Америкалық феминист дәрігер және әйел батыры Мэри Уокер

Кіріспе

Американдық феминист және дәрігер (1832–1919)

Мэри Эдвардс Уокер (26 қараша 1832 – 21 ақпан 1919), көбінесе доктор Мэри Уокер деп аталатын, американдық аболиционист, тыйым салушы, соғыс тұтқыны және хирург болған. Ол Құрмет медалін алған жалғыз әйел. 1855 жылы Нью-Йорктегі Сиракуз медициналық колледжінде медициналық диплом алды, үйленді және медициналық практика ашты. Америка Азамат соғысы басталғанда Одақ армиясына қосылуға тырысты, бірақ оған рұхсат берілмеді. Ол Вашингтондағы уақытша ауруханада хирург болып жұмыс істеді, кейін Одақ күштері оны жұмысқа алып, Камберленд армиясына, содан кейін 52-Огайо жұмыскерлік полкіне тағайындады, осылайша АҚШ армиясындағы алғашқы әйел хирург атанды. Ол Конфедерация күштеріне түсіп қалды. Уокерлердің ата-анасы балаларына шаруа қожалығындағы жұмысты бөлісу тұрғысынан дәстүрлі емес гендерлік ролдерді көрсетті: Веста көбінесе ауыр жұмыстармен айналысса, Альва жалпы үй шаруасына қатысты. Оның бастауыш білімі ата-анасы ашқан жергілікті мектепте оқудан құралды. Уокерлер қыздарының ұлдарымен бірдей білімді болуын қалағандықтан, 1830-шы жылдардың соңында Освегода алғашқы тегін мектеп үйін ашты. Бұл практика кеңінен тараған жоқ, себебі сол кезде әйел дәрігерлерге көбінесе сенім артпайтын және құрметтемейтін. Кейін Миллердің адалсыздығы себепті олар ажырасып кетті. Уокер 1860 жылы Айова штатының Хопкинтон қаласындағы Боуэн колледжінде (кейін Ленокс колледжі деп аталды) оқыды, бірақ мектептің пікірсайыс клубынан шығудан бас тартқаны үшін мектептен қуылды.

Америка Азаматтық соғысы

Уокер Америка Азамат соғысы басталған кезде әскерде хирург ретінде ерікті болып қызмет етуге ниет білдірді, бірақ әйел болғандықтан (көп жылдар бойы жеке практикасы болғанына қарамастан) қабылданбады. Оған медбике болып жұмыс істеу ұсынылды, бірақ ол бас тартты және азаматтық ретінде Одақ армиясының хирургы ретінде ерікті болып қызмет етуді жөн көрді. АҚШ армиясында әйел хирургтар болған жоқ, сондықтан бастапқыда оған медбике ретінде жұмыс істеуге ғана рұқсат берілді. Суфражист ретінде ол әйелдердің әскерде қызмет етуіне қуанды және Чаттануга ауруханасының 2-бөлімшесіндегі Фрэнсис Хук туралы жайтты баспасөзге жеткізді – ол еркек кейпінде Одақ әскерінде қызмет еткен әйел еді. Уокер Одақ армиясының алғашқы әйел хирургы болды. 1863 жылдың қыркүйегінде ол Камберленд армиясының "Контракт бойынша жұмыс істейтін көмекші хирург (азамат)" лауазымына тағайындалды, бұл АҚШ армиясының хирургі қызметінде жұмыс істеген алғашқы әйел хирург болды. Кейіннен Уокер 52-Огайо жұмылдырушылық полкінің көмекші хирургы болып тағайындалды. Қызмет барысында ол жиі жауынгерлік шепті кесіп өтіп, азаматтарды емдеді. 1864 жылдың 10 сәуірінде ол Конфедерация әскеріне түсіп қалып, шпиондық қызметпен айыпталды, дәл сол кезде ол Конфедерация дәрігеріне ампутация жасауға көмектескен еді. Ол Вирджиния штатының Ричмонд қаласындағы Castle Thunder түрмесіне жіберілді және 1864 жылдың 12 тамызына дейін онда тұтқында болды, содан кейін тұтқын алмасу келісімі бойынша босатылды. Түрмеде отырған кезде ол өзіне берілген киімді киюден бас тартты, оның айтуынша, ол "әйелге лайық емес" еді. Уокер 1864 жылдың 12 тамызында Теннессиден келген Конфедерация хирургымен алмастырылды. Ол жазушы және лектор болып, денсаулық сақтау, тыйым салу, әйелдердің құқықтары және әйелдер киімінің реформасы сияқты мәселелерді қолдады. Ол еркек киімі кигені үшін жиі тұтқындалды және өзі дұрыс деп санайтын киімді кию құқығын қорғады. Ол әйелдердің құқықтары мен киім кию туралы екі кітап жазды. Ол киіміне қатысты сынға жауап ретінде: "Мен еркек киімін кимеймін, мен өзімнің киімдерімді киемін" деді. Уокер Вашингтондағы Орталық әйелдер сайлау бюросының мүшесі болды және Говард университетінің медицина мектебінде әйел профессорға орындық құру үшін қаражат жинады. 1907 жылы Уокер "Конституциялық аргументтің тәжі" атты еңбегін жариялады, онда ол кейбір штаттардың және федералды конституцияның әйелдерге дауыс беру құқығын бергенін айтты. Ол 1912 және 1914 жылдары АҚШ Өкілдер палатасы комитеттерінде әйелдердің сайлау құқығы туралы куәлік берді. Ұзақ аурудан кейін Уокер 1919 жылдың 21 ақпанында үйінде сексен алты жасында қайтыс болды. Ол Нью-Йорк штатының Освего қаласындағы ауылдық зиратта қарапайым жерлеу рәсімімен жерленді, оның табыты үстіне американдық ту жабылып, көйлек орнына қара костюм кигізілді. Оның 1919 жылғы қазасы АҚШ Конституциясының он тоғызыншы түзетуі қабылдануға бір жыл қалғанда болды, ол әйелдерге дауыс беру құқығын кепілдеді. 1916 жылы АҚШ Конгресі Құрмет медалі иелері үшін зейнетақы туралы заң қабылдады, соның салдарынан Армия және Әскери-теңіз күштерінің Құрмет медалі тізімдері құрылды. Армия бұрынғы иегерлердің жарамдылығын қарау үшін жеке заң жобасын ұсынды, ол зейнетақымен байланысты болмаса да, Армияның медальдарды реттеу үшін сұрауымен байланысты болды. Жағымсыз наградалар медальдарға қатысты ережелердің болмауынан туындады. Армия 1897 жылға дейін ешқандай ереже жарияламады, ал заңда өте аз талаптар болды, соның салдарынан иегерлер кез келген себеппен медаль ала алатын, нәтижесінде жауынгерлік емес қызметтің мерзімін ұзарту үшін 900-ге жуық наградалар берілді. Армияның Құрмет медалі жөніндегі комиссиясы 1916 жылдан 1917 жылға дейін кеңес өткізіп, Армияның Құрмет медалі тізімінен 911 есімді, соның ішінде доктор Мэри Эдвардс Уокер мен Уильям Ф. "Бәуфоло Билл" Кодиді шығарды. Екеуі де 1862, 1863 және 1904 жылдардағы заңдарға сәйкес, медаль алу үшін офицер немесе әскери қызметші болуы керек болғандықтан, Армияның Құрмет медаліне лайық емес деп танылды. Уокердің жағдайында ол офицер емес, азаматтық хирург болды. Дегенмен, Құрмет медалі жөніндегі комиссия, мүмкін, Уокерге қатысты кемсітушілік танытты, өйткені ол сондай-ақ жарамсыз болған кем дегенде екі азаматтық хирургтың медалін қайтарып алудан бас тартты. Олардың бірі – генерал-майор Леонард Вуд, бұрынғы Армия штабының бастығы, ол Уокер сияқты наградаға ұсынылған кезде азаматтық келісімшартты хирург болған. Мұның бәрі Құрмет медалі жөніндегі комиссияға белгілі болды, өйткені комиссия төрағасы генерал Нельсон Майлз Вудты екі рет медальға ұсынған және оның жарамсыз екенін білген. Шығарылған иегерлерге Армияның Бас прокуратурасының ұсынымы бойынша медальдарын қайтару туралы бұйрық берілмеді, ол Конгресс Армияға осы заң ережесін орындау құқығын бермегенін атап өтті, соның салдарынан медальды қайтару және қылмыстық жазалар күшін жойды. Көптеген дереккөздер президент Джимми Картердің 1977 жылы Уокердің медалін қайта қалпына келтіргенін айтса да, бұл, басы артық болуы мүмкін. Бұл әрекет Армия хатшысының деңгейінен төмен, Армияның Еңбек күштері мен резервтік істер жөніндегі көмекші хатшысы деңгейінде жасалды, ол Әскери тіркемелерді түзеу жөніндегі кеңестің ұсынымы бойынша әрекет етті. Шындығында, Форд және Картер әкімшіліктерінің екеуі де медальді қайта қалпына келтіруге қарсы болды, Картер әкімшілігі Кеңестің шешімі туралы хабарламаны естігенде қыңырсыды. Жақында жарияланған тарихи еңбек Кеңес өкілеттігі шегінен асып түскенін көрсетті, өйткені Кеңес Армия хатшысының өкілеттігінің делегациялық органы болып табылады және осылайша қоғамдық заңға қарсы келе алмайды. Сондықтан Кеңестің шешімі даулы болды, өйткені оның міндеті тек өкілеттігі шегінде қателіктерді немесе әділетсіздіктерді түзеу болды, қоғамдық заңға қарсы әрекет ету емес. Бұл мәселе 2018 жылдың басында Гарлин Коннердің Құрмет медалін беруімен дәлелденді, ол да Түзету кеңесінен шыққан, бірақ президент арқылы өтті және Конгрестен заңнамалық кешірімді қажет етті, Кеңес қоғамдық заңға және мерзімнің өтуіне қарсы тұруға құқығы болмағандықтан. Уокер өзіне Құрмет медалі осылай берілгенін сезінді, өйткені ол түрмеге қамаудан қорқып, ешбір еркекке бармаған азап шеккен тұрғындарға көмектесу үшін жау территориясына барған, ол осылайша медальға лайық болды.

Walker volunteered at the outbreak of American Civil War as a surgeon – first for the Army, but was rejected because she was a woman (despite having kept a private practice for many years). She was offered the role of a nurse but declined and chose to volunteer as a surgeon for the Union Army as a civilian. The U. S. Army had no female surgeons, and at first, she was allowed to practice only as a nurse. As a suffragist, she was happy to see women serving as soldiers, and alerted the press to the case of Frances Hook, in Ward 2 of the Chattanooga hospital, a woman who served in the Union forces disguised as a man. Walker was the first female surgeon of the Union army. In September 1863, she was employed as a "Contract Acting Assistant Surgeon (civilian)" by the Army of the Cumberland, becoming the first female surgeon employed by the U. S. Army Surgeon. Walker was later appointed assistant surgeon of the 52nd Ohio Infantry. During her service, she frequently crossed battle lines and treated civilians. On April 10, 1864, she was captured by Confederate troops, and arrested as a spy, just after she finished helping a Confederate doctor perform an amputation. She was sent to Castle Thunder in Richmond, Virginia, and remained there until August 12, 1864, when she was released as part of a prisoner exchange. While she was imprisoned, she refused to wear the clothes provided her, said to be more "becoming of her sex". Walker was exchanged for a Confederate surgeon from Tennessee on August 12, 1864. She became a writer and lecturer, supporting such issues as health care, temperance, women's rights, and dress reform for women. She was frequently arrested for wearing men's clothing, and insisted on her right to wear clothing that she thought appropriate. She wrote two books that discussed women's rights and dress. She replied to criticism of her attire: "I don't wear men's clothes, I wear my own clothes." Walker was a member of the Central Woman's Suffrage Bureau in Washington, DC and solicited funds to endow a chair for a female professor at Howard University medical school. In 1907, Walker published "Crowning Constitutional Argument", in which she argued that some States, as well as the federal Constitution, had already granted women the right to vote. She testified on women's suffrage before committees of the U. S. House of Representatives in 1912 and 1914. After a long illness, Walker died at home on February 21, 1919, at the age of eighty six. She was buried at Rural Cemetery in Oswego, New York, in a plain funeral, with an American flag draped over her casket, and wearing a black suit instead of a dress. Her death in 1919 came one year before the passage of the Nineteenth Amendment to the United States Constitution, which guaranteed women the right to vote. In 1916, the U. S. Congress created a pension act for Medal of Honor recipients, and in doing so created separate Army and Navy Medal of Honor Rolls. The Army was directed to review eligibility of prior recipients in a separate bill not related to the pension rolls, but which had been requested by the Army in order to retroactively police undesirable awards. The undesirable awards resulted from the lack of regulations on the medal. The Army had published no regulations until 1897, and the law had very few requirements, meaning that recipients could earn a medal for virtually any reason, resulting in nearly 900 awards for non combat enlistment extensions. The Army's Medal of Honor Board deliberated from 1916 to 1917, and struck 911 names from the Army Medal of Honor Roll, including those of Dr. Mary Edwards Walker and William F. "Buffalo Bill" Cody. Both were considered ineligible for the Army Medal of Honor because 1862, 1863, and 1904 laws strictly required recipients to be officers or enlisted service members. In Walker's case, she was a civilian contract surgeon, not a commissioned officer. Nevertheless, the Medal of Honor Board perhaps discriminated against Walker because it declined to revoke the Medal of at least two other contract surgeons who were likewise ineligible. One of these, Major General Leonard Wood, was a former Army Chief of Staff who was a civilian contract surgeon of the same status as Walker when he was recommended for the award. All of this was known to the Medal of Honor Board, as board president General Nelson Miles had twice recommended Wood for the medal, and knew that he was ineligible. The dis enrolled recipients were not ordered to return their medals per a recommendation from the Army Judge Advocate General, who noted that Congress did not grant the Army the jurisdiction to enforce this provision of the statute, rendering both the repossession and criminal penalties inoperative. Although several sources attribute President Jimmy Carter with restoring Walker's medal posthumously in 1977, this is probably incorrect. The action was taken well below the Secretary of the Army, at the level of the Army's Assistant Secretary for Manpower and Reserve Affairs, which was acting on a recommendation from the Board for Correction of Military Records. In fact, both the Ford and Carter Administrations opposed the restoration; the Carter White House reacted with confusion to the announcement of the Board's decision. A recent historical work documented that the Board for Correction probably exceeded its authority in making a unilateral restoration of the medal, since the Board is merely a delegation arm of the authority of the Secretary of the Army, and thus cannot contradict a standing law. Therefore, the Board's decision was controversial because its mandate was to only correct errors or injustices within its authority, not act against the authority of public law. This very point was illustrated by the awarding of Garlin Conner's Medal of Honor in early 2018, which also originated from the Board for Correction, but instead went through the President and required a statutory waiver from Congress—seen to be a requirement because the Board lacked the authority to contravene a public law and the associated statutes of limitations. Walker felt that she had been awarded the Medal of Honor because she had gone into enemy territory to care for the suffering inhabitants, when no man had the courage to do so, for fear of being imprisoned.

Ұлттық әйелдер даңқы залы

Уокер 2000 жылы Ұлттық әйелдер даңқы залының мүшесі болды.

Танымал мәдениетте

Мэри Уокер "Les Tuniques Bleues 54" комикс альбомының "Мисс Уокер" атты 54-ші санында кейіпкер ретінде пайдаланылған. Ол мұнда әзіл-қалжыңмен, белсенді феминист ретінде көрсетілген.

Мұра

Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде "Либерти" кемесі оның есімімен, "Мэри Уокер" деп аталды. 1982 жылы АҚШ пошта қызметі оның туған күнін еске алу үшін оның құрметіне 20 центтік марка шығарды. SUNY Oswego-дағы медициналық мекемелер оның құрметіне аталған (Mary Walker Health Center). Сол жерде оның Осуего қауымдастығындағы маңыздылығын түсіндіретін тақташа орнатылған. Мичиган штатының Уокер қаласында оның есімімен АҚШ Армиясының резервтік орталығы бар. Вашингтондағы Уитман Уокер клиникасы Азамат соғысы кезінде Вашингтонда медбике болған ақын Уолт Уитман мен Мэри Эдвардс Уокердің құрметіне аталған. Калифорниядағы Форт-Ирвин ұлттық оқу орталығындағы Мэри Уокер клиникасы да Уокердің құрметіне аталған. Мэри Э. Уокер үйі – Филадельфия ардагерлеріне көп қызмет көрсету және білім беру орталығы басқаратын, үйсіз әйел ардагерлерге арналған отыз төсектік уақытша тұрғын үй. 2012 жылдың мамыр айында Нью-Йорктің Освего қалалық әкімшілігі алдында Уокерді құрметтейтін 900 фунт салмақтағы қола мүсін ашылды. 2019 жылы Уокер Хиллари мен Челси Клинтонның "Батыл әйелдер кітабы: Батылдық пен төзімділіктің сүйікті оқиғалары" кітабына енгізілді. 2023 жылдың 25 тамызында Вирджиниядағы Форт А. П. Хилл ресми түрде Форт Уокер деп аталды, бұл АҚШ Қорғаныс министрлігінің Конфедерация сарбаздарының есімдерімен аталған әскери базалардың атауларын өзгерту шешімінің бір бөлігі болды. Осылайша Уокер АҚШ тарихында АҚШ әскери орнына есімі берілген алғашқы әйел атанды. 2024 жылы Уокер "Америка әйелдері" тоқсанында құрметке ие болады. Дизайн Уокердің қалталық хирургиялық жиынтығын, оның киіміндегі Құрмет медалін және хирургтің белгісін ұстап тұрғанын көрсетеді.

Шығармалары

2003 жылы жаңа кіріспемен қапталды мұқабада қайта басылды.

Ол туралы жұмыс

Негли, Кит. Мэри қалаған киімін киеді, 15 қаңтар 2019 ж.
ДиМео, Нейт. Мэри Уокер қалағанын киетін еді. The Memory Palace подкастының 76-шы эпизоды, 19 қазан 2015 ж. (Мэри Уокердің өмір жолы мен жетістіктерін баяндайтын подкаст.)
Галл Клейтон, Нэнси. Мен өз киімімді киемін! (Looking for Lilith Theatre Company тапсырысымен қойылған толық көлемді пьеса, 2017 жылдың шілдесі. Мен өз киімімді киемін!)
Каминский, Тереза. Доктор Мэри Уокердің Азамат соғысы: Бір әйелдің Құрмет медаліне дейінгі жолы және әйелдер құқықтары үшін күрес. Гильфорд, КТ: Lyons Press, 2020, ISBN 978 1 4930 3609 7.
Ламбил, Вилли және Ковин, Рауль. Miss Walker, Dupuis 2010 – "Көк халаттар" (Les Tuniques Bleues) сериясынан бельгиялық комикс. Комикс альбомы Мэри Уокерді азамат соғысы кезінде белсенді феминист ретінде карикатуралық бейнелейді.