Канадалық хоккей жаттықтырушысы Роджер Нильсон

Кіріспе

Канадалық хоккей жаттықтырушысы Роджер Пол Нилсон, (16 маусым 1934 - 21 маусым 2003) - канадалық кәсіби хоккей жаттықтырушысы, ең көп танылғаны НХЛ-де, онда ол сегіз командамен жұмыс істеді. Ойынға технологиялық үлес қосқаны үшін "Капитан Видео" деп аталды, ол "құрылысшы" санатындағы Хоккей Даңқы залының мүшесі. Нилсон өте қабілетті жаттықтырушы ретінде танымал болғанмен, бүгінде ол НХЛ ережелерінің бірнешесінің жасалуына себеп болған әрекеттерімен де есте қалады. Торонтода туған Нилсон мемлекеттік орта мектепте, Солтүстік Торонто колледжінде оқыды. Нилсонның жаттықтырушылық мансабы Онтарионың Гамильтон қаласындағы Макмастер университетінде студент кезінде басталды, ол хоккей мен бейсбол бойынша дене тәрбиесі мамандығын бітіргенге дейін жаттықтырушылық қызметін жалғастырды.

Жаттықтырушылық мансап

Нилсонның жаттықтырушылық мансабы 1966 жылы Онтарио хоккей лигасының «Питерборо Пэтс» командасының бас жаттықтырушысы ретінде басталды, бұл команда кейін «Монреаль Канадиенс» клубының жастар командасы болды. Ол 10 жыл бойы Питерборо, Онтарио қаласында тұрды және қайтыс болғанға дейін сондағы үйін сақтап қалды. Ол сондай-ақ Виндзор университетінде жазғы хоккей лагері бағдарламасында жұмыс істеді, нәтижесінде лагерьлер Онтариодағы Порт-Хоуптан Израильге дейін ұйымдастырылды. Нилсон 1976–77 жылдары Орталық хоккей лигасындағы «Даллас Блэк Хоукс» командасымен кәсіби хоккейде жаттықтырушылық қызметін бастады. Нилсонның Ұлттық хоккей лигасына (NHL) кіруі 1977 жылы «Торонто Мейпл Лифс» командасымен болды, ол Ред Келлидің орнына команданың бас жаттықтырушысы болып тағайындалды. Нилсон «Торонто Мейпл Лифс» (1977–79), «Буффало Сэйбрс» (1979–81, көмекші және бас жаттықтырушы), «Ванкувер Канукс» (1981–84, көмекші және бас жаттықтырушы), «Лос-Анджелес Кингс» (1983–84), «Чикаго Блэкхокс» (1984–87, көмекші), «Нью-Йорк Рейнджерс» (1989–93), «Флорида Пантерс» (1993–95), «Филадельфия Флайерс» (1997–2000) және 2002 жылғы сәуір айында «Оттава Сенаторс» командасымен екі ойынға жаттықтырушы болды. Нилсонның «Торонто» клубымен жұмысы 1979 жылға дейін жалғасты, содан кейін команда иесі Гарольд Баллард оны бас жаттықтырушы лауазымынан босатты. Осы шешімге ойыншылар, БАҚ және жалпы жұртшылық наразылық білдірді. Баллард кейіннен өз шешімінен қайтты, бірақ Нилсоннан келесі ойынға «құпия жаттықтырушы» ретінде басынан қағаз қап киюін талап етті, бірақ Нилсон бас тартты және ештеңе болмағандай келесі ойынды жаттықтырды. Нилсон бастапқыда «Ванкувер» клубының көмекші жаттықтырушысы болды, бірақ Гарри Нил «Квебек Нордикс» командасына қарсы болған төбелес кезінде жанкүйерлермен қақтығысқа түскендігі үшін жұмысынан босатылғаннан кейін бас жаттықтырушы болып тағайындалды. Команда келесі жеті ойында жеңіліссіз ойнағаннан кейін, оған тұрақты лауазым берілді. Осы жаңа лауазымында Нилсон команданы 1982 жылғы Стэнли кубогының финалына жеткізді. «Рейнджерс» және «Пантерс» командаларымен бес маусым өткізгеннен кейін, Нилсон 1999–2000 маусымда «Флайерс» клубын Шығыс конференциясында бірінші орынға шығарды. Маусымның ортасынан кейін конференциялық турнир кестесінде көш бастаған «Флайерс» командасының бас жаттықтырушысы ретінде Нилсонға «All Star» ойынында Шығыс конференциясының құрама командасын жаттықтыру құрметі бұйырды. Бұрын, «Канукс» клубымен жұмыс істеген кезеңде ол 1983 жылғы «All Star» ойынында Кэмпбелл конференциясының «All Stars» құрама командасын жаттықтырған болатын. Бірақ Нилсон жаттықтырған команда тағы да үміттерді ақтамады, себебі «Флайерс» клубы Шығыс конференциясының чемпионат кезеңінде «Нью-Джерси Девилз» командасымен жеті ойыннан кейін жеңіліске ұшырады.

Neilson's coaching career began in 1966 as head coach of the Ontario Hockey League's Peterborough Petes, then the junior farm team of the Montreal Canadiens, and he remained for 10 years in Peterborough, Ontario, where he maintained a home until his death. He also worked at the University of Windsor with a summer hockey camp program, which led to camps from Port Hope, Ontario to Israel. Neilson moved into professional hockey coaching with the Dallas Black Hawks in the Central Hockey League in 1976–77. Neilson's entry into the National Hockey League (NHL) came in 1977 with the Toronto Maple Leafs, when he was hired to replace Red Kelly as the head coach of the team. Neilson coached the Toronto Maple Leafs (1977–79), the Buffalo Sabres (1979–81, associate and head coach), Vancouver Canucks (1981–84, assistant and head coach), Los Angeles Kings (1983–84), Chicago Blackhawks (1984–87, assistant), New York Rangers (1989–93), Florida Panthers (1993–95), Philadelphia Flyers (1997–2000), and for two games with the Ottawa Senators in April 2002. Neilson's tenure with Toronto lasted until 1979, when Neilson was fired as head coach of the Maple Leafs by owner Harold Ballard. There was outrage throughout the players, media, and general public. Ballard then relented, but wanted Neilson to enter the next game with a paper bag over his head as "the mystery coach", but Neilson refused and coached the next game as if nothing had happened. Neilson was initially an assistant coach with Vancouver, but he took over as head coach after Harry Neale was suspended for taking part in an altercation with fans during a brawl against the Quebec Nordiques. When the team went unbeaten in the next seven games, he was given the job permanently. It was in his new capacity that Neilson led the team on its run to the 1982 Stanley Cup Finals. After five seasons with the Rangers and Panthers, Neilson led the Flyers to first place in the Eastern Conference in the 1999–2000 season. With the Flyers leading in the conference standings at the midseason break, Neilson earned the honor to coach the Eastern Conference squad in the All Star Game. Previously, based on his performance with the Canucks, he had coached the Campbell Conference All Stars at the 1983 All Star Game. But a Neilson coached team fell short of expectations once again, as the Flyers were ousted by the New Jersey Devils in seven games in the Eastern Conference championship round.

Лемьедегі "сақтану" дау-дамай

Нилсонның «Рейнджерс» командасындағы өте табысты және сәтсіз кезеңі 1991–92 маусымында болды, олар лигадағы ең жақсы көрсеткішпен Президент кубогын жеңіп алды. «Рейнджерс» плей-оффқа 1940 жылдан бері алғаш рет Стэнли кубогын ұтып алуға басты үміткер ретінде қадам басты, бірақ Патрик дивизионының финалында алты ойыннан кейін «Питтсбург Пингвинз» командасынан жеңіліп қалды. Нилсонның «ешкімге мойынсұнбайтын ескі мектептің» жаттықтырушысы ретіндегі беделі серияның екінші ойынында сынаққа түсті, онда «Рейнджерс» ойыншысы Адам Грейвс «Пингвинз» командасының жұлдызы Марио Лемьеудің сол жақ қол білезік сүйегін екі қолмен бейсбол таяғымен сындырды. Грейвс шайбаны алу үшін таяқты жақсырақ ұстау үшін қолғапқа соққандарын айтты, бұл Нилсонның қарсыластың қолына соққы беруге болатындығына сенгенін көрсетеді. Нилсон кейін оқиғаны көрмегенін, бірақ бұл оқиға оның командасының жанында болғанын мәлімдеді. «Иә, мұнда сөз жоқ. Мен де пенальтилерді ойнаймын. Мен де кейде қолғапты соғамын. Бірақ ол соққан соққы, әрине, жаттықтырушыдан келді», – деді Лемьеу жарақат алғаннан кейін. Ол былай деп қосты: «Осы ойынға менің келісімшартым болды. Роджер Нилсон Грейвске мені іздеуді айтты демеймін, бірақ ол өз ойыншыларына мені іздеуді айтты». Грейвс бұл ойында екі минуттық айыппұл алды. Оған үшінші ойында ойнауға рұқсат берілді, онда ол 6:5 есебімен жеңіске жеткен ойынның бірінші голын соқты. Оқиғадан екі күн өткен соң лиганың тәртіптік комиссиясы Грейвсті төрт ойынға шеттетуге шешім қабылдады. «Пингвинз» командасы келесі жеті ойынды, серияны және Стэнли кубогының финалын жеңіп алды.

Жаттықтырушылық емес мансап

Нейлсон 1984 жылы Стэнли Кубогы плей-оффы кезінде Эдмонтон Ойлерс командасында видео-аналитик болып жұмыс істеді, нәтижесінде Ойлерс алғашқы Стэнли Кубогын жеңіп алды, ал 1984 жылдан 1987 жылға дейін Чикаго Блэкхокс командасында бас бапкер Боб Пулфордтың көмекшісі болды. 1995 жылдан 1997 жылға дейін ол "Сент-Луис Блюз" командасының көмекші бапкері болды. 1987–88 және 1988–89 маусымдарында Нейлсон бапкерлік қызмет атқармады, бірақ Джим Хьюсон мен Гэри Гринмен бірге TSN телеканалында түсті комментатор ретінде жұмыс істеді.

Хоккейден зейнетке шығу

2000 жылдың 20 ақпанында Нилсон қатерлі ісікке байланысты емделу үшін медициналық демалысқа шықты, ал оның орнына көмекші жаттықтырушы Крейг Рамзи жұмыс істеді. 10 сәуірде Нилсон бас менеджер Бобби Кларкке командаға оралуға дайын екенін айтты, бірақ Кларк оралғанға дейін қосымша медициналық тексеруден өтуін талап етті. Осы уақыт аралығында Рамзи Нилсонды жаттықтырушы қызметіне Flyers басшылығы мақұлдағаннан кейін көмекші жаттықтырушы ретінде қайта оралатынын бірнеше рет айтты. Ақырында Нилсонға оның орнын Рамзидің толыққанды алғанын хабарлады. Нилсонды Кларк жұмыстан шығаруына жанкүйерлер мен БАҚ өкілдері көптеп наразылық білдірді, бұл әрекетті сыпайылықсыз және құрметсіздік деп бағалады. Нилсонның дәрігерлері Flyers басшылығына оның бас жаттықтырушының міндеттерін орындауға жеткілікті күші жоқ екенін мәлімдеді. Нилсон плей-оффтың бірінші кезеңінің соңында қайта оралуға тырысты, бірақ Кларк бас тартты. Ол тіпті баспасөз конференциясында өз шешімін қорғауға тырысып, "Роджерде қатерлі ісік болды – бұл біздің кінәміз емес. Біз оған ракқа шалдығуын айтпадық. Оның солай ауыруы өкінішті. Біз оны жалықтырып алдық" деді. Содан кейін Нилсон Сенаторлардың көмекші жаттықтырушысы болып тағайындалды. 2001–02 маусымының соңғы екі, турнирлік жағдайына әсер етпеген ойынында бас жаттықтырушы Жак Мартин командадан қағылып, Нилсонға 1000-ға жуық ойынға жаттықтырушы болып, сегіз түрлі командаға басшылық еткен алғашқы адам болу мүмкіндігін берді. Келесі маусымда Сенаторлар президенттік кубокты жеңіп алып, Шығыс конференциясының финалына өтті. Сенаторлар жеті ойындық серияда жеңіліске ұшырағанда Нилсонның қатерлі ісігінің созылмалы екені жұртқа белгілі болды. Нилсонның тұрақты маусымдағы жалпы көрсеткіші – 460 жеңіс, 378 жеңіліс, 159 тең түсу және 3 қосымша уақыттағы жеңіліс.

Тренерлік мұра

Нилсон өмірін жаттықтырушылыққа және хоккейге арнады. Оның отбасылық байланыстары болмады, ол түндері видео көріп, ойындарды талдаумен айналысатын. Оның ең танымал инновацияларының бірі – қарсы командаларды талдау үшін бейнетаспаны пайдалану болды, осыдан оған «Капитан Видео» деген лақап ат қойылды. Сонымен қатар, ол алғаш рет микрофондық гарнитураны көмекші жаттықтырушыларымен байланысу үшін қолданды. Егер айқас қарсы команданың жақсысында болса және бірінші және/немесе екінші кезеңнің соңына үш секундтан аз уақыт қалса, Нилсон қақпашысын қосымша шабуылшы үшін алмастырып, айқастан кейін қақпаға соққы беруге мүмкіндік беретін. Оның ойынша, егер қарсы команда шайбаны иеленсе, қалған санаулы секундтарда олардан гол соғу мүмкін емес еді. Басқа ешбір жаттықтырушы мұндай радикалды қадамға бармады, бұл оның инновациялық ойлауын көрсетеді. Нилсон ережелерді мұқият оқып, олардағы кемшіліктерді табуға тырысқанымен де белгілі болды. «Питес» командасын жаттықтырған алғашқы маусымындағы бір ойында, ол ойынның соңғы минутында 5-3 есебімен екі ойыншыдан кем болды. Қазіргі ереже бойынша, одан көп айып тағайындау мүмкін емес екенін түсінген Нилсон, әр он секунд сайын мұзға қажетті ойыншыдан көп шығаруға тырысты. Төрешілер ойынды тоқтатып, айқас жасады, бұл қорғанысқа түскен қысымды жеңілдетті. Сонымен қатар, Нилсон ойынның соңында ойынды тоқтату үшін жанкүйерлер мұзға заттар лақтырғанын пайдаланды. Осыдан кейін ережелер өзгертілді, сондықтан 5-3 есебінде мұзға қажетті ойыншыдан көп шығу, немесе 5-3 есебінде ойынды кешіктіру, немесе ойынды тоқтатуға бағытталған кез келген қасақана әрекет (мысалы, мұзға лақтырылған заттар немесе қасақана желіні жылжыту) соңғы екі минутта немесе қосымша уақытта айып соғумен аяқталады. Нилсон сондай-ақ, айып соққысы кезінде қақпашының орнына қорғаушыны қойса, қорғаушы шабуылшыға шабуылдап, соққының бұрышын азайта алатынын, бұл гол соғу мүмкіндігін едәуір төмендететінін анықтады. 1968 жылы ол осы ақпаратты Нилсонның «Питерборо Питес» және қарсылас «Торонто Марлборос» командалары арасындағы ОХЛ ойынында қолданды. Нилсон «Питес» қақпашысы Пит Костекті қорғаушы Рон Стакхауспен алмастырды. Стакхаус Фрэнк Хамиллдің айып соққысын сәтті тоқтатып, Хамилл көк сызықты кесіп өткенде шабуылдады. Ережеде команда айып соққысы үшін қақпашыны пайдалануы керек және қақпашы шайбаға қол тигізгенге дейін қақпадан шыға алмайды. Бір ойын кезінде таймаут алғанда Нилсон қақпашысына: «Егер сені алмастырсақ, қақпа таяғыңды қақпаның алдында қалдыр» деді. Екінші команда шайбаны иеленген кезде, олар шайбаны ашық қақпаға қарай мұздың бойымен жіберді, бірақ ол қақпа таяғына тиген кезде бұрылып кетті. Келесі маусымда ереже өзгертілді, сондықтан осындай жағдайда гол соғылады. Нилсон да, белгілі бір мағынада, мұзда болып жатқан оқиғалардан наразы болып, ережелерді бұзды. 1982 жылы Кемпбелл конференциясының финалында «Чикаго Блэкхокс» командасына қарсы плей-офф сериясының 2-ші ойынында «Канукс» командасының жаттықтырушысы ретінде ол үшінші кезеңде командасы бірнеше рет әділетсіз жазаланғанын сезінді. Ол жаттықтырушының ақ сүлгісін алып, оны хоккей таяғына байлап, ақ туды желбіреткендей болды. Үш ойыншы да солай істеді, барлығы ойыннан қуылды. Осылайша Нилсон НХЛ дәстүрін қасақана бастады. Келесі ойында мыңдаған «Канукс» жанкүйерлері ақ сүлгілерді желбіретіп, плей-офф дәстүрін жалғастырды, және оны басқа хоккей командалары да кеңінен қабылдады.

Neilson dedicated his entire life to coaching and hockey. He had no family ties and would stay up late into the night watching video and analyzing games. Among his most well known innovations was the use of videotape to analyze other teams, leading to the nickname "Captain Video". He was also the first to use microphone headsets to communicate with his assistant coaches. In situations where the face off was in the opposition's end and there were three or less seconds to go in the first and/or second period, Neilson would pull his goaltender for an extra attacker for a potential shot on net off the ensuing face off. His reasoning was that if the other team gained possession of the puck, it would be virtually impossible for the opposition to score from their end in the mere seconds that were left. No other coach would consider this radical move, and it was indicative of his innovative thinking. Neilson was well known for closely reading the rule book with the intent of exploiting loopholes. During one particular game in his first season coaching the Petes, he was down two men in a 5 on 3 situation for the last minute of the game. Realizing that more penalties could not be served under the existing rules, Neilson intentionally put too many men on the ice every ten seconds. The referees stopped the play and a faceoff was held, relieving pressure on the defence. In addition, Neilson also took advantage of fans throwing objects onto the ice to deliberately cause stoppages of play late in a game. After these displays, the rules were changed so that a call for too many men on the ice in a 5 on 3 situation, or a delay of game penalty in a 5 on 3 situation, or any deliberate act to stop play (i. e., objects thrown on the ice, or the net being intentionally dislodged) in the last two minutes of regulation or in overtime now results in a penalty shot. Neilson also discovered that if he put a defenceman in net instead of a goaltender during a penalty shot, the defenceman could rush the attacker and cut down the latter's angle of shot, greatly reducing the chances of a goal. In 1968, he used this information in an OHL game between Neilson's Peterborough Petes and the opposing Toronto Marlboros. Neilson replaced Petes goaltender Pete Kostek with defenseman Ron Stackhouse. Stackhouse successfully blocked Frank Hamill's penalty shot attempt by charging out as soon as Hamill crossed the blue line. The rules state that a team must use a goaltender in net for a penalty shot and that the goaltender cannot leave the crease until the skater has touched the puck. One game during a time out, Neilson told his goaltender, " when we pull you, just leave your goal stick lying in the crease." When the other team gained possession, they sent the puck the length of the ice toward the open net, only to deflect wide when it hit the goal stick lying in the crease. The rule was changed the next season so that a goal would be awarded in such a situation. Neilson also broke the rules, in a sense, when he did not like what was happening on the ice. As the Canucks coach during Game 2 of the 1982 Campbell Conference Final playoff series against the Chicago Blackhawks, he felt his team was unfairly penalized on several occasions during the third period. He took a trainer's white towel and held it on a hockey stick, as if to wave a white flag. Three other Canucks players did the same thing, and all were ejected from the game. By doing this, Neilson inadvertently started an NHL tradition. Canucks fans waved white towels by the thousands at the next game, a playoff tradition that continues to this day and is widely copied by other hockey teams.

Хоккейден кейінгі өмір

2001 жылы Макмастер университетінің құрметті заң докторы атанды (төменде қараңыз). 2002 жылдың қараша айында ол хоккей құрылысшысы ретінде Хоккей Даңқы залына енгізілді. Сондай-ақ, 2002 жылы Канада орденінің мүшесі (CM) атағымен марапатталды. 2003 жылы Питерборо қаласы Мемориалдық орталық аренасының қарсы жағындағы Джордж көшесінің оңтүстік бөлігін Роджер Нилсон жолы деп атады; аренаның мекенжайы 1 Роджер Нилсон жолы деп өзгертілуі тиіс еді. Оттава Сенаторлары Скотиабанк Плейстегі жаттықтырушылар кеңсесін Роджер Нилсон бөлмесі деп атады. 2005 жылы Оттава қаласы Нилсонның құрметіне өзінің кіші Peewee AAA хоккей дивизионын қайта атады. 2005 жылы Онтарио хоккей лигасы колледж немесе университетке қатысатын үздік оқушы-спортшы үшін Роджер Нилсон еске алу сыйлығын тағайындады. 1999 жылы Нилсонға сүйек рагы диагнозы қойылды, ол 2001 жылы тері рагына айналды. Ол 69 жасқа толып, содан кейін бес күн өткен 2003 жылдың 21 маусымында қайтыс болды. Қосымша рәсімдер Питерборо қаласындағы Нортвью Пятидесятницалық шіркеуінде өтті. Оның қазасынан кейін көп ұзамай Оттава Сенаторлары қоры "Роджердің үйін" (француз тілінде "La maison de Roger") салу жоспарларын жариялады, кейіннен Роджер Нилсон үйі деп аталды, ол Шығыс Онтарио балалар ауруханасының аумағында оның есімімен салынған паллиативтік күтім орталығы болды. Ғимарат 2006 жылдың 21 сәуірінде Онтарио премьер-министрі Далтон МакГинти тарапынан ашылды. 2004 жылдың қыркүйегінде Питерборо қаласында Роджер Нилсон атындағы жаңа бастауыш мектеп ашылды. Атау Нилсонның оқытуға берілгендігіне байланысты таңдалды, ол Каварта Пайн Ридж аудандық мектеп кеңесінің мінез-құлық тәрбиесі бағдарламасының принциптерін бейнелейді. 2011 жылдың 7 сәуірінде Ванкувердегі Роджерс Арена Нилсонның НХЛ және әсіресе Ванкувер Канукс командасына қосқан үлесін, сондай-ақ 1982 жылғы Чикаго Блэкхокспен өткен плей-офф сериясында қалыптасқан дәстүрін, кейін "Тауэль күші" деп аталғанды еске алу үшін оның ескерткішін орнатты. Флорида Пантерс 2013 жылы өздерінің алғашқы жаттықтырушысы Нилсонның құрметіне пресс-боксты арнады.

Neilson was awarded a Doctor of Laws by McMaster University in 2001 (see below). He was inducted into the Hockey Hall of Fame as a builder in November 2002. He was also appointed as a Member of the Order of Canada {CM} in 2002. The City of Peterborough renamed George Street South Roger Neilson Way opposite the Memorial Centre Arena in 2003; the address of the Arena was supposed to be changed to 1 Roger Neilson Way. The Ottawa Senators have named their coaches office at Scotiabank Place The Roger Neilson Room. The City of Ottawa renamed their Minor Peewee AAA Hockey Division after Neilson in 2005. Also in 2005, the Ontario Hockey League created an award for the top academic player attending college or university and named it the Roger Neilson Memorial Award. In 1999, Neilson was diagnosed with bone cancer, which spread to become skin cancer in 2001. He died on June 21, 2003, only five days after his 69th birthday, and the funeral was held in Northview Pentecostal Church in Peterborough. Shortly after his death, the Ottawa Senators Foundation announced plans to build "Roger's House" (French: "La maison de Roger"), later renamed Roger Neilson House, a paediatric palliative care facility built in his memory on the grounds of the Children's Hospital of Eastern Ontario in Ottawa. The building was opened on April 21, 2006, by the Premier of Ontario, Dalton McGuinty. In September 2004, Roger Neilson Public School, a new elementary school in Peterborough, opened. The name was chosen because of Neilson's commitment to teaching, which exemplified the qualities of the Character Education program of the Kawartha Pine Ridge District School Board. On April 7, 2011, Rogers Arena in Vancouver commemorated Neilson's contribution to the NHL and Vancouver Canucks, in particular to the tradition he created during the 1982 playoff series with the Chicago Blackhawks, later named "Towel Power", by erecting a large statue of him in the courtyard of Rogers Arena. The Florida Panthers dedicated the press box to Neilson, their first coach, in 2013.

Тренерлік іс-әрекет

+Роджер Нилсонның жаттықтырушылық рекорды
Команда Жыл Тұрақты маусым Плей-офф G (Ойындар) W (Жеңіс) L (Жеңіліс) T (Тең) OTL (Есебінде жоқ жеңіліс) Pts (Ұпай) Қорытынды Нәтиже
TOR 1977–78 80 41 29 10 — 92 3-ші Адамс тобында Алдын ала раундта жеңіс (2–0, LA-ға қарсы) Ширек финалда жеңіс (4–3, NYI-ға қарсы) Жартылай финалда жеңіліс (0–4, MTL-ға қарсы)
TOR 1978–79 80 34 33 13 — 81 3-ші Адамс тобында Алдын ала раундта жеңіс (2–0, ATL-ға қарсы) Ширек финалда жеңіліс (0–4, MTL-ға қарсы)
TOR Барлығы 160 75 62 23 — 173 8–11 (0.421)
BUF 1980–81 80 39 20 21 — 99 1-ші Адамс тобында Алдын ала раундта жеңіс (3–0, VAN-ға қарсы) Ширек финалда жеңіліс (1–4, MIN-ға қарсы)
BUF Барлығы 80 39 20 21 — 99 1 дивизиондық титул 4–4 (0.500)
VAN 1981–82 54 0 1 — (77) 2-ші Смит тобында Дивизион жартылай финалында жеңіс (3–0, CGY-ға қарсы) Дивизион финалында жеңіс (4–1, LA-ға қарсы) Конференция финалында жеңіс (4–1, CHI-ға қарсы) Стэнли Кубогы финалында жеңіліс (0–4, NYI-ға қарсы)
VAN 1982–83 80 30 35 15 — 75 3-ші Смит тобында Дивизион жартылай финалында жеңіліс (1–3, CGY-ға қарсы)
VAN 1983–84 48 17 26 5 — (73) 3-ші Смит тобында Қызметтен босатылды
VAN Барлығы 133 51 61 21 — 123 12–9 (0.571)
LAK 1983–84 28 8 17 3 — (59) 5-ші Смит тобында Плей-оффқа қатыспады
LAK Барлығы 28 8 17 3 — 19 0–0 (0.000)
NYR 1989–90 80 36 31 13 — 85 1-ші Патрик тобында Дивизион жартылай финалында жеңіс (4–1, NYI-ға қарсы) Дивизион финалында жеңіліс (1–4, WSH-қа қарсы)
NYR 1990–91 80 36 31 13 — 85 2-ші Патрик тобында Дивизион жартылай финалында жеңіліс (2–4, WSH-қа қарсы)
NYR 1991–92 80 50 25 5 — 105 1-ші Патрик тобында Дивизион жартылай финалында жеңіс (4–3, NJ-ға қарсы) Дивизион финалында жеңіліс (2–4, PIT-ке қарсы)
NYR 1992–93 40 19 17 4 — (79) 6-шы Патрик тобында Қызметтен босатылды
NYR Барлығы 280 141 104 35 — 317 2 дивизиондық титул 13–16 (0.448)
FLA 1993–94 84 33 34 17 — 83 5-ші Атлантика тобында Плей-оффқа қатыспады
FLA 1994–95 48 20 22 6 — 46 5-ші Атлантика тобында Плей-оффқа қатыспады
FLA Барлығы 132 53 56 23 — 129 0–0 (0.000)
PHI 1997–98 21 10 9 2 — (95) 2-ші Атлантика тобында Конференция ширек финалында жеңіліс (1–4, BUF-қа қарсы)
PHI 1998–99 82 37 26 19 — 93 2-ші Атлантика тобында Конференция ширек финалында жеңіліс (2–4, TOR-ға қарсы)
PHI 1999–2000 82 45 22 12 3 105 1-ші Атлантика тобында Конференция ширек финалында жеңіс (4–1, BUF-қа қарсы) Конференция жартылай финалында жеңіс (4–2, PIT-ке қарсы) Конференция финалында жеңіліс (3–4, NJ-ға қарсы)
PHI Барлығы 185 92 57 33 2 201 4–15 (0.483)
OTT 2001–02 21 10 0 (94) 3-ші Солтүстік-шығыс тобында Уақытша бас жаттықтырушы
OTT Барлығы 21 10 0 20–0 (0.000)
Барлығы 1,000 460 378 159 3 108 23 дивизиондық титул 51–55 (0.481)

+Roger Neilson coaching recordTeamYearRegular SeasonPost Season G (Games) W (Wins) L (Losses) T (Ties) OTL (Overtime losses) Pts (Points) Finish ResultTOR1977–7880412910—923rd in AdamsWon in preliminary round (2–0 vs. LA) Won in quarter finals (4–3 vs. NYI) Lost in semi finals (0–4 vs. MTL)TOR1978–7980343313—813rd in AdamsWon in preliminary round (2–0 vs. ATL) Lost in quarter finals (0–4 vs. MTL)TOR Total 160756223—1738–11 (0.421)BUF1980–8180392021—991st in AdamsWon in preliminary round (3–0 vs. VAN) Lost in quarter finals (1–4 vs. MIN)BUF Total 80392021—991 division title4–4 (0.500)VAN1981–825401—(77)2nd in SmytheWon in division semi finals (3–0 vs. CGY) Won in division finals (4–1 vs. LA) Won in conference finals (4–1 vs. CHI) Lost in Stanley Cup finals (0–4 vs. NYI)VAN1982–8380303515—753rd in SmytheLost in division semi finals (1–3 vs. CGY)VAN1983–844817265—(73)3rd in SmytheFiredVAN Total 133516121—12312–9 (0.571)LAK1983–84288173—(59)5th in SmytheDid not qualifyLAK Total 288173—190–0 (0.000)NYR1989–9080363113—851st in PatrickWon in division semi finals (4–1 vs. NYI) Lost in division finals (1–4 vs. WSH)NYR1990–9180363113—852nd in PatrickLost in division semi finals (2–4 vs. WSH)NYR1991–928050255—1051st in PatrickWon in division semi finals (4–3 vs. NJ) Lost in division finals (2–4 vs. PIT)NYR1992–934019174—(79)6th in PatrickFiredNYR Total 28014110435—3172 division titles13–16 (0.448)FLA1993–9484333417—835th in AtlanticDid not qualifyFLA1994–954820226—465th in AtlanticDid not qualifyFLA Total 132535623—1290–0 (0.000)PHI1997–98211092—(95)2nd in AtlanticLost in conference quarter finals (1–4 vs. BUF)PHI1998–9982372619—932nd in AtlanticLost in conference quarter finals (2–4 vs. TOR)PHI1999–20008245221231051st in AtlanticWon in conference quarter finals (4–1 vs. BUF) Won in conference semi finals (4–2 vs. PIT) Lost in conference finals (3–4 vs. NJ)PHI Total 185925733322014–15 (0.483)OTT2001–0221100(94)3rd in NortheastInterim head coachOTT Total 2110020–0 (0.000)Total 1,000460378159310823 division titles51–55 (0.481)