Кіріспе

Одақ армиясының генералы және Калифорния штатының губернаторы Джордж Стоунмен кіші (8 тамыз, 1822 – 5 қыркүйек, 1894) – 1883 жылдан 1887 жылға дейін Калифорнияның он бесінші губернаторы қызметін атқарған АҚШ армиясының атты әскер офицері және саясаткер. Стоунмен Вест-Пойнтта оқып, 1846 жылы бітірді және 36 жыл бойы АҚШ армиясында қызмет етті. Ол мексика-американ соғысы, Юма соғысы және Америка Азамат соғысы сияқты бірнеше қақтығыстарға қатысты. 1861 жылы Стоунмен бригадир-генерал шеніне көтерілді, кейіннен Потомак армиясының 3-ші жаяу әскер корпусына, содан кейін жаңа құрылған атты әскер корпусына қолбасшылық етті. 1863 жылы Чанселлсвилл шайқасында Джозеф Хукердің басшылығымен Стоунмен жаудың қатарына енуге батыл әрекет жасады, бірақ маңызды өткелде қиындыққа тап болды. Хукер Одақ армиясының жеңілісі үшін кінәні көбінесе Стоунменге жапты. Оның қатаң сын-ескертпелері, мүмкін, солтүстіктің жеңілісі үшін өзіне тағылған кінәдан сақтану үшін жасалған болуы мүмкін. Уильям Тэкумсе Шерманның басшылығымен Джорджияда атты әскерге қолбасшылық еткен кезде Стоунмен Конфедерация әскерлерімен тұтқындалды, бірақ жақын арада босатылды. Америка Азамат соғысы аяқталғаннан кейін Стоунмен Мемфис, Теннесси штатындағы Форт Пикерингке орналасқан әскерлерге қолбасшылық етті. 1866 жылдың мамырында ол құқық қорғауды азаматтық үкіметке тапсырды, сол кезде Мемфис төңкерісі басталды және негізгі афроамерикандық аудандар қирады. Қала көмек сұрағанда, ол федералды әскерлерді пайдаланып төңкерісті басып тастады. Кейін ол Калифорнияға көшіп, Сан-Габриэль аңғарындағы меншігіне қоныстанды. Ол 1883 және 1887 жылдар аралығында Калифорния губернаторы болып сайланды. Ол екінші рет кандидат болған жоқ.

Ерте өмір және әскери қызмет

Стоунмен Нью-Йорк штатының Басти қаласындағы отбасылық шаруа қожалығында туды, ол он баланың ағасы болды. Оның әкесі Джордж Стоунмен аға, ағаш кесуші және бейбіт судья, ал анасы Кэтрин Ребекка Чейни Олдрич еді. Ол Джеймстаун академиясында оқыды және 1842 жылы АҚШ Әскери академиясына түсті; Вест-Пойнттегі бөлмедесі болашақ Конфедерация генералы Томас Дж. "Стоунволл" Джексон болды. 1846 жылы 59 курсанттың арасында 33-орынды иеленді. Стоунмен 1846-1847 жылдары Айовадан Калифорнияға жасалған жорықта мормон батальонының екінші лейтенанты болып тағайындалды, ол Мексика-Америка соғысына қатысу үшін жасалған еді, бірақ батальон келген кезде Калифорния АҚШ-тың бақылауында болды және оның бөлімі ешқашан жауынгерлік қимылдарға қатыспады. Стоунмен жорықта квартирмейстердің көмекшісі болды. Ол Юма соғысында шайқасты және теміржол желілері үшін Сьерра-Невада тауларының картасын жасаумен айналысқан экспедициялық топтарға жауапты болды. Шығысқа оралғаннан кейін, ол 1-ші АҚШ атқыш әскер полкіне қайта тағайындалды және 9 мамырда майор болып жоғарылатылды. Содан кейін Стоунмен жаз бойы Батыс Вирджиниядағы науқан кезінде генерал Джордж Макклелланның адъютанты қызметін атқарды. Макклеллан жаңадан құрылған Потомак армиясының қолбасшысы болғаннан кейін, ол Стоунменді атты әскердің бас штабына тағайындады; 13 тамызда Стоунмен еріктілердің бригадалық генералына көтерілді. Стоунменнің Макклелланмен қарым-қатынасы қиын болды, өйткені ол соғыста атты әскерді тиімді пайдалануды түсінбеді, оны жаяу әскер бригадаларына кішігірім бөлімшелерге жіберді. 1861 жылдың 22 қарашасында Стоунмен Балтиморлық Мэри Оливер Хардистиге үйленді. Олардың төрт баласы болды. Жарым аралдағы науқанның сәтсіз аяқталуынан кейін Стоунмен жаяу әскерге қайта тағайындалды және 10 қыркүйекте III корпустың 1-ші дивизиясының қолбасшылығына тағайындалды, ал оның бұрынғы қолбасшысы генерал-майор Фил Керни бір апта бұрын қаза тапқан еді. III корпус Мэриленд науқаны кезінде Вашингтонда қалды. 30 қазан күні Стоунмен бүкіл III корпустың қолбасшылығына тағайындалды. Фредериксбургте ол генерал-майор Джозеф Хукердің Орталық Ұлы дивизиясының құрамына кірді және шайқас кезінде Конфедерацияның шабуылын тойтарды. Фредериксбургтен кейін Хукер Потомак армиясының қолбасшысы болды және кавалерияны Стоунмен басшылығымен бір корпусқа қайта ұйымдастыруға шешім қабылдады.

Стоунменнің шабуылы

Канцельорсвилл шайқасының жоспары стратегиялық тұрғыдан дерлік ерекше батыл болды. Хукер Стоунменге маңызды рөл берді, оның кавалерия корпусы Роберт Лидің тыл аймақтарына терең шабуыл жасап, маңызды теміржол желілерін және жабдықтауларын жоюға тиіс болды, соның арқасында Лиді Хукердің басты шабуылдарынан алаңдату жоспарланған. Алайда, Стоунмен осы стратегиялық рөлінде көңіл көншітпеді. Кавалерия корпусы 1863 жылдың мамыр айында жақсы старт алды, бірақ Рапидан өзенін кесіп өткеннен кейін тез тоқтап қалды. Шайқас барысында Стоунмен аз ғана жетістікке жетті, ал Хукер оны Канселлорсвиллде Одақтың жеңілісіне себеп болған басты тұлғалардың бірі деп есептеді. Хукер өзіне сынды аударғысы келді және Стоунменді кавалерия басшылығынан босатып, оны Вашингтонға медициналық емге жіберді (созылмалы геморрой, кавалерия қызметінен күшейген), шілде айында ол АҚШ кавалерия бюросының бастығы болды – кеңседегі жұмыс. Потомак өзеніндегі ірі кавалерия жабдықтау және оқу орталығы оның құрметіне «Кэмп Стоунмен» деп аталды. 1864 жылдың басында Стоунмен Вашингтондағы гарнизондық қызметтен шаршап, Огайо департаментіне басшылық ететін ескі досы генерал-майор Джон Скофилдтен далалық команда беруді сұрады. Алғашқыда жаяу әскер корпусына тағайындалған, бірақ Стоунмен «Огайо армиясы» деп аталған кавалерия корпусының басшылығын өз мойнына алды. Армия генерал-майор Уильям Т. Шерман басшылығымен Атланта науқанында күрескен кезде Стоунмен танымал Андерсонвилл түрмесіне сәтсіз шабуылды басқарды. Шабуыл барысында ол және оның көмекшісі Майлс Киогг Джорджия штатының Макон қаласының сыртында Конфедерация әскерімен қолға түсті. Алайда, полковник Томас Батлер басқарған 5-ші Индиана кавалерия полкі батыл қарсылық көрсетті, соның арқасында оның қалған күштері кері шегіне алды. Олар да, полковник Батлер наразылық білдіргеніне қарамастан, тұтқынға алынды. Стоунмен Одақтың тұтқынға алынған ең жоғары ранкті офицері болды. 1865 жылдың наурыз айында Стоунмен Ноксвиллден (Теннесси штаты) шамамен 4000 әскерді алып, Вирджиния мен Солтүстік Каролинаға шабуыл жасады, мақсаты Конфедерацияның инфрақұрылымын күйрету және халықты әлсірету болды. Бір апта ішінде олар Хиллсвилл, Эшвилл және Кристиансбург қалаларын тонады, сондай-ақ бірнеше көпірлерді, қорғасын кендерін және теміржолдарды қиратты.

Соғыстан кейінгі саясат

1865 жылғы маусымда соғыс аяқталғаннан кейін Стоунман оккупацияланған Мемфисте Теннесси департаментінің бас қолбасшысы болып тағайындалды. 1866 жылғы Мемфис төңкерісінің алғашқы күндері Стоунманның әрекетсіздігі сынға түсті, бұл зардаптың күшеюіне әкелуі мүмкін. Стоунман Конгресс тарапынан тергеуге алынды, бірақ кінәсіз деп танылды. Стоунман Вирджиния штатының Петерсбург округіндегі әскери үкіметті басқаруға тағайындалды және 1868 жылы Бірінші әскери округтің басшылығын алды. Радикалды қайта құруға қарсы болған демократ Стоунман, басқа әскери губернаторларға қарағанда умеренный саясат жүргізді, бұл оған ақ Вирджиния тұрғындарының қолдауын әкелді. Стоунман 1866 жылғы 1 қыркүйекте еріктілер қатарынан шығып, полковник шеніне қайта оралды. 1869 жылы армия оны батысқа Аризона округін (1869–1870) және кейіннен Аризона департаментін (1870–71) басқару үшін жіберді. Стоунман аймақтың үнділерімен, соның ішінде Кэмп Грант қырғынымен байланысты туындаған дауларға байланысты лауазымынан алынды. 1871 жылғы 16 тамызда Стоунманға генерал-майор шенімен мүгедектік зейнеткерлігі берілді. Алайда үш күннен кейін президент Улисс Грант оның мүгедектік рұқсатын жойып, полковник шенімен зейнеткерлікке шығуға мәжбүр етті. 1876 жылы ол Калифорния көлік комиссиясына тағайындалды. 1879 жылы Калифорния теміржол комиссары болып сайланды. 1882 жылы Стоунман демократ ретінде Калифорния губернаторы болып сайланды және төрт жылдық мерзімге қызмет етті. Өкіметтік өкілеттігі кезінде ол тарифтерді бақылау және Оңтүстік Тынық мұхиты теміржолының билігін шектеуді жақтады; алайда теміржол бақылауындағы заң шығарушы органдарға қарсы күресі сәтсіз аяқталды. Стоунман түрме реформасын да қолдады, ол тұтқындарды шартты түрде босату арқылы жаңартуға болатынына сенді. Өкіметтік мерзімінің соңғы апталарында ол 260 адамды кешірді және 146 түрме жазасын жеңілдетті. Стоунман 1886 жылы губернаторлыққа қайта сайланбады; ол қызметтен кетіп, мемлекеттік қызметтен зейнеткерлікке шықты.