Кіріспе

Джордж Ледвелл Тейлор (31 наурыз 1788 – 1 мамыр 1873) – Лондон қаласында тұрған сәулетші және жер иесі.

Өмір

Тейлор 1788 жылдың 31 наурызында дүниеге келді және Бромлидегі Раустың академиясында білім алды. Ол архитектор Джеймс Бертонның шәкірті болды, ал Бертон зейнеткерлікке шыққаннан кейін Джозеф Паркинсонның шәкірті болды, ол сол кезде Портман иелігін жоспарлаумен айналысып жатқан еді. Паркинсонмен келісім шартта жұмыс істеген кезде Тейлор Монтегю және Брайанстон алаңдарының (1811) және көршілес көшелердің салынуын қадағалады. 1816 жылы ол өзінің оқушысы Эдвард Крессимен бірге Англия бойынша екі жаяу саяхат жасады. 1817 жылы ол Крессимен бірге Францияға, Швейцарияға және Италияға сапар шегіп, Грекияда жазды өткізді. Пизада олар Кампо-Санто мен Еңкейген мұнараны егжей-тегжейлі зерттеді, кейіннен суреттерін «Италиядағы орта ғасырлар архитектурасы» (1829) атты жинақта жариялады. Англияға оралғаннан кейін Тейлор мен Кресси Фурнивалдың қонақүйінде кеңсе ашты. Тейлор 52-ші Бедфорд-скверде, содан кейін Спринг-Гарденсте тұрды, кейін Блэкхиттегі Ли-Террастағы виллаға көшіп барды, ол өзі жобалаған төрт вилланың бірі болды. 1820 жылдың 8 маусымында ол Белла Нойфвиллге үйленді, одан он бір баласы болды.

Әскери-теңіз департаменті

1824 жылы ол әскери-теңіз департаментінің құрылыс саршыны болып тағайындалды. Осы лауазымда ол Чатем, Вулвич және Шернесс кемежайларындағы маңызды жұмыстарды, сондай-ақ Госпорттағы Кларенс азық-түлік қоймасының жаңғыртуын бақылады. Оның Шернесс жұмыстарының ішінде 1828 жылғы неоклассикалық Корольдік кемежай шіркеуі бар. Чатемде ол Мелвилл ауруханасын (1827) салған және Ұзын қойманың бетонмен іргетасын нығайтқан, ол іргетас ретінде қызмет еткен ағаштардың шіруінен тұрақсыздыққа ұшыраған еді. Ол 1836 жылы Британдық архитекторлар институтының мәжілісінде осы "эксперименттік іргетас нығайту жүйесі" тақырыбында баяндама жасады. Вулвичте ол өзен бойындағы қабырғаны (1831) салды.

Жеке практика

1837 жылы Әскери-теңіз министрлігіндегі бюджетті қысқарту бағдарламасы Тейлордың жұмыстан босатылуына себеп болды. Ол жеке практикамен айналысып, аудандық жер өлшеуші болып жұмыс істеді. Бұрын 1827 жылы Фулхэмдегі Уолхэм Гриндегі шіркеуде готикалық стильді қолданған еді. Ол Трафальгар алаңының шығыс жағындағы ғимараттарды жобалап, оларды пәтерлерге айналдырды, кейін бұл ғимарат Морли қонақ үйі болып танылды. Ол IV Уильямнан назар алды және корольді бастапқыда ұсынылған «IV Уильям алаңы» емес, «Трафальгар алаңы» деп атауға көндірді деп мәлімдеді. Тейлор 1845 жылы Паддингтон мен Лаймхаус арасындағы Регент каналын толтыруды және оның трассасын теміржол үшін пайдалануды ұсынған Регент каналы теміржол компаниясының архитекторы және бірлескен жер өлшеушісі болды. 1849 жылы ол Солтүстік Кент теміржолын Строудтан Чатэм және Кентербери арқылы Доверге дейін жалғастыруға кірісті, бірақ келіссөздер сәтсіз аяқталып, Тейлорға 3000 фунт стерлинг шығын әкелді. Осыдан кейін ол архитектураны тастап, археологиямен айналыса бастады. 1856 жылы ол әйелімен Италияға қайта оралды және 1857 жылдың қарашасынан 1858 жылдың наурызына дейін Римде тұрды, «Этрурия тастары және ежелгі Римнің мәрмәрлері» еңбегі үшін материалдар жинады, ол 1859 жылы жарық көрді. Ол 1868 жылы Англияға қайтып оралды, ал 1870-1872 жылдары саяхаттары барысында көрген ғимараттардың эскиздері мен сипаттамаларынан «Сегіз қырлы сәулетшінің өмірбаяны» атты жинақ жариялады. Тейлор 1873 жылдың 1 мамырында Бродстейрсте қайтыс болды.