Кіріспе

Американдық мүсінші (1883–1952)

Джо Дэвидсон (30 наурыз 1883 – 2 қаңтар 1952) – американдық мүсінші. Ол шынайы, әсерлі портреттік бюстер жасағанмен, модельдерінен формалды түрде поза беруді талап етпеді, керісінше, оларды бақылап, әңгімелесті. Ол негізінен сазбен жұмыс істеді, ал аяқталған туындылары көбінесе терракоттадан немесе қоладан құйылды, не мәрмәрден қашалды.

Өмірбаян

Дэвидсон Нью-Йорк қаласында дүниеге келді, онда ол америкалық мүсінші Хермон Аткинс МакНейлдің ательесінде жұмыс істеуге түсер алдында білім алды. Кейіннен ол 1907 жылы Парижге көшіп, Эколь де Боз-Артта мүсін өнерін оқыды.

Өнер

Америка Құрама Штаттарына оралғаннан кейін ол Гертруда Вандербильт Уитнимен дос болып, оның кейбір туындыларын сатып алды. 1911 жылы Дэвидсон өзінің алғашқы жеке галереялық көрмелерін ұйымдастырды. 1927 жылы ол мұнайшы Э. В. Марландтың Понка қаласындағы «Пионер әйел» мүсініне тапсырыс алу үшін шақырған онға жуық мүсіншінің бірі болды. Әрқайсысына шағын модель жасау үшін ақы төленді, ал оннан астам жұмыс АҚШ-тың ірі қалаларында көрмеге қойылды. Дэвидсон бұл тапсырысты жеңіп алмады. 1934 жылы Дэвидсон Ұлттық дизайн академиясының Мейнард сыйлығын жеңіп алды. 1944 жылы ол Ұлттық дизайн академиясына қатардағы академик ретінде сайланды. 1947 жылы Америка өнер және әдебиет академиясы оның 200-ге жуық туындысын көрсеткен ретроспективтік көрме ұйымдастырды. 1949 жылдың жазында Дэвидсон Филадельфия өнер мұражайында өткен 3-ші Халықаралық мүсін көрмесіне қатысқан 250 мүсіншінің қатарында болды. Дэвидсонның тапсырыстарының арасында АҚШ соғыс индустриясының белгісі, Франция үкіметі үшін Troupes de Marine әскерлерінің алғашқы жеңісін еске алуға арналған туындылар жинағы және Бірінші дүниежүзілік соғыстағы одақтас елдердің көшбасшыларының қоладан жасалған бюстері бар. Оның әлемдік көшбасшылар мен танымал тұлғалардың портреттері оған халықаралық деңгейде танымалдылық әкелді. Ол мұнайшы және болашақ губернатор Э. В. Марландтың, сондай-ақ оның екі асырап алған ересек баласының мүсіндерін жасады.

Саясат

Дэвидсон өнер, ғылым және кәсіптер жөніндегі тәуелсіз азаматтар комитетінің (ICCASP) төрағасы болды, бұл Президент Франклин Д. Рузвельттің саясатын және оның қайта сайлануын қолдаған солшыл либералдық ұйым. 1946 жылы бұл комитет Ұлттық азаматтардың саяси әрекеттер комитетімен (NCPAC) бірігіп, Американың прогрессивті азаматтарына (PCA) айналды; Дэвидсон төрағаның орынбасары болды (екінші төраға – доктор Фрэнк Кингдон). PCA-ның мүшелері суық соғыс кезеңіндегі шиеленістерде солшыл көзқарастары үшін Америкаға қарсы қызметтер жөніндегі палата комитетінен (HUAC) күдік көріп, қиындыққа тап болды. Ұйым нәсілдік теңдік, экономикалық әділдік және азаматтық бостандықтар үшін күресті. PCA-ның маңызды бөлімдері 1948 жылы Генри А. Уоллестің Прогрессивтік партиясынан АҚШ президентіне кандидат болуының негізіне айналды.

Жинақтар

Дэвидсонның кейбір туындылары Ұлттық өнер галереясында сақталады. Ол сонымен қатар 1854 жылы жарық көрген «Уолден» кітабының авторы Генри Д. Тороның мүсінін де жасаған. Мүсін Массачусетс штатының Конкорд қаласындағы Уолден көлі мемлекеттік қорығында орналасқан. 2006 жылы Смитсондар институтының Ұлттық портрет галереясы «Джо Дэвидсон: қоламен жазылған өмірбаян» деген тұрақты көрме ашты, онда Дэвидсонның терракотта мен қоладан жасалған он төрт туындысы, соның ішінде Гертруда Стайн мен Линкольн Стефенстің портреттері қойылған.