өз-өзіне қол жұмсады.
Richard Dorian Goodman (April 19, 1934 – November 6, 1989), known as Dickie Goodman, was an American music and record producer born in Brooklyn, New York. He is best known for inventing and using the technique of the "break in", an early precursor to sampling, that used brief clips of popular records and songs to "answer" comedic questions posed by voice actors on his novelty records. He also wrote and produced some original material, most often heard on the B sides of his break in records. He died from suicide by gunshot on December 6, 1989.
Мансап
1956 жылдың маусымында Гудман өзінің алғашқы "The Flying Saucer Parts 1 & II" атты жазбасын жасады, оны серіктесі Билл Бьюкененмен бірге жазды, ол Орсон Уэллстің "Әлемдер соғысы" радиошоуының төрт минуттық өңделген нұсқасы болды. Бұл жазбаға қатысты Гудманға қарсы авторлық құқықты бұзу туралы сот ісі қозғалды. Сот оның үлгіленген қоспасы пародия екенін және жаңа туынды екенін анықтады. "The Flying Saucer" жазбасы "Buchanan and Goodman" атты орындаушы атымен ресми түрде шығарылды және Billboard тізімінде 3-орынға дейін көтерілді. Екі айдан кейін ол "Жерге оралу" деп қайта шығарылды. Бьюкенен мен Гудман тағы бес жазбамен жалғастырды: "Бьюкенен және Гудман сотта" (#80, 1956) (алғашқыда "Халық пікірі"), "Банана қайығының тарихы" (дуэт Тарриерлердің "Банана қайық әнін" телешоу жарнамаларын пародиалау үшін қолданды), "Флайинг Саусер 2nd" (#18, 1957), "Жаратылыс (ғылыми фантастика фильмінен)" (Бьюкенен мен Анселл) (#85, 1957), "Санта мен спутник (I және II бөлімдер)" (#32, 1957) және "Франкенштейн 59-дан" / "Франкенштейн қайтып келді" (1959 жылғы ақпан). Бьюкенен де, Гудман да ажырасқаннан кейін үзіліс әдісін қолдануға тырысты, бірақ сәттілік Гудманға ғана достасты. Бьюкененнің Brill Building әйгілі Говард Гринфилдпен жасаған келесі ынтымақтастығы сәтті болмады. Бьюкенен мен Гудманға лицензияланбаған материалдарды пайдаланғаны үшін бірнеше сот ісі қозғалды. Олар дәріханадағы телефон будкасынан бизнес жүргізді. Ерлі-зайыптылар байыған сайын, соттар олардың табысын жеп қойды (Дереккөз: Дик Кларк: Рок-н-роллдың 25 жылы. 1981 жыл). 1959 жылы Микки Шоррмен Гудман "Спенсер және Спенсер" деген атпен екі сингл жазды, олар үлгілеуге емес, скетч комедиясына көбірек сүйенді. "Russian Bandstand" сол кездегі танымал "American Bandstand" телесериалының тоталитарлық Кеңес Одағындағы қайта түсірілімі болды. "Stagger Lawrence" Ллойд Прайстың "Stagger Lee" әнін "The Lawrence Welk Show" пародиясына қосты, ол Стэн Фребергтің Welk пародиясынан көп нәрсе алды. Шоррмен бірге жазылған жазбалар Гудманның Бьюкененмен бірге жазған жазбалары сияқты танымал болған жоқ. 1961 жылдан бастап Гудман өзінің шығармаларын жеке орындаушы ретінде шығарды. Ол үш Billboard Hot 100 хитке қол жеткізді: "The Touchables" (#60), "The Touchables in Brooklyn" (#42) және "Санта және Touchables" (#99). Сондай-ақ 61 жылы Дикки Гудман Роримен бірге өзінің бірнеше Хэллоуин тақырыбындағы әндерін шығарды және ақырында альбом ретінде шығарды, ең сәтті трек - сүйікті поп мәдениетінің фильмдегі жәндіктері туралы "Қорқыт фильмдер". Бұл ән жақында жаңа қызығушылыққа ие болды, ол бірнеше фильмдерде және орындарда фондық музыка ретінде пайдаланылды, соның ішінде Адам Сэндлердің "Хаби Хэллоуин" Netflix-те, Amazon Primes сериясы "The Lake", Disney/HULU сериясы "Extraordinary" және Universal Orlando Хэллоуин түндері. 1962 жылы Гудман Бен Кейсиді "Бен Крейзи" (#44) әнімен пародиалады. 1966 жылы оның Бэтменге деген пародиясы "Бэтмен және оның әжесі" (#70) болып шықты. Ол сонымен қатар "The Many Heads Of Dickie Goodman" атты толық альбом шығарды, онда оның сол кезге дейінгі үзілістерінің көпшілігі қамтылған. 1963 жылы 20th Century Fox Records-та жұмыс істеп жүрген кезінде Дикки Гудманның JFK Tribute Album (Джон Ф. Кеннедидің президенттік жылдары) Кеннедидің әйгілі сөздерінен құралған және Billboard тізімінде Жылдың #8 альбомы болып танылды және Генри Форд мұражайында сақталған. 1964 жылы Гудман басқаша әрекет жасауға шешім қабылдады: әдеттегі "үзіліс" жазбаларынан гөрі, ол "My Son the Joke" деп аталатын пародиялардың бүкіл альбомын жазды. Атауы сол кездегі өте танымал Аллан Шерман жазбаларының көшірмесі болды; Шерманнан айырмашылығы, Гудманның материалы әлдеқайда қауіпті (мысалы, "Гарридің Джокстрапы", оның әйелі Сьюзанның "Frère Jacques" күйіне қосылған) және кестеге кіре алмады. 1960 жылдардың аяғында Гудман әйелімен бірге "Дикки Гудман және оның әйелі Сьюзан" атты музыкалық альбом шығарды. Гудман мырза альбомда бір жолды ("Невер Плей Покер с Мэн Назван Док (или Ешьте в Место, Названном Мама)", Нельсон Алгреннің романы "Жайлоқ жақта серуендеу" романын қайталап) және Сьюзанның қалған әндерін әндеген екі үзіліс стильді шығарма шығарды. 1969 жылы Гудман колледж кампустарындағы саяси тәртіпсіздікті "Кампуста" (#45) және Айға алғаш рет қонуды "Лунный рейс" (#95) арқылы пародиалады. Вик Венераның "Moonflight" сияқты "Goodman" әні тіпті жоғары No-ге жетті. 38-і 1969 жылдың 9 тамызында, "On Campus" шыңына жеткеннен бір аптадан кейін. Гудманның жазбалары KQV таңғы дискожокейі Боб ДеКарлоға Делегаттар сияқты "Convention '72" топ-10 хитінің үлгісін кесуге ықпал етті. Гудман өзі "Уотергейт" (Watergrate) (1973-жылғы No42), 1973 жылғы "Энергия дағдарысы '74" (1974-жылғы No33) және Ричард Никсонды "Мырза Президент" (#73, 1974) арқылы саяси мәселелерді пародиалады. Рональд Рейган президент болғаннан кейін 1981 жылы Гудман "Мырза Президенттің" басқа нұсқасымен кестеге кіре алмады. Өзінің атымен жұмыс істеуден басқа, Гудман басқа орындаушылар үшін де өндіріс жасады. Джон мен Эрнесттің "Superfly Meets Shaft" (#31, 1973) қара аудиторияға бағытталғанмен, Гудманның "үзіліс" форматын сақтап қалды. Гудман шығарған ерекше топ - Glass Bottle; Гудман бұл топты шыны бөтелкелерді жарнамалау мақсатымен құрды, өйткені сода компаниялары пластик бөтелкелерді қолдана бастағандықтан олар сәннен шығып жатқан еді. Glass Bottle екі сингл жазды. Екеуі де тікелей поп әндер болды. "I Ain't Got Time Anymore" 1971 жылы No. 36-ға жетті. Сондай-ақ 1974 жылы Гудман анонимді түрде Screwy T. V. альбомын шығарды, ол сол кездегі танымал телесериалардың қауіпті пародияларынан тұрды. Бұл альбом "My Son the Joke"-дан одан да аз танымал болды, өйткені көптеген жазба дүкендері оны "кассадан тыс" сақтады, өйткені оның мұқабасында екі жалаңаш модель (хабарлама бойынша Сьюзан және Дикки Гудманның өзі) арт жағынан көрсетілген. 1975 жылы Гудман "Mr. Jaws" (#4, 1975) фильмін пародиалады, ол Гудманның ең көп сатылған жазбасы болды және 1975 жылдың қыркүйегінде R. I. A. A. алтын дискісі мәртебесіне ие болды. Жазба 1975 жылдың 11 қазанында Чикагоның WLS станциясында No. 1-ге көтерілді, ол "Бұл Дикки Гудман WLS-те" деген сөздерімен басталды. "Mr. Jaws" Ұлыбританияда да топ-10 тізіміне енді және Канадада JUNO сыйлығын жеңіп алды. Гудманның соңғы кестелік жазбасы "Kong" (#48, 1977) болды, ол 1976 жылғы "Кинг Конг" фильмінің қайта түсірілімін пародиалады, содан кейін Top 100 тізіміне енбеген басқа жазбалар жасалды. Спилбергтің "ET" фильміне негіделген "Hey ET" Дикки Гудманның Billboard-тың Bubbling Under тізіміне (Top 200) соңғы рет енген жазбасы болды. Барлығы Гудман он жеті хитке ие болды, олардың бесеуі топ-40 тізіміне енді. Джоэл Уитберннің Billboard Top Pop Singles тізімі Дикки Гудманның Billboard рейтингін комедия бойынша #1 (Top 100-де 17) деп көрсетті және Гиннестің рекордтар кітабы Гудманды Billboard кестесіндегі ең көп комедиялық хиттер (17) үшін сертификаттады. https://www.guinnessworldrecords.com/world-records/77013-most-billboard-charted-comedy-records Гудман Лос-Анджелес және Нью-Йорк қалаларында, сондай-ақ басқа да аймақтарда ғана эфирде ойналған және кестеге енген бірнеше басқа "үзіліс" жазбаларын жасады. Гудманның Luniverse жазбалар компаниясы Del Vikings сияқты басқа артистердің де жұмыстарын ұсынды. Оның басқа жазбалары: Eldorado (әсіресе Джоанн Кэмпбел сияқты әншілер үшін қолданылған), All Star (әншілер мен топтар үшін де қолданылған), Novelty, Comic, Cash, Rainy Wednesday, Oron, Ramgo (жаңа серіктесі Билл Рамалмен құрылған), M. D., JMD, Shark, Wacko, Extran және Goodname. Гудманның "үзіліс" жазбалары Альберт Брукс "Party from Outer Space" комедиялық қойылымында пародиаланды. Дикки Гудманның алғашқы хиті "The Flying Saucer" RHINO-ның "Brain In A Box" (2000) CD жинағында қайтыс болғаннан кейін GRAMMY сыйлығымен марапатталды.
With Mickey Shorr in 1959, Goodman recorded two singles under the name 'Spencer and Spencer', both of which relied much less on sampling and more on sketch comedy. "Russian Bandstand" was a re imagining of the then popular TV series American Bandstand set in a totalitarian Soviet Union. "Stagger Lawrence" imposed Lloyd Price's recording of "Stagger Lee" onto a spoof of The Lawrence Welk Show, borrowing heavily from an earlier Welk parody done by Stan Freberg. Neither recording with Shorr was as popular as the recordings Goodman made with Buchanan. Starting in 1961, Goodman released his pieces as a solo artist. He scored three Billboard Hot 100 hits based on the hit TV series The Untouchables: "The Touchables" (#60), "The Touchables in Brooklyn" (#42), and "Santa and the Touchables" (#99). Also in 61' Dickie Goodman released several of his own self performed Halloween themed songs with Rori and eventually released as an album, with the most successful track being Horror Movies, about favorite pop culture movie monsters. The song has recently experienced a new found interest, released as background music in several films and venues to include Adam Sandler's Hubie Halloween on Netflix, Amazon Primes's series, The Lake, Disney/HULU series Extraordinary and Universal Orlando's Halloween Nights. In 1962, Goodman spoofed Ben Casey with "Ben Crazy" (#44). In 1966, his spoof of Batman resulted in "Batman & His Grandmother" (#70). He also released a full album "The Many Heads Of Dickie Goodman" which included most of most of his break ins up to that point. In 1963 while working at 20th Century Fox Records, Dickie Goodman's JFK Tribute Album (John F Kennedy The Presidential Years) was composed of Kennedy's famous speeches and became the #8 Album Of The Year in Billboard and is archived by The Henry Ford Museum. In 1964, Goodman decided to try something different: rather than his usual "break in" records, he recorded an entire album of parodies called My Son the Joke. The title was a take off of the then highly popular Allan Sherman records; unlike Sherman, Goodman's material was much more risque (such as "Harry's Jockstrap", featuring his wife Susan, to the tune of "Frère Jacques") and failed to chart. During the late 1960s, Goodman recorded a mostly musical album featuring his wife, aptly entitled Dickie Goodman and His Wife Susan. Mr. Goodman sang one track on the record ("Never Play Poker with a Man Named Doc (or Eat at a Place Called Mom's)", paraphrasing Nelson Algren's novel A Walk on the Wild Side), and produced two break in style pieces, with Susan singing the rest of the songs. In 1969, Goodman parodied the political unrest on college campuses with "On Campus" (#45) and the first Moon landing with "Luna Trip" (#95). Vik Venus' Goodman like "Moonflight" reached an even higher No. 38 on 9 August 1969, one week after "On Campus" peaked. Goodman's records also inspired KQV morning disc jockey Bob DeCarlo to cut his own sample spliced top 10 hit "Convention '72" as by the Delegates. Goodman himself spoofed political issues such as the Watergate scandal with "Watergrate" (#42 in 1973), the 1973 energy crisis with "Energy Crisis '74" (#33 in 1974), and Richard Nixon with "Mr. President" (#73 in 1974). Goodman failed to chart with a different version of "Mr. President" in 1981 after Ronald Reagan became president. In addition to work under his own name, Goodman also produced for other acts. John & Ernest's "Superfly Meets Shaft" (#31 in 1973), while oriented more toward a black audience, retained Goodman's "break in" format. An unusual act Goodman produced was the Glass Bottle; Goodman created the band primarily as an advertising ploy to promote actual glass bottles, which were going out of fashion due to soda companies beginning to use plastic bottles. The Glass Bottle recorded two singles. Both were straight pop songs. "I Ain't Got Time Anymore" hit No. 36 in 1971. Also, in 1974, Goodman anonymously released Screwy T. V., an album of risque parodies of then popular TV series. This album was even less popular than My Son the Joke, as many record shops kept it "under the counter", due to its cover featuring two nude models (reportedly Susan and Dickie Goodman themselves) seen from the rear. In 1975, Goodman parodied the film Jaws with "Mr. Jaws" (#4 in 1975), becoming Goodman's biggest selling record by achieving R. I. A. A. gold disc status in September 1975. The record shot to No. 1 on 11 October 1975 on Chicago's WLS, who played a customized version featuring "This is Dickie Goodman at WLS " at the beginning. Mr. Jaws also charted top ten in Great Britain and won a JUNO award in Canada. Goodman's final chart record was "Kong" (#48 in 1977), spoofing the 1976 King Kong film remake, followed by others that failed to chart in the Top 100. Hey ET based on Spielberg's movie ET, was Dickie Goodman's last release to reach Billboard's Bubbling Under chart (Top 200). Altogether, Goodman charted seventeen hits, with five of them reaching the top 40. Joel Whitburn's, Billboard Top Pop Singles listed Dickie Goodman's Billboard ranking at #1 (17 in the Top 100) for Comedy and Guinness World Records certified Dickie Goodman for the most Billboard Charted comedy hits (17). https://www. guinnessworldrecords. com/world records/77013 most billboard chart entries comedy recordsGoodman produced several other break in records which garnered airplay and charted only in regional areas, usually Los Angeles and New York City, but in a few other areas as well. Luniverse, Goodman's record label, also featured works by other artists, including the Del Vikings. Some of his other labels were Eldorado (mostly used for singers like Joann Campbell), All Star (also used for singers and bands), Novelty, Comic, Cash, Rainy Wednesday, Oron, Ramgo (created with his new partner, Bill Ramal), M. D., JMD, Shark, Wacko, Extran and Goodname. Goodman's break in records were themselves spoofed by Albert Brooks in a comedy bit called "Party from Outer Space." Dickie Goodman was posthumously awarded a GRAMMY for his original first hit record The Flying Saucer on RHINO's CD set Brain In A Box (2000).
Өлім
Гудман Солтүстік Каролина штатында өзін-өзі атып өлді. Оның екі ұлы – Джон мен Джед, және қызы – Дженни бар. 2000 жылы Джон Диккинің өмірі мен шығармаларына арналған "The King of Novelty" атты өмірбаяндық кітабын жариялады, сонымен қатар өзі туралы материалдарды да қосты. Кітапта Дикки Гудманның барлық жазбаларының ең толық хронологиясы, соның ішінде CD-нің қайта шығарылған нұсқалары да бар. Бүкіл репертуар қазір Jon Goodman Publishing арқылы барлық ірі музыка жүктеу және ағымдық трансляция платформаларында қолжетімді.