HTC–Highroad велокомандасының тарихы

Кіріспе

Кәсіби жол велосипед командасы (2008–2011)
әйелдер командасы

HTC–Highroad – халықаралық жол велосипед жарыстарында бақ сынаған бұрынғы кәсіби велосипед командасы. Олардың соңғы титулды демеушісі HTC Corporation, тайвандық смартфон өндіруші компаниясы болды, бірақ 2011 жылғы маусым соңында жаңа демеуші таба алмағандықтан таратылды. High Road Sports – команда менеджері Боб Стейплтон басқаратын басқару компаниясы. Бұрынғы титулды демеушілер қатарында Columbia Sportswear және Deutsche Telekom компаниялары бар. Команда 1991 жылы Deutsche Telekom компаниясының демеушілігімен Team Telekom деген атпен құрылған. 2004 жылы команда атауы T Mobile Team деп өзгертілді. Команданы Боб Стейплтон және Рольф Алдаг басқарды. Бұрынғы басшылар: Олаф Людвиг, Уолтер Годфроот және Эдди Ванденхекке (менеджерлер), Люк Айзенга (өкіл), сондай-ақ Брайан Холм және Валерио Пива (спорттық директорлар) болды.

Команданың құрылуы: 1988-1991

1988 жылдың соңында бұрынғы әлем чемпионы Хенни Куйпер Штутгарт қаласының қолдауымен неміс велосипед командасын құрды, олар Эдди Меркс велосипедтерінде жарысты. Команда 1989 жылғы маусымда «Штутгарт Меркс Гонсор» деп аталды және құрамында тоғыз велоспортшы болды (соның ішінде Удо Больц та бар еді). Ол кезде Германияда велосипед командалары болмаған және елдегі маңызды жарыс – «Rund um den Henninger Turm» 1970 жылдан бері неміс спортшысымен жеңіске жеткен жоқ (Руди Алтигтен кейін). Команданың алғашқы жылында велоспортшы Дариус Кажер Германияның Ұлттық жол жарысы чемпионатында командаға тұңғыш рет жеңіс әкелді. 1990 жылы команда «Штутгарт Мерседес Меркс Пума» деп аталды, ал Больц Германияның жол жарысы чемпионы атанды және команданың сәтті өркендеуіне үлес қосты.

Телеком командасы: 1991-2004 жылдар

1991 жылы Deutsche Telekom команданың негізгі демеушісі болды және команда Telekom Mercedes Merckx Puma деп аталды. Годефроотпен болған сұхбатта, ол 1991 жылғы Испания турына (Vuelta a España) қатысқанда Bölts-тің 17-орын алғаны Telekom басшылығының команданы басқару ұсынысын қабылдауына себеп болғанын айтты. Годефроот классика маманы және 1991 жылғы Париж-Рубай (Paris–Roubaix) жеңімпазы Марк Мадиот сияқты бірнеше шабандоздарды шартқа алды. 1989 жылдан бері команда қатарында болған Bölts 2003 жылға дейін командада қалды, 1992 жылғы Италия турының (Giro d'Italia) 19-кезеңін жеңіп, команданың жетістіктерін арттырды. Дженс Хеппнер 1992 жылғы Тур де Франста (Tour de France) жалпы есепте 10-орын алды. Telekom командасы Германиядан шығып келе жатқан және табысқа жетіп жатқан перспективті шабандоздардың барлығымен келісімшарт жасады. Олардың ішінде 1992 жылы Йенс Хеппнер мен Кристиан Хенн, 1993 жылы Эрик Забель, Рольф Алдаг және Стеффен Весманн, 1994 жылы Ян Улрих болды. Көптеген шабандоздар командада он жылдан астам уақыт өтті. Олаф Людвиг те 1993 жылы келісімшартқа отырып, командада мансабын аяқтады. 1994 жылы Забель команда тарихындағы алғашқы UCI Road World Cup жеңісін, Париж-Тур (Paris–Tours) жарысын жеңіп алды. 1993 жылы команда Германиядағы ұлттық жол жарысында да табысқа жетті. Бұл команданың 11 жылдық үстемдігінің және Германия чемпионының жейдесін иеленуінің бастамасы болды. Telekom командасымен көп жылдар бойы мансаптық жолын өткізген көптеген табысты шабандоздар Германияның ұлттық чемпиондары болды: 1993 жылы Бернд Грон, 1994 жылы Йенс Хеппнер, 1990, 1995 және 1999 жылдары Bölts, 1996 жылы Кристиан Хенн, 1997 және 2001 жылдары Ян Улрих, 1998 және 2003 жылдары Эрик Забель, 2000 жылы Рольф Алдаг, 2002 жылы Данило Хондо және 2004 жылы Андреас Клёден. Команда тез арада халықаралық велосайыста маңызды орын алды. Дегенмен, команда 1995 жылғы Тур де Франс жарысына шақырылмады. Ақырында, Тур ұйымдастырушылары алты Telekom мүшесінің – Рольф Алдаг, Удо Bölts, Йенс Хеппнер, Владимир Пульников, Эрик Забель және Олаф Людвигтің ZG Mobili командасының үш мүшесімен бірігіп, біріктірілген команда құруға келісті. Забель жарыстың екі кезеңінде жеңіске жетті. Келесі екі жыл команданың халықаралық аренада танылуына әкелді. Годефроот 1995 жылғы Турде үшінші орын алған Дания шабандозы Бьярн Риісті шартқа алды, ол 1996 жылғы Тур де Франста жеңіске жетті, ал 22 жастағы неміс қолдаушысы Ян Улрих екінші орын алды. Сонымен қатар, Забель ұпайлар бойынша жарыста жеңіске жетіп, алты жасыл жейдеден бірін жеңіп алды. Bölts Сан-Себастьян Классикасын (Clásica de San Sebastián) жеңіп алды, ал Весманн Telekom командасымен төрт жеңісінің біріншісін, Бейбітшілік жарысын (Peace Race) жеңіп алды. 1997 жылғы Тур де Франста Улрихтің өркендеуі байқалды, ол Риістің қолдауымен жарысты жеңіп алды, ал Риіс 1997 жылдың басында Әлем кубогы жарысындағы (Amstel Gold Race) жеңіске жеткен болатын. Telekom командасы сондай-ақ командалық есепте 1997 жылғы Турдың ең күшті командасы ретінде жеңіске жетті. Сонымен қатар, Bölts Critérium du Dauphiné Libéré жеңіп алды, Забель командамен төртінші рет Милан-Сан-Ремоны (Milan–San Remo) жеңіп алды. Улрих Гамбург чемпионатының жартылай классикасында да жеңіске жетті. Келесі жылы бұл жарыс Әлем кубогы мәртебесіне көтерілді. Сонымен қатар, Германия туры (Deutschland Tour) 1999 жылы қайтадан өтті, бұл сол кездегі Германияда велосипед спортының танымалдылығын көрсетті. Улрих жарыста апатқа ұшырап, зейнетке шығуға мәжбүр болды, бірақ Team Telekom Хеппнермен жарыстың алғашқы басылымын жеңіп алды және 2001 жылы Александр Винокуровпен жарысты тағы да жеңіп алды. Улрих 1998 жылғы Тур де Франста екінші орын алды, бірақ 1999 жылғы Испания турына (Vuelta a España) жеңіске жетті, бірақ тізе жарақатынан кейін 1999 жылғы Тур де Франста қатыса алмады. Вюелтада жеңіске жеткеннен кейін Улрих уақыт сынағында әлем чемпионы атанды, бұл оған уақыт сынағында көк жейде киюге мүмкіндік берді. Ол бұл жарыста 2001 жылы тағы да жеңіске жетті. Келесі жылы Забель Милан-Сан-Ремо және Амстел алтын жарыстарында жеңіске жетіп, Әлем кубогының жалпы жеңімпазы атанды, ал Улрих 2000 жылғы Тур де Франста Ланс Армстронгтан екінші орын алды. Ол Олимпиадалық жол жарысында алтын медаль, ал Олимпиадалық уақыт сынағында күміс медаль жеңіп алды. 2001 жылы Забель төртінші рет Милан-Сан-Ремо жеңімпазы атанды. Улрих 2001 жылғы Тур де Франста екінші орын алды, ал Забель 2001 жылғы Тур мен Вюелтада алты кезеңді жеңіп алды. 2002 жылы қазақстандық Александр Винокуров Париж-Ницца (Paris–Nice) этаптық жарысында жеңіске жетті, ол 2003 жылы Amstel Gold Race және Tour de Suisse жарыстарында да жеңіске жетті. Улрих 2003 жылы Team Bianchi құру үшін команданы тастап кеткеннен кейін Винокуров 2003 жылғы Тур де Франс үшін команданың жетекшісі болды. Ол екінші орын алған Улрихтің артынан үшінші орынға ие болды. Забель 2003 жылғы Париж-Тур (Paris–Tours) жарысын жеңіп алды, ал италиялық шабандоз Даниеле Нарделло (Daniele Nardello) Цюрих метрополиясын (Züri Metzgete) жеңіп алды. Команда кәсіби пелотонның жоғарғы деңгейінде үздіксіз қатысып, Андреас Клёденді 1998 жылы, Йорг Якшеді 1999 жылы, Маттиас Кесслерді 2000 жылы және Стефан Шумахерді 2002 жылы қоса, Германияның жас шабандоздарын шартқа алуын жалғастырды. Сонымен қатар, команда Георг Тотшниг, Александр Винокуров, Кадел Эванс, Сантьяго Ботеро және Паоло Савольделли сияқты көптеген табысты шетелдік шабандоздарды да шартқа алды. 2005 жылы "Hell on Wheels" атты фильм шықты. Бұл 2003 жылғы Тур де Франстың 100 жылдығының (бірінші және екінші дүниежүзілік соғыстарға байланысты 90 рет өткізілген) Team Telekom көзқарасынан түсірілген деректі фильм.

Deutsche Telekom came in as the main sponsor in 1991 and the team was known as Telekom Mercedes Merckx Puma. According to an interview with Godefroot, it was Bölts’ 17th place at the 1991 Vuelta a España that prompted him to accept the Telekom management's offer to take over the running of the team. Godefroot signed several riders including Classics specialist and 1991 Paris–Roubaix winner Marc Madiot. Bölts who was involved with the team since its beginnings in 1989 would stay with the team until 2003, continued building on the successes of the team by winning stage 19, the Queen stage of the 1992 Giro d'Italia. Jens Heppner continued this streak with his overall tenth place at the 1992 Tour de France. The Telekom team signed all the promising cyclists that were coming from Germany at that time and who were becoming successful. These included Jens Heppner and Christian Henn in 1992, Erik Zabel, Rolf Aldag and Steffen Wesemann in 1993 and Jan Ullrich in 1994. Many of these riders would ride for more than ten years with the team. Olaf Ludwig also signed in 1993 and finished his career with the team. In 1994, Zabel won the first UCI Road World Cup victory in the history of the team, the Paris–Tours. In 1993, the team again achieved success in the national championship road race in Germany. This was the start of the team's 11 year domination and possession of the German champion's jersey. Many of the successful team riders that spent many years of their career with Telekom would become German national champions – Bernd Gröne in 1993, Jens Heppner in 1994, Bölts in 1990, 1995 and 1999, Christian Henn in 1996, Jan Ullrich in 1997 and 2001, Erik Zabel in 1998 and 2003, Rolf Aldag in 2000, Danilo Hondo in 2002 and finally Andreas Klöden in 2004. The team soon became an important presence on the international cycling stage. However the team was not invited to the 1995 Tour de France. Eventually the organisers of the Tour agreed that six Telekom members, namely Rolf Aldag, Udo Bölts, Jens Heppner, Vladimir Pulnikov, Erik Zabel and Olaf Ludwig would join with three members of the ZG Mobili to form a composite team. Zabel went on to win two stages in the race. The next two years saw the international breakthrough of the team. Godefroot brought in the Danish rider, Bjarne Riis, the third place finisher of the 1995 Tour and he went on to win the 1996 Tour de France, with the then 22 year old German support rider Jan Ullrich finishing in second place. In addition, Zabel won the first of six green jerseys for winning the points competition. Bolts won the Clásica de San Sebastián and Wesemann won his second and the first of four wins with the Telekom team of the Peace Race. The 1997 Tour de France saw the emergence of Ullrich as he won the race with support from Riis, who in turn had won the World Cup race, Amstel Gold Race earlier in 1997. Team Telekom also won the team classification, as the overall strongest team of the 1997 Tour. In addition, Bolts won the Critérium du Dauphiné Libéré, Zabel won Milan–San Remo for the first of four times with the team. Ullrich also won the Championships of Hamburg semi classic. The following year this race was elevated to the status of World Cup. In addition the Deutschland Tour returned in 1999 – evidence of the continuing popularity of cycling in Germany at the time. While Ullrich had a crash in the race and was forced to retire, Team Telekom did win the first edition of the race with Heppner and would win the race again with Alexander Vinokourov in 2001. Ullrich finished second in the 1998 Tour de France but went on to win the 1999 Vuelta a España, although he missed the 1999 Tour de France due to a knee injury. After winning the Vuelta, Ullrich became World time trial champion which enabled him to wear the rainbow jersey during time trials. He would win this again in 2001. The next year, Zabel won the overall World Cup victory, having won the Milan–San Remo and Amstel Gold Race, while Ullrich was placed second again in the 2000 Tour de France to Lance Armstrong. Ullrich won the gold medal in the Olympic road race and the silver medal in the Olympic time trial. In 2001, Zabel won Milan–San Remo for the fourth time. Ullrich came in second in the 2001 Tour de France, while Zabel won six stages combined in the 2001 Tour and Vuelta. Kazakh rider Alexander Vinokourov won the Paris–Nice stage race in 2002, a feat he would duplicate in 2003, also winning the Amstel Gold Race and Tour de Suisse that year. As Ullrich left the team to form Team Bianchi in 2003, Vinokourov became team leader for the 2003 Tour de France. He finished in third place, just below the second placed Ullrich. Zabel won the 2003 Paris–Tours, while Italian rider Daniele Nardello took the Züri Metzgete. The team had a continuous presence at the top of the professional peloton and continued to sign the emerging German cyclists of the times including Andreas Klöden in 1998, Jörg Jaksche in 1999, Matthias Kessler in 2000 and Stefan Schumacher in 2002. In addition, the team also signed many successful non German riders such as Georg Totschnig, Alexander Vinokourov, Cadel Evans, Santiago Botero and Paolo Savoldelli. In 2005 a film titled Hell on Wheels was released. It is a record of the 100th anniversary (but only the 90th running because of World War I and World War II) of the 2003 Tour de France in from the perspective of the then Team Telekom.

T-Mobile: 2004 2007 жылдың қарашасы

2004 жылдан бастап команда өзінің атын T Mobile деп өзгертті. Ян Улрих командаға қайта келді. Команда көптеген жетістіктерге қол жеткізді, соның ішінде Стеффен Весманның Фландрия турының жеңісі болды. 2004 жылғы Тур де Франсқа дейін Клоден Германияның жол жарысы чемпионы атанды, ал Ульрих Тур де Свисс жеңіп алды және 2004 жылғы Тур де Франста команда басшысы ретінде қатысты, ал Винокуров бұл Тур де Франста команда үшін жарысқа қатыспады. Ян Ульрих төртінші орынды иеленді, ал Андреас Клёден команданың екінші орын алған үздік велошабаншысы болды. T Mobile Team командалық есепте 2004 жылғы Турдың ең күшті командасы ретінде жеңіске жетті. 2005 жылдың көктемінде Винокуров Льеж-Бастонь-Льеж классикалық жарысын жеңіп алды. Ульрих, команда жетекшісі ретінде, 2005 жылғы Тур де Франста жалпы есепте үшінші орынды иеленді. Александр Винокуров көмектесіп, екінші орынды алды және екі кезеңді жеңіп алды, оның ішінде Champs Élysées-дегі соңғы кезеңді. Итальяндық Жюзеппе Герини де бір кезеңді жеңіп алды, ал T Mobile Team 2004 жылғы жетістігін қайталап, 2005 жылғы командалық есепте де жеңіске жетті. Забель маусым соңында Париж-Тур жарысын үшінші рет жеңіп алды. 2005 жылдың шілдесінде, 2005 жылғы Тур кезінде Винокуровтың шарты аяқталып, ол T Mobile-де қалады ма деген күмәндер туды. 2005 жылғы Турдың аяқталуына төрт күн қалғанда, ол команданы тастап, команда капитаны ретінде Тур де Франсты жеңу мүмкіндігін іздейтінін мәлімдеді және Турдан кейін Liberty Seguros командасына қосылды. 13 жыл Team Telekom және T Mobile Team құрамында болғаннан кейін, Эрик Забель де 2005 жылы жаңа құрылған Team Milram командасына өтті. 2006 жылғы маусымға дейін Уолтер Годфроот қызметтен босатылып, Олаф Людвиг жаңа T Mobile командасының директоры болды.

Допингті қорқытқан оқиғалар: 2006-2007

1998 жылғы турдан бері ең даулы оқиға болған 2006 жылғы Тур де Франс жарысынан он үш велошабандыз испандық допинг скандалына байланысты шеттетілді. Бұл оқиға 93-ші жарыстың Страсбургтегі прологынан бір күн бұрын болды. Жарысқа үміткерлердің бірі Ян Улрих та жарыстан шығарылды. T-Mobile командасының тағы бір велошабандызы Оскар Севилья да шеттетілді, нәтижесінде командада бар болғаны жеті велошабандыз қалып қойды. 9 шілдеде команда спорт директоры Руди Певенаждың, бұрынғы Тур де Франс жеңімпазы Ян Улрихпен испандық қан допингіне қатысы болғаны үшін қызметтен босатылғанын жариялады. Команданың бас менеджері Олаф Людвиг: «T-Mobile мен Певенажды байланыстырған келісімшарт 30 маусымда күшін жойды» деді. 2006 жылдың 21 шілдесінде T-Mobile допингке қатысты тергеу аяқталғанша Ян Улрихті командадан шеттету туралы шешім қабылдады. 2006 жылғы Тур де Франста T-Mobile үшінші жыл қатарынан командалық есепте жеңіске жетті, Андреас Клёден екінші рет (3-орын) мәнерлеп сырға шықты, Маттиас Кесслер 3-кезеңде жеңіске жетті, Сергей Гончар екі жеке уақыт сынағында (7 және 19-кезеңдер) жеңіске жетті және 3 күн бойы сары жейде киді (7-9 кезеңдерден кейін). Тур де Франстан кейін командада маңызды өзгерістер болды: команда менеджері Олаф Людвиг командадан кетіп, оның орнына Боб Стейплтон келді. Ролф Алдаг, Аллан Пейпер және Тристан Хоффман спорт директорлары болды. Бұған дейін айтылғандай, Улрих, Севилья және Певенаж командадан шеттетілді. Стеффен Весман, Андреас Клёден және Маттиас Кесслер сияқты көп жылдан бері командада болған бірнеше велошабандыз команданы тастап кетті. Бірақ, оның себебі әлі белгісіз. Жörg Людвиг допинг қолдану ниетімен байланысты уақытша тоқтатылды және оның келісімшарты жаңартылмады. Эдди Маззолени, командаға келген бірінші жылында, команданы тастап кетті. Брам Шмитц пен Бас Гиллингтің келісімшарттары жаңартылмады. 1995 жылдан бері команда дәрігері болып жұмыс істеп келе жатқан доктор Лотар Генрих және доктор Андреас Шмид жаңа, кең ауқымды тестілеу жүйесін құрды. Операция Пуэрто тергеуінен кейін Генрих спорттық мансабын доғаруға жақын болды, бірақ оның орнына Стейплтонмен және басқа команда қызметкерлерімен бірге T-Mobile велошабандыздарының таза екенін көрсетуге және спортқа сенімділікті қайтаруға бағытталған жаңа ішкі бақылау және денсаулық тексеру жүйесін жасады. 2007 жылдың мамыр айында бірнеше бұрынғы велошабандыз 1990-шы жылдардың ортасында команда үшін жарысқанда тыйым салынған препараттарды (оның ішінде ЭПО) қолданғанын мойындады, соның ішінде Эрик Забель, Рольф Алдаг, Брайан Холм, Бьярне Риис, Берт Диц, Удо Болтс және Кристиан Хенн. Команда дәрігерлері Андреас Шмид пен Лотар Генрих та тыйым салынған препараттарды қолдануға қатысқандарын мойындады. Соңғысы 2007 жылдың 3 мамырына дейін Team Telekom командасының спорт директоры болды, ол команданың бұрынғы мүшесі Джеф д'Хонттың кітабында жарияланған айыптаулардан кейін уақытша тоқтатылды. Джеф д'Хонт 1992-1996 жылдары Team Telekom командасында массаж терапевті болып жұмыс істеді және кітабында сол жылдары командада допинг жүйесі қалай ұйымдастырылғанын ашты. Жаңа бейне жасау үшін команда 2007 жылғы Тур де Франсқа жас команданы алып келді және есірткіге қарсы көзқарас пен имиджді насихаттады. Осыған қарамастан, команда мүшесі Патрик Синкевицтің жаттығу лагерінде тестостерон деңгейінің жоғары екені анықталды. Тест нәтижелері Синкевиц жарақат алғаннан кейін ғана жарыстан шығарылды. Ол әлі ауруханада жатқанда T-Mobile командасынан уақытша тоқтатылды және 2007 жылдың 31 шілдесінде жұмыстан босатылды.

In the most controversial scandal since the 1998 tour, thirteen riders were expelled from the 2006 Tour de France stemming from a Spanish doping scandal, on the eve of Strasbourg prologue to the 93rd edition. Jan Ullrich, one of the favorites to win the race, was among those excluded from the Tour. Another T Mobile rider, Óscar Sevilla, was also expelled, leaving the team starting with only seven riders. On July 9, the team announced the dismissal of its sporting director, Rudy Pevenage, for his implication with former Tour de France winner Jan Ullrich in a Spanish blood doping scandal. "The contract linking T Mobile to Pevenage has been retrospectively stopped on June 30", the team's general manager, Olaf Ludwig, said. On July 21, 2006, T Mobile fired Jan Ullrich from the team pending the doping investigation. At the 2006 Tour de France, T Mobile won the team classification for the third consecutive year, Andreas Klöden reached the podium (3rd place) for the second time, Matthias Kessler won Stage 3, Serhiy Honchar won two individual time trials (Stages 7 and 19) and wore the yellow jersey for 3 days (after Stages 7–9). After the Tour de France, the team changed significantly; team manager, Olaf Ludwig left the team and was replaced by Bob Stapleton. Rolf Aldag, Allan Peiper and Tristan Hoffman became directeur sportifs. As already discussed Ullrich, Sevilla and Pevenage were dismissed from the team. Several riders who had been with the team for a long time such as Steffen Wesemann, Andreas Klöden and Matthias Kessler left. However, the reason is unclear. Jörg Ludewig was put on suspension and his contract was not increased in connection with intention to dope previously in his career and before he joined T Mobile. Eddy Mazzoleni who was in his first year for the team also left. The contracts of Bram Schmitz and Bas Giling were not renewed. Dr. Lothar Heinrich, the team doctor since 1995, and Dr. Andreas Schmid set up a new comprehensive testing system. Following the revelations that came out of the Operación Puerto investigation, Heinrich allegedly nearly quit the sport but instead he joined with Stapleton and other team staff to create a new system of internal controls and health checks that he insisted would demonstrate that T Mobile riders were clean and to restore credibility to the sport. In May 2007, several former riders admitted to using banned substances (including EPO) while riding for the team in the mid 1990s, including Erik Zabel, Rolf Aldag, Brian Holm, Bjarne Riis, Bert Dietz, Udo Bölts and Christian Henn including the seasons in which Riis and Ullrich won the Tour de France. Team doctors Andreas Schmid and Lothar Heinrich also confessed to participating and administering banned substances. The latter was Team Telekom's sporting director until May 3, 2007, when he was suspended following allegations published in former team member Jef d'Hont's book. Jef d'Hont had worked as a massage therapist for Team Telekom in 1992–96, and revealed in his book how the doping system had been organized at the team, throughout those years. In an effort to present a renewed image the team brought a young team to the 2007 Tour de France, and promoted a drug free attitude and image. Despite this, team member Patrik Sinkewitz tested positive for elevated testosterone during a training camp. The test results were only announced when Sinkewitz had dropped out of the Tour because of injury. He was still in hospital when he was suspended from Team T Mobile, and was dismissed on July 31, 2007.

" Team High Road " командасы: 2007 жылдың қарашасы 2008 жылдың маусымы

2007 жылдың қарашасында Deutsche Telekom AG кәсіби велосипед спортын спонсорлеуді дереу тоқтататынын хабарлады. Команда 2008 жылдың маусымына дейін "Team High Road" деген атпен өміршеңдігін сақтады. 2008 жылдың ақпан айында команда Германиядан АҚШ-қа көшіп, ұлттығын өзгертті. Команда иесі Боб Стейплтонның қаржылық қолдауының арқасында жаңа жылға демеушілер табуға үлкермей, әрең тірі қалды. Команданың жылы Люксембургтік велошабанды Ким Кирхеннің "La Flèche Wallonne" классикалық жарысын жеңуімен сәтті басталды. Осындай нәтижелер және High Road-тың Giro d'Italia-дағы көрсеткен нәтижелері командаға жыл соңына қарай демеуші табуға көмектесті.

Колумбия командасы мен Колумбия командасыHigh Road: 2008 жылдың шілдесі 2009 жылдың маусымы

2008 жылдың 15 маусымында Columbia Sportswear команданы үш жыл бойы демеулеу туралы жариялады, бұл демеушілік 5 шілдеде, Тур де Франс жарысының басталуымен күшке енді, соның нәтижесінде команданың аты "Колумбия командасы" болып өзгерді. Демеушілік ерлер және әйелдер командаларын қамтыды. Команда өте табысты Тур де Франс жарысына қатысты, 5 кезеңнің жеңімпазы атанды (оның төртеуі британдық спринтер Марк Кавендиштің есімімен байланысты) және команда жетекшісі Ким Киршен төрт күн бойы жалпы есепте көшбасшы болды, ал үш күн бойы ұпайлар бойынша жарыста жетекшілік етті.

Команда КолумбияHTC: 2009 жылдың маусымы 2010 жылдың қаңтары және Команда HTCКолумбия: 2010 жылдың қаңтары 2011

2009 жылдың 29 маусымында HTC компаниясы 2009 жылғы Тур де Франс жарысынан бастап командаға үш жылдық демеушілік беруді жариялады. Команданың жаңа атауы – «Команда Колумбия–HTC» болды. Колумбия Sportswear демеушілігі сияқты, HTC демеушілігі де ерлер және әйелдер командаларын қамтыды. Команда 2009 жылғы Тур де Франста үлкен жетістіктерге қол жеткізді, Марк Кавендиш 3 апта ішінде 6 кезеңнің жеңімпазы атанды. Ең есте қаларлық жеңісі – Париждегі Елисей алаңындағы, шамамен 30 метр айырмамен алынған жеңіс. Кавендиштің жеңісінен кейін, оның көшбасшысы Марк Реншоу қолын көтеріп екінші орынға ие болды. Кейін «Chasing Legends» атты деректі фильм жарық көрді, ол HTC–Columbia командасының көзімен 2009 жылғы турды көрсетті. Тамыз айы норвегиялық көпсалалы спортшы Эдвальд Боассон Хаген үшін өте сәтті болды: ол Польша турының екі кезеңінде жеңіске жетіп, мақтан тұрарлық көрсеткіштер тіркеді, сондай-ақ Eneco Tour-да екі кезеңді жеңіп, жалпы есепте бірінші орынды иеленді. 2009 жылғы қалған екі Grand Tour-да жеңіске жеткеннен кейін, командаға Vuelta жарысында тағы бір жеңіске жету үшін үш күн ғана уақыт керек болды, онда Грегори Хендерсон жеңіс туын көтерді. Көптеген жетістіктеріне қарамастан, «Колумбия» командасы бұрынғыдай көптеген талантты велошабандыздарды өз қатарында ұстай алмады, және көптеген жеңістерінің арқасында көптеген шабандыздар 2010 жылғы маусымда басқа командалардың назарына ілікті. Ким Киршен, Эдвальд Боассон Хаген, Майкл Барри, Джордж Хинкапи және Томас Лёвквист сияқты белгілі шабандыздар команданы тастап кетуге шешім қабылдады. Оларды алмастыру үшін Ян Гиселинк, Расмус Гулдхаммер, Мартин және Питер Велиц сияқты жас және дарынды шабандыздармен келісімшарт жасалды. 2010 жылдың 17 қазанында «Team Columbia HTC» компаниясы 2011 жылға арналған Specialized компаниясымен серіктестікке келісімін жариялады. Specialized командаға рамалар, вилкалар және шлемдерді жеткізеді. Ерлер көптеген жол жарыстарында S-Works Tarmac, тас жол жарыстарында S-Works Roubaix, ал уақытқа қарсы жарыстарда Shiv TT велосипедтерін пайдаланады. Жаңа S-Works Prevail және TT3 шлемдері жол және уақытқа қарсы жарыстарда шабандыздарды қорғайды. 2011 жылдың 4 тамызында бас менеджер Боб Степлтон «Team HTC–Highroad» командасының жаңа демеуші таппағандықтан 2011 жылғы маусымның соңында таратылатынын хабарлады. «HTCHighroad» командасы Cyclingnews.com сайтында 2011 жылғы жылдың командасы деп танылды, сондай-ақ 2011 жылғы Velonews марапаттарында «Ең жақсы команда» және «Ең жақсы әйелдер командасы» жүлделерін жеңіп алды.

On June 29, 2009 HTC announced a three year sponsorship of the team beginning with the 2009 Tour de France. The team's new name was "Team Columbia–HTC." Like the Columbia Sportswear sponsorship, the HTC sponsorship included both the men's and women's teams. The team enjoyed great success at the 2009 Tour de France with Mark Cavendish winning 6 stages over the course of the 3 weeks. The most memorable of these was his victory on the Champs Élysées in Paris where he won by a huge margin; almost 30m, with his own lead out man, Mark Renshaw having enough time to come in 2nd with his arms raised. A documentary film called Chasing Legends was later released that covered the 2009 tour through the eyes of HTC–Columbia. August proved a very good month for Norwegian all rounder Edvald Boasson Hagen, with two stage wins and a podium finish in the Tour of Poland and two more stage wins and the GC win in the Eneco Tour. After stage wins in the other two Grand Tours of 2009, it took the team only three days to win yet another in the Vuelta, where Gregory Henderson took home the flowers. Despite its many successes, Team Columbia did not seem to be able to afford as many top riders as they had, and due to their many victories, a lot of riders were targeted by other teams for the 2010 season. Notable riders such as Kim Kirchen, Edvald Boasson Hagen, Michael Barry, George Hincapie and Thomas Lövkvist elected to leave the team. As replacements, a lot of young talented riders, such as Jan Ghyselinck, Rasmus Guldhammer and Martin and Peter Velits were contracted. On October 17, 2010, Team Columbia HTC announced a tie up with Specialized for 2011. Specialized would supply the team's frames, forks, and helmets. The men would race the S Works Tarmac for most road races, the S Works Roubaix for cobbled classics, and the Shiv TT in time trials. The all new S Works Prevail and TT3 helmets would protect the riders in road and TT applications, respectively. On August 4, 2011, General Manager, Bob Stapleton announced that Team HTC–Highroad were to fold at the end of the 2011 season after failing to find a new sponsor. HTC–Highroad was voted 2011 Team of the Year by Cyclingnews. com, and won the Best Team and Best Women's Team awards at the Velonews awards for 2011.