Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық хоккейші (1971 жылы туған)
American ice hockey player (born 1971)
Крейг Майкл Конрой (4 қыркүйек 1971 жылы туған) – американдық бұрынғы кәсіби хоккейші және Ұлттық хоккей лигасының (НХЛ) «Калгари Флеймс» командасының қазіргі бас менеджері. 1990 жылғы НХЛ драфтында «Монреаль Канадиенс» командасының алтыншы раундында таңдалған Конрой 1994 жылдан 2011 жылға дейінгі кәсіби мансабында «Канадиенс», «Сент-Луис Блюз», «Калгари Флеймс» және «Лос-Анджелес Кингс» командаларында 1009 НХЛ ойыны өткізді. Халықаралық аренада ол АҚШ Ұлттық құрамасы сапында екі рет өнер көрсетті – 2004 жылғы Хоккей әлем чемпионатында және 2006 жылғы Қысқы Олимпиадада. Карьерасының көп бөлігінде қорғаныс шебері ретінде дамыған Конрой НХЛ-дегі үздік қорғаныс шабуылшысы атанған Фрэнк Дж. Селке жүлдесіне екі рет ие болды және «Леди Бинг» жүлдесіне ұсынылды. Ол НХЛ-де 1000-нан астам ойын өткізіп, Лига тарихында осы көрсеткішке жеткен екінші ең үлкен ойыншы болды. Конрой, «Флеймс» командасымен өте табысты шабуылдық маусымдарды өткізген, бұрынғы команда капитаны және ұйым тарапынан көшбасшылығы, адалдығы және гуманитарлық еңбегі үшін екі рет марапатталды.
Craig Michael Conroy (born September 4, 1971) is an American former professional ice hockey player and the current general manager of the Calgary Flames of the National Hockey League (NHL). A sixth round selection of the Montreal Canadiens at the 1990 NHL Entry Draft, Conroy played 1,009 NHL games for the Canadiens, St. Louis Blues, Calgary Flames and Los Angeles Kings during a professional career that spanned from 1994 to 2011. Internationally, he twice played with the United States National Team – at the 2004 World Cup of Hockey and the 2006 Winter Olympics. Developed as a defensive specialist through much of his career, Conroy was twice a finalist for the Frank J. Selke Trophy as the NHL's top defensive forward, and was nominated for the Lady Byng Memorial Trophy as its most gentlemanly player. He played over 1,000 games in the NHL and was the second oldest player in League history to reach that milestone. Conroy, who enjoyed his greatest offensive seasons with the Flames, is a former captain of the team and was twice honored by the organization for his leadership, dedication and humanitarian efforts.
Ерте өмір
Жалғыз бала Конрой Нью-Йорк штатының Потсдам қаласында туып өскен. Ол Нортвуд мектебінде орта білім алды. Әкесі Майк Сиракуз Блейзерс командасы үшін екінші лигада хоккей ойнаған, ал Конрой төрт жасында команданың талисманы болды, ойынға түсу алдында жанкүйерлерді көтеріп, шаттандыратын. Конрой әкесінің және екі ағасының қадамын басып, Кларксон университетінде "Алтын рыцарьлар" командасында хоккей ойнады. 1990 жылы Кларксонға түсіп, төрт маусым ойнады. 1992–93 оқу жылында Конрой Шығыс колледждер аралық атлетикалық конференциясының (ECAC) жартылай финалында Ренсселер политехникалық институтын 5:3 есебімен жеңіп, екі гол соқты, бұл командасының конференция чемпионатына жолдама алуына көмектесті. Конрой маңызды көрсеткіштер бойынша 100 ұпайға жетті, осы жетістікті әкесі Майкпен бірге алғаш рет иеленді. Содан кейін Конрой мен "Алтын рыцарьлар" Браун университетін 3:1 есебімен жеңіп, ECAC титулын жеңіп алды. "Алтын рыцарьлар" Конройды 1993–94 оқу жылында аға капитаны етіп тағайындады. Ол 66 ұпаймен ECAC турнирінде үздік орын алды және конференцияның бірінші құрамасының, Ұлттық колледждік атлетикалық қауымдастығының (NCAA) бірінші құрамасының және NCAA Final Four турнирінің үздік ойыншысы болып танылды. Сондай-ақ ол NCAA-дағы үздік ойыншы ретінде Хоби Бейкер сыйлығына ие болуға үміткерлердің бірі болды, бірақ Крис Маринуччиден кейін екінші орынды иеленді. Оның Кларксон университетіндегі 7-нөмірі бар жерсесі 2012 жылдың 20 қазанында Holy Cross колледжімен өткен ойын алдындағы салтанатты шарада зейнеткерлікке жіберілді, оған ол және оның отбасы қатысты.
An only child, Conroy was born and raised in Potsdam, New York. He attended high school at Northwood School. His father Mike played minor league hockey for the Syracuse Blazers and at the age of four years Conroy served as the team's mascot prior to games. Conroy followed in the footsteps of his father and two uncles in playing hockey at Clarkson University for the Golden Knights. He enrolled at Clarkson in 1990 and played four seasons for the school. During his junior season of 1992–93, Conroy scored two goals in a 5–3 victory over Rensselaer Polytechnic Institute in the Eastern College Athletic Conference (ECAC) semi final to help lead his team to the conference championship game. Conroy reached 100 career points with the goals, joining his father Mike as the only such pair in Clarkson's history to reach that milestone. Conroy and the Golden Knights then won the ECAC title with a 3–1 victory over Brown University. The Golden Knights made Conroy a co captain in his senior year of 1993–94. He led the ECAC in scoring with 66 points and was named to the conference's First All Star Team, the National Collegiate Athletic Association (NCAA) First All Star Team and the NCAA Final Four All Tournament Team. He was also a finalist for the Hobey Baker Award as top player in the NCAA, finishing second to Chris Marinucci. His Clarkson jersey (number 7) was retired in a ceremony prior to a game against College of Holy Cross on October 20, 2012, in which he and his family attended.
Монреаль мен Сент-Луис
Конрой 1990 жылы Монреаль Канадиенс клубымен НХЛ-ге кіру драфтында алтыншы раундта, барлығы 123-ші нөмірмен таңдалды. 1994–95 маусымының көп бөлігін Американдық хоккей лигасының (АХЛ) «Фредериктон Канадиенс» командасында өткізді, 55 ойында 26 гол соғып, 44 ұпай жинады. 1999 жылдың 26 ақпанында «Калгари Флеймс» командасына қарсы карьерасындағы алғашқы хет-трик жасады және сол маусымда Селке трофиіне дауыс беруде алтыншы орынды иеленді. Маусымды бар болғаны 27 ұпаймен аяқтады. Бұл ауысу бастапқыда Калгарида ұнамады, себебі «Флеймс» Конройға өздерінің ең көп гол соққан ойыншысын беріп қойды, ол осы кезде "қағаздарды оқымауға және теледидар көруге үйренгенін" айтты.
Conroy was selected in the sixth round, 123rd overall, at the 1990 NHL Entry Draft by the Montreal Canadiens. He spent the majority of the 1994–95 season in the American Hockey League (AHL) with the Fredericton Canadiens, scoring 26 goals and 44 points in 55 games. he scored his first career hat trick on February 26, 1999, against the Calgary Flames and finished sixth in Selke Trophy voting that season. He finished the season with just 27 points. The trade was initially unpopular in Calgary, as the Flames had given up their leading scorer for Conroy, who noted that that was when he "learned not to read the papers or watch TV."
Калгари мен Лос-Анджелес
Келесі маусымда Конрой өзін "Жалынның" бірінші құрам орталық ойыншысы ретінде Жароме Игинламен бірге бекіткен кезде келісімге қатысты пікірлер күрт өзгерді. Екеуі жақсы қарым-қатынас орнатып, тығыз дос болды. Конрой мансабындағы рекордтық 28 гол мен 75 ұпай жинады. "Жалын" клубы 2001–02 маусымының соңында оны Боб Баугнермен бірге қоса капитан етіп тағайындады, ал 2002–03 маусымында толыққанды капитандыққа ие болды. Ол сол маусымда екі маңызды жетістікке қол жеткізді: 2003 жылғы 29 қарашада "Ванкувер Канукс" клубына қарсы өткен ойында карьерасындағы 300-ші ұпайын соқты, ал 2004 жылғы 16 наурызда "Детройт Ред Уингс" клубына қарсы 600-ші ойынын өткізді. Плей-оффтағы ұпайлар бойынша ол командада екінші орынды иеленді, 17 ұпай жинады. Маусымнан кейін Конрой 2004 жылғы Хоккей әлем чемпионатында АҚШ құрамасына шақырылды, бірақ құрама сапында тек екі ойынға қатысты. Кейін ол "Жалын" клубынан кеткісі келмегенін мойындады, бірақ 2004–05 жылғы НХЛ лок-аутының алдында қаржылық жағдайдың тұрақсыздығына байланысты, кепілдік берілген келісімшартты қабылдауға мәжбүр болды. Лок-аут келісімнің бірінші жылын күштен шығарды, бірақ ол 2005–06 маусымында қайта оралып, мансабында үшінші рет 20 голдан асып, екінші рет 60 ұпайға жетті. Эмоцияға толы Конрой Калгариге оралуға қуанғанын айтты және келесі күні "Жалын" клубымен екінші дебютінде бұрынғы "Кингс" командаластарына қарсы 4–1 есебімен жеңіске жеткізді, екі гол соқты. Конрой Калгари үшін 28 ойында 21 ұпай жинады, ал 2007–08 маусымында 34 ұпай жинады. 2009 жылғы 3 қаңтарда ол "Нэшвилл Предаторз" клубына қарсы 3–2 есебімен жеңіске жеткен кезде Тодд Бертуццидің голына нәтижелі пас беріп, карьерасындағы 500-ші ұпайын соқты және жылды 48 ұпаймен аяқтады. 2009–10 маусымы Конрой үшін қиын болды, себебі білезігі мен тізесіне жарақат алып, сондай-ақ аяғы сынғандықтан ол маусымды тек үш гол мен 12 нәтижелі паспен аяқтады. Ол тағы бір маусымға қайта оралды, өйткені "Жалын" клубы оны бір жылдық, екі жақты келісімшартқа, лиганың ең төменгі жалақысы 500 000 долларға қайта қол қойды. 39 жасында Конрой 2010 жылғы 28 қазанда "Колорадо Аваланш" клубына қарсы өткен НХЛ-дегі 1000-шы ойынын өткізді. Бұл көрсеткішке 40 жасында жеткен Грант Ледьярдтан басқа ешкім жете алмады. Бір аптадан кейін, 2011 жылғы 4 ақпанда Конрой зейнеткерлікке шыққандығын ресми түрде жариялады.
Opinion of the deal shifted considerably the following season as Conroy established himself as the Flames' first line center alongside Jarome Iginla. The pair developed good chemistry and became strong friends. Conroy scored career highs with 28 goals and 75 points, The Flames named him a co captain along with Bob Boughner late in the 2001–02 season, and he held the role full time in 2002–03. He reached two milestones that season; he scored his 300th career point against the Vancouver Canucks on November 29, 2003 and played his 600th game against the Detroit Red Wings on March 16, 2004. He finished second on the team in playoff scoring with 17 points. Following the season, Conroy was named to play with Team USA at the 2004 World Cup of Hockey, but appeared in only two games for the team. He later admitted that he did not truly wish to leave the Flames, but facing financial uncertainty with the 2004–05 NHL lockout looming, Conroy chose to accept the guaranteed contract. The lockout wiped out the first year of the deal, but he returned in 2005–06 to reach the 20 goal mark for the third time and 60 points for the second time in his career. An emotional Conroy, who said he was happy to return to Calgary, scored two goals the following night in his second debut with the Flames to defeat his former Kings teammates, 4–1. Conroy finished the season by scoring 21 points in 28 games for Calgary, then scored 34 points in 2007–08. He scored his 500th career point on January 3, 2009, when he assisted on Todd Bertuzzi's game winning goal in a 3–2 win against the Nashville Predators, and finished the year with 48 points. The 2009–10 season proved a difficult one for Conroy, as he scored only three goals and 12 assists during a season shortened by wrist and knee injures along with a broken foot. He returned for another season as the Flames re signed him to a one year, two way contract for the League minimum of $500,000. At the age of 39 years, Conroy played his 1,000th NHL game, against the Colorado Avalanche, on October 28, 2010. Only Grant Ledyard was older (age 40) when he reached that milestone. One week later, on February 4, 2011, Conroy formally announced his retirement.
Ойын-сауық мансабынан кейін
Зейнеткерлікке шыққаннан кейін Конрой "Flames" ұйымында басқару лауазымын қабылдады, бас менеджер Джей Фестердің жеке кеңесшісі болды. 2023 жылдың 23 мамырында Треливинг кеткеннен кейін Конрой "Flames" тарихындағы сегізінші бас менеджер болып тағайындалды.
Upon his retirement, Conroy accepted a management position with the Flames organization, becoming the special assistant to General Manager Jay Feaster. On May 23, 2023, Conroy was announced as the eighth general manager in Flames history, following the departure of Treliving.