«Кобб» (1994) фильмі – Томми Ли Джонс басты рөлде сомдаған, бейсболшы Тай Коббтың өмірінен алынған спорттық драма. Автобиографиясы, сын, кассалық табыс туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Кобб – 1994 жылы түсірілген американдық тарихи спорттық драмалық фильм. Фильмде бейсболшы Тай Коббтың рөлін Томми Ли Джонс ойнайды. Фильмнің сценарийін жазып, режиссерлік жұмысын Рон Шелтон жасаған, ал негізі 1994 жылы Аль Стамптың жазған кітабы болды. Фильмнің түпкі музыкасын Эллиот Голденталь жазған. Оқиға Кобб пен спорт журналисі Аль Стамп арасындағы қарым-қатынас арқылы баяндалады, Аль Стамп Коббтың өмірбаянын жазуға көмектескен. Кейбір сыншылар фильмді және Джонстың ойынын жоғары бағаласа, кассада фильмнің табысы күтілгендей болмады – 25,5 миллион долларлық бюджетке қарсы 1 миллион доллардан астам түсім тапқан жоқ.
Cobb is a 1994 American biographical sports drama film starring Tommy Lee Jones as baseball player Ty Cobb. The film was written and directed by Ron Shelton and based on a 1994 book by Al Stump. The original music score was composed by Elliot Goldenthal. The film is told through the partnership between Cobb and sportswriter Al Stump who served as a ghostwriter of Cobb's autobiography. Some critics lauded the film and Jones's performance, but the box office results for the film were underwhelming, grossing little over $1 million on a budget of $25.5 million.
Сюжет
1960 жылы спорт жазушысы Ал Стамп бейсболшы Тайрус Раймонд "Тай" Коббтың өмірбаянын жазу үшін жалданады. Қазір 74 жаста, денсаулығы нашарлап қалған Кобб, өлер алдында "әділдікті орнату" үшін ресми өмірбаянын шығаруды қалайды. Стамп Коббтың Тахо көліндегі сарайына келеді. Ол өзінің биографына да, кездесетін әрбір адамға да қарапайымдықсыз, мас күйде, мизантроп және нәсілшіл қараушылықпен қарым-қатынас жасайтын адамды табады. Коббтың үйі сәнді болғанымен, Кобб пен коммуналдық қызметтер арасындағы ұзаққа созылған жанжалдардың салдарынан жылыту, электр қуаты және су жоқ. Кобб сонымен қатар үй шаруасындағы жұмысшыларды жиі жалдап, жұмыстан шығарып отырады. Кобб ауыр сырқатқа шалдыққан және жиі физикалық құлауларға ұшырағанымен, ол әлі де айтарлықтай күшті және көбінесе бірнеше зарядталған қаруларды қол жетімді жерде сақтайды, бұл кез келген сәтте қақтығысқа ұласуы мүмкін. Кобб Донер жотасынан өте жатқанда қарлы боранында ойсыздықпен жүргізіп, көлік апатына тап болады. Стамп оны құтқарады, бірақ Кобб Стамптың көлігін алып, тағы бір апатқа ұшырайды. Көлік Реноға сүйретіледі. Онда Стамп пен Кобб курорттағы кеш көрсетеді, онда Кили Смит пен Луис Прима өнер көрсетеді, Кобб олардың қойылымын әдепсіз түрде тоқтатады. Сигарет сатушы Рамона Стампқа қызығушылық танытады, бірақ Кобб қонақ үй бөлмесіне кіргенде, қызғанышпен ашуға булығады. Ол Рамонаны басқа бөлмеге алып барып, физикалық зорлыққа ұшыратады. Кобб пен Стамп Нью-Йорктің Куперстаун қаласындағы Даңқ залына қатысу үшін автомобильмен саяхат жасайды, онда Коббтың дәуірінен көптеген жұлдызды ойыншылар, соның ішінде Роджерс Хорнсби мен Микки Кокран қатысады. Кобб өзінің зорлық-зомбылыққа толы өткенінің кадрларын көріп, мазасыздыққа толады. Куперстауннан Кобб пен Стамп оңтүстікке, Коббтың туған жері Джорджияға қарай жол тартады, онда оның ажырасқан қызы оны көруден бас тартады. Стамп Коббпен бірнеше ай бойы оның мінез-құлқын бақылап, Кобб оны жалдаған өмірбаянын жазу мен Коббтың шынайы бейнесі туралы өз кітабын жазу арасында қысымға ұшырайды. Кобб Стампты досы ретінде қарастыра бастайды; оның мінез-құлқы барлық жақын достары мен отбасы мүшелерін алыстатқаны анық. Стамп бір уақытта екі кітап жазады: Кобб күткенін және Коббтың барлық кемшіліктерін ашып көрсететін сенсациялық, аяусыз еңбек. Стамп Коббтың нұсқасын оның тірісінде аяқтауды жоспарлайды, жобаға төлемді кепілдік етеді және Коббты бақытты өмір сүруге мүмкіндік береді, содан кейін Кобб қайтыс болғаннан кейін қатты соққы беруді жоспарлайды. Ұзақ түн бойы ішіп-жегеннен кейін, өмірі құлдырай бастағанда, Стамп есінен таяды. Кобб оның жазбаларын табады, ол ешқандай шектеусіз нұсқаға арналған, бұл эпикалық жарылысқа әкеледі. Кобб қан құсып, ауруханаға жеткізіледі, онда ол дәрігерлер мен медбикелерге басқаларға қарағанда қатал қарайды және қару ұстайды. Стамп ойыншының аңызға айналған қарқындылығы мен қатыгез бәсекелестік рухына деген құрметке ие болады, сонымен қатар Коббтың әкесі өлтірілуі оның жауырық мінезіне ішінара себеп болуы мүмкін екенін түсінеді. Кобб Стампқа әкесін оның анасы емес, анасының жақын досы өлтіргенін айтады. Стамп Коббқа деген пікірін өзгертеді және, ақырында, Кобб оны жазуға жалдаған жарқын өмірбаянын аяқтайды.
In 1960, sportswriter Al Stump is hired as the ghostwriter for an authorized autobiography of baseball player Tyrus Raymond "Ty" Cobb. Now 74 and in failing health, Cobb wants an official biography to "set the record straight" before he dies. Stump arrives at Cobb's estate on Lake Tahoe. He finds a continually drunken, misanthropic and bitter racist who abuses his biographer as well as everyone else he comes in contact with. Although Cobb's home is luxurious, it is without heat, power and running water due to long running violent disputes between Cobb and utility companies. Cobb also rapidly runs through domestic workers, hiring and firing them in quick succession. Although Cobb is seriously ill and prone to frequent physical breakdowns, he retains considerable strength and also keeps several loaded firearms within easy reach at almost all times, making the outbreak of violent confrontation a constant possibility. Cobb almost gets killed in an automobile accident off the Donner Pass, driving recklessly in a blizzard. Stump rescues him, but Cobb then seizes control of Stump's car until he gets into another accident. The car has to be towed to Reno. There, Stump and Cobb see a show at a resort hotel featuring Keely Smith and Louis Prima, whose act Cobb rudely interrupts. A cigarette girl, Ramona, becomes interested in Stump, but when Cobb barges into the hotel room, he's in a jealous rage. He takes Ramona to another room, where he physically abuses her. Cobb and Stump travel together cross country by automobile to the Hall of Fame's induction weekend in Cooperstown, New York, where many star players from Cobb's era are in attendance, including Rogers Hornsby and Mickey Cochrane. Cobb is haunted by images from his violent past as he views film footage of his career. From Cooperstown, Cobb and Stump drive south to Cobb's native Georgia, where his estranged daughter refuses to see him. Stump, having spent months with Cobb witnessing his behavior, is torn between creating the autobiography that Cobb hired him to write and writing his own book on Cobb's true self. Cobb begins to regard Stump as a friend of sorts; it is clear his conduct has driven away virtually all his legitimate friends and family. Stump writes two books concurrently, the one Cobb expects and a sensational, merciless account which will reveal the real Cobb, warts and all. Stump plans to complete Cobb's version while the old man is still alive, guaranteeing his payment for the project and letting Cobb die happy, then issue the hard hitting follow up after Cobb is gone. After a long night of drinking as his life begins to unravel, Stump passes out. Cobb discovers his notes for the no punches pulled version, bringing on an epic explosion. Cobb begins to cough up blood and is taken to a hospital, where he wields a gun and treats doctors and nurses as harshly as he has everyone else. Stump gains a grudging respect for the player's legendary intensity and fearsome competitive fire, as well as an understanding that the murder of Cobb's father may have been partly responsible for his antagonistic personality. Cobb reveals to Stump that his father's murder was not committed by his mother, but by his mother's lover. Stump is conflicted in his opinion of Cobb, and, in the end, completes the glowing autobiography Cobb hired him to write.
Өндіріс
Бейсбол сахналары Алабама штатының Бирмингем қаласындағы Риквуд Филдте түсірілді, ол Филадельфияның Шиб Паркі мен Питтсбургтің Форбс Филдінің орнына қолданылды. Кейбір көріністер Коббтың туған қаласы – Джорджия штатының Ройстон қаласында түсірілді. Коббқа қатысты көптеген түсіру жұмыстары Невада штатының солтүстігінде өтті. Хотелге тіркелу Ринодағы Төртінші көшедегі Моррис қонақ үйінде болды. Казино, сыртқы және кіреберіс кадрлары Карсон-Ситидегі Какус Джек қонақ үйі мен казиносының сыртында, сондай-ақ Карсон-Ситидегі сол кезде жабық, бірақ қазір (2007 жылы) қайта ашылған Доппелгенгер барының сыртында түсірілді. Бейсбол комментаторы Эрни Харвелл, Ford Frick жүлдесінің иегері, Куперстаун, Нью-Йорк қаласындағы марапаттау кешін жүргізуші ретінде көрсетілді. Нақты спорт журналистері Аллан Маламуд, Даг Крикориан және Джефф Феллензер, сондай-ақ бокс промоутері Билл Каплан Санта-Барбарадағы барда фильмнің басы мен соңында Стэмптің достары мен әріптестері ретінде пайда болады. Карсон-Ситидегі тәуелсіз фотограф Боб Уилки Невада журналы, Associated Press және Невада апелляциясы үшін көптеген тұрақты көріністерді суретке түсірді. Томми Ли Джонс "Қашқын" фильмі үшін "Оскар" сыйлығын алған кезде осы фильмді түсіріп жатқан еді. 72 жастағы Коббтың рөлі үшін актердің шашы алдын ала жартылай қырқылып алынғандықтан, ол марапаттау сөзінде осы жағдайды оңды бағалады: "Мұндай сәтте адам тек 'Мен толық шашымды жоғалтқан жоқпын, бірақ менде жұмыс бар' дей алады". Жартылай қырқылып алынған шашынан басқа, Джонс Коббтың ерекше сырғанауын жаттығу кезінде білезігін сындырып алды. Фильмде Коббтың тікендерін доғарғаны көрсетілген, бұл оның базаларды айналып өтетін кезінде оны ұстаудан сақтау үшін жасалған, және ол бірнеше ойыншыларды тікендермен жарақаттады деген айыптамалар болды. Алайда Кобб ешқашан біреуді қасақана жарақаттағанын мойындаған жоқ. Коббтың ұрпағы Тайлер Логан Кобб "Жас Тай" рөлін ойнады.
Baseball scenes were filmed in Birmingham, Alabama at Rickwood Field, which stood in for Philadelphia's Shibe Park and Pittsburgh's Forbes Field. Scenes also were filmed in Cobb's actual hometown of Royston, Georgia. Much of the Cobb location filming was in northern Nevada. The hotel check in was at the Morris Hotel on Fourth Street in Reno. Casino, outdoor and entry shots were done outside Cactus Jack's Hotel and Casino in Carson City and outside the then closed, now reopened (2007) Doppelganger's Bar in Carson City. Baseball announcer Ernie Harwell, a Ford Frick Award recipient, is featured as emcee at a Cooperstown, New York awards banquet. Real life sportswriters Allan Malamud, Doug Krikorian, and Jeff Fellenzer and boxing publicist Bill Caplan appear in the movie's opening and closing scenes at a Santa Barbara bar as Stump's friends and fellow scribes. Carson City free lance photographer Bob Wilkie photographed many still scenes for Nevada Magazine, the Associated Press, and the Nevada Appeal. Tommy Lee Jones was shooting this film when he won the Academy Award for Best Supporting Actor for The Fugitive. As his head was already partially shaved in the front for his role as the balding, 72 year old Cobb, the actor made light of the situation in his acceptance speech: "All a man can say at a time like this is, 'I am not really bald But I do have work." In addition to his partially shaved head, Jones also endured a broken ankle, suffered while practicing Cobb's distinctive slide. The film shows Cobb sharpening his spikes as a means to keep infielders from tagging him out as he ran the bases, and was accused of spiking several players who tried. Cobb, however, always denied ever spiking anyone on purpose. Tyler Logan Cobb, a descendant of Cobb's, played "Young Ty".
Кассалық жинақ
Фильм 1994 жылдың желтоқсан айында шектеулі көрсетілімде шықты. АҚШ-та 25,5 миллион долларлық бюджетпен 1 007 583 доллар табыс тапты, нәтижесінде кассада сәтсіздікке ұшырады.
The film opened in limited release in December 1994. It earned a reported $1,007,583 in the U. S., on a budget of $25.5 million, making it a box office bomb.
Сыни жауап
Коббтың қазіргі уақытта Rotten Tomatoes сайтында 48 рецензия негізінде 65% рейтингі бар. Сайттың консенсусы былай деді: "Томми Ли Джонстың керемет ойыны Коббты әдеттегі спорттық биографиядан жоғары көтеруге көмектеседі; ол соншалықты тиімді, тіпті кейбіреулер фильмді жағымсыз деп табады." Rolling Stone журналынан Питер Траверс оны "жылдың үздік фильмдерінің бірі" деп атады, ал Salon журналынан Чарльз Тейлор оны онжылдықтың ең жақсы фильмдерінің тізіміне қосты. Басқалары фильмге көбірек сынды пікір білдірді. Entertainment Weekly журналынан Оуэн Глиберман фильмге "D" бағасын беріп, оны "шулы, ренішті дос туралы фильм" деп сипаттады және Коббты "жетімиш жылдық ашуланшақ қарттан" асып түспеген деп көрсетті. Ол фильмде Коббтың рекордтары туралы жиі айтылатынын, бірақ бейсболға арналған көріністер өте аз екенін атап өтті, тек бір флэшбэк бар, онда Кобб базаға шығып, үшінші және үй базасын ұрлап, қарсы командамен төбелес бастайды. Ол былай түсіндірді: "Тай Коббтың бейсболшы ретіндегі қатыгездігін көрсетуден бас тартқандықтан, фильм оны тірідегіден де нашар етіп көрсетеді." Роджер Эберттің 1994 жылғы 2 желтоқсандағы Chicago Sun-Times газетіндегі рецензиясында Кобб ең өзгеше биофильмдердің бірі деп сипатталды және "Томми Ли Джонстың ең жақсы рөлдерінің бірі" бар екені айтылды, бірақ ол Стамптың (Вулл ойнады) рөлінің жетілмегендігін де атап өтті. Дегенмен, ол фильмнің ұзақтығын сынап, 4 жұлдыздың 2-сін берді.
Cobb currently has a 65% rating on Rotten Tomatoes based on 48 reviews. The site's consensus states: "Tommy Lee Jones's searing performance helps to elevate Cobb above your typical sports biopic; he's so effective, in fact, that some may find the film unpleasant." Peter Travers of Rolling Stone hailed it as "one of the year's best" and Charles Taylor of Salon included it on his list of the best films of the decade. Others took a harsher view of the picture. Owen Glieberman of Entertainment Weekly gave the film a "D", claiming it to be a "noisy, cantankerous buddy picture" and presented Cobb as little more than a "septuagenarian crank". He noted that while the film had constant reminders of Cobb's records, it had little actual baseball in it, besides one flashback where Cobb is seen getting on base, then stealing third and home, and instigating a brawl with the opposing team. He explained: "By refusing to place before our eyes Ty Cobb's haunted ferocity as a baseball player, it succeeds in making him look even worse than he was." Roger Ebert's review of December 2, 1994 in the Chicago Sun Times described Cobb as one of the most original biopics ever made and including "one of Tommy Lee Jones's best performances," but he notes Stump (played by Wuhl) and his lack of development in the film. However, he also criticized the length of the film, giving it 2 stars out of 4.
Тарихи ақиқат
2015 жылы жарық көрген «Тай Кобб: Қорқынышты сұлулық» кітабында автор Чарльз Лирхсен фильмнің негізі Аль Стамптың 1961 және 1994 жылғы Тай Кобб туралы жазған өмірбаяндары екенін айтады. Бұл кітаптар Коббтың өміріне қатысты айқын қателіктерімен белгілі, сондай-ақ Стамптың Кобб қайтыс болғаннан кейін «True» журналында жариялаған мақаласы да осы фильмге сіңірілген. Автор Лирхсен бұл дәлсіздіктер туралы режиссер Шелтонмен сөйлескенде, Шелтон фильмнің ең керемет тұстарын растайтын құжаттарды ұсынбады және «Ал» есімді адаммен бірге кейбір сахналарды өзі ойлап тапқандарын мойындады, себебі олар мұндай нәрсені нағыз Коббтың өмірінде жасауы мүмкін деп ойлады. Ал бұрын, 2010 жылы Уильям Р. Кобб (Тай Коббпен туыстық байланысы жоқ) жазған мақаласы Америка бейсболын зерттеу қоғамының ресми басылымы – «The National Pastime» журналында Аль Стампты Коббқа қатысты бейсбол және жеке естеліктерді, соның ішінде жеке құжаттар мен күнделіктерді жалғандап жасады деп айыптаған болатын. Стамп тіпті Коббтың анасы оның әкесін өлтіру үшін қолданған мылтықты өзінде бар екенін жалған мәлімдеді (1905 жылғы оқиғада миссис Кобб күйеуін бөгет деп қате алған деген ресми тұжырым бар). Кейіннен бұл мылтық танымал естеліктерді жинаушы Барри Халпердің қолына тиді. Мылтықтың танымал болуына қарамастан, сол кездегі ресми газеттер мен сот құжаттарында Коббтың әкесі тапаншамен өлтірілгені анық көрсетілген. Мақалада, содан кейін жарық көрген кітапта Стамп Кобб туралы көптеген жалған мәлімдемелер жасады деп айыпталды, бұл жалғандықтар 1961 жылғы ынтымақтастық кезінде де, содан кейін Стамптың өмірінде де орын алды. Көбінесе бұл мәлімдемелер сенсациялық сипатта болып, Коббты жағымсыз жарыққа шығару мақсатында жасалған. Коббтың зерттеулері Стамптың Тай Коббқа қатысты барлық еңбектері (баспа және естеліктер) ең жақсы жағдайда күмән тудыратынын, ал ең нашар жағдайда «жалған деп толығымен жоққа шығарылуы керек» екенін көрсетеді.
In his 2015 book Ty Cobb: A Terrible Beauty, author Charles Leerhsen asserts that the film is based on Al Stump's 1961 and 1994 biographies of Ty Cobb, books noted for glaring inaccuracies regarding Cobb's life, as well as a True magazine article, also by Stump, published after Cobb's death. When the author Leerhsen contacted director Shelton concerning the inaccuracies, Shelton refused to provide documentation for some of the most extravagant aspects of the movie, and admitted to fabricating scenes along with "Al" because they believed it was something the real Cobb could have plausibly done in real life. Previously, in 2010, an article by William R. Cobb (no relation to Ty) in the peer reviewed The National Pastime, the official publication of the Society for American Baseball Research, had accused Al Stump of extensive forgeries of Cobb related baseball and personal memorabilia, including personal documents and diaries. Stump even falsely claimed to possess a shotgun used by Cobb's mother to kill his father (in a well known 1905 incident officially ascribed to Mrs Cobb having mistaken her husband for an intruder). The shotgun later came into the hands of noted memorabilia collector Barry Halper. Despite the shotgun's notoriety, official newspaper and court documents of the time clearly show Cobb's father had been killed with a pistol. The article, and later expanded book, further accused Stump of numerous false statements about Cobb, not only during and immediately after their 1961 collaboration but also in Stump's later years, most of which were sensationalistic in nature and intended to cast Cobb in an unflattering light. Cobb's peer reviewed research indicates that all of Stump's works (print and memorabilia) surrounding Ty Cobb are at the very best called into question and at worst "should be dismiss(ed) out of hand as untrue".