Кіріспе

Американдық саясаткер Александр Хью Холмс Стюарт (2 сәуір, 1807 - 13 ақпан, 1891) – Вирджиния штатының адвокаты және бірнеше саяси партиямен байланысты американдық саяси тұлға. Стюарт Вирджиния Бас Ассамблеясының екі палатасында (1836–1838, 1857–1861 және 1874–1877), АҚШ конгрессмені (1841–1843) және Ішкі істер министрі (1850–1853) қызметтерін атқарды. Вирджинияның одақтан шығуына қарсы болғанымен және Америка Азамат соғысы кезінде Вирджиния Сенатындағы мерзімін аяқтағаннан кейін қандай да бір лауазымға тағайындалмағанына қарамастан, соғыстан кейін Конгреске депутат болып сайланудан бас тартылды. Стюарт Тоғыздық комиссиясын басқарды, ол Жаңару кезеңінен кейінгі өзгерістерді кері қайтаруға тырысты. Ол сондай-ақ Вирджиния университетінің ректоры болып қызмет етті.

Алғашқы жылдар

Стюарт Вирджиния штатының Стаунтон қаласында судья Арчибальд Стюарттың үш ұлының бірі ретінде дүниеге келді. Арчибальд Стюарт Томас Джефферсонның шәкірті болған және шотланд-ирланд тегінің үшінші буынынан тараған америкалық еді. Оның әйелі Элеонора (Бриско) алыс ағылшын тегінен шыққан. Жеке тәрбиешілерден білім алғаннан кейін Стюарт Уильям және Мэри колледжінде оқыды. Ол Джон Тайло Ломакспен заң білімін жетілдірді және 1833 жылы туысы Фрэнсис Корнелия Болдуинге үйленді. Олардың алты қызы мен үш ұлы болды, олар туралы төмендегі отбасы бөлімінде айтылған.

Мансап

Стюарт 1828 жылы Вирджиния штатының адвокатурасына қабылданды және көп ұзамай Ұлттық Республикалық партиясында белсенділік таныта бастады. Ол 1832 жылғы АҚШ президенттік сайлауында Генри Клейдің сәтсіз науқанына қолдау көрсетті.

Делегаты және конгрессмен

Аугуста округінің сайлаушылары Стюартты алғаш рет 1836 жылы Вирджиния штатының делегаттар палатасына оларды өкілдік ететін екі адамның бірі ретінде сайлады. Сол кезде бір жылдық мерзімге (қазіргі таңда жартылай штаттық қызмет) екі рет виг партиясынан сайланған Стюарт Соттар комитетінде жұмыс істеді және ішкі жақсартуларды (Джеймс өзенінің каналы және теміржолдар) қолдады. Оның осындай жақсартулардағы кемшіліктерге қатысты сынды баяндамасындағы ұсыныстар қабылданбаса да, 1838 жылы Стюарт Жолдар және ішкі су жолдары комитетінің кіші мүшесі болды. 1850 жылдан бастап Стюарт үш жыл бойы жаңа президент Миллард Филлмордың басшылығымен АҚШ Ішкі істер министрі қызметін атқарды. Бұл министрлік Уиллинг мост ісіндегі әріптесінің ұсынысы бойынша құрылған еді, ал оның алдыңғы екеуі де ұзақ қызмет етпеді. АҚШ Жер басқармасын, Үндістер ісі жөніндегі бюроны және АҚШ Патент бюросын біріктірген министрлік Мексикамен шекараны анықтау мәселесімен де айналысты. Стюарт саяси ықпал ету мәдениетін өзгертпеді, бірақ саяси тағайындауларға ережелер мен стандарттар енгізіп, 1853 жылы президент Филлмордың өкілеттігі аяқталғанға дейін әкімшілік дүрмек-бастаудың бір бөлігін жойды. Вирджиния штатының Орталық ауыл шаруашылығы қоғамы алдында сөйлеген сөзінде Стюарт құлдықты Оңтүстік аймағының ауыл шаруашылығының өркендеуіне қажет деп толық мойындады, сондай-ақ ол Солтүстік экономикасына да пайда әкелетінін және бостандық зорлық-зомбылыққа алып келетінін айтты. 1860 жылғы АҚШ президенттік сайлауында Стюарт Конституциялық Одақ партиясын және оның үміткері Джон Беллді (АҚШ Конгресінде Теннесси штатын өкілдік еткен бұрынғы виг) қолдады. Белл Вирджинияда көпшілік дауыспен жеңіске жетті, бірақ екі үлкен партияның үміткерлерінен аз дауыс алды. Президент Авраам Линкольн сайланғаннан кейін АҚШ екі жауынгерлік лагерьге бөлінді, ал 1860 жылдың желтоқсанында Оңтүстіктің жеті штаты Конфедерация құруға кірісті. Аугуста округінің сайлаушылары 1861 жылғы Вирджиния штатының сецессиялық конвенциясына Юнионист Стюартты, Джон Браун Болдуинды (оның жеңешесі) және Джордж Бейлорды өкілдер ретінде сайлады. Ол 4 сәуірдегі алғашқы дауыс беруде сецессияға қарсы көпшілікпен бірге дауыс берді. Стюарт, Уильям Б. Престон және Джордж В. Рэндольф Вирджиния штатының арнайы делегациясы ретінде Вашингтон қаласына барып, 12 сәуірде Форт Самтердің тапсырылуынан кейін президент Линкольнмен кездесті. Линкольннің Оңтүстіктегі федералды бекіністерді сақтап қалуға бекінген ниетін көріп, үш адам 15 сәуірде Вирджиния штатының Ричмонд қаласына оралды. Екі күннен кейін сецессиялық резолюция тағы да конвенция қарауына түсті. Аугуста округінің барлық үш делегаты тағы да оған қарсы дауыс берді, бірақ ол қабылданды және сайлаушылармен бекітілді. 1861 жылдың 14 маусымында Стюарт сецессиялық жарлыққа қол қойғандардың бірі болды. Содан кейін Стюарт 1851 жылғы Вирджиния штатының Конституциясына түзетулер енгізуді ұсынды, оны тым демократиялық деп санады. Стюарт Линкольннің сайлануына еркін штаттардағы шексіз демократиялық тәжірибелердің себепкер болғанын айтты, сондай-ақ Солтүстіктегі тегін мемлекеттік мектептерді де сынады. Алайда Вирджиния штатының сайлаушылары 1862 жылдың 13 наурызында комитет ұсынған түзетулерді қабылдамады, бұл губернаторды сайлау жолын жойып, сот жүйесін қайта ұйымдастыруға бағытталған еді. Оның құжаттары Вирджиния тарихи қоғамында және Вирджиния университетінде сақталады, олардың кейбіреулері онлайн режимінде қолжетімді. Ол Филлмор кабинетінің соңғы тірі мүшесі болды. Оның күйеу баласы Джон М. П. Аткинсон (Франсис Пейтон Стюарттың күйеуі) 1857 жылдан 1883 жылға дейін Хэмпден-Сидней колледжінің он бірінші президенті болды. Оның Стаунтон қаласындағы үйі Стюарт үйі 1972 жылы тарихи орындардың ұлттық тізіліміне енгізілді.