Кіріспе

Американдық кино, теледидар және сахна актрисасы, саясаткер Анжела Максин О'Брайен (15 қаңтар 1937 ж. туған) – американдық актриса. Төрт жасында Metro Goldwyn Mayer кинокомпаниясының көркем фильмдерінде мансабын бастаған О'Брайен кино тарихындағы ең танымал балалар жұлдыздарының біріне айналды және 1944 жылдың үздік бала актрисасы ретінде Жастар академиясының сыйлығымен марапатталды. Кейінгі мансабында ол теледидарда, сахнада және кинодағы эпизодтық рөлдерде ойнады.

Ерте өмір және мансап

Маргарет О'Брайен Анжела Максин О'Брайен болып дүниеге келген. О'Брайеннің анасы Глэдис Флорес фламенко бишісі болған, ол көбінесе өзінің де биші болған қарындасы Мариссамен бірге өнер көрсеткен. О'Брайеннің тегі жартылай ирланд, жартылай испан. Ол католик дінінде тәрбиеленді.

Фильм

О'Брайен төрт жасында Metro Goldwyn Mayer компаниясының "Бродвейдегі қыздар" (1941) фильмінде алғаш рет киноға түсті, бірақ келесі жылы оның алғашқы маңызды рөлі оған кең танымалдық әкелді. "Маргарет үшін саяхат" (1942) фильміндегі бес жасар О'Брайен өзінің жасына сай емес, өте сенімді актерлік шеберлігі үшін жоғары бағаланды. 1943 жылға қарай ол "Мыңдаған шаттықтар" әскери шоуының финалында эпизодтық рөлде ойнауға жеткілікті танымал болды. Сондай-ақ 1943 жылы, жеті жасында Маргарет Джеймс Кагни мен Энн Сотернмен бірге "Сен, Джон Джонс" ("Соғыс облигациясы/Құрылысы") қысқаметражды фильмінде ойнады, онда ол Президент Линкольннің "Геттисбергтік сөзін" драматикалық түрде оқыды. Ол "Джейн Эйр" (1943) фильмінде жас француз қызы Адель рөлін ойнады, барлық диалогтарын француз акцентімен айтты және орындады. Оның ең есте қаларлық рөлі Джуди Гарландпен бірге "Сент-Луисте кездесу" (1944) фильмінде болды. Джуди Гарландтың шалқасынан, бірақ нәзік кішкентай қарындасы Тути Смит рөлінде ол жарқын болды, әсіресе Гарландпен бірге музыкалық нөмірлерінде және Хэллоуин сахнасында, онда ол қатал көршісіне қарсы тұрды. Осы рөлі үшін 1944 жылы оған арнайы жасөспірімдер Оскары табысталды. Маргарет пен Джун Эллисон MGM компаниясының "Қала даусы" ретінде танымал болды. "Біз әрқашан бәсекелесетінбіз: мен Джуннан жақсы жылағым келетін, ал Джун маған қарағанда жақсы жылағысы келетін. Анама бір сахнада қиналсам, ол: «Неге макияж шебері шақырып, жалған көз жастарын жасатпаймыз?» дейтін. Сосын мен: «Олар мені Джуннан нашар дейді» деп ойлап, жылай бастадым". Оның басқа табыстарының ішінде "Кентервиллдегі әуежай" (1944), "Біздің жүзімдеріміз нәзік" (1945), Уоллес Биримен бірге "Жаман Баскомб" (1946) және "Құпия бақ" (1949) фильмінің алғашқы дыбыстық нұсқасы бар. Ол 1949 жылы MGM компаниясының "Кішкентай әйелдер" фильмінде Беттің рөлін ойнады, бірақ ересек рөлдерге көшуге мүмкіндік таппады. Кейін О'Брайен балалық шақтағы жұлдызды бейнесінен бас тартып, 1958 жылы "Life" журналының мұқабасында "Қыз қалай өсті" деген тақырыппен пайда болды және телешоудағы құпия қонақ болды. О'Брайен ересек болғаннан кейін актерлік карьерасы сирек болды, көбінесе тәуелсіз фильмдерде және кейде телешоуларда түсті. Ол сондай-ақ, көбінесе Turner Classic Movies телеарнасы үшін сұхбаттар берді.

Теледидар

О'Брайен теледидарға өзінің қоғамдық бейнесін жаңаруға және өзгертуге көмектескенін айтты. 1957 жылы, 20 жасында берген сұхбатында ол былай деді: "Телевизияның керемет жағы – ол маған киноның бере алмайтын мүмкіндік берді, яғни жас кезімнен шығуға көмектесті. Ешбір кинопродюсер маған ересек рөлін беруге батыл болмас еді". 1950 жылдың 20 қарашасында О'Брайен Роберт Монтгомери ұсынған "Кентервиллдің әуесі" бағдарламасында Сесил Паркермен бірге ойнады. Ол 1957 жылдың 24 қарашасында "What's My Line" бағдарламасында құпия қонақ ретінде пайда болды. 1957 жылдың 22 желтоқсанында О'Брайен General Electric Theater арнасында "The Young Years" бағдарламасында ойнады. Ол "Террор қаласының оқиғасы" телехикаясында шағын қаланың медбикесі Бетси Стауффер рөлін ойнады. 1958 жылы "Wagon Train" сериалының S1 E39 "Сакраменто оқиғасында" Роберт Хортонның Флинт МакКаллоуға ұнайтын Джули Ревир рөлінде ойнады. Ол 1963 жылы "Perry Mason" сериалының бір эпизодында "Дүкен ұрысының туфлісі" ісінде Вирджиния Трент рөлінде қонақ ретінде пайда болды. 1967 жылы ол Екінші дүниежүзілік соғыс туралы "Combat!" теледрамасында қонақ ретінде ойнады. Сонымен қатар, 1968 жылы "Ironside" сериалының екі бөлімді эпизодында ("Split Second to an Epitaph") О'Брайен дәріханашы рөлін ойнады, ол (әдеттегі экрандық бейнесіне кері) есірткі ұрлығына қатысты және Раймонд Беррдің "Ironside" кейіпкерін өлтіруге талпынуға көмектесті. 1970 жылдардың басында танымал "Marcus Welby, M. D." сериалында қонақ жұлдыз ретінде пайда болуы да сирек болды, бұл О'Брайенді "Margaret үшін саяхат" және "Кентервиллдің әуесі" фильмдеріндегі әріптесі Роберт Янгпен қайта қостырды. 1991 жылы О'Брайен "Murder, She Wrote" сериалының 7-маусымындағы "Кім Дж. Б. Флетчерді өлтірді?" эпизодында ойнады, бұл оны "Оныншы авенюдегі періште" фильміндегі әріптесі Анжела Лансберимен қайта қостырды.

Академия сыйлығы

О'Брайен өскен кезде оның марапаттары әрқашан арнайы бөлмеде сақталып келді. 1954 жылы бір күні отбасының қызметшісі О'Брайеннің «Жасөспірімдер Оскарын» және тағы екі марапатты бұрынғысын сияқты, тазалау үшін үйіне алып кетуді сұрады. Үш күннен кейін қызметші жұмысқа оралмады, соның салдарынан О'Брайеннің анасы оны жұмыстан босатып, марапаттарды қайтаруды талап етті. Осыдан көп ұзамай, жүрек ауруымен ауырған О'Брайеннің анасы ауруы қайтадан күшейіп, көз жұмды. Екі адам оны қайта сатудан пайда табуды үміттеніп, 500 долларлық бағаны бөлісіп, алдағы аукцион каталогы үшін фотографқа түсіруге берді.

Қосымша марапаттар

1960 жылдың ақпан айында О'Брайен Голливудтың Даңқ аллеясында екі жұлдызбен құрметтелді, бірі 6606 Голливуд бульварындағы кино өнері үшін, екіншісі 1634 Vine St. мекенжайында теледидар өнері үшін. 1990 жылы О'Брайенді «Жас суретшілер қоры» бұрынғы бала жұлдызы ретінде «Өмір бойы жеткен жетістіктері» сыйлығымен марапаттады, осы арқылы оның бала кезіндегі актерлік өнеріндегі ең үлкен жетістіктерін мойындады. 2006 жылы Брандейс университетінде өткен SunDeis кинофестивалінде оған өмір бойы жеткен жетістіктері үшін сыйлық табыс етілді.

Жеке өмір

О'Брайен 1959 жылдың 9 тамызынан бастап 1968 жылы ажырасқанға дейін Харольд Аллен кішіге үйленген. Ол 1974 жылдың 6 маусымынан бастап оның қайтыс болуына дейін болат өнеркәсібінің басшысы Рой Торвальд Торсенге (13 қараша 1930 – 4 маусым 2018) үйленген. Олардың қызы Мара Толен Торсен 1977 жылы туған.