Артур Эрнест Уайлдер Смит: Химия ғалымы және жаратылыстанушы

Кіріспе

Британдық органикалық химик және жаратылыстанушы Артур Эрнест Уайлдер Смит, FRSC (22 желтоқсан 1915 – 14 қыркүйек 1995) – британдық органикалық химик және Жер жас екенін жақтаушы креационист.

Өмірбаян

Уайлдер Смит үш докторлық диплом алды; алғашқысы 1941 жылы Англиядағы Рединг университетінен физикалық органикалық химиядан, екіншісі 1964 жылы Женева университетінен фармакологиядан, ал үшіншісі Цюрихтегі Эйдгеноссиш Техниш Хохсшуледен (Швейцарияның Федералды Технологиялық Институты). Химик ретінде Уайлдер Смит Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Imperial Chemical Industries компаниясында жұмыс істеді. Соғыстан кейін Лондон университеті оны Лисбурн графының естелік стипендиясына ие етті. Уайлдер Смит швейцариялық фармацевтикалық компанияның зерттеу директоры қызметін қабылдады. Швейцарияда жүргенде Женева университетінің медицина мектебі оны химиотерапия мен фармакологияны оқытуға шақырды, бұл үшін ол Еуропалық континенттік университеттерде кәсіби қызметке қажетті біліктілік – хабилитация алды. 1957-1958 жылдары Уайлдер Смит Иллинойс университетінің медициналық орталығында қонақ профессор болып жұмыс істеді. 1959-1961 жылдары Норвегиядағы Берген университетінің медицина мектебінде фармакологиядан толық профессор қызметін атқарды. Ол Женева университетіне екі жылға оралды, содан кейін 1963 жылы Иллинойс университетінің медициналық орталығында фармакология профессоры болып тағайындалды. Лектор ретінде ол білім берудегі жетістіктері үшін үш рет «Алтын алма» сыйлығын және жоғары курс студенттері үшін ең жақсы лекциялар сериясы үшін төрт сыйлық алды. Уайлдер Смит екі жыл Түркияның Анкара қаласындағы Хацеттепе университетінің медицина мектебінде фармакология профессоры болды. Ол НАТО-ның есірткіге қарсы күресу және оны емдеу жөніндегі кеңесшісі болды. Ол онымен бірге жиырма үш рет көшіп, төрт баласын – Оливер, Петра, Клайв және Эйнарды тәрбиеледі. Олардың әр баласы халықаралық университеттерде өздерінің медицина салалары бойынша профессорлар. Артур Уайлдер Смит білімін атеист ретінде бастады. Оның әйелі Бейт Уайлдер Смит Артурдың былай дегенін жазды: «Егер сүйіспеншілікке толы Құдай болса, онда ол әлемдегі барлық әділетсіздік пен азапты осылай қалдырмас еді». Ол Артурдың атеистік көзқарасына қарсы шыққан, шын ниетті христиан генерал Фростпен танысты. Артур Мәсіхке иман келтірді, бірақ табиғаттағы эволюция мен Киелі кітаптағы жаратылыс арасындағы қиындықтармен күресін жалғастырды. Оксфордта оқып жүргенде Артур К.С. Льюиспен танысты, ол Артурдың ойлау қабілеті мен сеніміне үлкен әсер етті. Креационист ретінде Уайлдер Смит өмірдің пайда болуына қатысты эволюциялық көзқарастарда мәселелер бар екенін айтты. Бұл тақырып оның көптеген кітаптарында, соның ішінде «Тіршіліктің жаратылуы» және «Адамның шығу тегі, адамның тағдыры» кітаптарында көрінеді. Уолтер Л. Брэдлидің айтуынша, Уайлдер Смит «энергия ағынының ақпаратқа айналуы қазіргі уақытта дәлелденбеген және теориялық негізі жоқ» деп мәлімдеді. Кейбіреулер оны Еуропаның жетекші креационисі деп санайды. Ол 1984 жылы Фрэнсис Ардуиниге Генри М. Моррис «термодинамика туралы ештеңе білмейтінін» айтқан кезде, креационистерді түзетуден тартынбады. 1966 жылы ол «Herkunft und Zukunft des Menschen» атты кітабын жариялады, онда Бурдик пен басқалардың Паллакси өзенінде динозаврлар мен адамның іздері бірге табылғаны туралы пікірлерін жариялады. Уайлдер Смит кітабына Паллукси жерін көрсететін суреттерді, соның ішінде өзіне, Бурдикке және Тейлорға тиесілі суреттерді қосты. Бүрдіктің 6-шы суретін қоспағанда, барлық суреттер адамның іздері деп саналды. 1980 жылдардың ортасында іздердің адамнан емес екені анықталды, ал кейбір үлгілердің бұзылған немесе жасалған екені, әсіресе Бурдикке тиесілі бос блоктарда анықталды. 1970 жылы Уайлдер Смит «Тіршіліктің жаратылуы: Эволюцияға кибернетикалық көзқарас» атты еңбегін жариялады, онда Уильям Пейлидің дизайн аргументін генетикалық реттіліктің мүмкін еместігін компьютерлік есептеулермен қорғады, оны эволюциямен түсіндіруге болмайтынын, бірақ «табиғаттың артындағы құдайлық ақылды қызметтің қажеттілігін» талап ететінін айтты, сондай-ақ «табиғаттың артындағы дизайнер мен адам ретінде белгілі табиғаттың ақылды түрде жасалған бөлігі арасындағы қарым-қатынаста да сол мәселе күтілуде» деді. Оның зерттеулері мен жазбалары ақылды дизайн қозғалысының қалыптасуына ықпал етті. 2005 жылы ақылды дизайнды қолдаған Уильям А. Дембски Уайлдер Смиттің «ақпарат туралы интуитивті идеялары менің зерттеулерімнің көп бөлігіне түрткі болды» деді. Уайлдер Смит ешқашан «ақылды дизайн» деген сөзді қолданған емес. Бұл сөздерге ең жақын нәрсе оның 1968 жылғы «Адамның шығу тегі, адамның тағдыры: эволюция және христиандық принциптеріне сынды қарау» басылымында кездеседі, онда киттердің сүт бездерінің кездейсоқ мутациялар арқылы пайда болуы мүмкін емес екені туралы аргумент келтірілген. Уайлдер Смит (күшті басымдықпен) «Мұндай жүйеде жоспарлауды жоққа шығару сенімділікті күмәнді етуден гөрі, гидравликаны жақсы түсінген сүт безін жобалаған зиялы адамға сенуді талап етеді» деді. 1986 жылғы Оксфорд Одағындағы пікірсайыста Уайлдер Смит және креационист физик Эдгар Эндрюс (Библиялық жаратылыс қоғамының президенті) биологтар Ричард Докинз және Джон Мейнард Смитпен креационизм тақырыбында пікір алмасты. Уайлдер Смиттің «Табиғат ғылымдары эволюция туралы ештеңе білмейді» атты кітабы 1981 жылы Creation Life Publishing баспасынан шықты және 1992 жылы Answers in Genesis баспасынан қайта басылды. Гриннелл колледжінің биологы Кеннет Кристиансен кітапты қарап, «кітаптың ең басты кемшілігі – қазіргі эволюциялық процесті түсінудегі айқын шатасу немесе білмеушілік (айту қиын)» деді. Ол сондай-ақ Уайлдер Смиттің жұмысы талқыланған саланың негізгі әдебиетін ескермегенін атап өтті. 1998 жылы кітап Мичиган штатының Мелвиндаль қаласындағы мектеп тақтасының мектеп кітапханаларына «эволюция теориясын факт ретінде қолдауды қамтамасыз ету» үшін сатып алынған 19 кітаптың бірі болды. National Center for Science Education жүргізген талдау кітапты «діни доктринаны жасырған» және «креация ғылымының қателіктеріне толы, эволюция ғылымын бұрмалаған» ақылды дизайн аргументін жақтаған деп сипаттады.

Wilder Smith earned three doctorates; his first PhD in 1941 in Physical Organic Chemistry from Reading University, England, his second in 1964 in Pharmacology from the University of Geneva, and his third from Eidgenössische Technische Hochschule (Swiss Federal Institute of Technology), Zurich. As a chemist, Wilder Smith joined Imperial Chemical Industries during World War II. Following the war, the University of London made him the Countess of Lisburne Memorial Fellow. Wilder Smith accepted an appointment as Director of Research for a Swiss pharmaceutical company. While in Switzerland, the Medical School of the University of Geneva elected him to teach Chemotherapy and Pharmacology, for which he received habilitation, the qualification required for professional appointments to European continental universities. In 1957 1958 Wilder Smith accepted the position of Visiting Assistant Professor at the Medical Center of the University of Illinois. In 1959 1961 he was Visiting Full Professor of Pharmacology at the University of Bergen Medical School in Norway. He returned to the University of Geneva for two years then received an appointment as Full Professor of Pharmacology back at the University of Illinois Medical Center in 1963. As a lecturer, he won three 'Golden Apple' Awards in consecutive years for excellence in education and four awards for best series of senior year lectures. Wilder Smith was Professor of Pharmacology for two years at Hacettepe University Medical School, Ankara, Turkey. He served as a NATO consultant for the prevention and treatment of drug abuse. She accompanied him through twenty three moves of their home and rearing of their four children, Oliver, Petra, Clive, and Einar. Each of their children are also professors in their respective medical fields at international universities. Arthur Wilder Smith began his education as an atheist. His wife, Beate Wilder Smith, wrote that Arthur had concluded, "If a loving God really existed, He surely would not have tolerated all the injustice and suffering evident in the world." He became acquainted with General Frost, a devout Christian who challenged Arthur's atheistic worldview. Arthur placed his faith in Christ but continued to struggle intellectually with the difficulties between naturalistic evolution and biblical creation. While studying at Oxford, Arthur became acquainted with C. S. Lewis, a significant influence on Arthur's thought processes and faith. As a creationist, Wilder Smith said there were problems with evolutionary views of the origin of life. This theme is reflected in many of his books including, The Creation of Life and Man's Origin, Man's Destiny. According to Walter L. Bradley, Wilder Smith contended "that the conversion of energy flow into information remains, at present, undemonstrated and without theoretical basis." Some considered him Europe's leading creationist. He was not afraid to correct creationists when he believed they were wrong as when he made the comment to Francis Arduini in 1984 that Henry M. Morris "didn't know a thing about thermodynamics". In 1966 he published the book Herkunft und Zukunft des Menschen which promoted Burdick's and other's claims that dinosaur and human footprints existed together at Paluxy River. Wilder Smith included in his book plates showing the Paluxy site including plates attributed to himself, Burdick and Taylor. With the exception of plate 6 from Burdick all plates claiming to be man tracks were in situ. In the mid 1980s the footprints were shown to be not of human origin, and some specimens were shown to be doctored or carved, in particular the loose blocks attributed to Burdick. In 1970, Wilder Smith published The Creation of Life: A Cybernetic Approach to Evolution which defended William Paley's design argument with computer calculations of the improbability of genetic sequences, which he said could not be explained by evolution but required "the abhorred necessity of divine intelligent activity behind nature," and that "the same problem would be expected to beset the relationship between the designer behind nature and the intelligently designed part of nature known as man." His research and writing were influential in the formation of the intelligent design movement. In 2005, intelligent design advocate William A. Dembski wrote that Wilder Smith's "intuitive ideas about information has been the impetus for much of my research." Wilder Smith had never used the phrase "intelligent design" itself. The closest phrasing may be found in his 1968 publication Man’s origin, man’s destiny: a critical survey of the principles of evolution and Christianity, which with its argument that the mammary glands in whales could not have arisen by chance mutations. Wilder Smith wrote that (emphasis added) "To deny planning when studying such a system is to strain credulity more than to ask one to believe in an intelligent nipple designer, who incidentally must have understood hydraulics rather well." In the 1986 Oxford Union debate, Wilder Smith and creationist physicist Edgar Andrews (President of the Biblical Creation Society) debated creationism with biologists Richard Dawkins and John Maynard Smith. Wilder Smith's book The Natural Sciences Know Nothing of Evolution was published in 1981 by an imprint of Creation Life Publishing, and reprinted in 1992 by Answers in Genesis. Kenneth Christiansen, a biologist at Grinnell College, reviewed the book stating "the most fundamental flaw of the book is an apparent confusion or ignorance (it is hard to tell) concerning our present understanding of the evolutionary process." He further noted that Wilder Smith's work disregarded basic literature in the field discussed. In 1998 the book was one of 19 which a public school board in Melvindale, Michigan, voted to purchase for school libraries "to make sure the district was not supporting the theory of evolution as a fact". An analysis by the National Center for Science Education described the book as "religious doctrine in disguise" promoting the intelligent design argument, with abundant errors typical of creation science, misrepresenting the science of evolution.