Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық кино, теледидар және сахна актрисасы, саясаткер Анжела Максин О'Брайен (15 қаңтар 1937 ж. туған) – американдық актриса. Төрт жасында Metro Goldwyn Mayer кинокомпаниясының көркем фильмдерінде мансабын бастаған О'Брайен кино тарихындағы ең танымал балалар жұлдыздарының біріне айналды және 1944 жылдың үздік бала актрисасы ретінде Жастар академиясының сыйлығымен марапатталды. Кейінгі мансабында ол теледидарда, сахнада және кинодағы эпизодтық рөлдерде ойнады.
American film, television and stage actress
the politician
Angela Maxine O'Brien (born January 15, 1937) is an American actress. Beginning a prolific career in feature films for Metro Goldwyn Mayer at age four, O'Brien became one of the most popular child stars in cinema history and was honored with a Juvenile Academy Award as the outstanding child actress of 1944. In her later career, she has appeared on television, on stage, and in supporting film roles.
Ерте өмір және мансап
Маргарет О'Брайен Анжела Максин О'Брайен болып дүниеге келген. О'Брайеннің анасы Глэдис Флорес фламенко бишісі болған, ол көбінесе өзінің де биші болған қарындасы Мариссамен бірге өнер көрсеткен. О'Брайеннің тегі жартылай ирланд, жартылай испан. Ол католик дінінде тәрбиеленді.
Margaret O'Brien was born Angela Maxine O'Brien. O'Brien's mother, Gladys Flores, was a flamenco dancer who often performed with her sister Marissa, who was also a dancer. O'Brien is of half Irish and half Spanish ancestry. She was raised Catholic.
Фильм
О'Брайен төрт жасында Metro Goldwyn Mayer компаниясының "Бродвейдегі қыздар" (1941) фильмінде алғаш рет киноға түсті, бірақ келесі жылы оның алғашқы маңызды рөлі оған кең танымалдық әкелді. "Маргарет үшін саяхат" (1942) фильміндегі бес жасар О'Брайен өзінің жасына сай емес, өте сенімді актерлік шеберлігі үшін жоғары бағаланды. 1943 жылға қарай ол "Мыңдаған шаттықтар" әскери шоуының финалында эпизодтық рөлде ойнауға жеткілікті танымал болды. Сондай-ақ 1943 жылы, жеті жасында Маргарет Джеймс Кагни мен Энн Сотернмен бірге "Сен, Джон Джонс" ("Соғыс облигациясы/Құрылысы") қысқаметражды фильмінде ойнады, онда ол Президент Линкольннің "Геттисбергтік сөзін" драматикалық түрде оқыды. Ол "Джейн Эйр" (1943) фильмінде жас француз қызы Адель рөлін ойнады, барлық диалогтарын француз акцентімен айтты және орындады. Оның ең есте қаларлық рөлі Джуди Гарландпен бірге "Сент-Луисте кездесу" (1944) фильмінде болды. Джуди Гарландтың шалқасынан, бірақ нәзік кішкентай қарындасы Тути Смит рөлінде ол жарқын болды, әсіресе Гарландпен бірге музыкалық нөмірлерінде және Хэллоуин сахнасында, онда ол қатал көршісіне қарсы тұрды. Осы рөлі үшін 1944 жылы оған арнайы жасөспірімдер Оскары табысталды. Маргарет пен Джун Эллисон MGM компаниясының "Қала даусы" ретінде танымал болды. "Біз әрқашан бәсекелесетінбіз: мен Джуннан жақсы жылағым келетін, ал Джун маған қарағанда жақсы жылағысы келетін. Анама бір сахнада қиналсам, ол: «Неге макияж шебері шақырып, жалған көз жастарын жасатпаймыз?» дейтін. Сосын мен: «Олар мені Джуннан нашар дейді» деп ойлап, жылай бастадым". Оның басқа табыстарының ішінде "Кентервиллдегі әуежай" (1944), "Біздің жүзімдеріміз нәзік" (1945), Уоллес Биримен бірге "Жаман Баскомб" (1946) және "Құпия бақ" (1949) фильмінің алғашқы дыбыстық нұсқасы бар. Ол 1949 жылы MGM компаниясының "Кішкентай әйелдер" фильмінде Беттің рөлін ойнады, бірақ ересек рөлдерге көшуге мүмкіндік таппады. Кейін О'Брайен балалық шақтағы жұлдызды бейнесінен бас тартып, 1958 жылы "Life" журналының мұқабасында "Қыз қалай өсті" деген тақырыппен пайда болды және телешоудағы құпия қонақ болды. О'Брайен ересек болғаннан кейін актерлік карьерасы сирек болды, көбінесе тәуелсіз фильмдерде және кейде телешоуларда түсті. Ол сондай-ақ, көбінесе Turner Classic Movies телеарнасы үшін сұхбаттар берді.
O'Brien made her first film appearance in Metro Goldwyn Mayer's Babes on Broadway (1941) at the age of four, but it was the following year that her first major role brought her widespread attention. As a five year old in Journey for Margaret (1942), O'Brien won wide praise for her quite convincing acting style, unusual for a child of her age. By 1943, she was considered a big enough star to have a cameo appearance in the all star military show finale of Thousands Cheer. Also in 1943, at the age of seven, Margaret co starred in "You, John Jones," a "War Bond/Effort," short film, with James Cagney and Ann Sothern (playing their daughter), in which she dramatically recited President Lincoln's "Gettysburg Address." She played Adèle, a young French girl, and spoke and sang all her dialogue with a French accent in Jane Eyre (1943). Arguably her most memorable role was in Meet Me in St. Louis (1944), opposite Judy Garland. As Tootie Smith, the feisty but fragile little sister of Judy Garland, she was a bright point, especially in her musical numbers with Garland and during a Halloween sequence in which she confronts a grouchy neighbor. For her performance, she was awarded a special juvenile Oscar in 1944. Margaret and June Allyson were known as "The Town Criers" of MGM. "We were always in competition: I wanted to cry better than June, and June wanted to cry better than me. The way my mother got me to cry was if I was having trouble with a scene, she'd say, 'why don't we have the make up man come over and give you false tears?' Then I'd think to myself, 'they'll say I'm not as good as June,' and I'd start to cry." Her other successes included The Canterville Ghost (1944), Our Vines Have Tender Grapes (1945), Bad Bascomb (1946) with Wallace Beery, and the first sound version of The Secret Garden (1949). She played Beth in the 1949 MGM release of Little Women, but she was unable to make the transition to adult roles. O'Brien later shed her child star image, appearing on a 1958 cover of Life magazine with the caption "How the Girl's Grown", and was a mystery guest on the TV panel show What's My Line?. O'Brien's acting appearances as an adult have been sporadic, mostly in small independent films and occasional television roles. She has also given interviews, mostly for the Turner Classic Movies cable network.
Теледидар
О'Брайен теледидарға өзінің қоғамдық бейнесін жаңаруға және өзгертуге көмектескенін айтты. 1957 жылы, 20 жасында берген сұхбатында ол былай деді: "Телевизияның керемет жағы – ол маған киноның бере алмайтын мүмкіндік берді, яғни жас кезімнен шығуға көмектесті. Ешбір кинопродюсер маған ересек рөлін беруге батыл болмас еді". 1950 жылдың 20 қарашасында О'Брайен Роберт Монтгомери ұсынған "Кентервиллдің әуесі" бағдарламасында Сесил Паркермен бірге ойнады. Ол 1957 жылдың 24 қарашасында "What's My Line" бағдарламасында құпия қонақ ретінде пайда болды. 1957 жылдың 22 желтоқсанында О'Брайен General Electric Theater арнасында "The Young Years" бағдарламасында ойнады. Ол "Террор қаласының оқиғасы" телехикаясында шағын қаланың медбикесі Бетси Стауффер рөлін ойнады. 1958 жылы "Wagon Train" сериалының S1 E39 "Сакраменто оқиғасында" Роберт Хортонның Флинт МакКаллоуға ұнайтын Джули Ревир рөлінде ойнады. Ол 1963 жылы "Perry Mason" сериалының бір эпизодында "Дүкен ұрысының туфлісі" ісінде Вирджиния Трент рөлінде қонақ ретінде пайда болды. 1967 жылы ол Екінші дүниежүзілік соғыс туралы "Combat!" теледрамасында қонақ ретінде ойнады. Сонымен қатар, 1968 жылы "Ironside" сериалының екі бөлімді эпизодында ("Split Second to an Epitaph") О'Брайен дәріханашы рөлін ойнады, ол (әдеттегі экрандық бейнесіне кері) есірткі ұрлығына қатысты және Раймонд Беррдің "Ironside" кейіпкерін өлтіруге талпынуға көмектесті. 1970 жылдардың басында танымал "Marcus Welby, M. D." сериалында қонақ жұлдыз ретінде пайда болуы да сирек болды, бұл О'Брайенді "Margaret үшін саяхат" және "Кентервиллдің әуесі" фильмдеріндегі әріптесі Роберт Янгпен қайта қостырды. 1991 жылы О'Брайен "Murder, She Wrote" сериалының 7-маусымындағы "Кім Дж. Б. Флетчерді өлтірді?" эпизодында ойнады, бұл оны "Оныншы авенюдегі періште" фильміндегі әріптесі Анжела Лансберимен қайта қостырды.
O'Brien gave credit to television for helping her reform and modify her public image. In an interview in 1957, when she was 20, she said: "The wonderful thing about TV is that it has given me a chance to get out of the awkward age — something the movies couldn't do for me. No movie producer could really afford to take a chance at handing me an adult role." On November 20, 1950, O'Brien co starred with Cecil Parker in "The Canterville Ghost", on Robert Montgomery Presents on TV. She appeared as the mystery guest on "What's My Line" November 24, 1957. On December 22, 1957, O'Brien starred in "The Young Years" on General Electric Theater. She played the role of Betsy Stauffer, a small town nurse, in "The Incident of the Town in Terror" on television's Rawhide. She appeared in S1 E39 "The Sacramento Story" of Wagon Train in 1958, playing Julie Revere, courted by Robert Horton's Flint McCullough. She made a guest appearance on a 1963 episode of Perry Mason as Virginia Trent in "The Case of the Shoplifter's Shoe." In 1967, she made a guest appearance on the World War II TV drama Combat!. Also, in a 1968 two part episode of Ironside ("Split Second to an Epitaph") O'Brien played a pharmacist who (quite the opposite of her usual screen persona) was involved in drug theft and was accessory to attempted murder of star Raymond Burr's Ironside. Another rare television outing was as a guest star on the popular Marcus Welby, M. D. in the early 1970s, reuniting O'Brien with her Journey for Margaret and The Canterville Ghost co star Robert Young. In 1991, O'Brien appeared in Murder, She Wrote, season 7, episode "Who Killed J. B. Fletcher? ", reuniting O'Brien with her Tenth Avenue Angel co star Angela Lansbury.
Академия сыйлығы
О'Брайен өскен кезде оның марапаттары әрқашан арнайы бөлмеде сақталып келді. 1954 жылы бір күні отбасының қызметшісі О'Брайеннің «Жасөспірімдер Оскарын» және тағы екі марапатты бұрынғысын сияқты, тазалау үшін үйіне алып кетуді сұрады. Үш күннен кейін қызметші жұмысқа оралмады, соның салдарынан О'Брайеннің анасы оны жұмыстан босатып, марапаттарды қайтаруды талап етті. Осыдан көп ұзамай, жүрек ауруымен ауырған О'Брайеннің анасы ауруы қайтадан күшейіп, көз жұмды. Екі адам оны қайта сатудан пайда табуды үміттеніп, 500 долларлық бағаны бөлісіп, алдағы аукцион каталогы үшін фотографқа түсіруге берді.
While O'Brien was growing up, her awards were always kept in a special room. One day in 1954, the family's maid asked to take O'Brien's Juvenile Oscar and two other awards home with her to polish, as she had done in the past. After three days, the maid failed to return to work, prompting O'Brien's mother to discharge her, requesting that the awards be returned. Not long after, O'Brien's mother, who had been sick with a heart condition, suffered a relapse and died. The two men decided to split the $500 asking price hoping to resell it at a profit and lent it to a photographer to shoot for an upcoming auction catalogue.</blockquote>
Қосымша марапаттар
1960 жылдың ақпан айында О'Брайен Голливудтың Даңқ аллеясында екі жұлдызбен құрметтелді, бірі 6606 Голливуд бульварындағы кино өнері үшін, екіншісі 1634 Vine St. мекенжайында теледидар өнері үшін. 1990 жылы О'Брайенді «Жас суретшілер қоры» бұрынғы бала жұлдызы ретінде «Өмір бойы жеткен жетістіктері» сыйлығымен марапаттады, осы арқылы оның бала кезіндегі актерлік өнеріндегі ең үлкен жетістіктерін мойындады. 2006 жылы Брандейс университетінде өткен SunDeis кинофестивалінде оған өмір бойы жеткен жетістіктері үшін сыйлық табыс етілді.
In February 1960, O'Brien was honored with two stars on the Hollywood Walk of Fame, one for motion pictures at 6606 Hollywood Boulevard, and one for television at 1634 Vine St. In 1990, O'Brien was honored by the Young Artist Foundation with its Former Child Star "Lifetime Achievement" Award recognizing her outstanding achievements within the film industry as a child actress. In 2006, she was presented with a Lifetime Achievement Award by the SunDeis Film Festival at Brandeis University.
Жеке өмір
О'Брайен 1959 жылдың 9 тамызынан бастап 1968 жылы ажырасқанға дейін Харольд Аллен кішіге үйленген. Ол 1974 жылдың 6 маусымынан бастап оның қайтыс болуына дейін болат өнеркәсібінің басшысы Рой Торвальд Торсенге (13 қараша 1930 – 4 маусым 2018) үйленген. Олардың қызы Мара Толен Торсен 1977 жылы туған.
O'Brien was married to Harold Allen Jr. from August 9, 1959 until their divorce in 1968. She was married to steel industry executive Roy Thorvald Thorsen (13 Nov 1930 4 Jun 2018) from June 6, 1974 until his death. Their daughter, Mara Tolene Thorsen, was born in 1977.